879 - ความเร็วในการรักษาบาดแผล

879 - ความเร็วในการรักษาบาดแผล

เย่ฟ่านรู้สึกหวั่นเกรงในใจอย่างยิ่ง แม้ว่าเขาจะเคยเห็นมันมาก่อน แต่เขาก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลของมัน และทักษะนี้แทบจะกลืนกินพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาจนหมดสิ้น

มันคู่ควรที่จะเป็นทักษะที่สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิผู้โหดเหี้ยม นี่เป็นทักษะพี่มีพลังอันน่าเหลือเชื่อ มันสามารถทำให้พลังการต่อสู้อ่อนแอลงอย่างมีนัยยะสำคัญ

เย่ฟ่านรู้ดีว่าถ้าเขาไม่ใช่เก้าญาณวิเศษลึกลับป่านนี้เขาคงเสียชีวิตไปนานแล้ว

แม้ว่าเขาจะพัฒนาทักษะการต่อสู้ศักดิ์สิทธิ์ทำให้ตัวเองมีความแข็งแกร่งมากกว่าเดิมหลายเท่า ถึงกระนั้นเขาก็ยังมีความรู้สึกคล้ายกับถูกมัดมือมัดเท้าอยู่ตลอดเวลา

ในเวลานี้ เย่ฟ่านไม่สามารถเก็บรั้งความแข็งแรงของตัวเองไว้ได้อีกต่อไป ทักษะลับทั้งหมดของเขาถูกนำออกมาใช้พร้อมกันทั้งหมด

“บูม”

เจตนาฆ่าอย่างไม่มีที่สิ้นสุดระเบิดออกมา เย่ฟ่านแสดงทักษะการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นครั้งแรก ร่างกายของเขาสว่างไสวราวกับดวงอาทิตย์ และพลังศักดิ์สิทธิ์ได้พุ่งทะยานขึ้นสู่ระดับสูงสุดในทันที

ฮั่วอวิ๋นเฟยยังใช้ทุกวิถีทางของเขา ทักษะศักดิ์สิทธิ์ที่ทำลายโลกที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนปรากฏขึ้นบ่อยครั้ง ซึ่งทั้งหมดนี้เสริมด้วยทักษะศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิผู้โหดเหี้ยมซึ่งน่ากลัวอย่างยิ่ง

ทั้งสองต่อสู้ในศึกครั้งใหญ่ตั้งแต่ส่วนลึกของทะเลสาบจนมาถึงฝั่ง คลื่นขนาดใหญ่แทบจะพัดพาภูเขาให้กลายเป็นที่ราบ

น้ำในทะเลสาบขนาดมหึมาลดน้อยลง ภูเขาเบื้องล่างก็พังทลาย เปราะบางราวกับปราสาททราย และพื้นที่กว้างใหญ่ถูกทำลายลงกับพื้น

เย่ฟ่านเพิ่มพลังการต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง และขอบเขตอำนาจของเขาได้ไปถึงระดับแปดต้องห้าม ซึ่งเพียงพอแล้วที่จะต่อสู้ตัวต่อตัวกับยอดฝีมือระดับสวรรค์ชั้นแรกของเซียนเทียม

ฮั่วอวิ๋นเฟยรู้สึกกดดันเล็กน้อย พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาพยายามตอบโต้เย่ฟ่านส่งผลให้สวรรค์พิภพส่งเสียงหวีดหวิวคล้ายกับจะพลิกคว่ำลงมา

เย่ฟ่านปัดแส้ศักดิ์สิทธิ์และเดินเข้าหาอีกฝ่ายอย่างมั่นคง

“บูม”

เทือกเขาที่ยาวกว่ายี่สิบลี้ถูกผลักไปข้างหน้าฮั่วอวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์จากทักษะอสูรกลืนสวรรค์ออกมาทั้งหมด

หัวใจของเย่ฟ่านสั่นสะท้าน เขาไม่คิดว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ของฮั่วอวิ๋นเฟยจะพัฒนามาถึงระดับนี้แล้ว มันเป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดมาก่อน

“ปัง”

เย่ฟ่านไม่กล้าประมาท ยกกำปั้นทองคำแล้วทุบภูเขารูปมังกรแทบจะบดขยี้ท้องฟ้าในทันที

“บูม”

ภูเขาที่ยาวยี่สิบลี้แตกเป็นเสี่ยงๆ หินและฝุ่นที่ไม่มีที่สิ้นสุดตกลงสู่ท้องฟ้าและควันก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า

การต่อสู้ระหว่างทั้งสองถึงระดับสูงสุด เย่ฟ่านส่งเสียงคำรามยาว และนิมิตต่างๆ ปรากฏขึ้น โดยพยายามดักสังหารฮั่วอวิ๋นเฟยในการต่อสู้ที่ดุเดือด

ที่เท้าของเย่ฟ่านดอกบัวสีเขียวแกว่งไปมาวุ่นวายโกลาหล ข้างๆ เขาโลกใบเล็กที่สวยงามก็ปรากฏขึ้น ปกคลุมร่างกายของเขา

“บูม”

ภาพธรรมะของราชาอมตะในอากาศกระแทกกำปั้นสีทองลงไปที่ภูเขาขนาดใหญ่เบื้องล่าง คลื่นพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกปลดปล่อยออกมาแทบจะทำให้โลกทั้งใบสั่นไหวอย่างรุนแรง

ฮั่วอวิ๋นเฟยเปล่งเสียงคำรามยาว พลังการโจมตีของเขากลายเป็นเหมือนคลื่นทะเลสีทองที่พุ่งเข้าหาเย่ฟ่าน ในที่สุดเขาก็แสดงทักษะที่แท้จริงของจักรพรรดิกลืนสวรรค์ออกมาแล้ว

หัวใจของเย่ฟ่านเต้นรัว แต่เขากลับพุ่งไปข้างหน้าเพื่อชักนำให้ฝ่ายตรงข้ามทำการต่อสู้ระยะประชิด เขาต้องการปราบปรามฮั่วอวิ๋นเฟยโดยการใช้ความแข็งแรงทางร่างกายล้วนๆ

“ปัง”

อย่างไรก็ตามหลังจากปะทะกันไม่กี่กระบวนท่าเย่ฟ่านก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ด้วยความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขามันไม่น่าจะเป็นไปได้ที่ฮั่วอวิ๋นเฟยจะไม่พยายามหลีกเลี่ยง

สิ่งที่ทำให้เขาตกใจก็คือฮั่วอวิ๋นเฟยกลับไม่ป้องกันร่างกายตัวเองแม้แต่น้อย สุดท้ายกำปั้นอันใหญ่โตของเย่ฟ่านก็ทุบฮั่วอวิ๋นเฟยจนกลายเป็นเนื้อบด

บูม!

ในทันใดนั้นเย่ฟ่านรู้สึกถึงพลังลึกลับบางอย่างที่กำลังบุกรุกร่างกายของเขา มันเป็นพลังที่ชั่วร้ายอย่างสุดแสนซึ่งเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน

ต้องบอกว่าอสูรกลืนสวรรค์นั้นน่ากลัวยิ่งกว่าตำนานซะอีก หากจักรพรรดิโบราณใช้ลักษณะนี้เกรงว่าคู่ต่อสู้ของเขาคงยากที่จะต้านทานได้

เย่ฟ่านนับว่าโชคดีที่ร่างของเขาไม่ถูกบดขยี้จนกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแต่ถึงกระนั้นอวัยวะภายในของเขาก็เกิดบาดแผลขนาดใหญ่ เขาไม่ได้คาดคิดว่าฮั่วอวิ๋นเฟยจะโหดเหี้ยมเช่นนี้

“อำมหิตจริงๆ ...”

เย่ฟ่านไม่กล้ารอช้าพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขากลายเป็นเปลวไฟที่ร้อนแรงโดยพยายามจะเผาผลาญเลือดเนื้อที่กระจัดกระจายอยู่ของฮั่วอวิ๋นเฟย เขาไม่ต้องการให้ชายหนุ่มผู้น่ากลัวคนนี้ฟื้นฟูกลับคืนมาได้อีกครั้ง

ถึงกระนั้นเสียงคำรามของเฟิ่งหวง(หงส์ไฟ)ที่สั่นสะเทือนสวรรค์ทั้งเก้าชั้นก็ดังกึกก้องไปทั่วโลก เปลวเพลิงอมตะกำลังลุกไหม้อย่างรุนแรงและร่างกายของฮั่วอวิ๋นเฟยก็เริ่มจัดระเบียบตัวเองอย่างรวดเร็ว

ฮั่วอวิ๋นเฟยโชคดีมาก นอกเหนือจากมรดกของจักรพรรดิโบราณแล้ว เขายังได้รับทักษะศักดิ์สิทธิ์ประเภทหนึ่ง ซึ่งมีผลทำให้เขาสามารถตายในการต่อสู้ได้ถึงเก้าครั้ง

ครั้งสุดท้ายระหว่างสงครามมหาอาณาจักรทางใต้ เขารอดตายด้วยวิธีนี้ แต่คราวนี้เขามีความละเอียดรอบคอบมากขึ้น ทักษะลับนี้อำมหิตพอที่จะฆ่าเย่ฟ่าน และเขาเกือบจะทำสำเร็จ

ร่างกายของเย่ฟ่านแข็งแกร่งและอาจจะแข็งแกร่งกว่าของปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์หลายคนด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจึงแสร้งทำให้ตัวเองถูกสังหารเพื่อจะใช้พลังอสูรกลืนสวรรค์ดูดซับเอาแก่นแท้ของเย่ฟ่านจากภายในโดยตรง

แต่สุดท้ายเย่ฟ่านยังคงระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง และเขาสามารถหลุดพ้นจากพลังชั่วร้ายของฮั่วอวิ๋นเฟยได้ทันทีซึ่งทำให้ทักษะอสูรกลืนสวรรค์ไม่สามารถแสดงผลลัพธ์ได้เท่าที่ควร

ในตอนนี้กระดูกหลายร้อยชิ้นของฮั่วอวิ๋นเฟยแตกหัก และเขาก็รีบใช้ทักษะของเฟิ่งหวงศักดิ์สิทธิ์ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของตัวเองกลับคืนมาอีกครั้ง

“อ๊าก ปัง ปัง ปัง…”

ทั้งสองต่างลงมือสังหารฝ่ายตรงข้ามอย่างบ้าคลั่งโดยไม่ต้องการให้อีกฝ่ายสามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของตัวเองได้

เลือดของเย่ฟ่านไหลเวียนด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์สีทอง เกือบจะถึงจุดเดือดและขับเคลื่อนโดยนิพพานสูตร มันมีส่วนช่วยให้เขาระงับอาการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นจากการรุกรานของพลังชั่วร้ายไปพร้อมกับที่เขาแสดงญาณวิเศษศักดิ์สิทธิ์เพื่อสังหารคู่ต่อสู้

สีหน้าของฮั่วอวิ๋นเฟยเปลี่ยนไป เขาไม่คาดคิดว่าร่างกายของเย่ฟ่านจะแข็งแกร่งเช่นนี้ ความเร็วในการฟื้นฟูระดับนี้ใครๆ ก็สามารถจินตนาการได้ว่าพลังโลหิตของเขาน่ากลัวมากแค่ไหน

เย่ฟ่านไล่ตามการโจมตีในระยะประชิด เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายมีความลับของทักษะฟื้นฟูเฟิ่งหวงอมตะที่หาได้ยาก ดังนั้นเขาจึงไม่เปิดโอกาสให้ฮั่วอวิ๋นเฟยฟื้นฟูตัวเองได้

ในขณะนี้ เก้าญาณวิเศษลึกลับถูกกระตุ้นอย่างต่อเนื่องเมื่อรวมกับนิพพานสูตร ความเร็วในการรักษาฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของเย่ฟ่านจึงเพิ่มขึ้นสิบเท่า และมันทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวได้ราวกับสายฟ้าสีทอง

ฮั่วอวิ๋นเฟยทำการคำนวณอย่างรอบคอบ เขาคาดเดาว่าทักษะอสูรกลืนสวรรค์จะสามารถทำลายร่างศักดิ์สิทธิ์ได้ และตัวเขามีทักษะการฟื้นฟูทัณฑ์สวรรค์เฟิ่งหวง ดังนั้นเขาจึงกล้าที่จะลงมืออย่างโหดเหี้ยมเป็นผลให้ทั้งสองฝ่ายได้รับผลกระทบอย่างหนัก

แต่เขาไม่คาดคิดว่าเย่ฟ่านจะฟื้นตัวได้เร็วขนาดนี้ มันดูเหมือนกับว่าเย่ฟ่านไม่ได้รับผลกระทบจากการแทรกซึมของพลังชั่วร้ายเลย เขารู้ว่าอีกฝ่ายต้องเชี่ยวชาญทักษะการรักษา แต่นี่มันเกินความคาดหมายของเขาจริงๆ

“บูม!”

ทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรงกลางอากาศ ฮั่วอวิ๋นเฟยดูเหมือนจะกลับสู่สภาพสูงสุดแล้ว ขณะที่เย่ฟ่านซึ่งเป็นคนลงมือโจมตีอย่างต่อเนื่องยังมีบาดแผลอยู่ทั่วอวัยวะภายใน

นิพพานสูตรเป็นญาณวิเศษระดับสูงของนิกายพุทธในทะเลทรายตะวันตก เป็นคัมภีร์โบราณที่น่าตกใจสำหรับการรักษา แต่ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่เย่ฟ่านได้รับมามีเพียงบางส่วนเท่านั้น ไม่ใช่คัมภีร์โบราณที่สมบูรณ์

ถ้าไม่ใช่เพราะความช่วยเหลือจากอันเหมียวอี้ซึ่งทำให้นิพพานสูตรมีประสิทธิภาพมากขึ้นถึงสิบเท่า ร่างกายของเขาจะต้องถูกฉีกเป็นชิ้นๆ อย่างแน่นอน ในเวลานี้อาการบาดเจ็บส่วนใหญ่ของเขาหายดีแล้ว แต่เขายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่

ฮั่วอวิ๋นเฟยเย้ยหยัน มีลูกไฟพุ่งออกมา และมันคือทักษะอสูรกลืนสวรรค์ซึ่งน่ากลัวมาก และดูเหมือนว่าจะสามารถแยกทุกสิ่งและกวาดล้างวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ออกไปได้

ทักษะนี้ไม่มีที่เปรียบและเฉียบคม ตามตำนานมันถูกสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิผู้โหดเหี้ยมและเป็นทักษะที่อยู่ในระดับเดียวกันกับเก้าญาณวิเศษลึกลับ ใครจะจินตนาการได้ว่ามันน่ากลัวแค่ไหน!