764 - ทายาทจักรพรรดิอมตะ

764 - ทายาทจักรพรรดิอมตะ

ไข่ฟองนี้มีรูปทรงที่กลมกลึงและงดงามเผยให้เห็นพลังงานลึกลับภายใน มีรูปแบบของเต๋าต่างๆ ปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว แต่พวกมันก็หายไปในชั่วพริบตา

ในช่วงเวลาสั้นๆ มันได้เปลี่ยนรูปแบบ และความผันผวนก็ไม่มีที่สิ้นสุด กลืนกินแก่นแท้ของต้นกำเนิดอย่างต่อเนื่อง

“วัตถุศักดิ์สิทธิ์นี้อาจเป็นไข่ที่มังกรที่แท้จริง เฟิ่งหวง และภูติตนอื่นๆ ทิ้งไว้”

“บางทีนี่อาจเป็นสมบัติของเทพเจ้า ในโลกนี้มีตำนานมากมาย แต่มันก็อาจจะไม่ใช่ทั้งหมด”

ทุกคนไม่สามารถสงบสติอารมณ์ลงได้ พวกเขาพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น หินจักรพรรดินี้ลึกลับอย่างยิ่งและไม่มีทางหยั่งรู้ได้

วานรศักดิ์สิทธิ์ยังคงพึมพำบางอย่าง แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครเข้าใจภาษาไท่กู่และไม่รู้ว่าเขากำลังพูดถึงอะไร

“ดามุนิ?”

จักรพรรดิดำพูดภาษาไท่กู่แบบครึ่งๆกลางๆ สองสามคำข้างวานรศักดิ์สิทธิ์ พยายามถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“หากหินก้อนนี้ถือกำเนิดขึ้น ทะเลสาบหยกจะไม่สามารถเก็บมันไว้ได้แน่นอน หากไม่นำออกไปมันจะเป็นหายนะครั้งยิ่งใหญ่ในอนาคต” วานรศักดิ์สิทธิ์ตัดสินเช่นนั้น

“ด้วยภูมิหลังที่ใหญ่โตเช่นนี้ ทำไมข้าถึงไม่ค่อยคุ้นเคยกับมัน?” จักรพรรดิดำทำหน้าสงสัย

มันเดินวนรอบหินสองสามครั้ง ยกหัวขึ้นอย่างกะทันหัน และแสงในดวงตาของมันก็สั่นไหวพูดกับตัวเองว่า “หินที่ตรงมุมนั่นเสียหายหรือ?”

“เจ้ากำลังพูดถึงเรื่องอะไร?” เย่ฟ่านถาม

“นี่ไม่ใช่เรื่องดี” จักรพรรดิดำกล่าว

จากนั้นราวกับว่าเขาจำอะไรบางอย่างได้ มันถามผู้อาวุโสไท่ซางของทะเลสาบหยกว่า

“ท่านไปได้หินจักรพรรดิมาจากที่ใด?”

เพราะเย่ฟ่านคนของทะเลสาบหยกจึงให้ความสนใจสุนัขตัวนี้เล็กน้อย

“ในอดีตหยวนเทียนซื่อ(ปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์)มอบหินจักรพรรดิให้ทะเลสาบหยก มันเป็นหนึ่งในสามสมบัติจักรพรรดิ นี่เป็นสิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดในพวกมันทั้งหมด”

“เดมานิ”

จักรพรรดิดำกัดฟันและพูดภาษาโบราณ เห็นได้ชัดว่ามันกำลังสาปแช่งอะไรบางอย่าง

“เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร” หลี่เหอซุยถาม

จักรพรรดิดำไม่ยอมพูด มันเอาแต่จ้องมองไปที่หินจักรพรรดิ ครั้งแล้วครั้งเล่า

ทะเลสาบหยกไม่ต้องการให้ไข่ในหินนี้ถือกำเนิดขึ้น จึงต้องการให้ทุกคนช่วยกันผนึกมัน พวกเขาทั้งหมดพยายามทำแล้ว แต่ไม่มีใครทำได้สำเร็จ

“ถ้าเจ้าไม่ใช้หกผนึกสมบัติอมตะต้องห้ามเจ้าจะไม่สามารถทำมันได้เลย” ผู้คนจากตระกูลศิลปะต้นกำเนิดโบราณตัดสินเช่นนั้นและมองไปที่เย่ฟ่านด้วยความสงสัย

เมื่อชาวทะเลสาบหยกได้ยินคำนั้นพวกเขาก็เข้าใจในทันทีว่าชายคนนี้กำลังหมายถึงอะไร นี่เป็นศิลปะศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์และมีเพียงผู้สืบทอดเท่านั้นที่สามารถทำได้

“ผนึกทั้งหกของสมบัติอมตะต้องห้ามควรจะเป็นศิลปะต้นกำเนิดสูงสุดที่สามารถผนึกภูเขา แม่น้ำ โลก ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวได้ แต่ก็ยังไม่ถึงระดับสมบูรณ์แบบ” เย่ฟ่านส่ายหัว

“สามารถใช้ผนึกที่สองของสมบัติอมตะต้องห้ามเท่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ผนึกทั้งหก”

โอหยางเย่เปิดปากของเขา เขาอยู่ใกล้กับขอบเขตของปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์มากที่สุด และกล่าวได้ว่าเขาคือผู้ที่ลุ่มลึกในเรื่องนี้มากกว่าเย่ฟ่านด้วยซ้ำ

“ขอเพียงเจ้ามอบคัมภีร์ต้นกำเนิดสวรรค์ออกมาให้พวกเราศึกษา เราจะสามารถปิดผนึกมันร่วมกันได้อย่างแน่นอน”  บุคคลอื่นจากตระกูลศิลปะต้นกำเนิดโบราณกล่าวกับโอหยางเย่

“เพื่อประโยชน์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกข้ายินดีที่จะทำให้ดีที่สุด เราจะหารือเกี่ยวกับแผนที่สมบูรณ์แบบด้วยกัน” คนอื่นๆ พยักหน้า

เย่ฟ่านยิ้มอย่างเฉยเมย และไม่คิดจะโต้ตอบอะไร

“เด็กน้อยแม้แต่พวกเราเหล่าคนแก่ร่วมมือกันยังไม่แน่ว่าจะทำสำเร็จ ตัวเจ้าเพียงคนเดียวจะทำได้อย่างไร รีบเอาคำภีร์ต้นกำเนิดสวรรค์ออกมาศึกษาร่วมกัน”

เย่ฟ่านเยาะเย้ยและกล่าวว่า  “ข้าสามารถทำทุกอย่างนี้โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาพวกเจ้าอยู่แล้ว”

“ครืน”

ทันใดนั้นก้อนหินประหลาดก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง มันเปล่งลำแสงศักดิ์สิทธิ์เก้าดวงในครั้งเดียว ผนึกบนไข่ฟื้นคืนชีพและประทับลงในช่องว่าง เผยให้เห็นความผันผวนอันน่าสะพรึงกลัว

“บูม”

ปราณลึกลับแผ่ออกมาจากทะเลสาบหยก และแสงที่ส่องสว่างจ้าก็กระจัดกระจายไปทุกที่

“สายโลหิตจักรพรรดิอมตะ…”

ห่างออกไปหลายพันลี้ราชาโบราณทุกคนที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงต่างลืมตาตื่นขึ้น

“กลิ่นอายเช่นนี้ กระแสปราณเช่นนี้…” เขาตกตะลึง รู้สึกเหมือนกับบันทึกในตำนานโบราณ

“ข้าต้องไปเดี๋ยวนี้” เขารีบบินออกไป

…

ในทะเลสาบหยก ทุกคนที่นี่ตกตะลึงและไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

วานรศักดิ์สิทธิ์พูดอย่างเคร่งขรึม

“นำไข่นี้ออกไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุด ปราณแห่งความผันผวนแพร่กระจายออกมาแล้ว ราชาโบราณจะมาเอามันไป”

“มีเหตุผลอะไรที่ทำให้สิ่งมีชีวิตโบราณต้องการไข่นี้?” ทุกคนหน้าเปลี่ยนสี

แต่วานรศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่เปิดเผยความลับอะไรอีก ซึ่งเมื่อเป็นเช่นนั้นผู้คนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกก็ไม่ได้ทำตามคำพูดของเขา

ไม่กี่วันต่อมา พวกเขาเริ่มลงมือผนึกหินจักรพรรดิทั้งสามอีกครั้ง ซึ่งต้องใช้พลังอย่างมหาศาล

ต้องบอกว่าผู้สืบทอดของปรมาจารย์ต้นกำเนิดนั้นแข็งแกร่งมาก และเย่ฟ่านเพียงคนเดียวก็สามารถผนึกมันได้ครึ่งนึงแล้ว แต่น่าเสียดายที่ระดับของเขายังห่างไกลจากปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์มาก

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา จักรพรรดิดำซึ่งถือราชโองการของจักรพรรดิอมตะโบราณยืนอยู่ข้างหินประหลาดที่มีไข่อยู่ภายใน

การกระทำเช่นนี้ก็เพื่อให้สิ่งมีชีวิตที่อยู่ในไข่เกิดความสงบไม่ดิ้นรนออกจากผนึก

“เจ้าสัมผัสได้ถึงพลังของจักรพรรดิอมตะหรือไม่ พวกเราคือทายาทของจักรพรรดิอมตะด้วยกัน…”

เย่ฟ่านพูดไม่ออกเมื่อได้ยินมันพูด สุนัขตัวนี้กำลังคิดอะไรอยู่ มันยังอยากฉกฉวยเอาหินประหลาดนี้อยู่หรือ?

“อย่าแม้แต่จะคิด ไม่เช่นนั้นต่อให้จักรพรรดิโบราณเผ่าพันธุ์มนุษย์ฟื้นคืนชีพขึ้นมาก็ไม่สามารถช่วยชีวิตเจ้าได้”

“แต่เดิมหินนี้ถูกลิขิตให้เป็นของข้าและมันก็ถูกโยนทิ้งไว้ที่นี่ตามคำสั่งของจักรพรรดิในสมัยนั้น” จักรพรรดิดำไม่พอใจ

ในวันที่ห้า

“บูม”

พลังปราณที่น่าสะพรึงกลัวได้แพร่กระจายไปทั่วทะเลสาบหยก ศิษย์คนหนึ่งรีบไปรายงาน

“องค์ราชินี ตอนนี้มีสิ่งมีชีวิตโบราณจำนวนมากปิดล้อมอยู่นอกทะเลสาบหยก”

“เกิดอะไรขึ้น?” หลายคนอุทาน

นอกดินแดนบริสุทธิ์แห่งทะเลสาบหยก เมฆและหมอกปกคลุมแน่นหนา ปรากฏสิ่งมีชีวิตโบราณมากมายในความว่างเปล่า

เมฆสีม่วง หมอกสีเทา และไอน้ำสีขาว ทั้งหมดเชื่อมต่อกัน

ในบริเวณใจกลางของเมฆหนามีต้นกำเนิดสวรรค์ชิ้นใหญ่ลอยอยู่บนท้องฟ้า หมอกที่ปกคลุมหนาทึบราวกับผ้าไหม ทำให้มองเห็นได้ยาก แต่จากการสัมผัสในระยะไกลไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือราชาโบราณอย่างแน่นอน

ด้วยการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตระดับนี้ ต่อให้เจียงไท่ซูอยู่ในภาวะที่ใช้แกร่งที่สุดก็ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของฝ่ายตรงข้ามได้

สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขาโล่งใจได้ก็คือภายในทะเลสาบหยกยังมีอาวุธเต๋าสุดขั้วที่เพียงพอจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามถอนตัวกลับไปเหมือนเช่นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมืองศักดิ์สิทธิ์

“สิ่งมีชีวิตเหล่านี้คือกลุ่มที่ปรากฏตัวในเมืองศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่นอน ข้าจำหญิงสาวที่อยู่ในต้นกำเนิดสวรรค์นั้นได้”

“ใช่ พวกเขาคือสิ่งมีชีวิตโบราณในภูเขาสีม่วง พวกเขามาจากที่ที่จักรพรรดิอู่เป่ยผู้ยิ่งใหญ่ประทับอยู่” ทุกคนอุทานและจำสิ่งมีชีวิตโบราณเหล่านี้ได้

หัวใจของเย่ฟ่านสั่นสะท้าน เขาเห็นต้นกำเนิดสวรรค์นี้อีกครั้ง หญิงสาวที่ถูกผนึกอยู่ในนั้นมีผิวขาวผ่องราวกับหยก แม้ว่าเขาจะมองจากระยะไกลแต่เขาก็จำนางได้อย่างชัดเจน

“พวกท่านต้องการสิ่งใด?” ผู้อาวุโสไท่ซ่างแห่งทะเลสาบหยกกล่าว

“เราไม่ได้มาเพื่อโจมตีทะเลสาบหยก เรามาที่แห่งนี้เพียงเพื่อรับตัวทายาทของจักรพรรดิอมตะกลับไป” สิ่งมีชีวิตโบราณที่อยู่ใกล้ที่สุดกล่าว