บทที่ 110 - เข้าร่วมสำนักชิงเสวียน

บทที่ 110 - เข้าร่วมสำนักชิงเสวียน

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เย่เฉินชะงักไป "นี่คือ..."

อวิ๋นหมิงเปิดกล่องหยกออก โอสถเม็ดหนึ่งขนาดเท่าตาเล็งนอนนิ่งอยู่ภายใน ตัวยาเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต บนพื้นผิวมีลวดลายสีทองเก้าเส้นทอดยาวคดเคี้ยวราวกับมังกร เปล่งประกายแสงนวลตาจางๆ

"โอสถทารกหยกเก้าวัฏจักร" อวิ๋นหมิงเอ่ย "ใช้สำหรับทะลวงขั้นวิญญาณแรกเริ่ม"

รูม่านตาของเย่เฉินหดเกร็ง

โอสถก่อกำเนิดวิญญาณแรกเริ่ม

แถมยังเป็นโอสถทารกหยกเก้าวัฏจักรที่มีคุณภาพสูงสุดอีกด้วย

เขาโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน "ไม่ได้ๆ ของสิ่งนี้ล้ำค่าเกินไป ที่ข้าช่วยท่านย่าและอวิ๋นซีก็ไม่ได้หวังผลตอบแทนอะไร อีกอย่างผู้อาวุโสเองก็อยู่ขั้นจินตัน วันข้างหน้าท่านก็ต้องใช้..."

อวิ๋นหมิงยัดกล่องหยกใส่มือเขาแล้วพูดแทรก "ตอนนี้ข้าเพิ่งจะอยู่ขั้นจินตันช่วงต้น ระยะห่างจากขั้นวิญญาณแรกเริ่มยังอีกยาวไกล แต่เจ้าไม่เหมือนกัน เจ้าอยู่ขั้นจินตันช่วงปลายแล้ว อาจต้องใช้มันทุกเมื่อ รับไว้เถอะ แล้วก็คำเรียกขานบ้าบออะไรพวกนี้ เลิกเรียกข้าว่าผู้อาวุโสได้แล้ว ต่อไปนี้เราสองคนเป็นพี่น้องกัน"

เย่เฉินตั้งท่าจะปฏิเสธอีก แต่เสียงของผู้อาวุโสเสวียนก็ดังขึ้นในหัว "รับไว้เถอะ อย่ามัวแต่เรื่องมาก"

เย่เฉินชะงักไป

ผู้อาวุโสเสวียนกล่าวต่อ "ผู้อาวุโสท่านนี้ เจ้าคิดว่าเขาเพิ่งอยู่แค่ขั้นจินตันช่วงต้นจริงๆ หรือ การต่อสู้เมื่อครู่นี้ เจ้าใช้พลังไปถึงห้าส่วน เขากลับรับมือได้อย่างสบายๆ ตอนหลังเจ้าทุ่มกำลังใช้เคล็ดวิชากระบี่ เขาก็ใช้คาถาอัสนีรับมือได้เหมือนกัน เขาอยู่ระดับไหนคนแก่คนนี้ก็ไม่อาจฟันธงได้ ในเมื่อเขามอบให้เจ้า ก็แปลว่าเขาไม่ได้ใช้ประโยชน์จากมันจริงๆ หรืออาจจะมีแผนการอื่นรองรับไว้แล้ว เจ้าก็รับไว้เถอะ"

เย่เฉินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ท้ายที่สุดก็รับกล่องหยกมาแล้วโค้งคำนับอย่างจริงจัง "ขอบคุณพี่ใหญ่"

อวิ๋นหมิงยิ้มแล้วเอ่ยถาม "จิ๊ๆ ก็บอกให้เรียกว่าพี่ใหญ่ยังไงล่ะ แล้วหลังจากนี้เจ้ามีแผนการอะไรต่อไป"

เย่เฉินยิ้มตอบ "เดิมทีข้าตั้งใจจะออกไปหาประสบการณ์เพื่อค้นหาวาสนาในการทะลวงวิญญาณแรกเริ่ม ตอนนี้มีโอสถเม็ดนี้แล้วยิ่งต้องออกไปเปิดหูเปิดตา หาสถานที่และช่วงเวลาที่เหมาะสมเพื่อกักตัวบำเพ็ญเพียร"

อวิ๋นหมิงพยักหน้า "งั้นข้าขออวยพรให้เจ้าประสบความสำเร็จในเร็ววันนะ"

เย่เฉินมองเขา "แล้วพี่ใหญ่ล่ะ"

อวิ๋นหมิงหันไปมองเรือนหลังเล็กนั้นแล้วเอ่ยเสียงเบา "ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนพวกเขาสักระยะ จากมานานเกินไปแล้ว ถึงเวลาต้องอยู่เป็นเพื่อนพวกเขาบ้างเสียที"

เย่เฉินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า "พี่ใหญ่ ข้าพาท่านไปพบปรมาจารย์สำนักชิงเสวียนดีหรือไม่ ตอนนี้ท่านเองก็เป็นผู้ฝึกตนขั้นจินตัน พลังต่อสู้ไม่ได้ด้อยไปกว่าข้า ทั้งยังเป็นนักปรุงโอสถ หากท่านยินดีอยู่ต่อที่สำนักชิงเสวียน ท่านปรมาจารย์จะต้องต้อนรับอย่างแน่นอน"

อวิ๋นหมิงลองไตร่ตรองดู ก่อนหน้านี้การเข้าร่วมสำนักมักจะไม่ค่อยมีเรื่องดีเท่าไร แต่ตอนนี้เขาก็ไม่มีที่ไปจริงๆ ท่านแม่กับอวิ๋นซีก็คงคุ้นเคยกับการอยู่ที่นี่แล้ว เขาจึงพยักหน้าตอบรับ "ก็ดีเหมือนกัน"

ปรมาจารย์สำนักชิงเสวียนเมื่อได้พบอวิ๋นหมิงก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก อยู่เพียงขั้นจินตันช่วงต้นแต่สามารถรับการโจมตีเต็มกำลังของเย่เฉินได้โดยไม่เพลี่ยงพล้ำ พลังการต่อสู้ระดับนี้หากมองไปทั่วทั้งสำนักชิงเสวียนก็นับว่าเป็นระดับแนวหน้า ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นนักปรุงโอสถระดับสอง ไม่สิ เย่เฉินแอบกระซิบบอกเขาว่าฝีมือปรุงโอสถของอวิ๋นหมิงอาจจะสูงกว่าระดับสองด้วยซ้ำ

ท่านปรมาจารย์ตัดสินใจในทันที มอบตำแหน่งผู้อาวุโสรับเชิญแห่งสำนักชิงเสวียนให้อวิ๋นหมิง พร้อมสิทธิประโยชน์เทียบเท่าผู้อาวุโสสายใน

การพิจารณาของท่านปรมาจารย์นั้นเรียบง่ายยิ่งนัก ครอบครัวของอวิ๋นหมิงล้วนอยู่ที่สำนักชิงเสวียน เมื่อมีความผูกพันเป็นเครื่องเหนี่ยวรั้ง อย่างน้อยก็ผูกมัดเขาไว้ได้สักยี่สิบสามสิบปี ไม่เหมือนกับเย่เฉินที่นึกจะไปก็ไป ห้ามก็ห้ามไม่อยู่

อวิ๋นหมิงไม่ได้ปฏิเสธ

หลังจากกลายเป็นผู้อาวุโส เขาก็มีถ้ำบำเพ็ญเพียรเป็นของตัวเอง อยู่ไม่ไกลจากลานบ้านของฉินหว่านและอวิ๋นซี เขาไปรับทั้งสองคนมาอยู่ด้วยกัน แล้วนำทรัพยากรจากภาพวาดบรรพตชลธีมาจัดเตรียมสวนสมุนไพรขึ้นใหม่ โดยให้จิ๊วจิ๊วรับหน้าที่เป็น "แม่ทัพปักษาผู้บัญชาการสวนโอสถ" ต่อไป

ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะลงตัวแล้ว

ในยามดึกสงัด อวิ๋นหมิงนั่งอยู่ตามลำพังในห้องบำเพ็ญเพียร ตรวจสอบสถานะปัจจุบันของตัวเอง

ระดับพลัง ขั้นจินตันช่วงต้น จินตันห้าเม็ด รากฐานหนาแน่นหาที่เปรียบไม่ได้

การหลอมกายา ระดับสองช่วงกลาง บันทึกวารีเย็นชุบหยกและกายาอมตะหมื่นกัปมาถึงคอขวดแล้ว จำเป็นต้องใช้ทรัพยากรและวาสนาใหม่ๆ ถึงจะทะลวงผ่านไปได้

การปรุงโอสถ ระดับสองขั้นกลาง โอสถควบปราณนั้นหลอมจนชำนาญขั้นสุดยอดแล้ว แต่สูตรโอสถและเทคนิคการหลอมระดับที่สูงกว่านี้ยังต้องใช้เวลาศึกษาเพิ่มเติม

คาถาอาคม คาถาอัสนีเทพม่วงทะยานมีอานุภาพไม่ธรรมดา แต่ก็ดูซ้ำซากเกินไป เคล็ดวิชาเร้นกายหลุดพ้นวิสัยยังคงใช้การได้ดีในขั้นจินตัน แต่ก็จำเป็นต้องพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีของวิเศษที่สุ่มได้จากระบบ ทั้งกระบี่หมื่นลักษณ์ทำลายค่ายกล ร่มเร้นฟ้าเสวียนหมิง เข็มประกายมืดสลายโลหิต เจดีย์แม่เหล็กสยบฟ้าดิน ค่ายกลกระบี่ตาข่ายฟ้าเก้าชั้น ธงดูดวิญญาณเก้าปรโลก ของวิเศษส่วนใหญ่ยังไม่เคยนำมาใช้จริง และจำเป็นต้องใช้เวลาในการหลอมรวมให้คุ้นเคย

สัมผัสเทวะ หลังจากฝึกฝนแผนภาพกระบี่วัฏจักรดารามหาพัน สัมผัสเทวะของเขาก็แข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกตนในระดับเดียวกันมาก แต่ก็ยังไม่เพียงพอ

เขาเป่าปากระบายลมหายใจออกมาเบาๆ

หลังจากนี้คงต้องทุ่มเทยกระดับทั้งการหลอมกายา การปรุงโอสถ คาถาอาคม และสัมผัสเทวะให้ก้าวหน้าขึ้นเสียที

อย่างน้อยก็ต้องให้สมน้ำสมเนื้อกับระดับพลังขั้นจินตัน

และสิทธิ์สุ่มกาชาจำนวนมหาศาลที่สะสมไว้ก็ถึงเวลาต้องนำมาใช้แล้ว

ชื่อ [อวิ๋นหมิง] [ผลวิถีอายุวัฒนะ] (สีรุ้ง)

ระดับพลัง [ขั้นจินตันช่วงต้น]

สถานะพิเศษ [ข้าจะต้องกลับมาอย่างแน่นอน] (สีรุ้ง) [หมัดเอาจริง] (สีทอง) [หลงเข้าแดนสวรรค์] (สีทอง) [ยอดฝีมือไม่เคยบ่นเรื่องสภาพแวดล้อม] (สีม่วง) [ขอดูไพ่หน่อย สำเนียงฝรั่งเศส] (สีม่วง) ...

อาชีพ นักปรุงโอสถระดับสองขั้นกลาง

วิชา [คัมภีร์เต๋าฉบับไม่สมบูรณ์] (สีทอง) [แผนภาพกระบี่วัฏจักรดารามหาพัน] (สีทอง) [บันทึกวารีเย็นชุบหยก] (สีทอง) [กายาอมตะหมื่นกัป] (สีทอง) [เคล็ดวิชาปราณบริสุทธิ์ไท่เสวียน] (สีม่วง) [คัมภีร์โอสถเบื้องต้น] (สีฟ้า) ...

คาถาอาคม [คัมภีร์พรางฟ้าบรรพกาล] (สีรุ้ง) [เคล็ดวิชาเร้นกายหลุดพ้นวิสัย] (สีทอง) [คาถาอัสนีเทพม่วงทะยาน] (สีม่วง) ...

สิทธิ์สุ่มกาชา [13850]

ความมั่งคั่ง 0

ไอเทม ภาพวาดบรรพตชลธี (สีรุ้ง) เตาหลอมปราณมารดาสรรพสิ่งฉบับทำเลียนแบบ (สีทอง) กระบี่หมื่นลักษณ์ทำลายค่ายกล (สีทอง) ร่มเร้นฟ้าเสวียนหมิง (สีทอง) เข็มประกายมืดสลายโลหิต (สีทอง) เสื้อคลุมแสงจันทร์เหมันต์ (สีทอง) ลูกปัดอัสนีม่วงทะลวงมิติ (สีทอง) เจดีย์แม่เหล็กสยบฟ้าดิน (สีทอง) ค่ายกลกระบี่ตาข่ายฟ้าเก้าชั้น (สีทอง) ธงดูดวิญญาณเก้าปรโลก...

อวิ๋นหมิงเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา สายตาจับจ้องไปที่ข้อความสถานะของวันนี้

[วันนี้เหมาะแก่การสุ่มกาชา]

ตัวอักษรเพียงไม่กี่คำ แต่กลับทำให้เขาความมั่นใจเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

"ลางดี" อวิ๋นหมิงยกมุมปากยิ้ม "ในเมื่อบอกว่าเหมาะแก่การสุ่ม ถ้างั้นก็ต้องจัดไปสักหน่อย"

เขามองดูยอดสุ่มกาชาที่สะสมมาเนิ่นนาน หนึ่งหมื่นสามพันแปดร้อยห้าสิบครั้ง เขาพยายามข่มใจไม่ให้กดสุ่มรวดเดียวจนหมดตัว ตัดสินใจจะสุ่มเอาแค่เศษหลักร้อยมาลองเชิงดูก่อน

แปดร้อยห้าสิบครั้ง

ไม่มากไม่น้อย ต่อให้ได้หินวิญญาณมาทั้งหมด ก็คงไม่ถึงกับชอกช้ำใจนัก

เพียงแค่คิด ลำแสงแปดร้อยห้าสิบสายก็ร่วงหล่นลงสู่ทะเลดาวอันกว้างใหญ่พร้อมกัน ฝนดาวตกพุ่งทะยานผ่านความว่างเปล่าอีกครั้ง ลำแสงแต่ละสายถักทอเป็นม่านแสงอันเจิดจรัสล้อมรอบตัวเขา

หนึ่งสาย สิบสาย ร้อยสาย ห้าร้อยสาย...

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับไอเทมดังต่อไปนี้]

[หินวิญญาณระดับต่ำ 1 ก้อน (สีขาว)]

[หินวิญญาณระดับต่ำ 1 ก้อน (สีขาว)]

[หินวิญญาณระดับต่ำ 1 ก้อน (สีขาว)]

[...]

[หินวิญญาณระดับกลาง (สีฟ้า)]

มีแต่แสงสีขาวกับสีฟ้า

อวิ๋นหมิงมองดูแสงเหล่านั้นแปรสภาพเป็นกองหินวิญญาณหล่นดังเกรียวกราวลงมากองอยู่แทบเท้าจนเป็นภูเขาย่อมๆ ด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

เจ็ดร้อยครั้ง

แปดร้อยครั้ง

ก็ยังคงเป็นหินวิญญาณ

หน้าของอวิ๋นหมิงเริ่มทะมึนทึง

"ระบบ" เขากัดฟันกรอด "นี่แกแอบปรับลดอัตราการออกของรางวัลใช่ไหม ตอนนี้ถ้าไม่ถึงหมื่นสุ่มก็จะไม่มีทางได้ของระดับสีทองเลยใช่ไหม ระดับสีรุ้งนี่ต้องสะสมสักแสนสุ่มเลยรึเปล่า"

ระบบนิ่งเงียบ

ทะเลดาวนิ่งเงียบ

มีเพียงหินวิญญาณที่ยังคงร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย

แปดร้อยสี่สิบครั้ง

แปดร้อยสี่สิบห้าครั้ง

แปดร้อยสี่สิบเก้าครั้ง

ในตอนที่อวิ๋นหมิงไม่เหลือความหวังใดๆ และเตรียมใจยอมรับว่าสิทธิ์สุ่มแปดร้อยห้าสิบครั้งนี้สูญเปล่าไปทั้งหมดแล้ว แสงสีทองสายหนึ่งพลันสว่างจ้าขึ้นมา

แสงนั้นทั้งเจิดจ้าและอบอุ่น ราวกับแสงแรกแห่งรุ่งอรุณ มันทะลวงผ่านม่านแสงนับร้อยในทะเลดาว พุ่งตรงดิ่งมาหาเขา

อวิ๋นหมิงชะงักไปชั่วขณะ

ก่อนจะอุทานออกมา

"เชี่ย" เขาโพล่งออกมา เสียงสั่นระริก

"ด้วยใจกตัญญู ขอบคุณที่มีแก ขอบคุณระบบ ขอบคุณคำทำนายวันนี้เหมาะแก่การสุ่มกาชา ขอบคุณตัวเองที่ทนเก็บสะสมสิทธิ์มาได้เยอะขนาดนี้"

ขณะที่ปากก็พร่ำบ่น เขาก็ยื่นมือออกไปคว้าหมับในอากาศ

แสงสีทองถูกเขากำไว้แน่นในฝ่ามือ แสงนั้นค่อยๆ จางลง เผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน

[จบแล้ว]