888 - ความลับของประวัติศาสตร์

888 - ความลับของประวัติศาสตร์

เย่ฟ่านไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป ความลับนี้น่ากลัวอย่างยิ่งเขาต้องศึกษามันให้ถึงระดับสูงสุดให้ได้ เก้าญาณวิเศษลึกลับล้วนมีความสามารถเฉพาะด้านของตัวเอง และความสามารถของมันได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกแล้ว

อย่างไรก็ตาม ความลับนี้ยากที่จะบรรลุ และเงื่อนไขก็แทบจะทำให้เกิดขึ้นไม่ได้เลย หากต้องการควบคุมอาวุธทุกชนิดในโลกเขาก็จำเป็นต้องฝึกฝนการควบคุมอาวุธชนิดต่างๆ จนถึงขั้นเชี่ยวชาญเต๋า

หากไม่ต้องการทำเช่นนั้นเขาก็ก็ต้องสร้างอาวุธชนิดหนึ่งที่ครอบคลุมความสามารถอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชนิดอื่นทั้งหมด ซึ่งแน่นอนว่าเงื่อนไขหลังยากมากกว่าเงื่อนไขแรกหลายเท่า

เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจเมื่อรู้เงื่อนไขนี้ มันเป็นญาณวิเศษที่คล้ายกับถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

ในความเป็นจริงเขาไม่ต้องการอาวุธพิเศษใดๆทั้งสิ้น โดยเขาต้องการฝึกฝนร่างกายของตัวเองให้มีความแข็งแกร่งเทียบได้กับอาวุธศักดิ์สิทธิ์ทุกประเภทในโลก

เขามีความเชื่อมั่นว่าเมื่อความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาไปถึงจุดสูงสุดมันก็เปรียบเสมือนการครอบครองอาวุธศักดิ์สิทธิ์ทุกชนิดอยู่แล้ว

เส้นทางของเขาเป็นสิ่งที่ถูกต้องมาตั้งแต่แรก เพียงแต่เก้าญาณวิเศษลึกลับชนิดนี้สามารถทำให้เขาบรรลุถึงจุดสูงสุดของชีวิตได้เร็วขึ้นเท่านั้นเอง!

“เริ่มจากการปรับแต่งอาวุธของตนเอง...”เย่ฟ่านรู้สึกตื่นเต้นมาก ด้วยทักษะนี้เขาสามารถกลั่นหม้อปราณปัฐพีต้นกำเนิดและทำให้เขาสำเร็จเต๋ากลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะได้เร็วขึ้น

เขารับรู้ได้เพียงชั่วครู่และตระหนักได้ถึงความน่ากลัวของอาวุธระดับราชาที่ตกทอดมาตั้งแต่ยุคโบราณ พวกมันไม่ใช่อาวุธจริงๆแต่เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง หากจะพูดกันให้ชัดก็คือพวกมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผู้ครอบครองอาวุธนั่นเอง

สำหรับอาวุธจักรพรรดิเต๋าสุดขั้ว ทั้งหมดนั้นล้วนท้าทายสวรรค์สั่นสะเทือนท้องฟ้า ความลึกลับนั้นอธิบายไม่ได้ และในเมื่อมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ พลังของพวกมันย่อมเหนือกว่าขอบเขตมนุษย์ไปไกลแล้ว

เย่ฟ่านทำความเข้าใจอย่างเงียบๆ ญาณวิเศษลึกลับในการควบคุมอาวุธนั้นกว้างขวางและลึกซึ้ง ตั้งแต่การตีอาวุธ การควบคุมพวกมัน รวมทั้งการครอบงำวิญญาณที่อยู่ภายใน

ตั้งแต่กำเนิดอาวุธจนถึงวิธีการใช้งาน มันมีรายละเอียดยิบย่อยมากมายเกินจินตนาการได้

“หากปรับแต่งหม้อศักดิ์สิทธิ์นี้จากทักษะที่ได้รับมาใหม่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของข้าจะพัฒนาไปได้ไกลมากแค่ไหน?”

ภูเขาด้านหลังเงียบมาก ไม่มีใครมารบกวน และไม่รู้ว่าเย่ฟ่านนั่งอยู่ตรงนี้มากี่วันแล้ว

เมื่อเย่ฟ่านรู้สึกตัวอีกครั้งเขาก็สัมผัสได้ว่าภาพที่อยู่บนผนังหน้าผาไม่ทราบว่าลบเลือนไปตั้งแต่เมื่อไหร่

เป็นเวลาสองปีแล้วที่เย่ฟ่านมาถึงนิกายตระกูลฉินและในที่สุดเขาก็ได้รับเก้าญาณวิเศษลึกลับที่เขาต้องการ

เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ เขาอยากจะขอบคุณองค์หญิงเยว่หลิงที่ชักนำเขามาที่นี่ด้วยโชคชะตา มิฉะนั้นคงมีแต่สวรรค์เท่านั้นที่จะบอกได้ว่าเขาจะค้นพบญาณวิเศษชนิดนี้หรือไม่

“นิกายตระกูลฉินเดิมเป็นลูกหลานของตระกูลไช่อย่างแท้จริง พวกเขามีเก้าญาณวิเศษลึกลับอยู่ในมือ บางทีพวกเขาอาจจะมีทักษะชนิดอื่นด้วย”

เย่ฟ่านยังไม่ได้จากไปในทันที เขารู้สึกอยู่เสมอว่าที่นี่นมีความลับมากมายรออยู่หลังประตู แม้แต่จักรพรรดิชิงเมื่อหนึ่งหมื่นปีที่แล้วก็ยังต้องการกวาดล้างตระกูลนี้ เห็นได้ชัดว่าความลับของตระกูลไช่จะต้องไม่จำกัดอยู่ที่เก้าญาณวิเศษเท่านั้น

ต้องบอกว่ายอดเขาหลักของนิกายตระกูลฉินเหมินเป็นผืนดินที่บริสุทธิ์เหมาะแก่การฝึกฝนอย่างยิ่ง

หลังจากนั้นเย่ฟ่านก็ทุ่มเทให้กับการฝึกฝนอย่างหนัก ในขณะที่เขาเข้าฝึกฝน เขาพบว่าองค์หญิงเยว่หลิงจะเดินทางไปยังภูเขาลูกอื่นเป็นระยะระยะ แต่ภูเขาเหล่านั้นก็อยู่ไม่ไกลจากภูเขาหลัก

หลังจากนั้นไม่นาน เขาพบว่าชายชราก็มาที่ภูเขาหลักเป็นครั้งคราวเช่นกัน แต่เขาไม่ได้เข้าสู่ที่นี่โดยตรงแต่วนเวียนอยู่รอบๆเท่านั้น

หลังจากสอบถามจนได้ความจริงเย่ฟ่านก็รู้สึกประหลาดใจที่พบว่าชายชรากำลังมองหาบ่อน้ำฮั่วเซียน เมื่อใดก็ตามที่เขาเจอบ่อน้ำในภูเขาเขาจะลงไปขุดค้นโดยไม่ลังเล

เป็นการยากที่จะระบุได้ว่าบ่อน้ำฮั่วเซียนที่แท้จริงอยู่ที่ไหน แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเคยเห็นฮั่วอวิ๋นเฟยฝึกฝนอยู่ที่นั่นแต่ก็ใช่ว่าบ่อน้ำแห่งนั้นจะเป็นของแท้แน่นอน

“ในเทือกเขาไร้จุดสินสุดมีบ่อน้ำฮัวเซี่ยนนับสิบหรือหลายร้อยบ่อ แต่มีเพียงสวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าบ่อไหนเป็นของจริง”

“ศิษย์พี่ใหญ่มีความคืบหน้าบ้างหรือไม่”

วันหนึ่งเย่ฟ่านเฝ้าดูเขาเช่นเคย แต่เมื่อเห็นท่าทางของชายชราเขาก็อดที่จะสอบถามไม่ได้จริงๆ

ชายชราคนนี้คาดเดาไม่ได้ โดยเฉพาะความลึกซึ้งของจิตใจที่แทบจะไม่แสดงอารมณ์ภายนอกออกมาแม้เพียงเล็กน้อย สัญชาตญาณของเย่ฟ่านบอกว่าคนคนนี้จะต้องมีความแข็งแกร่งมากกว่าพลังที่เขาแสดงออกมาภายนอกอย่างแน่นอน

“ดูเหมือนจะไม่มีหวังแล้ว” ชายชราถอนหายใจเบาๆ

“มันมีอะไรอยู่ในบ่อน้ำฮั่วเซียน?” เย่ฟานรู้สึกประหลาดใจ

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมจักรพรรดิชิงถึงสามารถพิสูจน์เต๋าและกลายเป็นจักรพรรดิโบราณคนแรกในรอบแสนปี”

“มันต้องมีความเกี่ยวข้องกับบ่อน้ำนี้อย่างแน่นอน?”

ชายชรานั้นลึกลับมาก เขารู้ความลับมากมายที่คนอื่นไม่รู้ และคำกล่าวที่เขากล่าวก็ทำให้เย่ฟ่านต้องอ้าปากค้าง

“นั่นคือบ่อน้ำฮั่วเซียน มีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่ามีสมบัติอะไรอยู่ข้างใน แต่สิ่งที่ข้ารู้อย่างแน่ชัดคือมีดอกบัวสีเขียวดอกหนึ่งซึ่งหยั่งรากลึกลงไปในก้อนทองเหลืองที่อยู่ด้านล่างของบ่อน้ำ”

“อะไรนะ?!”

เย่ฟ่านตกใจ จู่ๆ เขาก็นึกถึงก้อนทองเหลืองสีเขียวของเขา

ตามตำนานกล่าวไว้ว่าของสิ่งนี้ถูกขโมยมาจากจงโจวก่อนที่จักรพรรดิชิงจะสวรรคตซึ่งทำให้เกิดความวุ่นวายตามมายังไม่สิ้นสุด ทั่วทั้งภูมิภาคทั้งห้ามีความโกลาหลครั้งใหญ่เกิดขึ้น

“บ่อน้ำฮั่วเซียนเป็นบ่อน้ำของเซียนจริงๆ ตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน มันมีวัตถุศักดิ์สิทธิ์มากมายมหาศาล และมีแม้กระทั่งสมบัติเซียนแช่อยู่ในนั้น”

ชายชรากล่าว ทองเหลืองสีเขียวเป็นสมบัติเซียน แต่เป็นเพียงเศษเล็กเศษน้อยในความเป็นจริงอาจจะมีก้อนทองเหลืองขนาดใหญ่ซุกซ่อนอยู่ด้านล่างก็ได้

“ตระกูลไช่มีโอกาสที่ดี คนในตระกูลบางคนได้เข้าไปในบ่อน้ำฮั่วเซียน …” ชายชรากล่าว

หัวใจของเย่ฟ่านเต้นไม่เป็นจังหวะ เขารู้สึกว่าความลับของจักรพรรดิชิงในการทำลายตระกูลไช่กำลังจะถูกเปิดเผย

หมอกที่ปกคลุมอย่างคลุมเครือเมื่อสามหมื่นปีก่อนจะถูกพัดหายไปทันที และต้นกำเนิดของบ่อน้ำเซียนนี้มีสมบัติอะไรกันแน่

ชายชราถอนหายใจเบา ๆ และไม่ได้กล่าวต่อ แต่เลือกที่จะเบี่ยงเบนประเด็นไปยังเรื่องอื่น

“เส้นทางแห่งความเป็นอมตะนั้นยาวไกลและยังไม่มีผู้ใดพบจุดสิ้นสุดของมัน ก่อนหน้านี้จักรพรรดิชิงผู้ยิ่งใหญ่ต้องการสร้างระฆังศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น และสิ่งที่จำเป็นที่สุดในการสร้างระฆังนี้คือสมบัติที่อยู่ภายในบ่อน้ำ”

“ถ้าเช่นนั้นใต้บ่อน้ำจะไม่เป็นคลังสมบัติศักดิ์สิทธิ์เลยหรือ?”  เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจ

ชายชราพยักหน้าและกล่าวว่า “เจ้าพูดถูกต้องแล้ว”

เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจจริงๆ บ่อน้ำโบราณนี้ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง และตอนนี้ชายชราได้ปลุกความโลภในใจของเขาขึ้นมาแล้ว

“เมื่อสองปีที่แล้ว คนมีนักเดินทางจากนอกโลกที่ขี่วัวสีเขียวได้ออกค้นหาบ่อน้ำฮั่วเซียน และไม่นานหลังจากนั้นนักบวชที่เรียกตัวเองว่าสิทธัตถะก็มาที่นี่เช่นกัน”

“อะไรนะ!” เย่ฟ่านยืนขึ้น

การมาจากโลกภายนอกทำให้เย่ฟ่านเกิดความต้องการที่จะกลับบ้านอยู่เสมอ และตอนนี้เมื่อได้ยินข่าวของผู้ที่มาจากโลกเดียวกันมันก็ทำให้เขาเกิดความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

“พี่ใหญ่ช่วยอธิบายโดยละเอียดได้ไหม?” เขาขอคำแนะนำอย่างถ่อมตน มันยากที่จะจินตนาการว่าชายชราคนนี้รู้ได้อย่างไร เป็นไปได้ไหมว่าเขาได้พบกับสองคนนั้นแล้ว

เย่ฟ่านอดไม่ได้ที่จะมองอย่างระมัดระวัง ชายชรามีเส้นผมบางและมีอายุเพียงห้าสิบเศษเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงเขาไม่สามารถบอกได้ว่าชายชราคนนี้มีอายุมากี่พันปีแล้ว

“ข้าได้ยินเรื่องนี้กับคนอื่นเท่านั้น” ชายชรากล่าว แต่เขาก็ยังอธิบายเพิ่มเติมเล็กน้อย เพื่อให้เย่ฟ่านมีความเข้าใจที่ดีขึ้น

เริ่มตั้งแต่จักรพรรดิชิงไปจนถึงตระกูลไช่มันเป็นเรื่องยากสำหรับผู้คนที่จะสงบสติอารมณ์เพราะมีความลับบางอย่างเข้ามาเกี่ยวข้อง

ต้นกำเนิดของบ่อน้ำฮั่วเซียนนั้นน่าอัศจรรย์ ไม่มีใครบอกได้ว่าเกิดอะไรขึ้นตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เหตุใดที่นี่จึงมีสมบัติล้ำค่ามากมายแต่ไม่มีผู้ใดกล้าหยิบไปใช้

บางทีก่อนสมัยโบราณอาจจะมีสงครามของผู้อมตะ อาวุธโบราณมากมายที่ไร้เจ้าของก็แตกสลายและตกลงไปในบ่อน้ำแห่งความเป็นอมตะ

จักรพรริชิงเดิมทีเป็นดอกบัวสีเขียวที่ถือกำเนิดที่นี่และหยั่งรากบนก้อนทองเหลืองสีเขียว นั่นคือต้นกำเนิดที่ทำให้เย่ฟ่านตกตะลึงอย่างยิ่ง

จักรพรรดิอสูรผู้ยิ่งใหญ่ใช้เวลาหลายปีกว่าที่จะเปลี่ยนตัวเองจากดอกบัวให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์ เขามีพรสวรรค์สูงล้ำ เพราะเพียงเริ่มฝึกตนได้ไม่กี่ร้อยปีเขาก็สามารถพิสูจน์เต๋าและกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะได้

ตระกูลไช่ก็มีโอกาสเข้าสู่บ่อน้ำฮั่วเซียนเมื่อสามหมื่นปีก่อนเช่นกัน ว่ากันว่ามีใครบางคนในตระกูลของพวกเขาได้หยิบก้อนทองเหลืองออกมาจากบ่อน้ำโดยต้องการจะใช้มันเพื่อซ่อมแซมอาวุธศักดิ์สิทธิ์

เมื่อเย่ฟ่านได้ยินสิ่งนี้ หัวใจของเขาก็เต้นแรง นี่อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมจักรพรรดิชิงจึงต้องทำลายตระกูลไช่? ความลึกลับทางประวัติศาสตร์กำลังจะปรากฏขึ้นแล้ว