917 - ชุมนุมอาวุธเต๋าสุดขั้ว

917 - ชุมนุมอาวุธเต๋าสุดขั้ว

"ไม่ มันต้องไม่ได้รับอนุญาตให้บินหนีไปตอนนี้! "

เย่ฟ่านรู้สึกว่าเขาต้องรอจนกว่าจะถึงที่ปลอดภัยก่อนถึงจะปล่อยมือได้ มิฉะนั้นเขาอาจถูกอาวุธเต๋าสุดขั้วไล่ล่าสังหาร

ในอีกด้านหนึ่งจี้ฮ่าวเยว่ยิ่งคลั่งมากขึ้นหลังจากเห็นจี้จื่อเยว่ตกอยู่ในสภาพอ่อนแอ

“ไม่มีใครในตระกูลจี้มองเห็นหรือว่าใครเป็นคนทำร้ายน้องสาวของ”

เขาโจมตีไปข้างหน้าด้วยพลังของกระจกโบราณแห่งความว่างเปล่า อาวุธเต๋าสุดขั้วพุ่งเข้าโจมตีผู้คนจากราชวงศ์เทพจิ่วหลีซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายพันลี้ในท้องฟ้า

บูม!

ด้วยประกายแสงที่เจิดผู้คนอย่างน้อยหลายร้อยคนกลายเป็นหมอกโลหิต รวมทั้งผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสาม พลังของกระจกแห่งความว่างเปล่าไม่มีผู้ใดเปรียบเทียบได้เลย

ทุกคนหวาดกลัวการซ่อนตัวอยู่ในความว่างเปล่าไม่มีประโยชน์อีกต่อไป ตระกูลจี้กล้าทำแบบนี้ พวกเขาต้องการเป็นศัตรูกับจงโจวหรือไม่

ห่างกันหลายพันลี้ ผู้แข็งแกร่งกว่าร้อยคนเสียชีวิตกะทันหัน นี่คือหายนะ!

"ดูเหมือนว่าพระจันทร์ดวงน้อยของตระกูลจี้จะมีสถานะสูงส่งกว่าที่พวกเราคาดคำนวณไว้มาก”

"ให้ตายเถอะเขาบ้าไปแล้วหรือ เขาทำตัวเหมือนเย่ฟ่าน หรือตระกูลจี้ต้องการเป็นศัตรูกับผู้คนทั้งโลกจริงๆ"

หลายคนคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว จี้ฮ่าวเยว่ลงมือสังหารรอบทิศทางโดยที่ปรมาจารย์ในตระกูลของเขาไม่ห้ามปรามแม้แต่น้อย

เรื่องนี้เพียงพอที่จะทำให้โลกทั้งใบสั่นไหวอย่างแน่นอน

"หยุดให้ข้า!"

เย่ฟ่านอุ้มแผนภูมิจิ่วหลีและพยายามใช้ทักษะการเคลื่อนไหวของสวรรค์พาตัวเองออกไปจากที่นี่ให้ได้

ในเวลาเดียวกันเขาใช้ทองเหลืองสองชิ้น ชิ้นหนึ่งอยู่ด้านหน้าและอีกชิ้นหนึ่งอยู่ด้านหลัง เพื่อป้องกันแผนภูมิจิ่วหลีจากเสียงเรียกของโลกภายนอก

มิฉะนั้นแม้ว่าเขาจะเชี่ยวชาญเก้าญาณวิเศษลึกลับมากแค่ไหน มันก็เป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะควบคุมอาวุธเต๋าสุดขั้วในเวลานี้ได้

ท้ายที่สุด เขาก็ไม่ใช่ปราชญ์โบราณ เขาไม่มีพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ทะลวงสวรรค์และพิภพ และเขาไม่สามารถยึดอาวุธของจักรพรรดิไว้เป็นสมบัติของตัวเอง

แต่อย่างน้อยประกายของทองเหลืองก็มีความสามารถตัดเสียงเรียกจากโลกภายนอกได้ชั่วคราว!

"กลับมา!"

ที่ปลายฟ้า จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เทพจิ่วหลีที่นั่งสมาธิในความว่างเปล่าก็ลุกขึ้นทันที ในขณะเดียวกันผู้อาวุโสจากตระกูลของพวกเขาต่างก็คำรามออกมาด้วยความโกรธ

“สร้างแท่นบูชาเพื่อปลุกวิญญาณอาวุธเต๋าสุดขั้ว เร็วเข้า!” จักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ่วหลีออกคำสั่ง

จากนั้นแท่นบูชาบูชายัญสีก็ดำปรากฏขึ้น มันทำมาจากชิ้นส่วนกระดูกสันหลังมังกรวารี มีเลือดไหลเป็นริ้วๆ เปล่งความผันผวนที่แปลกประหลาด จากนั้นผู้คนของราชวงศ์เทพจิ่วหลีก็เริ่มสวดมนต์พร้อมกัน

“บูม”

ในระยะไกล เย่ฟ่านไม่สามารถควบคุมมันได้อีกต่อไป แผนภูมิจิ่วหลีฟื้นตัวราวกับว่าทะลุทะลวงผ่านโลกทุกยุคทุกสมัย มันพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าและหายสาบสูญไปไหนทันที

ถ้าไม่ใช่เพราะทองเหลืองสองชิ้นที่อยู่เคียงข้างเขา ผังป๋อ และคนอื่นๆ คงตายอย่างไร้ร่องรอยไปแล้ว!

ผลที่ตามมานี้ร้ายแรงมาก ทันทีที่แผนภูมิจิ่วหลีหลุดออกไปยอดฝีมือมากมายต่างก็หันมามองพวกเขาด้วยสายตาปองร้าย

ในขณะเดียวกันแผนภูมิจิ่วหลีก็ตกไปอยู่ในมือของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เทพจิ่วหลี และอาวุธเต๋าสุดขั้วของจักรวรรดิอีกชิ้นที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดก็ปลดปล่อยไอสังหารออกมาอีกครั้ง!

ในที่สุดราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลจี้ก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ตระกูลจี้ของเราไม่เคยกังวลต่อปัญหาที่เพิ่มขึ้น เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าอาวุธเต๋าสุดขั้วสองชิ้นจะปราบปรามเราได้!?”

"สหายจี้ทำไมต้องกังวล เด็กหญิงตัวเล็กๆ ในตระกูลของเจ้าถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้องโดยไม่ได้ตั้งใจเท่านั้น เจ้าควรพานางจากไปได้ทันที แต่เย่ฟ่านต้องอยู่ที่นี่ เขาฆ่าคนมากเกินไปแล้วต้องได้รับ”

"ใช่ เขามีสมบัติของจงโจวอยู่กับตัวและเขาไม่สามารถเอาไปได้ เราไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อความโลภ เราจะให้ทุกคนได้ตัดสินโทษของเขาอย่างยุติธรรม" อีกคนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาเช่นกัน

สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังทองเหลืองที่มีสีเขียวแทรกซึมอยู่เล็กน้อย กล่าวโดยย่อ จากนี้ไปของชิ้นนี้จะไม่ได้เป็นสมบัติของเย่ฟ่านอีกแล้ว

หลังจากนั้นไม่นานผู้นำของกองกำลังที่มีอำนาจมากมายในจงโจวก็มาถึง นั่นรวมไปถึงยอดฝีมือจากห้าภูมิภาคคนอื่นๆ

ในท้ายที่สุด ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์คฤหาสน์หยก และปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์นิกายหยินหยางหลายคนก็ถูกสังหารอย่างไร้ความปราณี

ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพวกเขาไม่มีทางปล่อยเย่ฟ่านไปอย่างแน่นอน

"ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณฆ่าผู้บริสุทธิ์โดยไม่เลือกหน้า ดังนั้นเขาจึงควรถูกลงโทษ"

"ไม่อาจปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ได้!"

มีคนมากมายเริ่มเสนอหน้าออกมากล่าวโทษเย่ฟ่าน

"ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณมีแรงอาฆาตมากเกินไป หากปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อในอนาคตโลกอำพรางสวรรค์จะต้องเกิดภัยพิบัติอย่างแน่นอน”

"ฮึ!

ใครบางคนแค่นเสียงอย่างเย็นชา และการบีบบังคับที่รุนแรงอีกรูปแบบหนึ่งก็กระจายไปทั่วทั้งดินแดนรกร้างทำให้ผู้คนเกิดความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

"พวกเจ้าคิดว่าด้วยอาวุธเต๋าสุดขั้วเพียงสองชิ้นก็สามารถควบคุมโลกทั้งใบได้แล้วหรือ”

นักพรตมังกรแดงและราชานกยูงมาถึงแล้ว ดอกบัวสีเขียวในมือของพวกเขาปลดปล่อยแรงกดดันที่ทำให้สถานการณ์พลิกกลับอีกครั้ง

"หากใครต้องการทำร้ายเย่ฟ่านมันผู้นั้นจะเป็นศัตรูกับข้า?”

ในท้องฟ้าอันไกลโพ้น คลื่นความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวอีกแห่งได้ปรากฏขึ้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นพลังที่เกิดจากอาวุธเต๋าสุดขั้วอย่างแน่นอน

คลื่นสีแดงปกคลุมทั่วทั้งท้องฟ้า ชายชราตาบอดถือหม้ออสูรกลืนสวรรค์ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับต้วนเต๋อ!

อาวุธเต๋าสุดขั้วห้าชิ้นมารวมตัวกันอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน นี่เป็นเรื่องน่าตกใจอย่างยิ่ง และใบหน้าของผู้คนมากมายก็ซีดขาวไร้สีเลือดโดยสิ้นเชิง

"เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าอาวุธเต๋าสุดขั้วสองชิ้นสามารถสั่งการโลกทั้งใบได้"

ชายชราตาบอดกลอกตาและสีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความเย้ยหยันอย่างถึงที่สุด

ตอนนี้อาวุธเต๋าสุดขั้วแต่ละชิ้นเริ่มแสดงพลังของตัวเองออกมาและทำให้ผู้คนมากมายเกิดความหวาดกลัวอย่างยิ่ง

“เจ้าอยากทำสงครามจริงๆ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าการต่อสู้ระหว่างอาวุธเต๋าสุดขั้วจะส่งผลกระทบอะไรบ้าง” จักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ่วหลีกล่าว

“ข้าไม่สนใจเรื่องนี้อยู่แล้ว ความจริงเรื่องทั้งหมดก็เป็นความผิดของเจ้าเพียงผู้เดียว หรือเจ้าต้องการโยนความผิดให้กับคนอื่น”

ราชานกยูงกล่าวอย่างเย็นชา รูปลักษณ์ของเขาดูบอบบางแต่ถ้าทีที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งนั้นทำให้ผู้คนไม่กล้าประมาทอย่างแน่นอน

"ก้อนทองเหลืองเป็นสมบัติของจงโจว เป็นไปไม่ได้ที่คนนอกจะเอาไป แม้ว่าเจ้าจะมีอาวุธจักรพรรดิสามชิ้นก็ไม่มีประโยชน์ อย่าคิดว่าจงโจวมีอาวุธเต๋าสุดขั้วเพียงสองชิ้นเท่านั้น!"

"บูม!"

ชายชราตาบอดเปิดใช้งานหม้ออสูรกลืนสวรรค์โบราณ และในขณะนั้น ลำแสงสีแดงก็กระจายออกไปนับพันลี้สร้างความหวาดหวั่นให้กับผู้คนอย่างถึงที่สุด

“เจ้าลองพูดอีกครั้งสิว่าจะเก็บก้อนทองเหลืองไว้!” น้ำเสียงของชายชราตาบอดดังขึ้นอีกครั้ง

"มีเพียงคนโง่เท่านั้นถึงคิดว่าเจ้าทำทุกอย่างนี้เพื่อผลประโยชน์ของคนหมู่มาก!" คำพูดของนักพรตมังกรแดงดังขึ้น

ทั้งสองฝ่ายเดิมทีไม่มีมิตรไมตรีต่อกันอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อสถานการณ์ดำเนินมาในทิศทางนี้พวกเขาจึงพร้อมที่จะฆ่าฝ่ายตรงข้ามเช่นกัน

คลื่นที่น่าสะพรึงกลัวหลายระลอกส่ายไปมา ราวกับคลื่นยักษ์ที่ซัดเข้าหาท้องฟ้า ผู้คนที่ไม่มีอาวุธเต๋าสุดขั้วกลายเป็นเหมือนจอกแหนที่ล่องลอยอยู่ในทะเลคลั่ง พวกเขาไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้แม้แต่น้อย

"สหายจี้เจ้าตัดสินใจอย่างไร?" จักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ่วหลีถามราชันศักดิ์สิทธิ์ตระกูลจี้

"มีคนต้องการฆ่าทายาทของข้า ดังนั้นพวกมันจึงสมควรตาย" ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลจี้พูดอย่างใจเย็น