เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

898 - ความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลก

898 - ความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลก

898 - ความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลก 


898 - ความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลก

“แม้ว่ามันจะเป็นเครื่องรางเก้าอมตะที่ไม่สมบูรณื แต่ก็สร้างโดยจักรพรรดิแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ และมันก็ยังมีผลของความเป็นอมตะ!”

หวังเถิงโชคดีจริงๆ ที่ได้รับเครื่องรางที่ท้าทายสวรรค์แบบนี้ และเขายังมอบมันให้กับน้องชายอย่างไม่แยแส

“จักรพรรดิน้อยแดนเหนือได้รับมรดกทั้งหมดของจักรพรรดิโบราณหรือไม่?”

จักรพรรดิโบราณผู้นี้มีความแข็งแกร่งเหนืออดีตและปัจจุบัน น่ากลัวสุดๆ ว่ากันว่าเขาเป็นสิ่งมีชีวิตจากโลกอื่นไม่ได้ถือกำเนิดในโลกอำพรางสวรรค์

หัวใจของเย่ฟ่านเต้นไม่เป็นจังหวะแม้แต่เศษเสี้ยวของเครื่องรางที่ขัดเกลาของจักรพรรดิโบราณก็ยังเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ประเมินค่ามิได้

“พี่ใหญ่ช่วยข้าด้วย!” ทรราชน้อยตะโกนด้วยความสยดสยอง

ในระยะไกลหวังเถิงที่กำลังต่อสู้กับเซียงอี้เฟยกระโจนขึ้นสู่ท้องฟ้า ร่างกายของเขาปลดปล่อยแสงที่สว่างเจิดจ้าราวกับจักรพรรดิ์สวรรค์

ในขณะนี้เขาไม่สามารถวอกแวกได้  ทุกท่วงท่าการเคลื่อนไหวคู่ต่อสู้ของเขาคือผู้ที่ได้รับการขนานนามว่ามีโอกาสเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่มากที่สุด ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องมีสมาธิอย่างเต็มที่

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาวิกฤตนี้เขายังคงปลดปล่อยกระบี่ออกมา กระบี่ศักดิ์สิทธิ์สีทองมีความยาวหลายร้อยวาแล้วมันพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านด้วยความเร็วที่ไม่แตกต่างจากสายฟ้าทำให้ใบหน้าของทุกคนบิดเบี้ยวด้วยความกลัว

เย่ฟ่านเพียงยิ้มอย่างเย็นชาและใช้ทักษะการเคลื่อนไหวของสวรรค์หลบหลีกกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวนี้อย่างง่ายดาย ในขณะเดียวกันฟ้ามือสีทองของเขาก็กดไปที่ศีรษะของหวังซ่งทันที!

“ปัง”

ทรราชตัวน้อยถูกโจมตีอีกครั้ง เครื่องรางเก้าอมตะที่อยู่ระหว่างคิ้วของเขาหายไปทันที เย่ฟ่านคว้ามันไว้ในมือของเขา เครื่องรางศักดิ์สิทธิ์ของหวังซ่งตอนนี้ส่องประกายแวววาวบนฝ่ามือของเย่ฟ่าน

เครื่องรางเก้าอมตะมีความยาวน้อยกว่าหนึ่งนิ้วและทำจากทองคำศักดิ์สิทธิ์ มันสะดุดตา มั่นคงและเป็นอมตะ มันหมุนช้าๆ พยายามที่จะบินออกจากฝ่ามือของเย่ฟ่าน

“อย่าดิ้นรนเลยน่า เจ้าเป็นของข้าแล้ว”

เย่ฟ่านพับฝ่ามือเข้าหากันและขัดเกลาเครื่องรางให้กลายเป็นสมบัติของเขาในทันที

เครื่องรางจักรพรรดิโบราณเปล่งแสงเจิดจ้าจนผู้คนไม่สามารถมองตรงไปที่มันได้

ความงดงามแห่งสวรรค์ชนิดนี้เป็นประกายพร่างพรายอย่างยิ่ง มันสะท้อนผ่านฝ่ามือของเขาออกมาและย้อมทั้งดินแดนเป็นสีทอง มันสว่างไสวและเต็มไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์

ในกลางอากาศ กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ถูกฟาดลงมาอีกครั้ง มันยาวหลายร้อยจั้งและบดขยี้พื้นดินให้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

บูม!

หากไม่ใช่เพราะที่นี่เป็นดินแดนเซียน เทือกเขาที่ไร้จุดสิ้นสุดนี้คงกลายเป็นฝุ่นไปแล้ว

ไม่ไกลนัก มีบางคนยืนอยู่ใกล้เคียงกับการโจมตีและพวกเขาทนแรงบีบบังคับไม่ไหวจนต้องกระอักเลือดออกมา การโจมตีครั้งนี้น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

ทุกคนหน้าซีดด้วยความตกใจเพราะในหมู่คนที่กระอักเลือดนั้นมียอดฝีมือระดับผู้สูงสุดอยู่ด้วย ช่วงเวลาที่น่าตกใจดังกล่าวทำให้ผู้นำหลายคนรู้สึกหนาวสั่นไปถึงข้างใน

ข้างกายของเย่ฟ่าน มังกรแปดสิบเอ็ดตัวพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับเสาค้ำยันสวรรค์

เสียงคำรามของมังกรหยินดังกึกก้อง เหมือนกับเสียงคำรามของเซียนโบราณผู้ยิ่งใหญ่ หลายคนตกตะลึง นี่คือพลังของราชามังกร

“เป็นไปได้อย่างไร?!”

หลายคนงงงวย พลังแบบนี้เทียบเคียงได้กับจักรพรรดิน้อยหวังเถิงได้อย่างแน่นอน แต่ผู้ฝึกตนในอาณาจักรแปลงมังกรจะแสดงพลังโจมตีที่ทรงพลังเช่นนี้ได้อย่างไร?

มังกรที่แท้จริงแปดสิบเอ็ดตัวนั้นยิ่งใหญ่และน่ากลัวพวกมันพุ่งเข้าหากระบี่เล่มใหญ่โดยไม่มีความหวั่นเกรงแม้แต่น้อย

ปัง ปัง ปัง!

มังกรทั้งแปดสิบเอ็ดตัวถูกตัดขาดอย่างต่อเนื่อง และหายไปทีละตัว แต่ในที่สุดมันก็ทำให้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์สีทองหยุดลงเช่นกัน

ในชั่วพริบตา มังกรทั้งแปดสิบตัวถูกฆ่าตายอย่างสมบูรณ์ และมีเพียงตัวเดียวที่ยังคงพุ่งไปข้างหน้าด้วยความโกรธ

ปัง!

มังกรสีทองตัวนี้เกิดจากอำนาจของเครื่องรางจักรพรรดิซึ่งถูกเปลี่ยนให้เป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์ของเย่ฟ่านโดยสมบูรณ์

โอวหยางเย่ และคนอื่นๆ ตกใจยิ่งกว่าทุกคน พวกเขารู้ดีว่าพลังทั้งหมดที่เย่ฟ่านใช้ล้วนถูกยืมมาจากปราณมังกรที่อยู่ใต้ดิน และวิธีการนั้นทำให้ใบหน้าของพวกเขาเบี้ยยังถึงที่สุด

เพราะนับตั้งแต่ปรากฏตัวที่นี่ พวกเขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหัวและหางของมังกรอยู่ที่ไหน มันเป็นไปได้อย่างไรที่เย่ฟ่านสามารถหยิบยืมพลังของปราณมังกรมาใช้ได้?

มังกรสีแดงขดตัวไปทั่วท้องฟ้าและปิดกั้นเส้นทางของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์โดยไม่อนุญาตให้พลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้สัมผัสกับตัวของเย่ฟ่านได้เลย

“ปัง”

ประกายแสงของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์สีทองถูกมังกรสีแดงที่ออกจากกันเป็นชิ้นๆ เนื้อหนังของมันแตกเป็นเสี่ยงๆ แทบจะหลุดออกมา

จักรพรรดิน้อยแดนเหนือประสบวิกฤตการณ์อย่างร้ายแรง ในเวลานี้เขากำลังต่อสู้อยู่กับเซียงอี้เฟยซึ่งเป็นศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีสองทิศทางเขาจึงทำได้เพียงปิดกั้นการโจมตีอย่างไม่เต็มใจ!

บูม!

“เจ้าทำให้น้องชายของข้าตาย ข้าจะเริ่มสังหารทุกคนที่อยู่รอบตัวเจ้าโดยไม่สนใจว่าต้นกำเนิดของพวกเขาเป็นอย่างไร!”

เสียงของหวังเถิงไม่แยแสและดังมาจากที่ไกลๆ มังกรและเฟิ่งหวงประสานเสียงกันอย่างกลมกลืนบนท้องฟ้า คล้ายกับกำลังยืนยันคำพูดของจักรพรรดิน้อยแดนเหนือผู้นี้

คำพูดของเขาทรงพลังอย่างยิ่ง เพราะแม้แต่ปรมาจารของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ยังเกิดความเกรงกลัวที่ลูกหลานของตัวเองจะถูกสังหารไปทีละคน

อย่างไรก็ตามในตอนนั้นเย่ฟ่านมีสีหน้าไม่แยแสและกล่าวว่า

“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะฆ่าเจ้าก่อน!”

มังกรแดงกระโจนเข้าสู่ความว่างเปล่าด้วยความบ้าคลั่ง มันเคลื่อนที่ผ่านท้องฟ้าและบดขยี้ภาคธรรมของจักรพรรดิ์สวรรค์ที่อยู่บนท้องฟ้าให้แหลกละเอียดในพริบตา

ไม่ไกลจากบริเวณนั้นรถศึกโบราณสีทองพุ่งเข้ามา บดขยี้ความว่างเปล่า ทำลายสิ่งกีดขวางแห่งเวลา มาถึงในทันที ไหลไปพร้อมกับลมหายใจของจักรวาล

“ปัง”

รถศึกสีทองทะลวงผ่านม่านหมอก และปลดปล่อยหลุมดำขนาดใหญ่บนท้องฟ้าและดูดกลืนภาพธรรมของจักรพรรดิ์สวรรค์เข้าไปในทันที

“รถศึกของจักรพรรดิโบราณ?” กลุ่มคนตกตะลึงจนร่างกายแข็งทื่อ ร่างกายของพวกเขาเย็นยะเยือก หัวใจของพวกเขากำลังเต้นด้วยความกลัว

“ไม่ รถศึกของจักรพรรดิโบราณจะอ่อนแอขนาดนี้ได้อย่างไร ถ้ามันปรากฏออกมามันก็เพียงพอที่จะฆ่าทุกคนที่อยู่ที่นี่!”

มีผู้คนเห็นแย้ง แต่... รถศึกสีทองนี้ ช่างคล้ายคลึงกันเหลือเกิน!

“เป็นไปได้ไหมว่าเขาได้มรดกทุกอย่างของจักรพรรดิโบราณ?”

ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ต่างตกตะลึง ในประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ จะมีใครโชคดีเหมือนหวังเถิงคนนี้บ้าง

คนเช่นนี้จะกลายเป็นตัวเอกของโลก ในอนาคตต่อให้ไม่สามารถเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้ เขาก็จะกลายเป็นผู้ปกครองโลกทั้งใบอยู่ดี

ในเวลานี้หวังเถิงยังไม่ได้ออกจากสนามรบและเขายังคงต่อสู้กับเซียงอี้เฟย ทั้งสองเป็นเหมือนมังกรและพยัคฆ์ในหมู่มนุษย์ แม้กระทั่งในยุคโบราณก็ยังหาผู้ที่มีพรสวรรค์เหมือนพวกเขาได้ยาก

พวกเขาไม่สามารถแยกจากกันได้ และการต่อสู้ก็ดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งส่งผลกระทบต่อจิตใจของปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด

แต่ในขณะนี้ เย่ฟ่านเดินไปข้างหน้าทีละก้าว เขาต้องการสังหารหวังเถิงที่นี่

ทุกคนมองเขาด้วยสีหน้าตกตะลึงเล็กน้อย ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลจี้ จักรพรรดิเซี่ย นักบวชทะเลทรายตะวันตก จักรพรรดิอสูรแห่งหนานหลิง และคนอื่นๆ ล้วนแสดงสีหน้าที่แปลกประหลาด

ในขณะเดียวกันสตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวง เหยียนหรูหยู องค์ชายเซี่ย องค์หญิงเยว่หลิงและคนอื่นๆ ต่างก็เกิดความตกใจอย่างถึงที่สุด

เบื้องหน้าคือหวังเถิงผู้ได้ชื่อว่าเป็นจักรพรรดิสวรรค์ที่กลับชาติมาเกิดใหม่ เขาต่อสู้กับเซียงอี้เฟยอย่างดุเดือดและทำให้ผู้คนเกิดความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

แต่ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณที่เป็นเพียงผู้ยิ่งใหญ่ของการเปลี่ยนแปลงครั้งที่แปดอาณาจักรแปลงมังกรกลับต้องการเข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้

ทุกคนยังจำได้ว่าตอนที่หวังเถิงขู่ว่าจะฆ่าเพื่อนของเย่ฟ่าน ดังนั้นจึงเป็นเหตุผลที่เข้าใจได้หากว่าเย่ฟ่านต้องการสังหารหวังเถิงเช่นกัน

จบบทที่ 898 - ความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลก

คัดลอกลิงก์แล้ว