931 - ก้าวแรกแห่งการเป็นเซียนเทียม

931 - ก้าวแรกแห่งการเป็นเซียนเทียม

"บูม"

แสงศักดิ์สิทธิ์ที่เจิดจ้าทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำให้เย่ฟ่านจมอยู่ในนั้นชั่วครู่ ข้อต่อของเขาขยับและส่งเสียงอย่างต่อเนื่อง เนื้อและเลือดของเขาพองตัวและฟื้นคืนชีพอย่างรวดเร็ว

ยาศักดิ์สิทธิ์มากมายหลายประเภทถูกเย่ฟ่านลืมกินราวกับขนม นี่คือส่วนสำคัญที่ทำให้เขาสามารถฟื้นตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพ

"เยี่ยมมาก!" ผังป๋อและคนอื่นๆ โห่ร้อง

ในขณะเดียวกันกองกำลังที่เป็นศัตรูกับพวกเขาต่างก็รู้สึกผิดหวังและยากที่จะทำใจยอมรับได้

เสียงที่ประสานกันระหว่างมังกรและนกเฟิ่งหวงดังออกมาอย่างต่อเนื่อง นกเฟิ่งหวงที่โอบล้อมไปด้วยเปลวไฟบินวนอยู่รอบตัวเย่ฟ่าน มังกรที่แท้จริงโฉบเฉี่ยวอยู่บนท้องฟ้า แม้กระทั่งนิมิตเซียนก็ยังปรากฏขึ้น

ร่างกายของเย่ฟ่านฟื้นตัวและแข็งแกร่งมากกว่าเดิมอย่างมีนัยยะสำคัญ เนื้อและเลือดของเขาเปล่งประกายแวววาวราวกับผลึกแห่งแสง กระดูกที่หักเริ่มเชื่อมต่อกันโดยที่ผิวหนังของเขาปลดปล่อยแสงหลากสีออกมาอย่างไม่สิ้นสุด

นี่คือความมหัศจรรย์ของยาเซียน หากพลังชีวิตยังหลงเหลืออยู่ในร่างกายขอเพียงได้รับยาเซียนเพียงเล็กน้อยพวกเขาก็จะฟื้นตัวกลับมามีชีวิตอย่างสมบูรณ์แบบอีกครั้ง

เย่ฟ่านยืนอยู่บนท้องฟ้าด้วยท่าทางสง่างาม เพียงการเคลื่อนไหวเล็กน้อยของเขาก็สามารถทำให้ความว่างเปล่าสั่นไหวจากคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวได้แล้ว

อย่างไรก็ตามอันตรายที่แท้จริงยังไม่เริ่มต้นขึ้น เพราะตอนนี้มีสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่ร่างกายเป็นสายฟ้าเดินออกมาจากวังสวรรค์อันงดงาม

"สายฟ้ารูปร่างมนุษย์!"

"สายฟ้ารูปร่างมนุษย์ในตำนาน!"

ในระยะไกล ทุกคนร้องอุทานด้วยความกลัว นับตั้งแต่โลกอำพรางสวรรค์ถูกสร้างขึ้น ไม่เคยมีใครมองเห็นสายฟ้ารูปร่างมนุษย์เลยสักครั้ง มีเพียงตำนานโบราณไม่กี่อย่างที่เคยกล่าวถึง

"บูม"

สิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์พุ่งไปข้างหน้า โดยมีเตาหลอมศักดิ์สิทธิ์แขวนอยู่เหนือศีรษะ ไฟที่รุกโชติช่วงเผาผลาญท้องฟ้าจนเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน

“โอ้สวรรค์! ไม่เพียงแต่จะมีสายฟ้ารูปร่างมนุษย์เท่านั้น แม้แต่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของมันก็ยังเป็นสายฟ้าด้วย”

สีหน้าของผู้คนเปลี่ยนไป มันเป็นทั้งความงุนงงและหวาดกลัว

สายฟ้าที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์นั้นบริสุทธิ์ราวกับหยก แต่อาวุธของพวกมันกลับดูลึกลับและน่าสะพรึงกลัว เห็นได้ชัดว่าอาวุธเหล่านี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นจากสายฟ้าอย่างแน่นอน

“นี่เป็นสิ่งมีชีวิตจริงๆหรือ!” ผังป๋ออุทาน

เรื่องนี้เกินความเข้าใจของผู้คนไปโดยสิ้นเชิง พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีโอกาสได้ประสบกับเหตุการณ์เช่นนี้

"นั่นเป็นสิ่งมีชีวิตจากโลกอื่นอย่างแน่นอน!" ยอดฝีมือรุ่นอาวุโสบางคนกล่าวเบาๆด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะท้าน

เย่ฟ่านไม่สนใจว่าสายฟ้าทั้งสองตัวจะเป็นสิ่งมีชีวิตหรือไม่ เขาอุทยานขึ้นสู่ท้องฟ้าและกระแทกกำปั้นสีทองออกไปทันที

"บูม"

สัมผัสที่เขาได้รับไม่ต่างอะไรกับการต่อสู้กับคนจริงๆ พลังของฝ่ายตรงข้ามอยู่ในขั้นเดียวกันกับผู้สูงสุดระดับกลาง พวกมันสามารถใช้ทักษะของผู้บ่มเพาะได้ ซึ่งเห็นได้ชัดว่านี่เป็นสิ่งมีชีวิตจริงๆ

"นี่..."

แม้แต่เย่ฟ่านก็ยังตกใจ สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? เขาประหลาดใจเหลือเกิน

นี่เป็นการเผชิญหน้าที่น่ากลัว เห็นได้ชัดว่าเย่ฟ่านต่อต้านการลงโทษจากสวรรค์ แต่ไม่นานสวรรค์กลับส่งสิ่งมีชีวิตสองตัวออกมาฆ่าเขา เรื่องนี้เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

"มาเป็นเหยื่อให้หม้อศักดิ์สิทธิ์ของข้า!"

เย่ฟ่านสัมผัสได้ถึงบางอย่างอย่างคลุมเครือ แต่เขายังคงก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญและต่อสู้กับสายฟ้ารูปร่างมนุษย์ด้วยหม้อศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในมือ

ไม่รู้ว่าใช้เวลานานเท่าใด สายฟ้ารูปร่างมนุษย์อีกเส้นหนึ่งก็บินลงมาจากวังสวรรค์โบราณ และเหนือศีรษะของมันคือกระจกโบราณที่สามารถบดขยี้ความว่างเปล่าได้อย่างง่ายดาย

“นี่คือกระจกแห่งความว่างเปล่าของพวกเรา!” ดวงตากลมโตน่ารักของจี้จื่อเยว่เบิกกว้าง

เย่ฟ่านพึมพำในระหว่างการต่อสู้ สวรรค์โบราณในทะเลแห่งสายฟ้าส่งสายฟ้ารูปร่างแปลกประหลาดเช่นนี้ลงมาได้อย่างไร แม้แต่อาวุธก็สมจริงมาก

เย่ฟ่านต่อสู้กับวิญญาณสายฟ้าทั้งสองจนร่างกายอาบไปด้วยเลือด เวลาครึ่งวันผ่านไปในพริบตาและยังไม่มีท่าทีว่าเขาจะเอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้

"เตาศักดิ์สิทธิ์ของวิญญาณสายฟ้าเหล่านี้มีเสียงคำรามของหงส์ไฟมันมีลักษณะเดียวกันกับเตาเทพสุริยันของตระกูลเจียงอย่างไม่ผิดเพี้ยน ในขณะเดียวกันกระจกโบราณนั้นก็เป็นกระจกแห่งความว่างเปล่าของตระกูลจี้ไม่ผิดแน่" หัวใจของเย่ฟ่านสั่นสะเทือน

"สวรรค์โบราณยังมีความลับอะไรอีก!"

เขาต่อสู้อย่างนองเลือดโดยพยายามผลักดันสนามรบให้เข้าใกล้วังสายฟ้าที่อยู่ด้านบน

ก่อนที่เขาจะเข้าใกล้สวรรค์โบราณเย่ฟ่านรู้สึกถึงพลังศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถบดขยี้เขาได้อย่างง่ายดาย เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่อยู่ภายในนั้นไม่อนุญาตให้เขาเข้าไปอย่างเด็ดขาด

"พลังของข้ายังไม่เพียงพอที่จะเข้าไปในวังสวรรค์ได้!"

โดยธรรมชาติแล้วเย่ฟ่านย่อมไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย ตอนนี้ สายฟ้ารูปร่างเมนุษย์ทั้งสองสร้างอันตรายร้ายแรงให้กับเขา ด้วยอาวุธที่แปลกประหลาดของพวกมัน เขาจำเป็นต้องรับมือด้วยความระมัดระวังอย่างถึงที่สุด

บูม!

ในที่สุดสายฟ้าตัวที่สามก็ปรากฏขึ้น มังกรตัวใหญ่บินลงมาจากวังสวรรค์ พลังโจมตีของมันไม่มีใครเทียบได้ในโลก และมันก็พุ่งเข้าเย่ฟ่านที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของท้องฟ้า

จากนั้นมันก็ปลดปล่อยตะเกียงโบราณชิ้นหนึ่งให้ลอยขึ้นเหนือศีรษะ ตะเกียงโบราณชิ้นนี้เผาไหม้ความว่างเปล่าให้บิดเบี้ยวจนเย่ฟ่านยากที่จะซ่อนตัว

"ข้าไม่รู้จักตะเกียงศักดิ์สิทธิ์นี้ ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน ดูเหมือนจะเป็นอาวุธของจักรพรรดิโบราณที่ไม่ได้มาจากตงหวง"

เย่ฟ่านต่อสู้อย่างหนักจนทำให้ท้องฟ้าสูญเสียสีสัน นี่คือการต่อสู้แบบเอาเป็นเอาตาย ไม่มีที่ว่างสำหรับความประมาท ก้าวผิดเพียงครั้งเดียวคือหายนะไปตลอดชีวิต

"ความแข็งแกร่งของพวกมันอยู่ในระดับเดียวกันกับข้า เรื่องนี้น่าแปลกเกินไป" เย่ฟ่านสงสัย

ในที่สุด การต่อสู้ก็ดำเนินไปเป็นเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืน และร่างกายของเย่ฟ่านก็ฉีกขาดจนได้รับบาดเจ็บสาหัสอีกครั้ง

เย่ฟ่านไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขาทะเลวิญญาณสีทองที่อยู่กลางหน้าผากให้โหมกระหน่ำเข้าหาวิญญาณสายฟ้าทั้งสามตัวอย่างรวดเร็ว

"บูม"

ด้วยเสียงระเบิดที่ดังคือกล้อง พายุที่ไม่มีที่สิ้นสุดบดขยี้ทุกสิ่งทุกอย่าง และวิญญาณสายฟ้าทั้งสามตัวก็หายสาบสูญไปโดยสิ้นเชิง

ในขณะเดียวกัน หม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดของเย่ฟ่านก็ดึงดูดเศษเสี้ยวสายฟ้าเข้ามาภายในเพื่อกลั่นให้กลายเป็นพลังของตัวเอง

ทุกอย่างจบลงแล้ว แม้ว่าภัยพิบัติครั้งใหญ่จะเลวร้าย แต่ก็เย่ฟ่านก็รู้ดีอยู่แล้วว่าสิ่งมีชีวิตสายฟ้าเหล่านี้ไม่สามารถต้านทานการโจมตีของพลังวิญญาณได้

เพียงแต่การต่อสู้ที่ยืดเยื้อมาถึงตอนนี้ล้วนเกิดขึ้นจากการที่เขายังหาโอกาสฆ่าพวกมันพร้อมกันไม่ได้สักที

"บูม"

ด้วยแสงที่ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง ร่างกายของเย่ฟ่านดึงดูดเศษเสี้ยวสายฟ้าที่อยู่โดยรอบเข้ามาเสริมกำลังให้กับตัวเองและบาดแผลทั้งหมดของเขาก็หายสาบสูญไปอย่างรวดเร็ว

ทุกอย่างจบลงแล้ว คำสาปแห่งความตายหยินหยางก็ดับสูญลงเช่นกัน เย่ฟ่านก้าวเข้าสู่อาณาจักรของผู้สูงสุด เขายืนอยู่ในขั้นตอนแรกในการเป็นเซียนเทียม

ผมสีดำของเขาปลิวไสว เย่ฟ่านมีดวงตาที่ลึกล้ำและความดุร้ายของเขาก็กระจายออกไปรอบทิศทาง

ในระยะไกล มีเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังขึ้น จากนั้นยอดฝีมือรุ่นอาวุโสคนหนึ่งก็ถูกลากออกมาจากความว่างเปล่า เขาคือหนึ่งในผู้สูงสุดที่โจมตีเย่ฟ่านก่อนหน้านี้

"หลังจากที่ก้าวเข้าสู่ขั้นตอนแรกของการเป็นเซียนเทียมเขาก็เริ่มลงมือแก้แค้นทันที!" หลายคนหวาดกลัว

“เจ้าโจรน้อย เจ้ารนหาที่ตาย!”

ชายชราผู้ถูกคุมขังตะโกนอย่างสิ้นหวังพร้อมกับพยายามถมน้ำลายใส่เย่ฟ่าน

เขาคือผู้อาวุโสของนิกายหยินหยาง เขาไม่เชื่อว่าเย่ฟ่านจะประสบความสำเร็จ ดังนั้นจึงไม่ได้หลบหนีออกจากที่นี่และเฝ้าดูว่าเย่ฟ่านจะตายเมื่อไหร่ สุดท้ายกลับเป็นตัวเขาเองที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงความตายได้

"พัพ"

หม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดกระแทกชายชราให้กลายเป็นหมอกเลือดในทันที!