บทที่ 9 - ลี่เฟยอวี่ฆ่าปิดปาก หานเทียนจุนผู้ช่วยสรรพสัตว์

บทที่ 9 - ลี่เฟยอวี่ฆ่าปิดปาก หานเทียนจุนผู้ช่วยสรรพสัตว์

"เพลงดาบวายุอัสนีช่างยอดเยี่ยมจริงๆ"

บนลานประลอง เมื่อเผชิญหน้ากับดาบของลี่เฟยอวี่ หยางเฉินอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าชื่นชม

คนอื่นอาจไม่รู้ แต่หยางเฉินดูออกว่า ลี่เฟยอวี่ได้กินยาสกัดไขกระดูกที่ดึงเอาพลังชีวิตล่วงหน้ามาใช้

หลังจากดาบนี้จบลง

ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร ลี่เฟยอวี่ก็ไม่สามารถสู้ต่อได้อีก

【นี่น่าจะเป็นช่วงที่ลี่เฟยอวี่เพิ่งเริ่มกินยาสกัดไขกระดูกสินะ】

เมื่อต้องเผชิญกับดาบที่งดงามนี้ หยางเฉินนึกถึงจุดจบของลี่เฟยอวี่ในอนาคต ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว

"ช่างเถอะ ชีวิตคนเรา เกิดมาทั้งทีก็เพื่อความสบายใจไม่ใช่หรือไง"

หยางเฉินถอยหลัง ร่างกายพลิ้วไหวดั่งควัน หลบเพลงดาบวายุอัสนี พร้อมกับใช้นิ้วชี้จุดออกไป

"รวดเร็วอะไรเช่นนี้"

ลี่เฟยอวี่ฟาดดาบพลาด กำลังจะเปลี่ยนกระบวนท่า แต่ในจังหวะที่พลังเก่าหมดลงและพลังใหม่ยังไม่เกิดขึ้น

ในดวงตาของเขาก็ปรากฏภาพนิ้วที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และจิ้มลงบนทะเลปราณตันเถียนของเขาอย่างไร้ความปรานี

ราวกับลูกบอลที่ถูกเจาะลม

ลี่เฟยอวี่รู้สึกเพียงแค่เลือดลมในกายเดือดพล่าน รสชาติคาวเลือดแล่นขึ้นมาที่หน้าอก ความเจ็บปวดราวกับโดนดึงเส้นเอ็นลอกกระดูกแล่นปราดไปทั่วร่าง

จากนั้น เขาก็สลบไป

หยางเฉินขยับเท้า ร่างกายกลายเป็นควัน แบกร่างลี่เฟยอวี่ขึ้นพาดบ่า แล้วเดินมุ่งหน้าออกไปจากลานกว้าง

ฝูงชนแหวกทางออกเป็นช่องทางโดยอัตโนมัติ

เมื่อเห็นภาพนี้ หานลี่ที่ซ่อนตัวอยู่หลังฝูงชนก็หันหลังกลับ แอบเดินตามไปอย่างเงียบๆ

"เกิดอะไรขึ้น"

"ทำไมศิษย์พี่หยางถึงพาลี่เฟยอวี่ไปล่ะ"

"นี่มันเรื่องอะไรกัน"

ศิษย์นับไม่ถ้วนบนลานกว้างต่างพากันงุนงง

ไม่มีใครรู้เลยว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น

จนกระทั่งเสียงเย็นชาของผู้อาวุโสคุมสอบดังขึ้น

"ข้าขอประกาศว่า หยางเฉินเป็นผู้ชนะ"

ศิษย์นับพันคนถึงได้สติกลับมา

ผู้ชนะคนสุดท้ายก็คือหยางเฉินจริงๆ ด้วย

ดูเหมือนว่าอันดับหนึ่งของศิษย์ในครั้งนี้ คงหนีไม่พ้นหยางเฉินแล้วล่ะ

ทว่า การที่หยางเฉินหลบดาบของลี่เฟยอวี่ ไม่ได้แปลว่าเขาเอาชนะอู่เหยียนก่อนหน้านี้หรอกหรือ

หากอู่เหยียนที่สลบไสลไม่ได้สติมารู้เรื่องนี้เข้า จะโกรธจนฟื้นขึ้นมาเลยไหมนะ

"แต่ศิษย์พี่หยางไปแล้ว การประลองหลังจากนี้เขาคงไม่เข้าร่วมแล้วสินะ"

"ศิษย์พี่หยางสมควรได้เป็นอันดับหนึ่งของศิษย์รุ่นนี้ แต่นอกจากประลองกับศิษย์รุ่นเดียวกันแล้ว ยังมีการประลองกับศิษย์รุ่นพี่ด้วยนะ"

"ข้าว่านะ ต่อให้เป็นศิษย์รุ่นพี่ที่อยู่สำนักเจ็ดลี้ลับมาสิบกว่าปี ก็คงไม่ใช่คู่มือของศิษย์พี่หยางหรอก"

ผู้คนบนลานกว้างต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา

การทดสอบประจำปีเริ่มจากการประลองของศิษย์รุ่นเดียวกัน จากนั้นก็เป็นศิษย์รุ่นพี่ เพื่อค้นหาอันดับหนึ่งของศิษย์ทั้งหมด

แต่หยางเฉินกลับออกไปก่อน

เห็นได้ชัดว่าเขาจะไม่เข้าร่วมการประลองรอบหลังแล้ว

ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วอันดับจะออกมาเป็นอย่างไร

...

แต่ทว่า ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นบนลานกว้างสำนักเจ็ดลี้ลับ ล้วนไม่เกี่ยวกับหยางเฉินแล้ว

เวลานี้ เขาแบกลี่เฟยอวี่วิ่งฉิวด้วยความเร็วราวกับย่นระยะทางได้ มุ่งหน้าเข้าไปในป่าลึก

"ความเร็วขนาดนี้มันจะไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือ"

หานลี่รีดเร้นลมปราณทั้งหมดในร่าง ใช้แรงที่มีทั้งหมดก็ยังตามความเร็วของหยางเฉินไม่ทัน

นี่ขนาดหยางเฉินเพิ่งผ่านการต่อสู้มาสองรอบนะ

แถมบนบ่ายังแบกคนอยู่อีกคนด้วย

สายลมพัดผ่าน วิ่งตะบึงไปตลอดทาง

เมื่อมาถึงสระน้ำที่ทั้งสองคนนัดพบกันเป็นประจำ หยางเฉินถึงได้หยุดพัก วางลี่เฟยอวี่ลงบนพื้น

"ศิษย์พี่หยาง นี่มันเรื่องอะไรกัน"

หานลี่มองเขาด้วยความไม่เข้าใจ

"สมุนไพรวิญญาณที่ข้าให้เจ้าไปปลูกเป็นยังไงบ้าง"

หยางเฉินไม่ได้ตอบคำถาม แต่เปลี่ยนเรื่องคุยแทน

"ข้าปลูกสมุนไพรวิญญาณเสร็จแล้ว รับรองว่าทุกต้นมีอายุเกินร้อยปีแน่นอน" หานลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"วันนี้มีการทดสอบประจำปี ข้ากลัวคนจะมาเห็น เลยไม่พกติดตัวมาด้วย ข้าฝังมันไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นที่สาม นอกสระน้ำนี่แหละ"

เวลาผ่านไปไม่นาน เฒ่ามารหานเติบโตเร็วเหลือเกิน

หยางเฉินยิ้ม แล้วเดินไปที่จุดฝังสมุนไพร

ทิ้งให้หานลี่ยืนงงเป็นไก่ตาแตก กับลี่เฟยอวี่ที่นอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่ริมสระน้ำ

"แล้วเอาไงต่อล่ะทีนี้"

เขากำลังทำตัวไม่ถูก จู่ๆ ร่างของลี่เฟยอวี่ก็กระตุกเกร็ง แขนขาสั่นระริก

หานลี่ผู้มีวิชาแพทย์ยอดเยี่ยม

มองปราดเดียวก็รู้ว่าลี่เฟยอวี่โรคกำเริบ

หากไม่รีบรักษา คงเป็นอันตรายถึงชีวิต

หานลี่รีบหยิบกล่องไม้จันทน์ออกมาจากอกเสื้อ หยิบเข็มเงินเปล่งประกายวับวาวออกมาหนึ่งเล่ม

หาจุดฝังเข็มที่แผ่นหลังของลี่เฟยอวี่

แล้วฝังเข็มลงไปอย่างรวดเร็วและแม่นยำ

ลี่เฟยอวี่ในตอนนี้ไม่เหลือเค้าความเท่และความห้าวหาญไร้เทียมทานเหมือนก่อนหน้านี้เลยสักนิด ใบหน้าที่เคยเย็นชาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด น้ำลายฟูมปาก เห็นได้ชัดว่าเจ็บจนสติหลุดไปแล้ว

"เฮ้อ มิน่าล่ะ ก่อนหน้านี้ข้าถึงรู้สึกว่าเขาดูคึกคักผิดปกติ"

หานลี่ราวกับเข้าใจอะไรบางอย่าง

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วลงมือฝังเข็มให้ลี่เฟยอวี่อย่างคล่องแคล่ว

เริ่มทำการรักษาลี่เฟยอวี่

...

"เสี่ยวหานนี่ซ่อนของเก่งใช้ได้เลยนะ"

อีกด้านหนึ่ง หยางเฉินเดินออกจากถ้ำ ไปยังจุดที่หานลี่ฝังสมุนไพรไว้ แล้วขุดเอากล่องสองใบขึ้นมา

"ทำไมถึงมีเพิ่มมาอีกกล่องล่ะ"

หยางเฉินเปิดกล่องใบแรกออก

กลิ่นหอมชื่นใจโชยเข้าจมูก แค่สูดดมเพียงครั้งเดียวก็รู้สึกสบายไปทั้งตัว

ภายในกล่องมีสมุนไพรวิญญาณสามต้น สีเขียวมรกต เปล่งประกาย ดูรู้เลยว่าไม่ใช่ของธรรมดา

ในกล่องใบที่สอง ก็มีสมุนไพรวิญญาณสามต้นเช่นกัน แต่ดูแล้วหน้าตาธรรมดาๆ ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น

นี่คือความแตกต่างระหว่างสมุนไพรวิญญาณจากโลกพลิกฟ้าท้าสวรรค์กับโลกปุถุชน

พูดง่ายๆ ก็คือ โทนของทั้งสองโลกมันต่างกัน

โลกพลิกฟ้าท้าสวรรค์นั้นเน้นความอลังการตระการตา เวลาต่อสู้ก็มีแสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่อง แสงมงคลร่ายรำ เน้นเอฟเฟกต์อลังการงานสร้าง

ส่วนโลกปุถุชนนั้นเน้นความสมจริง แม้แต่สมุนไพรวิญญาณก็ยังดูเรียบง่าย ไม่มีแสงเปล่งประกายระยิบระยับ

หยางเฉินแค่มองแวบเดียวก็จำได้ทันที

กล่องใบแรกคือสมุนไพรวิญญาณจากโลกพลิกฟ้าท้าสวรรค์

กล่องใบที่สองคือสมุนไพรวิญญาณจากโลกปุถุชน

"ไม่คิดเลยว่าเสี่ยวหานจะมีโปรโมชั่นซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง แถมสมุนไพรวิญญาณร้อยปีมาให้ทั้งกล่องเลย"

หยางเฉินยิ้มบางๆ แล้วเก็บกล่องทั้งสองใบไว้

แม้หานลี่จะเป็นผู้ใหญ่เร็ว แต่ก็ยังไม่ติดนิสัยเสียประเภทไม่เห็นประโยชน์ก็ไม่ลงมือหรอก

เขายังคงแสนดีเหมือนเดิม

"ได้สมุนไพรวิญญาณมาแล้ว ก็ถึงเวลาจัดการปัญหาของลี่เฟยอวี่เสียที" หยางเฉินหันหลังเดินกลับไปที่สระน้ำ

เมื่อไปถึงสระน้ำ เขาก็ต้องชะงักด้วยความประหลาดใจ

ภาพที่เห็นคือ ลี่เฟยอวี่กำลังใช้ดาบพาดคอหานลี่อยู่ ส่วนหานลี่ก็เอานิ้วชี้ไปที่กระบอกเหล็กที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ

【ข้ามาได้จังหวะพอดีเลยนะเนี่ย】

หยางเฉินมองแวบเดียวก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ฉากพบกันครั้งแรกของหานลี่กับลี่เฟยอวี่ตามเนื้อเรื่องเดิมกำลังเกิดขึ้น

หานลี่หวังดีช่วยรักษาลี่เฟยอวี่ แต่ลี่เฟยอวี่ไม่อยากให้ความลับเรื่องยาสกัดไขกระดูกรั่วไหล จึงคิดจะฆ่าหานลี่เพื่อปิดปาก แต่หานลี่ก็ไม่ใช่พวกยอมตายง่ายๆ เขาเตรียมแผนรับมือไว้สองแผนแล้ว

แผนแรก คือการพูดจาหว่านล้อมและเสนอผลประโยชน์ให้

หานลี่เตรียมหาเหตุผลมาอ้างให้ลี่เฟยอวี่ไว้ชีวิตตน

เขาเป็นหมอ ช่วยคนได้ แถมยังปรุงยาระงับปวดเพื่อบรรเทาอาการทรมานจากการกินยาสกัดไขกระดูกให้ลี่เฟยอวี่ได้ด้วย

หากให้เหตุผลไปแล้ว ลี่เฟยอวี่ยังคิดจะฆ่าเขาเพื่อปิดปากอีกล่ะก็

หานลี่ก็จะใช้แผนที่สอง

น้ำเบญจพิษในกระบอกเหล็กคือไม้ตายของเขา

หานลี่กำลังเตรียมจะบอกเหตุผลให้ลี่เฟยอวี่ไว้ชีวิต ส่วนลี่เฟยอวี่ก็กำลังลังเลว่าจะปล่อยหานลี่ไปดีไหม ทั้งสองคนกำลังคุมเชิงกันอยู่

แล้วก็กลายเป็นฉากที่หยางเฉินเห็นในตอนนี้

หยางเฉินมองหานลี่ด้วยสายตาดำดิ่งและลึกล้ำ

การข้ามมิติของเขาทำให้เกิดปรากฏการณ์ผีเสื้อขยับปีก การมาของเขาได้ทำลายสมดุลของพลังลง

หยางเฉินชักอยากรู้ขึ้นมาแล้วสิ

ตอนนี้หานลี่จะเลือกทางไหน

จะฆ่าลี่เฟยอวี่ที่เนรคุณ หรือจะใจกว้างปล่อยลี่เฟยอวี่ไป

[จบแล้ว]