743 - กวาดล้างปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์
743 - กวาดล้างปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์
743 - กวาดล้างปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์
“เจ้าหนู เจ้าทำเรื่องใหญ่แล้ว!”
จักรพรรดิดำตะลึงงัน คนเหล่านี้ทั้งหมดลงไปข้างล่างด้วยความตื่นเต้น ถ้าพวกเขาตายทั้งหมดผลกระทบจะยิ่งใหญ่เกินไป
“เป็นไปได้ไหมว่าสิ่งมีชีวิตราชวงศ์โบราณได้ปิดผนึกรังหมื่นมังกรด้วยประตูหิน หากเป็นกรณีนี้การทุบประตูหินเข้าไปอาจกระตุ้นให้ราชาบรรพกาลตื่นขึ้นมา...” เย่ฟ่านสั่นสะท้าน
เขาถูกนำตัวลงมาเช่นกัน มีเพียงจักรพรรดิดำและวานรศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่ตามมา สถานที่นี้อันตรายเกินไป เขาไม่กล้าปล่อยให้หลี่เหอซุยและคนอื่นๆ ติดตามมาด้วย
“ข้ารู้สึกว่ามีปราณของราชาบรรพกาล…”
วานรศักดิ์สิทธิ์กล่าวเบาๆเผยให้เห็นสีหน้าอันเคร่งขรึม
ขุมนรกมีความลึกหลายหมื่นวา และเมื่อตกลงสู่พื้นกลิ่นอายความเก่าแก่และรกร้างก็พุ่งเข้าหาใบหน้าของวานรศักดิ์สิทธิ์ราวกับหวนคืนสู่ยุคสมัยโบราณ
ภูมิประเทศที่นี่กว้างใหญ่มาก แต่ก็มืดมิดจนน่าเหลือเชื่อ เมื่อมองไปรอบๆ ดินแดนทั้งหมดล้วนว่างเปล่าไม่สามารถค้นหาทางไปได้
ผู้คนจำนวนมากยืนอยู่หน้าแท่นบูชาห้าสีที่พังทลายและเฝ้าดูอย่างระมัดระวัง ในขณะที่ผู้คนอีกจำนวนหนึ่งมุ่งหน้าเข้าหารังหมื่นมังกร ที่ซึ่งปราณมังกรผันผวนเป็นเหมือนแม่น้ำสายใหญ่
ที่โคนหน้าผา มีถ้ำโบราณเก้าถ้ำอยู่เคียงกัน และเชื่อมถึงกันภายใน
สถานที่แห่งนี้เปรียบได้กับภูมิประเทศของเก้ามังกรในภูเขาสีม่วงที่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อู๋เป่ยคัดเลือก แม้แต่จักรพรรดิดำก็ไม่รู้ว่าทำไมจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อู๋เป่ยจึงไม่เลือกรังหมื่นมังกร
ในที่สุดทุกคนก็เข้าไปในถ้ำโบราณ ซึ่งภายในนั้นมีความสลับซับซ้อนเหมือนรังผึ้ง พวกมันเชื่อมต่อถึงกันและนำไปสู่ส่วนลึกเพียงจุดหมายปลายทางเดียว
ในตอนท้าย มีประตูหินขนาดใหญ่ขวางทางอยู่และมีจารึกโบราณมากมายบนนั้นซึ่งไม่มีผู้ใดสามารถอ่านอักษรนี้ได้ เพราะพวกมันไม่เพียงแต่จะเป็นอักษรโบราณเท่านั้นมันยังไม่ใช่ภาษาของมนุษย์อีกด้วย
เมื่อมองผ่านๆ จะเห็นว่าประตูนี้มีความพิเศษอย่างยิ่ง โดยมีกลิ่นอายของเต๋าสุดขั้วที่แผ่ซ่านออกมา เห็นได้ชัดว่าราชาบรรพกาลซึ่งเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ของอมนุษย์ก็มีอาวุธเต๋าสุดขั้วเช่นเดียวกัน
“พี่วานร รู้ไหมว่ามันเขียนว่าอะไร” เย่ฟ่านถาม
วานรศักดิ์สิทธิ์อายมาก หลังจากเกาหัวแล้วเขาก็พูดว่า
"ตอนนั้นข้ายังเด็กเกินไปจึงไม่เคยคิดจะศึกษาอักขระโบราณพวกนี้เลย”
"เป็นคนไม่รู้หนังสือนี่เป็นเรื่องใหญ่จริงๆนะ”
สุนัขตัวใหญ่สีดำเย้ยหยันจากด้านข้าง วานรจ้องเขม็งและเกือบจะตบมันด้วยความโกรธ
“บูม!” "
มีคนเริ่มทุบประตูและพยายามงัดเข้าไปในรังหมื่นมังกร!
จักรพรรดิดำตกใจมาก มันรีบส่งเสียงไปหาเย่ฟ่านอย่างรวดเร็ว
“ตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเคลื่อนย้าย”
เย่ฟ่านมีความเตรียมพร้อมตั้งนานแล้ว การทำเสียงอึกทึกครึกโครมแบบนี้รังแต่จะเป็นการเรียกหามัจจุราชให้มาเยือนตนเองเท่านั้น
"บูม!”
ยอดฝีมือหลายคนเริ่มโจมตีถ้ำโบราณ แต่ประตูหินยังคงไม่มีท่าทีว่าจะเปิดขึ้น
อักขระโบราณบนนั้นดูเหมือนจะฟื้นขึ้นมา พวกมันเคลื่อนไหวราวกับมังกรตัวน้อยที่เลื้อยคลานอยู่บนประตูเผยให้เห็นถึงกลิ่นอายแห่งความเป็นอมตะ
ในขณะเดียวกันมีหลุมอยู่หน้าประตูหินที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของยามังกร เย่ฟ่านจำฉากวันนั้นได้อย่างชัดเจน และจำได้ว่ารังหมื่นมังกรมีความดุร้ายที่ไม่มีใครเทียบได้
"บูม! "
ยอดฝีมือหลายคนร่วมมือกันทำลายประตูและต้องการเปิดประตูหินให้ได้ แต่สุดท้ายความพยายามของพวกเขากลับไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนให้กับประตูได้ด้วยซ้ำ
"มานี่ เจ้าหนูบอกข้าว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่"
ผู้อาวุโสไท่ซางในดินแดนศักสิทธิ์ต้นกำเนิด ยื่นมือใหญ่ออกมาแล้วคว้าเข้าหาเย่ฟ่าน
“รนหาที่ตายตาย!”
ดวงตาของวานรศักดิ์สิทธิ์ลุกโชนด้วยความโกรธ กำปั้นของเขากระแทกออกไปเพื่อสกัดกั้นมือข้างนั้นอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม ยอดฝีมือที่อยู่รอบๆ ก็เริ่มรวมตัวกันเข้ามา และทั้งหมดก็ปล่อยเจตนาฆ่าซึ่งเต็มไปด้วยความกดดันอย่างถึงที่สุด
“ทำไมเราถึงเปิดประตูไม่ได้ รีบบอกมาไม่เช่นนั้นเจ้าจะตายอยู่ที่นี่”
ผู้อาวุโสสูงสุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์คฤหาสน์ม่วงก็ถามเช่นกัน
ในเวลานี้ พวกเขากังวลใจมากและไม่ได้เอ่ยถึงคำถามใดๆ เกี่ยวกับมรดกของจักรพรรดิผู้โหดเหี้ยมอีกเลย สิ่งเดียวที่พวกเขาสนใจคือยามังกรเท่านั้น!
"ตอนนี้พวกเจ้าเริ่มแสดงใบหน้าที่แท้จริงออกมาแล้วหรือ!"
วานรศักดิ์สิทธิ์เยาะเย้ย แต่เหล่าผู้อาวุโสทั้งหลายไม่ได้เกรงกลัว แม้ว่าการต่อสู้ตัวต่อตัวพวกเขาจะไม่มีทางเทียบกับวานรศักดิ์สิทธิ์ได้
แต่มียอดฝีมือระดับผู้สูงสุดนับร้อยอยู่ที่นี่ต่อให้วานรศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งกว่านี้มันก็ยากที่จะมีชีวิตรอดต่อไป
"บูม ... "
ในขณะนี้ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งได้ลงมือโจมตีประตูใหญ่ ด้วยพลังที่ไม่มีผู้ใดเทียบได้ของเขานั้นในที่สุดก็ทำให้ประตูเปิดออก!
“อา...”
แต่แล้วมือใหญ่ข้างหนึ่งก็คว้าไปที่ศีรษะของปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์จากดินแดนศักสิทธิ์ต้นกำเนิดและลากร่างของเขาเข้าไปข้างในพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่โหยหวน
“ป๊ะ”
มือใหญ่อีกข้างหนึ่งเจาะเข้าไปที่หน้าอกและหน้าท้องของผู้อาวุโสสูงสุดแห่งดินแดนศักสิทธิ์คฤหาสน์ม่วงโดยตรง พร้อมกับคว้าอวัยวะภายในของเขากระชากออกมา
เลือดสีแดงไหลพรากในขณะที่ของเหลวสกปรกที่อยู่ในร่างกายของเขาก็สาดกระจายไปทุกที่
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเร็วเกินไป มันเหนือจินตนาการของผู้คน!
สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวทั้งสองเหมือนปีศาจจากนรก พวกมันมีเจตนาฆ่าที่ไม่มีผู้ใดเทียบได้ แล้วตอนนี้ทั้งสองยืนอยู่ด้านหน้าประตูหินด้วยรอยยิ้มเย็นชา
ผู้อาวุโสสูงสุดของดินแดนศักสิทธิ์คฤหาสน์ม่วงซึ่งทำการกดดันเย่ฟ่านอยู่ในตอนแรกถูกลากเข้าไปข้างในอีกคน ในขณะเดียวกันร่างกายของเขาก็ถูกฉีกออกจากกันเป็นสองส่วน
“อ๊ากกก!”
เขาร้องด้วยความเจ็บปวด ผู้อาวุโสไท่ซ่างที่ต้องการโจมตีเย่ฟ่านอีกคนก็ถูกโจมตีอย่างรวดเร็ว สัตว์ประหลาดโบราณอีกตัวเปิดศีรษะของเขาออกและดูดกลืนสมองของเขาทั้งเป็น
“นี่คืออสูรปกป้องยาศักดิ์สิทธิ์!” ใครบางคนตะโกนด้วยความตกใจ
สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวสองตัว ส่วนล่างเป็นลำตัวงูซึ่งยาวเจ็ดหรือแปดวา และร่างกายส่วนบนเป็นมนุษย์ แต่พวกมันมีสามหัวและหกแขน
พวกมันเป็นองครักษ์ของดินแดนนี้ และพวกมันได้สังหารผู้อาวุโสสูงสุดห้าหรือหกคนที่หน้าประตูหิน ไม่มีใครสามารถหลบหนีได้และพวกเขาทั้งหมดถูกบดขยี้ร่างกายทั้งเป็น!
หนังศีรษะของทุกคนชาด้าน และพวกเขามีลางสังหรณ์ว่าสิ่งที่ซ่อนอยู่หลังประตูอาจจะยังมีความน่ากลัวมากยิ่งกว่าผู้พิทักษ์เหล่านี้หลายเท่า
ที่นี่คือที่อยู่ของสิ่งมีชีวิตโบราณเท่านั้น พวกมันยังไม่ใช่สิ่งมีชีวิตระดับผู้อมตะ หากราชาโบราณโบราณตื่นขึ้น มันจะเป็นหายนะอันยิ่งใหญ่แค่ไหนกัน!
ทุกคนถอยกลับอย่างรวดเร็ว และหลายคนก็จ้องไปที่เย่ฟ่าน โดยพยายามจะบีบคอเขาทั้งเป็น ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าพวกเขาตกลงไปในอุบายของเด็กชั่วร้ายคนนี้
“แม้แต่พวกเจ้าก็ยังเปิดประตูหินไม่ได้ ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่ามีอะไรอยู่ข้างใน?” เย่ฟ่านแกล้งทำเป็นไร้เดียงสา
ทุกคนโกรธมากจนพูดไม่ออก แต่ไม่มีใครกล้าลงมือกับเขาตอนนี้ เพราะลำพังจะเอาชีวิตของตัวเองให้รอดมันก็ยังเป็นเรื่องที่ยากจะทำได้แล้ว
“โฮก…”
แสงศักดิ์สิทธิ์ลุกโชนปรากฏขึ้น ตัดทางด้านหลังของพวกเขา และสิ่งมีชีวิตสีทองอีกตัวก็ปรากฏออกมาจากความว่างเปล่า
สิ่งมีชีวิตตัวนี้ทรงพลังจนน่าเหลือเชื่อ แต่เห็นได้ชัดว่ามันก็ยังไม่ใช่สิ่งมีชีวิตอมตะ!
“พวกเจ้ารนหาที่ตาย!”
ทุกคนตะโกนพร้อมกัน และยอดฝีมือหลายคนต่อสู้อย่างหนักเพื่อเอาชีวิตรอด แต่ในขณะเดียวกันนั้นอสูรโบราณที่มีรูปร่างคล้ายงูก็หลั่งไหลออกมาจากรังมังกรนับร้อยตัว
“โอ้...”
ทันใดนั้นได้ยินเสียงคำรามอันน่าสยดสยองจากรังหมื่นมังกรก็ดังขึ้น เมื่อทุกคนเหลือบมองไปก็เห็นต้นกำเนิดสวรรค์ขนาดมหึมาที่ต้องมีน้ำหนักไม่ต่ำกว่าร้อยล้านจินตั้งอยู่ตรงกลางพลังมังกร ซึ่งข้างในนั้นดูเหมือนจะบรรจุสิ่งมีชีวิตบางอย่างด้วย!
แต่ในช่วงความเป็นความตายเช่นนี้ยังจะมีใครสนใจต้นกำเนิดสวรรค์ขนาดใหญ่โตที่อยู่ฝั่งตรงข้าม พวกเขาทําได้เพียงหนีเอาชีวิตรอดให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้
“นั่นมันยามังกร...”
ในที่สุดใครบางคนก็มองเห็นยามังกรที่แท้จริง มันหยั่งรากในเศษเสี้ยวของต้นกำเนิดสวรรค์ที่อยู่หน้าโลงศพโบราณ และปราณมังกรนับหมื่นกระจัดกระจายออกมาอย่างเข้มข้น
"เผ่าพันธุ์โบราณจะไม่ถูกฝังในโลงศพ..." วานรศักดิ์สิทธิ์กล่าวอย่างหนักแน่น
“อะไรนะ เจ้าหมายความว่าสิ่งที่อยู่ในนั้นไม่ใช่ราชาโบราณอย่างนั้นหรือ!”
เย่ฟ่านตกใจ หรือว่าสิ่งที่อยู่ข้างในจะเป็นไปตามที่เขาคาดคำนวณไว้