854 - งานประมูล

854 - งานประมูล

ในขณะนี้รวมยอดฝีมือที่ปรากฏตัวขึ้นใหม่ก็เดินไปตามถนนพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะขบขันที่เห็นผู้คนหวาดกลัว จากนั้นสายตาของใครบางคนก็สะดุดอยู่ที่เย่ฟ่านซึ่งยังคงนั่งอย่างสงบอยู่ที่เดิม

“เจ้ามองดูอะไร?”

ใครบางคนตะโกนหาเย่ฟ่านเสียงดัง เขารู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมากที่เย่ฟ่านไม่ตื่นตระหนกทั้งที่เผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งเช่นพวกเขา

“หรือเจ้าต้องการเงินหรือไม่?”

จินฉีเซียวเหลือบมองและโยนใบไม้สีทองไปที่แก้มของเย่ฟ่านพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะเบาๆ

“ติง”

เย่ฟ่านเหยียดสองนิ้วของเขาออกเพื่อจับใบไม้สีทองอย่างง่ายดาย จากนั้นเขาก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า

“เจ้าคิดจะหาเรื่องข้า?”

คนเหล่านี้ประหลาดใจและเข้าใจทันทีว่าเย่ฟ่านต้องเป็นยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งคนหนึ่ง

“หาเรื่องเจ้าแล้วอย่างไร?”

หนึ่งในนั้นเยาะเย้ย แต่คนที่อยู่ด้านหลังดูเหมือนจะรู้สึกหวั่นเกรงอยู่เล็กน้อยเพราะการประมูลที่กำลังจะเริ่มขึ้นนั้นไม่อนุญาตให้ต่อสู้กันอย่างเด็ดขาด

เย่ฟ่านดึงใบไม้สีทองออกมาสองสามใบออกมาจากอกเสื้อก่อนจะร่อนคืนไปหาจินฉีเซียวและคนที่กำลังพูดอยู่ในตอนนี้

“ให้เจ้า หลังจากนี้ก็ทำตัวดีๆ อย่าส่งเสียงดังอีก”

“เจ้า…” คนคนนั้นคำรามด้วยความโกรธและพยายามจะพุ่งเข้าไปในร้าน

สีหน้าของจินฉีเซียวเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เขาก็ยับยั้งตัวเองและกล่าวกับสหายที่กำลังโกรธเคืองนั้นว่า

“ลืมไปเถอะ เรามาที่นี่เพื่อหอประมูลจิ่วหลี อย่าสร้างปัญหาโดยไม่จำเป็น”

“ขออภัยสหายท่านนี้ด้วย เราไม่ได้เจตนาสร้างความขุ่นเคืองให้เจ้า”

ชายชุดม่วงที่อยู่ภายในกลุ่มเดินออกมาข้างหน้าและประสานมือขอโทษเย่ฟ่าน

พวกเขาทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมืออาณาจักรแปลงมังกร แต่เย่ฟ่านยังคงไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย บางทีเย่ฟ่านอาจจะมีดินแดนศักดิ์สิทธิ์บางแห่งหนุนหลังอยู่เช่นกัน และการสร้างความขัดแย้งโดยไม่จำเป็นนั้นเป็นเรื่องที่โง่เขลาอย่างยิ่ง

“ในเมื่อเจ้าพูดอย่างนั้นก็ลืมมันไปเถอะ”

เย่ฟ่านลุกขึ้นยืนพร้อมกับทิ้งเศษเงินไว้บนโต๊ะและเดินออกจากร้านด้วยท่าทางสงบนิ่งเหมือนเคย

“เจ้า...” หนึ่งในนั้นไม่เต็มใจนักแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

…

หอประมูลจิ่วหลีเป็นสมบัติของสี่ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์อมตะในจงโจว มีทั้งหออาวุธและหอประมูลในแต่ละเมืองโบราณ

ในขณะนี้มีผู้คนมากมายมาเข้าร่วมในการประมูลครั้งนี้

จิ่วหลีเทียนเชวียค่อนข้างงดงามและไม่อนุญาตให้ผู้คนที่เข้าร่วมการประมูลลงมือต่อกัน ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะถูกขับไล่ออกไปทันที

เมื่อได้เวลาเย่ฟ่านก็เดินเข้าไปในหอประมูลภายใต้รูปลักษณ์ที่เปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

ไม่นานก็มีหญิงสาวคนหนึ่งก็พาเขาเข้าไปในปราสาท หากมองใกล้ๆ จะเห็นได้ว่าสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยผู้ฝึกตนในอาณาจักรแปลงมังกร

ในท้ายที่สุดเย่ฟ่านได้ร้องขอห้องส่วนตัวโดยเสียค่าธรรมเนียมที่ค่อนข้างสูง เขานั่งลงบนโต๊ะที่มีฉากกั้นและมองลงไปยังลานประมูลที่อยู่ด้านหน้าซึ่งสามารถมองเห็นสถานการณ์ทั้งหมดได้อย่างชัด

“ข้าหวังว่าจะมีไขกระดูกมังกรที่ไม่มีใครเทียบได้ หากมีมันจะทำให้ข้าเลื่อนระดับได้ทันที”

เย่ฟ่านนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวและให้ความสนใจกับทุกอย่างในห้องประมูล ตอนนี้การประมูลได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

“ยาเซียนอายุหกพันปี มีราคาเริ่มต้นที่หนึ่งหมื่นจิน”

“หนึ่งหมื่นหนึ่งพันจิน”

“หนึ่งหมื่นสองพันจิน…”

ในที่สุดยาเซียนนี้ขายได้ในราคาสองหมื่นจิน การประมูลสินค้าชิ้นแรกผ่านไปด้วยดี

ทุกอย่างดำเนินไปอย่างมีระเบียบ และยังไม่มีสิ่งใดพิเศษปรากฏขึ้น

“กระบี่หลี่ฮัว ราคาเริ่มต้นคือหนึ่งแสนจิน”

ในที่สุดก็เกิดความโกลาหลในห้องโถงด้านล่าง ผู้คนจำนวนมากถูกดึงดูดและเริ่มเสนอราคาทันที

กระบี่เล่มนี้มีสีแดงเข้มดุจเลือด พ่นหมอกควันและระเบิดความร้อนจากไฟ ความร้อนแผดเผาไม่หยุดยั้ง นี่คือกระบี่โบราณที่ผสานกับกฎแห่งธาตุไฟและเป็นครึ่งก้าวอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับปราชญ์

“หนึ่งแสนห้าหมื่นจิน”

“หนึ่งแสนแปดหมื่นจิน”

“สองแสนจิน”

...

ในที่สุดกระบี่หลี่ฮัวก็ถูกประมูลไปด้วยราคาที่สูงจนน่ากลัวและตกไปอยู่ในมือของชายหนุ่มคนหนึ่ง ทุกคนประหลาดใจ เพราะชายหนุ่มคนนี้เป็นศิษย์ของสำนักฉีซื่อ

หลังจากนั้น บรรยากาศในห้องประมูลเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นเรื่อยๆ และสมบัติล้ำค่าก็ปรากฏขึ้นทีละชิ้น ทำให้เกิดเสียงอุทานดังขึ้น และราคาซื้อขายก็ยิ่งน่าตกใจมากขึ้นเช่นกัน

เมื่อชิ้นเหล็กสีขาวราวกับหยกและไร้ตำหนิเป็นชุดถูกวางลงในถาดหยกแล้วส่งเข้าไปในห้องโถง การประมูลจะถูกดำเนินการ

“หยกมันแพะชิ้นส่วนของสมบัติเทพ ราคาเริ่มต้นที่ห้าแสนจิน”

“บูม!”

ห้องโถงกำลังเดือดพล่าน หลายคนลุกขึ้นยืนและมองไปข้างหน้า

มันเป็นชิ้นส่วนของเหล็กศักดิ์สิทธิ์ขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ สีขาวราวกับหิมะ ไม่มีตำหนิ และไม่มีคุณสมบัติของโลหะเลย เหมือนกับชิ้นส่วนของหยกขาว

อย่างไรก็ตาม ทุกคนรู้ดีว่านี่เป็นสมบัติที่หายากที่มีคุณสมบัติในการสร้างอาวุธระดับปราชญ์ซึ่งอยู่ในระดับต่ำกว่าอาวุธเตาสุดขั้วเพียงเล็กน้อย

ว่ากันว่าวัสดุล้ำค่าดังกล่าวสามารถนำมาใช้เพื่อใช้เติมส่วนที่ขาดในการสร้างอาวุธเตาสุดขั้วได้เช่นกัน

“หกแสนจิน”

“เจ็ดแสนจิน”

“แปดแสนจิน”

เย่ฟ่านตกตะลึง มีคนจำนวนมากที่ต้องการจะคว้ามัน แม้ว่าเขาจะเป็นทายาทของปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ แต่เขาคงไม่โยนต้นกำเนิดเป็นแสนๆ จินทิ้งไปแบบนี้น่ะ

“หนึ่งล้านห้าแสนจิน” ทันใดนั้นชายหนุ่มคนหนึ่งพูดอย่างใจเย็น

เสียงทั้งหมดหายไปทันที จู่ๆ ชายคนนี้ก็เพิ่มราคาขึ้นเป็นหนึ่งล้านห้าแสน แสดงถึงความมุ่งมั่นของเขาที่จะเอาชนะทุกคน

“เขาเป็นใคร แม้ว่าของแบบนี้จะหายาก แต่ก็มีความเสี่ยงที่จะถูกทำลายในขั้นตอนการหลอมและอาจจะกลายเป็นของไร้ค่าไปเลย เขาช่างมีความกล้าจริงๆ”

“ซูจื่อซวนราชารุ่นเยาว์ในจงโจว เขาไม่ได้ปรากฏตัวมาหลายปีแล้ว”

“ถ้าไม่ใช่เพราะว่าจักรพรรดิเซียงอี้เฟยน่ากลัวเกินไป ชื่อของเขาคงจะกระจายไปทั่วโลกอย่างแน่นอน”

เห็นได้ชัดว่าเขามีภูมิหลังที่เข้มแข็งและได้รับการสนับสนุนจากตระกูลโบราณ ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่สามารถหาแหล่งต้นกำเนิดมากมายด้วยตัวเขาเองได้

“ของประมูลชิ้นต่อไป อาวุธระดับปราชญ์”

“โอ!”

คราวนี้ เกิดความโกลาหลทุกคนลุกขึ้นยืน แม้กระทั่งของเช่นนี้ก็ยังถูกนำมาประมูลได้!

ถือชิ้นส่วนของอาวุธระดับปราชญ์ มันไม่ใช่สมบัติที่ใครบางคนจะครอบครองแต่นี่ถือเป็นอาวุธที่ใช้ปกป้องตระกูลใหญ่บางแห่งได้เลย!

เย่ฟ่านก็ตกใจเช่นกัน เขาเป็นผู้ครอบครองเก้าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ และเขารู้สึกถึงพลังที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริงซึ่งซ่อนอยู่ในจิตวิญญาณของอาวุธเหล่านี้

ในตอนนี้เขามีรถศึกโบราณสีดำที่ยาวประมาณหนึ่งนิ้ว มันเป็นสมบัติระดับปราชญ์เช่นกัน และอานุภาพของมันก็ยิ่งใหญ่จนน่าเหลือเชื่อ

อาวุธที่ถูกนำมาประมูลครั้งนี้เป็นระฆังขนาดเล็ก ไม่ใหญ่ไปกว่ากำปั้นของทารก ตัวระฆังเป็นสีเขียว ดูเหมือนจะเป็นระฆังหยกศักดิ์สิทธิ์

อาวุธระดับปราชญ์ชิ้นนี้ดูใสและอบอุ่น แต่มีพลังที่น่าสะพรึงกลัวที่ไม่มีใครเทียบได้ ซึ่งส่งผลต่อจิตใจของทุกคนที่อยู่ที่นั่น

“อาวุธนี้ ข้าต้องได้มันมา!” จินฉีเซียวกล่าว แสงสีทองปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

แม้แต่ในจงโจวที่งานประมูลสุดยอดเช่นนี้ แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเห็นการประมูลอาวุธวิเศษ เพราะมันหายากเกินไป แต่ถ้าได้รับมาและผสมผสานกับเนื้อและเลือดของแล้ว ไม่ง่ายที่จะยอมปล่อยมันไป

“มันเป็นสมบัติที่น่าสนใจจริงๆ แต่ข้ายังคงต้องการซื้อไขกระดูกมังกร คงไม่สามารถซื้อสมบัตินี้ได้” ในห้องส่วนตัว เย่ฟ่านถอนหายใจ