934 - ทำลายนิกายหยินหยาง

934 - ทำลายนิกายหยินหยาง

แน่นอนว่าเย่ฟ่านไม่ได้มาที่นี่เพื่อโจมตีนิกายหยินหยางโดยตรง เพราะนี่คือนิกายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจงโจว ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ของที่นี่มากมายเหมือนหมู่เมฆ ผู้ที่แข็งแกร่งกระจายอยู่ทุกแห่งเหมือนเม็ดฝน

ในขณะเดียวกันกระจกศักดิ์สิทธิ์หยินหยางก็เป็นอาวุธครึ่งก้าวเต๋าสุดขั้วที่แข็งแกร่งที่สุด

หลังจากการตายของประมุขนิกายหยินหยาง พวกเขาก็จะแต่งตั้งประมุขคนที่สอง สาม และสี่อย่างแน่นอน...

นิกายสูงสุดเช่นนี้ การสูญเสียผู้นำคนเก่าก็ไม่มีความหมายอะไร รากฐานของพวกเขานั้นมั่นคง เว้นแต่อาวุธเต๋าสุดขั้วจะปรากฏตัวขึ้น ไม่เช่นนั้นจะไม่มีอะไรทำลายรากฐานของพวกเขาได้เลย

เย่ฟ่านเดินไปรอบๆ เมืองเทพหยินหยางเพื่อสำรวจภูมิประเทศของภูเขาและแม่น้ำและเตรียมที่จะใช้ปราณมังกรเพื่อเปลี่ยนให้เป็นพลังของตัวเองเพื่อต่อสู้กับนิกายอันยิ่งใหญ่นี้

เขาคิดอย่างหนักและขุดถ้ำมังกรที่น่าตกใจออกมาในสี่ทิศ ไม่ว่าจะเป็นเหนือ ใต้ ออก ตก ตามลำดับ จากนั้นแกะสลักอักขระเต๋าไม่มีที่สิ้นสุดอย่างหนาแน่นโดยใช้ทักษะต้นกำเนิดจนถึงที่สุด

"ใครก็ตามที่ฆ่าเย่ฟ่านจะได้รับอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับเซียนเป็นรางวัล!"

"ใครก็ตามที่ฆ่าเย่ฟ่านจะได้รับต้นกำเนิดห้าล้านจิน!"

"ใครก็ตามที่ฆ่าร่างกายศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณได้จะได้รับไขกระดูกมังกรระดับสูงสุดหนึ่งหม้อใหญ่!"

ในครึ่งเดือนแผ่นดินจงโจวกำลังเดือดพล่าน การตายของผู้นำนิกายหยินหยางทำให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ กองกำลังหลักจำนวนมากถูกสั่นคลอน และนิกายหยินหยางจำเป็นต้องออกคำสั่งฆ่าด้วยรางวัลที่มากมายมหาศาลนี้

เย่ฟ่านมาที่นี่เพราะต้องการทำลายนิกายหยินหยางให้สิ้นซาก แน่นอนว่าเขาจะไม่มีวันเมตตาทุกคนที่อยู่ที่นี่อย่างแน่นอน

"ใครสามารถตัดหัวของเด็กน้อยตระกูลเย่ได้ ข้าจะสอนทักษะระดับเซียนโบราณให้กับเขา!"

"ใครก็ตามที่สามารถฆ่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณพวกเจ้าสามารถอาศัยอยู่ในนิกายหยินหยางในสถานะบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้เป็นเวลาสิบปี!"

นิกายหยินหยางคือหนึ่งในผู้ยิ่งใหญ่ของโลก และเงื่อนไขที่เสนอออกมานี้ก็แทบจะทำให้ทุกคนเกิดความคุ้มคลั่ง และบางคนที่ไม่กลัวความตายหลั่งไหลออกมาอย่างไม่สิ้นสุด

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ผู้คนในจงโจวได้รับแรงกระตุ้น และหัวใจของทุกคนก็หวั่นไหว คัมภีร์ระดับเซียนโบราณของนิกายหยินหยางแม้แต่ครึ่งเซียนระดับสูงสุดก็ยังไม่สามารถอดกลั้นความปรารถนาได้

เงื่อนไขเหล่านี้ใจกว้างเกินไป ไม่มีใครไม่ถูกล่อลวง นิกายหยินหยางได้ตัดสินใจแล้วว่าจะกำจัดร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ เรียกโดยป่าวประกาศเรื่องนี้ให้เป็นที่ทราบกันทั่ว!

แม้หลายคนจะรู้ว่าเย่ฟ่านได้ออกจากสำนักฉีซื่อแล้ว แต่พวกเขาก็บุกเข้าสู่สำนักฉีซื่อเพื่อค้นหาเบาะแสที่สำคัญ

นี่เป็นความวุ่นวายครั้งใหญ่ที่แผ่ขยายไปทั่วดินแดนจงโจวผู้คนไม่คาดคิดว่านิกายหยินหยางจะยินดีจ่ายในราคาดังกล่าว

"นิกายหยินหยางเกิดความกดดันต่อการเติบโตของเย่ฟ่านแล้ว!"

"ใช่ เมื่อเย่ฟ่านกลายเป็นปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์อีกไม่นานเขาจะสร้างภัยคุกคามครั้งใหญ่ต่อนิกายหยินหยางจนถึงขั้นอาจล่มสลายทั้งนิกายก็ได้!”

ทุกคนกำลังคุยกัน และจงโจวก็เริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง

เย่ฟ่านมีรอยยิ้มที่ไม่แยแสบนริมฝีปากและกล่าวว่า "ตอนแรกข้าคิดจะเลิกลาแล้ว แต่ในเมื่อเจ้าออกคำสั่งประหารข้าพวกเราก็มาเล่นกันให้ถึงที่สุด!"

ไม่มีใครคิดว่าเขาจะกล้าเสี่ยงในสถานการณ์ที่ปั่นป่วนนี้ เขาเดินทางสู่ดินแดนเทพหยินหยางโดยต้องการบทขยี้ดินแดนแห่งนี้ให้พังทลายลงโดยสิ้นเชิง!

เย่ฟ่านอดทนอย่างมาก และใช้เวลาครึ่งหนึ่งที่ในการสร้างค่ายกลที่ทรงพลังมากมาย เขาประทับอักขระเต๋าที่ไม่มีที่สิ้นสุดบนพื้น และจัดวางต้นกำเนิดสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้หลายแห่ง

ค่ายกลนี้มีพลังมากกว่าของโอหยางเย่หลายเท่า มันใหญ่มากจนสามารถกักเมืองโบราณทั้งเมืองไว้ด้วยความช่วยเหลือจากภูเขา แม่น้ำและพลังของดวงดาว

นอกจากถ้ำมังกรหลักทั้งสี่ทางตะวันออก ตะวันตก เหนือ ใต้แล้วเย่ฟ่านยังขุดเส้นเลือดมังกรใต้ดินอีก 81 เส้น ซึ่งเปลี่ยนดินแดนนี้ให้กลายเป็นสนามรบหลักของเขา!

ไม่กี่วันต่อมา นิกายหยินหยางได้ออกคำสั่งให้รางวัลที่น่าทึ่งมากมาย ยุยงโลกและพวกเขาต้องสังหารเย่ฟ่านซึ่งเป็นร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณให้จงได้

"ใครก็ตามที่สามารถบอกได้ว่าเด็กคนนี้อยู่ที่ไหน เขาจะได้รับรางวัลสูงเสียดฟ้า!"

"ผู้ที่ฆ่าเจ้าโจรน้อยได้ สามารถเข้าไปในกระจกโบราณแห่งหยินหยางและมีโอกาสทำความเข้าใจเต๋าเป็นเวลาร้อยปี!"

"ใครสามารถฆ่าเจ้าขยะเย่ได้จะได้รับต้นกำเนิดบริสุทธิ์สิบล้านจิน!

"นิกายหยินหยางวันนี้พวกเจ้าจะถูกทำลายจนย่อยยับ!"

เสียงตะโกนดังก้องไปทั่วดินแดนบรรพชนของนิกายหยินหยาง

ทุกคนไม่คาดคิดว่าเย่ฟ่านจะบุกมาที่นี่ด้วยตัวคนเดียว เมื่อทุกคนในจงโจวกำลังมองหาเขาไปทุกที่เขากลับปรากฏตัวขึ้นที่ประตูของนิกายหยินหยาง

เมืองยักษ์อันกว้างใหญ่ที่ทอดยาวหลายร้อยลี้ กำแพงเมืองสูงตระหง่านราวกับทิวเขาเบื้องหน้า ส่องประกายแวววาวด้วยโลหะเย็นจางๆ

นี่คือกำแพงเมืองที่เต็มไปด้วยความแข็งแกร่ง ราวกับเมืองเทพโบราณที่ทำจากทองคำมืด มันยิ่งใหญ่และสง่างาม ท่วมท้นและทำให้ผู้คนหายใจไม่ออกจากแรงกดดันอันน่าจะพึงกลัว

แต่เบื้องหน้าเมืองใหญ่เช่นนี้ มีชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหน้าประตูอย่างองอาจกล้าหาญ

คนๆ เดียวต้องใช้ความกล้าหาญแค่ไหนในการต่อสู้กับเมืองแห่งทวยเทพ ต่อสู้กับนิกายที่ยิ่งใหญ่ที่สืบทอดมากว่าสองแสนปี!

“เจ้าโจรร้าย เจ้ากล้าโจมตีเมืองหลักของนิกายหยินหยางด้วยตัวคนเดียวจริงๆ เจ้าเหนื่อยกับการใช้ชีวิตแล้วหรือ!”

กลุ่มคนยืนอยู่บนประตูใหญ่ของเมืองต่างพากันไม่เชื่อ เย่ฟ่านกล้าเดินทางมาท้าทายพวกเขาตัวคนเดียวจริงๆ

“เลิกเล่นลิ้นแล้วออกมารับความตาย!” เย่ฟ่านเชิดศีรษะท้าทายศิษย์นิกายหยินหยาง

"ฆ่าเจ้าหนูนี่เดี๋ยวนี้"

ชายวัยกลางคนที่เป็นผู้เฝ้าประตูของนิกายหยินหยางคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว

ถ้าข่าววันนี้แพร่ออกไปมันจะต้องสร้างความเสื่อมเสียให้กับนิกายยืนหยางอย่างแน่นอน

“ตั้งขบวน อย่าปล่อยให้เขาหนีไป ข้าจะฆ่าเขา!” ชายวัยสามสิบกระโดดลงมาจากเมืองและพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านราวกับปักษาตัวใหญ่

"เจิ้ง" "เจิ้ง" "เจิ้ง"...

ขนนกเหล็กที่ดุร้ายปลดปล่อยแสงสีดำอันน่าจะพรึงกลัวออกมา แสงสีดำเหล่านี้คือเส้นขนที่ถูกสร้างขึ้นมาจากโลหะ และเส้นของเรานั้นกำลังยิงเข้าเย่ฟ่านด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า!

“นี่คือทายาทเซียนปักษาขนเหล็ก หากถูกเส้นขนนี้ยิงเข้าสู่ร่างกายมันจะก่อให้เกิดพิษร้ายต่อพลังศักดิ์สิทธิ์จนทำให้ระดับบ่มเพาะตกลงจากระดับเดิม”

เบื้องหลังมีชายชราคนหนึ่งกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ปัง!”

เย่ฟ่านเคลื่อนไหว เปลี่ยนเป็นร่างสีทองและกระแทกกำปั้นขึ้นสู่ท้องฟ้าทำให้ขนนกนับหมื่นเส้นแต่กระจายเป็นเสี่ยงๆ ในขณะเดียวกันมือซ้ายของเขาก็ทิ่มแทงเข้าหาหน้าผากของปักษาขนเหล็กตัวนั้นทันที

“ชัวะ”

นักขนเหล็กหน้าผากถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด เศษเลือดและเศษสมองของเขากระจัดกระจายไปทุกที่

“สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร เขาสังหารปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ของเราได้อย่างง่ายดาย!” ทุกคนในเมืองตกใจกลัว

"ไม่ ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาไม่มีทางเอาชนะปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ได้ บางทีเขาอาจจะหยิบยืมพลังจากเส้นเลือดมังกรที่อยู่ใต้ดิน!" มีคนค้นข้อเท็จจริงอย่างรวดเร็ว

จากนั้นชายชราคนหนึ่งก็ออกคำสั่งให้เปิดใช้งานค่ายกลคุ้มครองเมือง โดยต้องการจะใช้ค่ายกลนี้ฉีกกระชากร่างกายเย่ฟ่านออกจากกันเป็นชิ้นๆ

“โจรน้อยเย่ วันนี้จะเป็นวันตายของเจ้า!”

ในขณะนี้ มีชายวัยกลางคนหกคนบินลงมาจากกำแพงเมือง พวกเขาทั้งหมดล้วนมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับสี่ถึงห้าของเซียนเทียม

จนถึงทุกวันนี้ชื่อเสียงของเย่ฟ่านในฐานะแปดต้องห้ามแทบจะสั่นสะเทือนทั้งสวรรค์พิภพแล้ว ดังนั้นนิกายหยินหยางจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเอาเปรียบด้านจำนวนคน

"ไปรายงานผู้นำและผู้อาวุโส เจ้าโจรน้อยเย่อยู่ที่นี่แล้ว เราต้องระดมกำลังทั้งหมดมาฆ่าเขา!" หนึ่งในนั้นกล่าว และชายฉกรรจ์สี่คนก็ออกมาจากเมืองไปทันที

"แค่หกคนก็คิดว่จะจัดการกับข้า?"

เย่ฟ่านหัวเราะอย่างเฉยเมยและก้าวไปข้างหน้า

"ซวนเทียนซาน!"

ชายคนหนึ่งตะโกนและพ่นสายฟ้าสีเงินพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านอย่างรวดเร็ว

เย่ฟ่านไม่สนใจ เขาเหยียดมือขวาออกไปข้างหน้าและสะบัดแขนอย่างแผ่วเบา

“ติง!”

เข็มเงินเล่มยาวถูกบดขยี้เป็นเพียงฝุ่นละอองเท่านั้น