766 - เดิมพันครั้งใหญ่

766 - เดิมพันครั้งใหญ่

วานรศักดิ์สิทธิ์เป็นทายาทของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์คนสุดท้ายของเผ่าพันธุ์โบราณ สถานะของมันเทียบเท่ากับหญิงงามที่อยู่ในต้นกำเนิดสวรรค์อย่างแน่นอน

แต่ทว่าจักรพรรดิอมตะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอำนาจสูงสุด และสถานะของเขาในจิตใจของทุกเผ่าพันธุ์นั้นเหมือนเทพเจ้ามากกว่า นั่นจึงเป็นเหตุผลให้บริวารของหญิงงามในต้นกำเนิดการแสดงความเคารพต่อวานรน้อย

ราชาไท่กู่ออกจากทะเลสาบหยกและนำหินแปลกๆ ติดตัวไปด้วย ความผันผวนที่น่าสะพรึงกลัวหายไปและผู้คนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่หัวใจของพวกเขาก็ไม่ได้สงบลง

“พวกเขาเอาทายาทของเทพเจ้าไปแล้ว หากเขาถือกำเนิดขึ้นอย่างน้อยเขาก็จะไม่เป็นศัตรูกับคนเหล่านั้น?”

สิ่งมีชีวิตที่เป็นถึงทายาทของเทพเจ้าเพียงคนเดียวในโลกมีชีวิตอยู่จริงๆ เมื่อเขาถือกำเนิดขึ้นเขาจะไม่เป็นศัตรูกับเผ่าพันธุ์มนุษย์หรือ!

ความลึกลับและความน่าสะพรึงกลัวของไข่นั้นชัดเจนสำหรับทุกคนและพลังอันยิ่งใหญ่ก็เพียงพอที่จะบดขยี้ร่างกายของทุกคนให้แหลกละเอียด

มีหินแปลกๆ ทั้งหมดเจ็ดก้อน ซึ่งทั้งหมดเป็นหินจักรพรรดิ สามก้อนในนั้นถูกผนึก หนึ่งก้อนถูกราชาไท่กู่เอาไป และอีกหนึ่งก้อนถูกป้อนด้วยเลือดบริสุทธิ์โดยวานรศักดิ์สิทธิ์ทุกวัน

ตอนนี้หินสองก้อนสุดท้ายยังคงตั้งอยู่ที่เดิมอย่างสงบ แต่พวกมันแปลกและคาดเดาไม่ได้ ทำให้ยอดฝีมือศิลปะต้นกำเนิดมากมายต้องคิดหาวิธีมาผนึกมันเพิ่มเติม

บูม!

ในขณะที่ยอดฝีมือศิลปะต้นกำเนิดกำลังพยายามปิดผนึกหินจักรพรรดิทั้งสองก้อน ปรมาจารย์ศิลปะต้นกำเนิดผู้แก่ชราคนหนึ่งได้ถูกแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ยิงออกมาจากก้อนหินเผาผลาญร่างกายจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

“นี่คืออะไร!?”

ไม่ต้องพูดถึงผู้ฝึกตนหลายคน แม้แต่คนที่รู้ศิลปะต้นกำเนิดก็ยังตกใจ และพวกเขาไม่รู้ว่าทำไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้น

‘นี่คือหินขนนก อาจเป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์ หรืออาจเป็นอสูรที่ถูกผนึกอยู่ภายใน’ เย่ฟ่านพยักหน้าอย่างลับๆ

“เจ้าพยักหน้า ดูเหมือนเจ้าจะรู้จักหินก้อนนี้?” ใครบางคนจากตระกูลศิลปะต้นกำเนิดโบราณกล่าว และพวกเขาโกรธเย่ฟ่านมาก

“รู้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เจ้าไม่อยากเดิมพันกับข้าอีกหรือ?” เย่ฟ่านหัวเราะ

ผู้คนจำนวนมากก็ส่งเสียงหัวเราะด้วย ในอดีตเย่ฟ่านเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ไม่มีใครรู้จัก แต่เขาทำให้หลายตระกูลต้องรู้สึกอับอายขายหน้า

เวลานี้เรื่องเก่าๆ ถูกนำกลับมาเล่าอีกครั้ง ช่างเป็นการตบหน้าอย่างไร้ความปราณี

“เจ้า…”

ในหมู่พวกเขาหนานกงฉีและเย่ฟ่านเคยเผชิญหน้ากัน และเขาก็คือคนที่โกรธเกรี้ยวมากที่สุด

“ในเมื่อเจ้ารู้อยู่แล้วเหตุไฉนเจ้าจึงปล่อยให้ปรมาจารย์ผู้เฒ่าเสียชีวิต?”

“ความตายของเขาไม่เกี่ยวข้องกับข้า” เย่ฟ่านกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ในขณะนั้นราชาต้นกำเนิดหลายคนที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกเชิญมาต่างมุงเข้าหาเย่ฟ่านและถามด้วยความสงสัย

“เจ้าเห็นอะไรจริงๆ?”

“หินขนนกบินอยู่ภายใน ไม่เห็นอะไรมากกว่านั้น” เย่ฟ่านพูด

“ข้าก็เห็นขนนกเช่นกัน ระดับของเจ้าไม่ได้สูงเท่าไหร่นี่นา?” หนึ่งในผู้อาวุโสของตระกูลศิลปะต้นกำเนิดแค่นเสียงอย่างเย็นชา

เย่ฟ่านหันกลับมาและเห็นคนนิกายหยินหยางยืนอยู่ข้างหลังพวกเขา และเขาเข้าใจโดยธรรมชาติว่าคนเหล่านี้ได้ร่วมมือกันแล้ว นั่นจึงเป็นเหตุผลให้พวกเขามีความกระตือรือร้นมากขึ้น

“ระดับของเจ้าไม่สามารถเทียบกับข้าได้ หากเจ้าไม่พอใจเราก็มาเดิมพันกันด้วยต้นกำเนิดสักสามล้านจิน” เย่ฟ่านไม่ได้มองเขาโดยตรง!

“เจ้า…” หนานกงฉีและคนอื่นๆ โกรธจัด

“ถ้าเจ้ามีความมั่นใจในระดับหนึ่ง ลองเสี่ยงโชคกับเขาดู”

ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายหยินหยางกล่าว เห็นได้ชัดว่าสนับสนุนตระกูลศิลปะต้นกำเนิดโบราณ

“ชายชราคนนี้เห็นเบาะแสบางอย่างจริงๆ”

โอหยางเย่กล่าวเบาๆ ศิลปะต้นกำเนิดของเขาอยู่ในระดับปรมาจารย์ปฐพี หากไม่นับเรื่องความรู้ที่อยู่ในตำราต้นกำเนิดสวรรค์ ความรู้ทั่วไปที่เขามีเกี่ยวกับต้นกำเนิดสูงส่งกว่าเย่ฟ่านอย่างแน่นอน

“ต้นกำเนิดบริสุทธิ์ห้าล้านจิน!”

เสียงของเย่ฟ่านดังก้องกังวานและทรงพลัง เหล่าผู้ฝึกตนหลายคนแสดงท่าทีแปลกๆ

ต้นกำเนิดบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลเช่นนี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นตัวเลขที่นอกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้วไม่มีผู้ใดสามารถจ่ายได้

คราวนี้ ผู้คนในตระกูลศิลปะต้นกำเนิดได้เรียนรู้ที่จะประพฤติตัวดี และถึงแม้พวกเขาจะยั่วยุเย่ฟ่าน แต่ก็ไม่มีใครลงเล่นพนันจริงจัง

เย่ฟ่านหมดหนทางอย่างมาก ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะพ่ายแพ้จนชินชากับความอับอายแล้ว ดังนั้นไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็ไม่ยอมเดิมพัน

“เราผู้เฒ่าจะเดิมพันกับเจ้าเอง”

โอหยางเย่พูดอีกครั้ง เขาเกือบจะเป็นปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์แล้วและเขาไม่เคยต่อสู้กับเย่ฟ่าน จึงต้องการทดสอบสักครั้ง

“เจ้าจะเดิมพันมามากแค่ไหน?” เย่ฟ่านถาม

“สองล้านจินถ้าข้าแพ้ข้าจะให้เจ้า ถ้าเจ้าแพ้ข้าจะเอาคัมภีร์ต้นกำเนิดสวรรค์ของเจ้ามา” ดวงตาของโอหยางเย่เปล่งประกาย

เย่ฟ่านพูดอย่างเย็นชาว่า “คัมภีร์ต้นกำเนิดสวรรค์มีค่าเพียงแต่สองล้านจินหรือ?”

“ข้าไม่ต้องการยึดมาเป็นสมบัติของตัวเอง ข้าต้องการอ่านเพียงรอบเดียวเท่านั้น” โอหยางเย่กล่าว

“นั่นก็เหมือนกัน อย่าแม้แต่จะคิด หากเจ้าไม่มีต้นกำเนิดห้าล้านจินก็เลิกพูดได้เลย?” เย่ฟ่านปฏิเสธ

“ได้ ห้าล้านจิน ตกลง”

โอหยางเย่ทุ่มสุดตัว คัมภีร์ต้นกำเนิดสวรรค์ฉบับสมบูรณ์นั้นเป็นสิ่งที่เขาไฝ่ฝันมาตลอดชีวิต ต่อให้ขายสมบัติทั้งตระกูลเขาก็ต้องเอามันมาให้ได้

“ข้าต้องการเพียงต้นกำเนิดสวรรค์เท่านั้น หากเป็นต้นกำเนิดธรรมดาห้าล้านจิน มันไม่มีทางที่ข้าจะแบกกลับบ้านได้”

เย่ฟ่านได้เพิ่มข้อเรียกร้องอีกครั้ง โอหยางเย่ก็ตอบตกลง เขาใช้เวลาสามวันในการรวบรวมต้นกำเนิดสวรรค์โดยการหยิบยืมจากตระกูลอื่น

เมื่อถึงเวลาพวกเขาก็มาพบกันที่ด้านหน้าของหินจักรพรรดิอีกครั้ง

“มันเป็นเครื่องรางศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเทียบได้กับสมบัติของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่” โอหยางเย่เปิดปากของเขาและตัดสินใจด้วยตัวเอง

เย่ฟ่านยิ้มและพูดว่า “โชคดีที่การคาดเดาของพวกเราไม่เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นมันจะลำบากจริงๆ ส่วนข้าคิดว่าที่อยู่ในนั้นคือศพโบราณของราชาโบราณบางตน บางทีอาจจะมีคัมภีร์วิชาฝีมือของเขาด้วย!”

หลังจากการปรึกษาหารือ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกซึ่งเป็นคนกลางในการเก็บเดิมพันไว้ก็ยินยอมให้พวกเขาเปิดหินจักรพรรดิก้อนนี้

“หินจักรพรรดิก้อนนี้ปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์กล่าวไว้ว่าเป็นหินที่สามารถเปิดได้”

ผู้อาวุโสไท่ซ่างของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกกล่าว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกต่างก็ต้องการสมบัติที่อยู่ภายในเช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจึงอนุญาตให้เกิดการเดิมพันในครั้งนี้

“จะเกิดอะไรขึ้นมาดูกัน!”

ผู้คนในตระกูลศิลปะต้นกำเนิดโบราณต่างเย้ยหยัน พวกเขาไม่คิดว่าเย่ฟ่านจะแข็งแกร่งกว่าปรมาจารย์ต้นกำเนิดปฐพีได้ มันไม่สมเหตุสมผลเลย

“ถึงเวลาที่คัมภีร์ต้นกำเนิดสวรรค์จะต้องเปลี่ยนมือแล้ว!” บางคนรอไม่ได้

หินก้อนนี้พิเศษเกินไป มันถูกนำไปยังพื้นที่ที่ติดตั้งค่ายกลอย่างแน่นหนาในทะเลสาบหยก มันจะต้องได้รับการควบคุมอย่างดีที่สุดโดยผู้อาวุโสของทะเลสาบหยก

“บูม!”

ทุกคนตกใจกลัว โชคดีที่พวกเขาหลบซ่อนอยู่ไกลพอสมควร

“พลังศักดิ์สิทธิ์ไท่หยิน!” มีคนอุทานออกมา นี่คือพลังศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์โบราณ

หมอกสีดำขนาดมหึมากวาดล้างสวรรค์และพิภพ ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าที่พลังไท่หยินจะจางหายไป

“สมบัติศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทาน!” ผู้คนในตระกูลโบราณอุทาน

ผู้คนต่างรีบวิ่งไปและพบว่าสิ่งที่ส่องประกายวาววับนั้นเป็นกระดูกจริงๆ มันมีสีขาวราวกับหยก และสะท้อนแสง

“นี่คือศพของเซียนโบราณ มันถูกทำลายแล้ว!” ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ตระกูลเจียงอุทาน

ไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดา ผู้นำนิกายสูงสุดเหล่านี้ได้เห็นกระดูกโบราณแบบนี้มามากมายนับไม่ถ้วน การประเมินของพวกเขาไม่มีทางผิดพลาดอย่างแน่นอน