913 แผนภูมิจิ่วหลี

913 แผนภูมิจิ่วหลี

ชิ้นส่วนทองเหลืองที่ขึ้นสนิมและมีรอยด่าง เป็นชิ้นส่วนขนาดเท่ากำปั้น แต่ความล้ำค่าของมันได้ปรากฏสู่สายตาของทุกคนแล้ว

ดอกบัวสีเขียวหยั่งรากลงบนพื้นและมีใบสีเขียวเพียงสามใบเท่านั้น ความหมายพิเศษของเต๋าคือเต๋าให้กำเนิดหนึ่ง หนึ่งให้กำเนิดสอง สองให้กำเนิดสาม และสามให้กำเนิดทุกสิ่ง

ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น นี่คือคำถามของทุกคน หลังจากจักรพรรดิชิงร่วงหล่น เหตุใดเหตุการณ์ที่คล้ายกันจึงปรากฏขึ้นอีก สิ่งนี้คล้ายคลึงกันมากจนทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว

ชายชราผมขาวคนหนึ่งยืนอยู่ในความว่างเปล่า รูปภาพโบราณลอยอยู่เหนือศีรษะของเขาราวกับว่ามันสามารถเดินทางไปทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคตได้อย่างง่ายดาย

เหล่ายอดฝีมือบางส่วนที่ไล่ตามมาที่นี่ ต่างก็ต้องกระอักเลือดเพราะถูกคลื่นของอาวุธจักรพรรดิที่ฟื้นคืนชีพยับยั้งไว้ พลังของอาวุธจักรพรรดินั้นแข็งแกร่งมาก จนบางคนถึงกับต้องคุกเข่าลงไม่สามารถควบคุมร่างกายตนเองได้

นี่คืออาวุธของจักรพรรดิที่ฟื้นตัวกลับมาแล้ว แม้ว่ามันจะปล่อยรังสีแห่งพลังออกมาเพียงเล็กน้อย แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้แข็งแกร่งในโลกจะต้านทานได้

อย่างไรก็ตามเย่ฟ่านและยอดฝีมืออีกไม่กี่คนเป็นข้อยกเว้น

ในเวลานี้ราชวงศ์จิ่วหลีปิดกั้นเส้นทางทั้งหมด พวกเขาต้องการแย่งชิงก้อนทองเหลืองที่เป็นต้นกำเนิดของจักรพรรดิชิงโดยไม่อนุญาตให้ผู้ใดพามันออกไปจากที่นี่ได้

กลางบ่อน้ำเซียน ชิ้นส่วนทองเหลืองชิ้นหนึ่งแขวนอยู่เหนือศีรษะของเย่ฟ่าน แม้ว่ามันจะเป็นสนิมและดูเก่ามาก แต่ทันใดนั้นแสงสีเขียวก็ไหลลงมาและปกคลุมร่างกายเย่ฟ่านอย่างแน่นหนา

ภายใต้แรงกดดันของอาวุธเต๋าสุดขั้ว ไม่มีใครต่อกรได้และหากตั้งตนเป็นศัตรูจะต้องตายสถานเดียวเท่านั้น หากจักรพรรดิโบราณไม่ฟื้นคืนชีพมนุษย์ทุกคนจำเป็นต้องคุกเข่าให้กับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ครอบครองอาวุธเหล่านี้โดยไม่มีทางเลือกอื่น

ร่างกายของเย่ฟ่านยังคงไม่บุบสลาย เขายังสามารถเคลื่อนไหวและก้าวไปข้างหน้าได้ทีละก้าว ร่างกายนี้แข็งแกร่งแค่ไหนกัน?

“ชิ้นส่วนทองเหลือง!”

“สมบัติสูงสุดของจงโจว กำลังหมุนเวียนพลังเซียนเพื่อปกป้องร่างศักดิ์สิทธิ์!”

ผู้คนเฝ้าดูทั้งหมดนี้อย่างตกตะลึง เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อและน่าตกใจจริงๆ

ตลอดหลายยุคหลายสมัย มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับชิ้นส่วนทองเหลือง แต่มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่ามันคืออะไร!

องค์หญิงเยว่หลิงอ้าปากเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ... นางยืนอยู่ในความว่างเปล่า ผมสีดำของนางราวกับก้อนเมฆ ปักปิ่นเฟิ่งหวงเก้าตัวสร้อยลูกปัดศักดิ์สิทธิ์ห้อยลงมา เปล่งประกายแวววาวด้วยแสงแห่งสวรรค์

นางสมควรได้รับการขนานนามว่าเป็นหญิงงามอันดับสองในจงโจว ผิวของนางขาวราวหิมะ เส้นผมดำขลับและเงางาม ดวงตาฉ่ำน้ำสดใส คอเสลาเรียวยาว รูปร่างระหงสมส่วน งดงามและสูงสง่าอย่างหาใครเปรียบเทียบไม่ได้

“เกิดอะไรขึ้น?!”

บรรพบุรุษของราชวงศ์เทพจิ่วหลีขมวดคิ้ว เขายืนอยู่บนท้องฟ้า และกระตุ้นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ให้ปิดผนึกดินแดนทั้งหมดอย่างต่อเนื่อง

“แค่กๆ”

ในที่สุดเย่ฟ่านก็ทนไม่ไหว เขากระอักเลือดออกมา ร่างกายของเขาสั่นไปชั่วขณะ ชิ้นส่วนทองเหลืองนี้ถูกผนึกแล้ว แม้ว่าแสงสีเขียวจะยังคงไหลออกมา แต่มันก็ไม่สามารถปกป้องเขาจากการกดดันของอาวุธเต๋าสุดขั้วได้!

ในเวลาเดียวกัน จี้จื่อเยว่ก็มีเลือดไหลซึมที่มุมปาก ใบหน้าของนางขาวซีด  น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ที่นางดื่มเข้าไปก็ถูกย้อมเป็นสีแดงและไหลออกมาอีกครั้ง นางได้รับบาดเจ็บภายในอย่างรุนแรง

ราชวงศ์จิ่วหลีคือผู้ยิ่งใหญ่ของโลก และอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขามีความสามารถในการผนึกทุกสิ่ง!

ในเวลานี้ ภายใต้พลังอันยิ่งใหญ่เพียงพอที่จะทำให้ปรมาจารย์จำนวนนับไม่ถ้วนตกใจจนตาย แต่เนื่องจากการมีอยู่ของชิ้นส่วนทองเหลือง เย่ฟ่านจึงรอดพ้นจากความตายและไม่กลายเป็นเถ้าถ่าน

“เป็นไปได้ยังไง ชิ้นส่วนทองเหลืองมีอำนาจถึงขนาดนี้!” หลายคนหวาดกลัว

“พรึ่บ”

อีกด้านหนึ่ง ผู้บ่มเพาะบางคนซึ่งอยู่ใกล้เกินไปร่างกายแหลกสลายกลายเป็นฝุ่นธุลีโดยไม่มีโอกาสส่งเสียงครวญครางสักครั้งเดียว

“บูม”

ในท้ายที่สุดเย่ฟ่านก็กำลังถูกดูดเข้าสู่แผนภูมิจิ่วหลีโดยที่ชิ้นส่วนทองเหลืองไม่สามารถปกป้องร่างกายของเขาได้อีกต่อไป

ในเวลานี้ทุกคนต่างก็สิ้นหวัง พวกเขาอาจจะกลายเป็นเพียงเถ้าธุลีได้ทุกเมื่อ จากคลื่นพลังของอาวุธเต๋าสุดขั้วและยากที่จะหลบหนี ตอนนี้พวกเขาไม่มีความหวังใดๆ เว้นแต่จักรพรรดิโบราณจะปรากฏตัวขึ้น!

“เคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกับชิ้นส่วนทองเหลืองด้วยหัวใจของเจ้า นี่คือสมบัติล้ำค่าที่สุดของจงโจว มันจะคงอยู่ตลอดไปอย่ายอมแพ้”

จี้จื่อเยว่กระอักเลือดอีกครั้ง รวบรวมพลังพลังปราณของนาง ยืมแสงนิรันดร์แห่งสวรรค์และโลกมาเทลงในร่างของเย่ฟ่าน

“จื่อเย่อย่าใช้พลังปราณของเจ้าตอนนี้!” เย่ฟ่านตกใจ จี้จื่อเยว่ก็อยู่ในสภาพไม่สู้ดีนัก นางบาดเจ็บภายในและเสียเลือดไปไม่น้อย

“ไม่เป็นไร เราหนีได้แน่นอน อาวุธของจักรพรรดิฆ่าเราไม่ได้...” นางพูดอย่างอ่อนแรง ดวงตาคู่หนึ่งได้สูญเสียความแวววาวไปแล้ว

“ข้าทำเองได้!”

เย่ฟ่านตะโกน และบังคับให้จี้จื่อเยว่ไปอยู่ข้างหลังเขา เพื่อไม่ให้นางยืมพลังปราณฟ้าดินอีกต่อไป

“ครืน…”

แผนภูมิจิ่วหลีสั่นเล็กน้อยและคลื่นขนาดใหญ่เหมือนทะเลก็ทำให้สวรรค์พิภพสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงและรัศมีหนึ่งพันลี้ทั้งหมดได้ถูกปิดผนึกโดยไม่มีผู้ใดสามารถหลบหนีออกไปได้!

เย่ฟ่านตะโกน เลือดสีทองไหลออกมาจากปากของเขา ในขณะเดียวกันผังป๋อและคนอื่นๆ ก็คำรามด้วยความเจ็บปวด ร่างของพวกเขาทั้งหมดเกือบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

แม้ว่าแสงสีเขียวจะปกคลุมพวกเขาอยู่ แต่พวกเขาไม่ใช่ร่างศักดิ์สิทธิ์ และความเสียหายที่พวกเขาได้รับนั้นเลวร้ายยิ่งกว่าเย่ฟ่านอย่างแน่นอน

“บูม”

แขนขวาของอู๋จงเทียนระเบิด เนื้อและกระดูกหายไปกว่าครึ่ง และกระดูกส่วนอื่นๆ ก็แตกร้าวเช่นกัน

“อา…”

หลี่เหอซุยร้องลั่น ร่างกายครึ่งหนึ่งของเขาขาดรุ่งริ่ง แทบจะละลายจากรัศมีพลังเพียงเล็กน้อยของอาวุธจักรพรรดิที่ผ่านเข้ามา

“พรวด”

เลือดพุ่งออกมา ขาเกือบต้องสังเวยชีวิตแก่อาวุธจักรพรรดิ ถ้าเย่ฟ่านไม่มารับคลื่นพลังนี้ให้ เขาคงตายไปแล้ว

ถึงอย่างนั้น ไหล่ของเขาก็แตกเป็นเสี่ยงๆ กลายเป็นเศษกระดูกและล้มลงกับพื้น ฉากนี้ค่อนข้างน่ากลัว

เจียงฮ่วยเหรินก็กรีดร้อง อวัยวะภายในทั้งหมดของเขาเสียหายอย่างหนัก ยกเว้นศีรษะ บริเวณลำตัวทั้งหมดถูกทำลายอย่างรุนแรง เกือบจะถูกฆ่าตายในทันที

ร่างกายของผังป๋อเป็นรองเพียงเย่ฟ่าน แต่เขายังต้องคำรามด้วยความโกรธ ในขณะนี้ร่างกายส่วนล่างของเขาหายไปแล้วหากไม่ใช่ว่าดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกทิ้งไว้โดยจักรพรรดิอสูรยังคงปกป้องทุกคนอยู่ เขาก็คงตายไปเช่นกัน

เย่ฟ่านรู้สึกทั้งหวาดกลัวและโกรธเกรี้ยว เพื่อนๆ ของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย และก้าวเข้าสู่ประตูนรกไปครึ่งก้าวแล้ว

สถานการณ์ของจี้จื่อเยว่นั้นอันตรายที่สุด ตอนนี้นางได้รับบาดเจ็บสาหัสและไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ตอนนี้ภายใต้รัศมีคลื่นพลังอาวุธของจักรพรรดิ นางก็เกือบจะถูกบดขยี้เช่นกัน

เย่ฟ่านช่วยปิดกั้นนางจากรัศมีพลังและทำให้เขาได้รับบาดเจ็บมากกว่าเดิม

แน่นอน มันไม่ได้หมายความว่าเขาแข็งแกร่งพอที่จะต้านทานได้ แต่เนื่องจากแสงสีเขียวที่ล้นออกมาจากชิ้นส่วนทองเหลืองดังนั้นพวกเขาจึงทนได้อีกไม่กี่ลมหายใจ

“ครืน”

บนท้องฟ้า สีหน้าของชายชราไม่แยแส ดวงตาของเขาเป็นประกาย เขากระตุ้นแผนภูมิจิ่วหลี โลกทั้งใบสั่นสะเทือนอีกครั้ง และเขาต้องการนำเย่ฟ่านเข้ามาในแผนที่ให้ได้

“ทำลายมัน”

เย่ฟ่านตะโกนเสียงดัง

ดอกบัวสีเขียวในทะเลแห่งความทุกข์ของเขาปรากฏออกมาในความว่างเปล่าและหยั่งรากลงบนชิ้นส่วนทองเหลือง ในขณะเดียวกันรัศมีพลังสีเขียวก็ห่อหุ้มร่างกายของพวกเขาหนาแน่นมากยิ่งขึ้น

ในเวลาเดียวกัน เขากัดฟันและเผชิญหน้ากับอาวุธจักรพรรดิด้วยทะเลแห่งความทุกข์โดยแบกรับรัศมีความกดดันน่าสะพรึงกลัวไว้เพียงคนเดียว

ในสายตาของคนอื่นๆ นี่เท่ากับการฆ่าตัวตาย ไม่มีใครในโลกนี้สามารถขัดขวางการโจมตีของอาวุธจักรพรรดิได้ มันคือการฆ่าตัวตายอย่างแท้จริง

จี้จื่อเยว่กำลังจะหมดสติ แต่ทันใดนั้นนางก็ตื่นขึ้นมาและตะโกนออกมา

“รีบหนี”

“ออกไป!” ผังป๋อก็ตะโกนเช่นกัน

“ไม่!” หลี่เหอซุยและคนอื่น ๆ ต่างหน้าซีด

“พึ่บ…”

กงล้อแห่งทะเลเย่ฟ่านแตกออก และเลือดสีทองก็กระเซ็นออกมา แต่สิ่งที่น่าตกใจคือมันไม่ระเหยแห้ง

รังสีของอาวุธจักรพรรดิก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ร่างกายของเขากลายเป็นฝุ่นผง เขาแค่บาดเจ็บแต่ไม่ตาย

ทันใดนั้นชิ้นส่วนทองเหลืองอีกชิ้นก็ลอยออกมาจากทะเลแห่งความทุกข์ของเขา และนั่นทำให้ทุกคนตกตะลึงอย่างถึงที่สุด