บทที่ 23 - ข้อเสนอสุดช็อกและแผนการอันแยบยล

บทที่ 23 - ข้อเสนอสุดช็อกและแผนการอันแยบยล

★★★★★

"เกี่ยวสิครับ" ฉู่เจียเหนียนเผยรอยยิ้มที่ดูไร้พิษสงที่สุดออกมา "ถ้าผมกับคุณไม่ได้เป็นอะไรกันเลย แล้วผมจะเอาสถานะไหนไปพบครอบครัวของคุณล่ะครับ"

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนถอนหายใจ "ก็ได้ค่ะ งั้นพวกเราก็แกล้งเป็นแฟนกำมะลอกันต่อไปก็แล้วกัน"

ฉู่เจียเหนียนหรี่ตาลง "ไม่ แค่นั้นยังไม่พอครับ"

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยน ??

เธอเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง กำลังจะอ้าปากถามว่าแค่นี้ยังไม่พออีกเหรอ ก็เห็นเด็กหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ทั้งสว่างไสวเจิดจ้าและแฝงไปด้วยความเอ็นดูอย่างบอกไม่ถูก เขายกมือขึ้นลูบผมเธอเบาๆ "เรามาหมั้นกันเถอะครับ"

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยน ...

อุตส่าห์คิดว่าฉู่เจียเหนียนเป็นประธานบริษัทหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงที่ภาพลักษณ์ดีเลิศ ตรงไปตรงมา และไม่เคยทำเรื่องเหลวไหล ที่ไหนได้ ฉู่เจียเหนียนนี่แหละที่แตกต่างจากพวกประธานบริษัทจอมเจ้าเล่ห์ในนิยายอย่างสิ้นเชิง

เขาขอหมั้นกับเธอ ก็เพียงเพื่อให้เธอยอมเข้าร่วมทีมของตัวเองเนี่ยนะ

"มะ... หมั้นเหรอคะ" อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนถามกลับเสียงตะกุกตะกัก

ฉู่เจียเหนียนอธิบายด้วยท่าทีสบายๆ "อย่างที่คุณเคยบอกไปคราวก่อน คุณลุงคุณป้าน่าจะพอทราบสถานการณ์ของตระกูลฉู่เป็นอย่างดี การที่ผมออกหน้าไปช่วยพูดเกลี้ยกล่อมพวกท่านก็ถือเป็นทางออกที่เป็นไปได้ทางหนึ่ง และถ้าจำเป็นจริงๆ ผมก็สามารถขอให้คุณพ่อคุณแม่ของผมช่วยพูดให้อีกแรงได้เหมือนกัน แต่ยังไงซะเรื่องนี้มันก็เกี่ยวพันถึงอนาคตและเส้นทางชีวิตของคุณ ถ้าผมไปในฐานะแค่แฟน มันก็ดูจะก้าวก่ายเกินไปหน่อย แต่ถ้าเราหมั้นกันแล้ว การที่ผมจะเข้าไปช่วยจัดการเรื่องนี้มันก็ดูสมเหตุสมผลขึ้นมาทันทีเลยใช่ไหมล่ะครับ"

ฟังดูมีเหตุมีผลซะจนเถียงไม่ออกเลยจริงๆ

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนกว่าจะตั้งสติกลับมาจากแรงกระแทกของคำว่าหมั้นได้ ก็เห็นสีหน้ามุ่งมั่นตั้งใจราวกับจะเอาชนะให้ได้ของฉู่เจียเหนียนเข้าพอดี เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ นึกในใจว่าไอ้หมอนี่ตอนดูตัวครั้งแรกก็หาว่าเธออดทนในสิ่งที่คนทั่วไปไม่อาจทนได้ มาตอนนี้ดันเอาเรื่องหมั้นมาเป็นข้อต่อรองอีก ช่างร้ายกาจซะจริงๆ เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากปฏิเสธอย่างนุ่มนวล "ผู้จัดการฉู่คะ ถึงฉันจะอยากเข้าทีมมากแค่ไหน แต่ฉันก็ไม่อยากเอาเรื่องใหญ่ในชีวิตอย่างการหมั้นมาใช้เป็นแค่เครื่องมือในการเข้าทีมหรอกนะคะ"

"น่าเสียดายจังเลยนะครับ" ฉู่เจียเหนียนไม่ได้แสดงสีหน้าผิดหวังออกมาเลยแม้แต่น้อย เขายิ้มบางๆ แล้วพูดถึงเรื่องอื่นขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "จริงสิ สัปดาห์หน้าก็เริ่มแข่งรายการ MSI แล้วนะ ถ้าคุณตกลงเซ็นสัญญาภายในสัปดาห์นี้ ก็น่าจะยังทันลงแข่งอยู่นะครับ"

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนถึงกับเก็บอาการไว้ไม่อยู่ทันที เธออ้าปากค้าง เอามือกุมอก ให้ตายเถอะ รายการ MSI เชียวนะ เปิดตัวเวทีแรกก็เป็นงานระดับโลกขนาดนี้เลยเหรอ โคตรอยากไปเลยเว้ย ไอ้การหว่านล้อมบีบบังคับด้วยความสงบเยือกเย็นแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ

แน่นอนว่าฉู่เจียเหนียนย่อมมองเห็นความหวั่นไหวในดวงตาของอวี๋เยวี่ยนเยวี่ยน เขาจึงรีบตีเหล็กตอนร้อนด้วยการยื่นข้อเสนอให้ "งั้นคุณลองกลับไปคิดดูอีกทีดีไหมครับ"

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนที่เมื่อกี้เพิ่งจะปฏิเสธเสียงแข็งไปหมาดๆ ตอนนี้กลับพ่ายแพ้ราบคาบ เธอตอบอ๋อด้วยสายตาลุกลี้ลุกลน ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาฉู่เจียเหนียน "งะ... งั้นฉันขอรับไปพิจารณาดูอีกทีก็แล้วกันนะคะ"

พูดจบเธอก็ไม่รอให้ฉู่เจียเหนียนตอบรับ รีบเผ่นหนีเอาตัวรอดทันที เป็นการแสดงให้เห็นถึงความหมายของคำว่าหนีหัวซุกหัวซุนของแท้

ฝีเท้าของเด็กสาวก้าวเดินอย่างรีบร้อนและรวดเร็ว จังหวะที่ร่างบางใกล้จะลับสายตาของฉู่เจียเหนียนไป เธอก็ดันสะดุดขาตัวเองเข้าให้จนตัวเซไปนิดนึง

ฉู่เจียเหนียนส่งยิ้มมองตามแผ่นหลังของเธอจนลับสายตา ในใจก็คำนวณผลประโยชน์อย่างเสร็จสรรพ ดาวรุ่งพุ่งแรงฝีมือดีขนาดนี้ ดันกลายมาเป็นผู้หญิงที่เขาไปดูตัวมาเมื่อไม่กี่วันก่อน ในฐานะผู้จัดการทีม เขาย่อมต้องหาทางรั้งตัวผู้เล่นหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ของ LPL คนนี้ให้อยู่กับทีมให้ได้ ลองคิดดูสิว่าจะมีอะไรมาผูกมัดได้แน่นหนาไปกว่าการหมั้นอีกล่ะ แถมยังมีสัญญาว่าจ้างมาช่วยรับประกันอีกชั้นหนึ่งด้วย การลงทุนครั้งนี้บอกเลยว่าโคตรคุ้ม

เขาแอบชื่นชมความฉลาดหลักแหลมของตัวเองในใจ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในฐานทัพด้วยท่วงท่าสง่างาม โดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่าอารมณ์ของตัวเองในตอนนี้มันดีผิดปกติขนาดไหน ถึงขั้นตอนที่เดินไปเจอหน้ากวนๆ ของโคล่าก็ยังไม่รู้สึกหงุดหงิดเหมือนเคยเลย

ตัดภาพมาที่อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนที่วิ่งกระหืดกระหอบมาจนถึงหน้าหมู่บ้าน เธอรีบต่อสายตรงหาลิ่นผิงจื่อทันที "เพื่อนรัก เจอกันที่เดิมด่วนเลย ฉันสติจะแตกแล้ว"

ลิ่นผิงจื่อตอบกลับด้วยน้ำเสียงสบายๆ "กะไว้แล้วล่ะว่าเธอต้องสติแตก ตอนนี้ฉันมารออยู่ที่เดิมแล้ว"

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนตกใจจนหน้าถอดสี "เชี่ย เธอรู้ด้วยเหรอว่าผู้จัดการทีม AM คือฉู่เจียเหนียน"

ลิ่นผิงจื่อ "หา ฉู่เจียเหนียนคือใครอะ"

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยน "แล้วเธอรู้ได้ไงว่าฉันจะสติแตก"

ลิ่นผิงจื่อทำหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม "ก็เธอจะเซ็นสัญญาเข้าทีมแล้วไง แถมยังเป็นทีม AM ที่เพิ่งได้แชมป์ฤดูกาลสปริงมาด้วย สติแตกก็เรื่องปกตินี่นา"

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยน นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

ทั้งสองคนคุยกันคนละเรื่องเลยจริงๆ อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนเลยตอบกลับไปอย่างหมดเรี่ยวแรงว่า "เดี๋ยวค่อยคุยกันตอนเจอนะ" ก่อนจะยกมือขึ้นโบกแท็กซี่

ที่เดิมของทั้งสองคนก็ไม่ได้มีความลับอะไรซับซ้อนหรอก มันก็แค่ร้านไหตี่เลาที่ห้างจอยซิตี้ ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางระหว่างมหาวิทยาลัยของทั้งสองคนพอดีเป๊ะ ตอนที่อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนเร่งรีบมาถึง ลิ่นผิงจื่อก็เพิ่งจะลวกผักเซตแรกเสร็จพอดี แถมยังปรุงน้ำจิ้มไว้รอเธอเรียบร้อยแล้วด้วย

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยน "นี่เธอปรุงน้ำจิ้มเผื่อฉันด้วยเหรอเนี่ย วันนี้วันปีใหม่หรือไง"

ลิ่นผิงจื่อ "ฉันก็ต้องรีบประจบว่าที่ผู้เล่นเลนกลางอันดับหนึ่งของ LPL ล่วงหน้าไว้ก่อนสิ ต่อไปฉันจะได้ให้เธอคอยคุ้มครองไง"

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนแทบไม่มีแรงจะด่าให้เพื่อนไปไกลๆ เธอเลยเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ฟังอย่างตรงไปตรงมา พร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ "ฉันว่าฉันคงต้องยอมสละความสุขชั่วชีวิตเพื่อไปเล่นเกมจริงๆ แล้วล่ะเพื่อนรัก ช่วยจุดเทียนไว้อาลัยให้ฉันทีเถอะ"

"แบบนี้มันก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ" หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมดจนจบ ลิ่นผิงจื่อไม่เพียงแต่ไม่ตกใจ แถมยังนั่งวิเคราะห์อย่างสบายใจเฉิบ "ในเมื่อเขาเป็นแฟนที่ครอบครัวเธอหามาให้อยู่แล้ว เธอก็แค่ตามน้ำหมั้นๆ ไปให้พวกท่านพอใจซะ พอถึงเวลาที่พวกท่านเพิ่งจะรู้ตัว เธออาจจะกำลังกอดถ้วยแชมป์โลกรายการ S อยู่ก็ได้ ถึงตอนนั้นพวกท่านจะด่าก็คงสายไปแล้วล่ะ แล้วอีกอย่าง ฉู่เจียเหนียนก็เป็นถึงลูกชายคนเล็กของฮุ่ยเซิ่งกรุ๊ปไม่ใช่เหรอ การมีคู่หมั้นเป็นเศรษฐีรูปหล่อพ่อรวยนิสัยดีขนาดนี้ ตอนจะเลิกกันเธอก็อาจจะได้ค่าตกใจก้อนโตมาปลอบใจด้วยไง มองมุมไหนเธอก็มีแต่ได้กับได้นะ"

ถ้ายอมมองข้ามแววตาที่เต็มไปด้วยการยุแยงตะแคงรั่วและความสนุกสนานที่อยากเห็นโลกพินาศของลิ่นผิงจื่อไปได้ละก็ คำพูดของเธอก็ถือว่ามีเหตุผลและเข้าท่าสุดๆ ไปเลยล่ะ

แต่ทว่าอวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนที่กำลังอยู่ในอาการสติแตกกลับมองไม่เห็นความคิดที่แท้จริงของเพื่อนรัก เธอคล้อยตามคำพูดของผิงจื่อและเริ่มครุ่นคิดอย่างจริงจัง ก่อนจะพบด้วยความตกตะลึงว่า สิ่งที่เพื่อนพูดมามันมีเหตุผลทุกประการเลยแฮะ

[จบแล้ว]