729 - ประตูสู่โลกใหม่

729 - ประตูสู่โลกใหม่

“รีบเชิญองค์ราชินีมา” ผู้อาวุโสทะเลสาบหยกกรีดร้อง

เมื่อสุนัขสีดำตัวใหญ่ได้ยินว่าฝ่ายตรงข้ามจะเชิญราชินีศักดิ์สิทธิ์ออกมา มันก็รีบกระโดดออกไปขวางหน้าและกล่าวกับเสี่ยวหนานหนานว่า

"หลับตาแล้วนึกในใจว่าเจ้าเป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถทำทุกสิ่งทุกอย่างได้..."

"เจ้ากำลังถ่วงเวลาหรือ” สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งทะเลสาบหยกมองดูสุนัขสีดำตัวใหญ่ด้วยความไม่พอใจอย่างมาก และมีแสงแห่งสวรรค์ในดวงตาของนาง

“ไม่ ข้ากำลังให้คำแนะนำทางจิตวิญญาณเพื่อทำให้นางผ่อนคลาย ไม่เช่นนั้นหากราชินีของเจ้าออกมามันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่จริงๆ” จักรพรรดิดำกล่าว

“เจ้าคือเทพที่มองมายังโลกมนุษย์ผ่านแม่น้ำสายยาวแห่งกาลเวลา ภูเขาและแม่น้ำที่งดงามถือกำเนิด ทุกอย่างอยู่ใต้เท้าของเจ้า เจ้ากำลังเหาะอยู่บนสวรรค์…” จักรพรรดิดำกำลังพูดด้วยท่าทางจริงจัง

แม้ว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์ของทะเลสาบหยกจะเป็นหญิงสาวที่มีความสงบมากที่สุด แต่นางก็ยังอดรู้สึกเหยียดหยามไม่ได้

"เจ้ากำลังพูดถึงอะไร?”

ผู้อาวุโสไม่สามารถทนได้อีกต่อไปและพร้อมที่จะโจมตีจักรพรรดิดำให้ออกไปพ้นทาง

อย่างไรก็ตามในขณะนี้มือของหนานหนานได้คลายออกและร่างกายของนางค่อยๆลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

เด็กหญิงจริงจังมาก นางกำลังทำตามที่จักรพรรดิดำกล่าวไว้อย่างสมบูรณ์ นางหลับตาลงและจินตนาการถึงฉากเหล่านั้นอย่างช้าๆ ทั้งร่างของนางก็ปกคลุมไปด้วยแสงสีทองศักดิ์สิทธิ์

ทุกตารางนิ้วของผิวของนางเปล่งประกายราวกับผลึกโบราณ ปราศจากสิ่งสกปรก มีพลังงานศักดิ์สิทธิ์แทรกซึมอยู่ทุกที

“ได้ผลจริงเหรอ” จักรพรรดิดำกล่าว

เมื่อได้ยินอย่างนี้ทุกคนก็อยากจะเหยียบมัน โดยเฉพาะสตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก

“ข้าหมายถึง วิธีการนี้น่าจะใช้ได้แต่ตัวจักรพรรดิคนนี้ก็ไม่เคยทดลองเช่นกัน” จักรพรรดิดำรีบอธิบายเพราะกลัวจะทำให้เทพธิดาโกรธ

“แก๊ง!”

หินจักรพรรดิหลุดพ้นจากมือของหนานหนาน เมื่อหล่นกระแทกพื้นมันก็รีบวิ่งกลับไปทางด้านหลังด้วยความกลัว

“สักวันหนึ่งเจ้าจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ การที่เจ้าหนีไปแบบนี้ไม่รู้สึกอับอายขายหน้าเลยหรือ!” จักรพรรดิดำกรีดร้องอย่างประหลาดใจ

แต่หินจักรพรรดิกำลังบินขึ้นไปบนท้องฟ้าโดยไม่สนใจคำพูดของจักรพรรดิแม้แต่น้อย

"แปรง!”

เมื่อเห็นฉากนี้ทุกคนก็เกิดความแตกตื่นตกใจโดยไม่สามารถมีปฏิกิริยาตอบสนองได้ชั่วขณะ

"ทารกศักดิ์สิทธิ์ได้กำเนิดขึ้นแล้ว!"

แต่แล้วสุนัขตัวใหญ่สีดำก็กรีดร้องด้วยความกลัว เย่ฟ่านและหลี่เหอซุยรีบกระโดดไปทางหนานหนานอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้ร่างกายของเด็กหญิงตัวน้อยกำลังลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

“นางอายุเท่าไหร่เหตุใดจึงบินได้แบบนี้...” ผู้คนในทะเลสาบหยกตกตะลึง

ในเวลานี้หนานหนานถูกปกคลุมไปด้วยแสงอมตะราวกับเซียนสวรรค์ เมฆที่อยู่บนท้องฟ้าก่อตัวเป็นประตูลึกลับคล้ายกับต้องการพานางไปยังดินแดนอื่น

"บูม”

ทันใดนั้นรังสีของพลังอมตะสุดขีดก็ถูกยิงออกมาจากประตูข้ามดินแดนนั้น พลังของมันยิ่งใหญ่อย่างน่าเหลือเชื่อและทำให้ผู้คนหวาดกลัวถึงขีดสุด

"โอ้..."

หนานหนานอุทานด้วยความตกใจเพราะตอนนี้เย่ฟ่านใช้พลังของตัวเองอย่างเต็มที่เพื่อคว้าตัวนางไม่ให้ก้าวเข้าสู่ประตูลึกลับนั้น

พลังดึงดูดมีน้ำหนักหลายล้านจินมันพยายามพาตัวหนานหนานเข้าไปในประตูนั้นให้ได้ เย่ฟ่านรู้สึกถึงแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวของความปั่นป่วนที่ไม่สิ้นสุด

เขาใช้หม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดครอบร่างกายของหนานหนานเพื่อตัดการเชื่อมต่อกับพลังลึกลับที่น่ากลัวนั้น

“บูม!”

ในขณะนั้นบนท้องฟ้าเกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง มีเจดีย์โบราณสีทองบินออกมาจากความว่างเปล่าและปะทะกับพลังอันน่ากลัวที่ปลดปล่อยออกมาจากประตู

“เจดีย์น้ำตาเซียน!”

อู๋จงเทียน เจียงฮ่วยเหริน จักรพรรดิดำ และคนอื่นๆ ต่างตกตะลึง นี่มันอาวุธเต๋าสุดขั้วที่รู้จักในชื่อเจดีย์น้ำตาเซียน อาวุธเต๋าสุดขั้วแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก!

นี่คือรังสีแห่งพลังอมตะ มันสามารถปราบปรามทุกสิ่ง และไม่มีใครสามารถรับมือกับมันได้ แม้แต่บุคคลระดับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ก็ยังหลบหนีออกจากคลื่นพลังอันบ้าคลั่งที่ถูกปลดปล่อยออกมา

แม้ว่าหนานหนานจะอยู่ในหม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดของเย่ฟ่านแต่พลังความกดดันยังไม่ลดลงแม้แต่น้อย หากไม่ใช่เจดีย์โบราณบินออกมาช่วยเหลือเกรงว่านางคงถูกดึงดูดเข้าไปในประตูมิติไปแล้ว

“บูม!”

เกิดการปะทะกันขึ้นอีกครั้งบนท้องฟ้าและในที่สุดประตูมิติก็เสื่อมอำนาจลงก่อนที่จะค่อยๆหายไปในอากาศ

“เด็กคนนี้…”

เย่ฟ่านและคนอื่นๆ ตกใจกับความน่ากลัวของเด็กหญิงตัวน้อย แม้แต่ผู้อาวุโสหลายคนของทะเลสาบหยกก็ยังจ้องไปที่หนานหนานและจับตาดูอย่างใกล้ชิด

“หนานหนานไม่ได้ตั้งใจทำ หินนั่นมันกัดข้าเอง...”

เมื่อออกมาจากหม้อศักดิ์สิทธิ์หนานหนานรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยและพูดด้วยความรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก

“ตุ๊บ!”

หินจักรพรรดิที่ล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าก็ตกลงมาในบริเวณใกล้เคียงอีกครั้งซึ่งทำให้ชาวทะเลสาบหยกโล่งใจเล็กน้อย

แต่ตอนนี้สายตาทุกคู่ยังคงจับจ้องไปยังหนานหนาน เห็นได้ชัดว่านางไม่ใช่เด็กธรรมดา และความเคลื่อนไหวด้วยตัวเองของเจดีย์โบราณก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่ามีความเกี่ยวข้องเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

วานรศักดิ์สิทธิ์จ้องไปที่หนานหนานเป็นเวลานาน แต่ไม่ว่าอย่างไรดวงตาสวรรค์ของมันก็ไม่สามารถมองผ่านความลึกลับของเด็กหญิงคนนี้ได้

“แปลกจริงๆ ข้ารู้สึกว่ากลิ่นอายของนางดูค่อนข้างคุ้นเคย?!”

…

เย่ฟ่านและคนอื่นๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเหตุการณ์จบลงด้วยดี เขาประสานมือขอโทษชาวทะเลสาบหยกอย่างลึกซึ้งก่อนจะพาเด็กหญิงตัวน้อยออกจากที่นี่อย่างรวดเร็ว

“ไม่ช้าก็เร็วจะเกิดภัยพิบัติในทะเลสาบหยกและหินจักรพรรดิจะทำให้สถานที่แห่งนี้กลายเป็นทะเลสาบโลหิต น่าเสียดายที่คนพวกนี้ยังพยายามไขว่คว้าในสิ่งที่ไร้ประโยชน์?” จักรพรรดิดำยังคงติดใจในเรื่องนี้

“มันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรา อีกห้าพันปีข้างหน้าบางทีกระดูกของเราอาจจะสูญสลายไปแล้ว” เจียงฮ่วยเหรินไม่สนใจ

เมื่อเย่ฟ่านได้ยินคำพูดนี้ เขารู้สึกเจ็บปวดเป็นครั้งแรก อีกห้าพันข้างหน้าเขาเชื่อมั่นว่าตัวเองจะยังมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน แต่เพื่อนๆของเขาล่ะ บางทีทุกคนอาจจะกลายเป็นกระดูกกองหนึ่งเท่านั้น?

ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์สามารถมีชีวิตอยู่ได้เพียงสองพันปี แต่เมื่อเขาฝึกฝนจนกลายเป็นผู้สูงสุดได้เขาจะมีอายุอย่างน้อยหนึ่งหมื่นปี และเขาจะต้องเฝ้าดูหลี่เหอซุย ตู้เฟยและคนอื่นๆ ตายไปต่อหน้าแบบนี้หรือ?

ทะเลสาบหยกมีขนาดใหญ่มาก แม้ว่าพวกเขาจะเดินออกจากส่วนลึกของสวนท้อมาเป็นเวลานานก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะผ่านทะเลสาบหยกนี้ไปได้

ในตอนนั้นที่ด้านหน้าของพวกเขา มีแสงสีทองหลายดวงพุ่งลงไปในโคลน และคนชราหลายคนก็อุทานด้วยความแปลกใจ

“ชิ้นส่วนยามังกร!”

จักรพรรดิดำประหลาดใจ และวิ่งเข้าไปรวมกลุ่มกับชายชราเหล่านั้นอย่างตื่นเต้นและกล่าวว่า

“นี่คือสมบัติระดับเซียน มันมีมูลค่าสูงกว่ายาวิญญาณหลายเท่าและมีอายุนับหมื่นปี!”

ชิ้นส่วนยามังกรมีความยาวเพียงจั้งเดียวและมีร่างกายเหมือนมังกร มันไม่ใช่สมุนไพรแต่เป็นปลาชนิดหนึ่ง

เมื่อมันแหวกว่ายอยู่บนผืนน้ำพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ปลดปล่อยออกมาก็คล้ายกับจะสามารถทำให้คนธรรมดามีอายุยืนขึ้นหลายปี

เหล่าผู้อาวุโสทั้งหลายที่ยืนอยู่ด้านข้างของทะเลสาบหยกมองมาในทิศทางของพวกเขา เมื่อเห็นวานรศักดิ์สิทธิ์ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนพวกเขาก็รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย

"มีใครบางคนยืนอยู่ตรงนั้นคล้ายกับจะเป็นราชินีศักดิ์สิทธิ์แห่งทะเลสาบหยก” อู๋จงเทียนพูดเบาๆ แสดงความตกใจ