บทที่ 12 - ดราม่าแฉตัวตนในเว็บบอร์ด

บทที่ 12 - ดราม่าแฉตัวตนในเว็บบอร์ด

★★★★★

พูดจบประโยคนี้ รูปโปรไฟล์ของเสี่ยวซินก็เปลี่ยนจากภาพสีกลายเป็นภาพขาวดำ

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้ตีสองครึ่งแล้ว

คืนนี้เธอนอนพลิกไปพลิกมาบนเตียงด้วยจิตใจที่ว้าวุ่นจนนอนไม่หลับ เลยตัดสินใจไถเว็บบอร์ดดูเล่นๆ ตอนแรกก็แค่อยากจะดูว่ามีกระทู้เกี่ยวกับชีวิตของนักแข่งอีสปอร์ตอาชีพหรือมีกระทู้เกี่ยวกับทีม AM บ้างไหม แต่พอไม่ดูก็คงจะดีกว่า เพราะทันทีที่เธอกดเข้าเว็บบอร์ด เธอก็ถึงกับสะดุ้งพรวดลุกขึ้นนั่งท่ามกลางความมืดทันที

...เธอตกใจกลัวน่ะสิ

ในเว็บบอร์ดดันมีคนมาตั้งกระทู้แฉเธอซะงั้น

ชื่อกระทู้เรียกได้ว่าตรงประเด็นสุดๆ

[ฉันเหมือนจะค้นพบเรื่องอะไรที่ไม่ธรรมดาเข้าแล้วสิ! ผู้เล่นเลนกลางอันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ประเทศเปิดคลาสสอนเด็กอนุบาลเหรอเนี่ย หึหึ]

จากนั้นในกระทู้ก็มีการแจกแจงหลักฐานทั้งภาพและข้อความอย่างมีเหตุมีผล เช่น สองคนนี้ไม่เคยออนเกมพร้อมกันเลย หรือความคล้ายคลึงของสเต็ปการเดินเกมและนิสัยการปักวอร์ด แถมยังขุดลึกไปถึงไอพีแอดเดรสตอนล็อกอินของไอดีเกมทั้งสองบัญชี และไอพีแอดเดรสตอนล็อกอินไอดีของแพลตฟอร์มหลีเมาทีวี ซึ่งปรากฏว่าเป็นไอพีเดียวกันเป๊ะๆ ท้ายกระทู้ยังฟันธงสรุปอย่างหนักแน่นว่า

เลนกลางอันดับหนึ่งของประเทศ [ไอ้หน้าโหดฝั่งตรงข้ามเอาชีวิตมาซะ] กับสตรีมเมอร์สอนเล่นเกมอนุบาลแห่งหลีเมาทีวี [ฉันเผือกกวนไม่เคยห้าว] ก็คือไอดีหลักกับไอดีรองของคนคนเดียวกัน ไม่รู้ว่าเลนกลางอันดับหนึ่งคนนี้ใส่ชุดสไปเดอร์แมนแล้วจะไม่อึดอัดบ้างหรือไง ทั้งที่สามารถเป็นสตรีมเมอร์สายโชว์สเต็ปเทพได้แท้ๆ แต่กลับมาเลือกเส้นทางเรียกร้องความสนใจแบบนี้ สงสัยสมองคงจะกลับไปแล้วมั้ง

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนมุมปากกระตุก นึกในใจว่าที่เขาพูดกันว่าคนดังมักจะมีเรื่องวุ่นวายเยอะ หรือว่านี่ตัวเธอเองกำลังจะดังแล้วเนี่ย

จะดังหรือไม่ดังเธอก็ไม่รู้หรอก แต่จู่ๆ เธอก็ฉุกคิดไปถึงคำเชิญจากทีม AM ที่ได้รับเมื่อคืนนี้

สองเรื่องนี้เกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะคิดไปไกล

อย่างเช่น... จะเป็นไปได้ไหมที่คนในทีม AM เป็นคนปล่อยข้อมูลอะไรออกไป

พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา เธอก็ตบหัวตัวเองไปหนึ่งที เธอน่าจะมองโลกในแง่ร้ายเกินไปเอง ต่อให้ทีม AM จะรู้เรื่องที่เธอแอบเปิดไอดีสตรีมเมอร์สายปั่นจริงๆ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเอาเรื่องนี้มาแฉเลย ไม่ใช่นิยายชิงดีชิงเด่นในวังหลังซะหน่อย ที่จะคิดว่าการทำแบบนี้คือการกุมความลับของเธอไว้ เพื่อบีบบังคับให้เธอเข้าทีมแลกกับการปิดปาก

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเธอมีความตั้งใจจะเข้าทีมจริงๆ ภาพลักษณ์สายปั่นในห้องสตรีมของเธอก็มีแต่จะทำให้ภาพลักษณ์ของทีมเสื่อมเสีย

ถ้าทีม AM สนใจในตัวเธอจริงๆ ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยติดต่อแอดมินให้มาลบกระทู้ให้ด้วยซ้ำ

เธอค่อยๆ สงบสติอารมณ์จากความตื่นตระหนกในตอนแรกที่ถูกจับโป๊ะได้ แล้วพยายามคิดในแง่ดีเพื่อปลอบใจตัวเอง

เรื่องนี้กลับช่วยลดความกังวลใจเรื่องจะไปเป็นนักแข่งอาชีพดีหรือไม่ลงไปได้ อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนพลิกตัว แล้วก็หลับไปอย่างสบายใจเฉิบ

พวกเด็กติดเกมในทีมอีสปอร์ตอาชีพมักจะไม่มีช่วงเวลาตอนเช้าหรอก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉู่เจียเหนียนจะไม่มี ในฐานะผู้จัดการทีม ในตอนที่ทั้งฐานทัพยังคงหลับสนิท เด็กหนุ่มผู้มีระเบียบวินัยในตัวเองก็เข้าสู่โหมดการทำงานตรงเวลาเป๊ะตอนแปดโมงเช้าทุกวัน ราวกับผู้กล้าที่จุดตะเกียงทำงานข้ามคืนในปราสาทร้างตามเทพนิยายเจ้าหญิงนิทรา

ทว่าผู้กล้ามีเพียงแค่คนเดียว แต่จำนวนเจ้าหญิงที่หลับใหลอยู่ในปราสาทและรอให้ถูกจุมพิตให้ตื่นขึ้นมานั้นดูจะเยอะเกินไปสักหน่อย

ฉู่เจียเหนียนค้นพบกระทู้แฉตัวตนของไอ้หน้าโหดอย่างรวดเร็ว เขาอ่านจนจบด้วยใบหน้าเรียบเฉย จากนั้นก็กดรีพอร์ตว่าเป็นข้อมูลเท็จโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า แล้วจึงกดโทรศัพท์ออกไป

โทรศัพท์ดังอยู่นานกว่าจะมีคนรับสาย เสียงที่ตอบกลับมายังคงเจือไปด้วยความงัวเงียอย่างหนัก "พ่อทูนหัว มีเรื่องอะไรอีกล่ะ มีอะไรเอาไว้คุยตอนบ่ายไม่ได้หรือไง เด็กอีสปอร์ตไม่มีตอนเช้าหรอกนะ..."

"นายไปเป็นเด็กอีสปอร์ตตั้งแต่เมื่อไหร่กัน" ฉู่เจียเหนียนแค่นหัวเราะ "ช่วยลบกระทู้ให้ฉันหน่อย แล้วก็ช่วยกดเนื้อหาที่มีคำค้นหาที่เกี่ยวข้องให้จมลงไปด้วยนะ"

"แค่ลบกระทู้นายก็ไปหาแอดมินสิ มาหาฉันทำไม" คนปลายสายแม้จะไม่เต็มใจแต่ก็ตอบรับไป "กระทู้แบบไหนกันที่ทำให้นายใส่ใจขนาดนี้ ส่งลิงก์มาให้ฉันสิ"

ฉู่เจียเหนียนไม่ได้วางสาย แต่แชร์ลิงก์ส่งไปให้โดยตรง

เสียงฝั่งนั้นเงียบไปครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่ากำลังเลื่อนอ่านเนื้อหาในกระทู้ กระทู้ที่เพิ่งตั้งเมื่อคืนนี้ถูกดันขึ้นมาสูงมากแล้ว โดยเฉพาะในคอมเมนต์ยังมีรูปแคปหน้าจอตอนที่อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนกับเสี่ยวซินลงแรงก์คู่กันเมื่อคืนนี้โผล่มาอีกหลายรูป ถึงแม้ทั้งสองคนจะไม่ได้คุยอะไรกันเลย แต่ในใจของบรรดาแฟนคลับที่มีพลังมโนล้ำเลิศเทียบเท่าซีรีส์ชิงรักหักสวาท คงจะแต่งนิยายพล็อตน้ำเน่าสุดโต่งที่เต็มไปด้วยเลือดและน้ำตากว่าห้าแสนคำในหัวข้อ 'เรื่องราวที่ไม่อาจเปิดเผยระหว่างลูกพี่หน้าโหดกับเฮียซินในปีนั้น' เสร็จไปเรียบร้อยแล้ว

ฉู่เจียเหนียนพูดขึ้น "กระทู้นี้แหละ เว่ยอวี้ นายวางสายแล้วก็รีบจัดการให้ฉันด่วนเลยนะ ถ้าอีกครึ่งชั่วโมงกระทู้นี้ยังอยู่ ฉันจะพาคนไปพังประตูบ้านนายด้วยตัวเองเลย"

น้ำเสียงของเขาราบเรียบและเยือกเย็น แต่เว่ยอวี้ที่อยู่ปลายสายกลับหนาวสะท้านไปทั้งตัว เห็นได้ชัดว่าเขารู้ดีว่าฉู่เจียเหนียนเป็นพวกพูดจริงทำจริง เขาตาสว่างตื่นเต็มตาในทันที แล้วพอนึกโยงไปถึงปัญหาใหญ่ที่สุดของทีม AM ในช่วงนี้ เขาก็เข้าใจแจ่มแจ้ง "นี่ตั้งใจจะรับผู้เล่นเลนกลางคนใหม่เข้ามาแล้วใช่ไหม ได้ๆ เดี๋ยวฉันสั่งบล็อกให้ วางสายล่ะนะ"

หลังจากฉู่เจียเหนียนวางสาย เขาก็กดเปิดคลิปวิดีโอที่ตัวเองรวบรวมมาจากช่องทางต่างๆ ขึ้นมาดูใหม่อีกครั้ง นั่งดูอย่างละเอียดทีละคลิป ระหว่างที่ดูก็ขีดๆ เขียนๆ ลงบนสมุดจดข้างมือไปด้วย หากสังเกตดีๆ จะเห็นว่าแต่ละเกมที่แข่ง ถึงแม้ฮีโร่ที่ใช้จะเดินว่อนไปทั่วทั้งแผนที่แบบไม่ซ้ำหน้า แต่ทุกครั้งจะมีไอดีหนึ่งปรากฏอยู่เสมอ นั่นก็คือ [ไอ้หน้าโหดฝั่งตรงข้ามเอาชีวิตมาซะ]

ใช่แล้ว ฉู่เจียเหนียนผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจตั้งมั่นว่าจะต้องดึงตัวผู้เล่นเลนกลางคนใหม่นี้มาร่วมทีมให้จงได้ ถึงขั้นเริ่มวิเคราะห์จุดเด่นจุดด้อยทางยุทธวิธีของอีกฝ่ายแล้ว

ฉู่เจียเหนียนขีดเขียนอยู่พักหนึ่ง สายตาก็จับจ้องไปที่ไอพีแอดเดรสของบัญชีนี้ที่ขุดขึ้นมาได้ ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย

อีกฝ่ายก็เป็นคนเมือง R เหมือนกัน แถมถนนเส้นที่ขุดเจอข้อมูลนี้ ดูเหมือนจะอยู่... ฝั่งตรงข้ามมหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชน

ฉู่เจียเหนียนเริ่มพยายามนึกทบทวนอย่างละเอียดว่าฝั่งตรงข้ามมหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชนนั้นเป็นหมู่บ้านอะไรกันแน่ และถือโอกาสลองคิดดูว่าตัวเองมีคนรู้จักที่สามารถใช้เป็นทางอ้อมเพื่อเข้าไปตีสนิทกับไอ้หน้าโหดคนนี้ในโลกความจริงได้บ้างไหม

คิดไปคิดมา จู่ๆ ในหัวของเขาก็มีภาพของใครคนหนึ่งผุดขึ้นมา

อวี๋เยวี่ยนเยวี่ยนย่อมไม่รู้เรื่องความ 'ทุ่มเท' อยู่เบื้องหลังเงียบๆ ของฉู่เจียเหนียน เธอเพิ่งเรียนคาบแรกตอนเช้าเสร็จ ก็รีบโทรศัพท์ไปหาลิ่นผิงจื่อทันที แถมยังจงใจกดเสียงต่ำอย่างมีลับลมคมใน "ฉันจะบอกอะไรให้นะ ฉันเหมือนจะดังแล้วล่ะ"

[จบแล้ว]