ตอนที่ 27 : เนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาของเซ็ตสึสีดำ

ตอนที่ 27 : เนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาของเซ็ตสึสีดำ

ทันทีที่เซ็ตสึสีดำลุกขึ้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังก้องขึ้นในจิตสำนึกของเขาอีกครั้ง

เสียงแจ้งเตือนจากระบบนั้นชัดเจนและเป็นเสียงของเครื่องจักร 【ตรวจพบว่านายท่านได้สร้างสายสัมพันธ์กับอุจิวะ มิโคโตะ ภารกิจตามช่วงเวลาเสร็จสิ้น โปรดเลือกรางวัลจากตัวเลือกที่เกี่ยวข้องกับอุจิวะ มิโคโตะ!】

【โปรดเลือกหนึ่งในตัวเลือกต่อไปนี้เป็นรางวัล : จักระคาถาหยิน, ปรับสมดุลร่างกายเนตรวงแหวน, พลังเนตรวงแหวนสามโทโมเอะ, ประสบการณ์การฝึกฝนวิชานินจา กระบวนท่า และวิชาลวงตาของอุจิวะ มิโคโตะ】

เซ็ตสึสีดำลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพึมพำ "ถ้าฉันเลือกเนตรวงแหวนอีก มันจะซ้ำซ้อนกันไหมเนี่ย?"

【ไม่ ยีนดวงตาของอุจิวะทุกคนนั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและไม่สมบูรณ์ การได้รับเทมเพลตร่างกายมากขึ้นสามารถเพิ่มความสมบูรณ์ของยีนเด่นในเนตรวงแหวนของนายท่านได้】

เซ็ตสึสีดำเข้าใจในทันทีว่าระบบไม่ได้ให้เนตรวงแหวนมาฟรีๆ แต่กำลังใช้เทมเพลตร่างกายของเป้าหมายผูกมัดเพื่อทำให้ยีนดวงตาที่แฝงอยู่ของเขาแสดงออกมาและถูกกระตุ้นตามนั้น

ยีนของอุจิวะทุกคนนั้นไม่สมบูรณ์ เหมือนกับภาชนะที่มีรอยรั่ว นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงต้องการเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาของพี่น้องมาเติมเต็มเศษเสี้ยวที่ขาดหายไปของภาชนะกักเก็บพลังเนตร เมื่อภาชนะสมบูรณ์แล้ว พลังเนตรก็จะไม่รั่วไหลมากเกินไปอีก ทำให้พวกเขาสามารถก้าวขึ้นไปสู่ระดับเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ได้

ในฐานะร่างกายที่ถูกสร้างขึ้นโดยโอซึตสึกิ คางุยะ เขามีสายเลือดทางพันธุกรรมของโอซึตสึกิอย่างครบถ้วนโดยกำเนิด แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ในสถานะยีนด้อยท้ายที่สุดแล้ว ก่อนหน้านี้เขาไม่มีแม้แต่ร่างกายเนื้อด้วยซ้ำ ตอนนี้เมื่อเขามีร่างกายแล้ว มันก็เป็นไปได้ที่จะจุดประกายและดึงยีนด้อยทั้งหมดเหล่านี้ออกมาให้เห็น หรือแม้กระทั่งไปถึงระดับขีดจำกัดสายเลือดคัดสรร

"ถ้าเป็นแบบนั้น ตราบใดที่มีอุจิวะมากพอมาเป็นเป้าหมายผูกมัดของฉัน เมื่อความสมบูรณ์ของเนตรวงแหวนฉันเต็มเปี่ยม ฉันก็อาจจะข้ามขั้นกระจกเงาหมื่นบุปผาแล้วกลายเป็นเนตรนิรันดร์ได้โดยตรงเลยงั้นสิ?" เซ็ตสึสีดำดีใจสุดๆ เมื่อได้ยินเช่นนี้ และเลือก 【ปรับสมดุลร่างกายเนตรวงแหวน】 อย่างเด็ดขาด

【ปรับสมดุลร่างกายเสร็จสิ้น】

เขารู้สึกได้ถึงความร้อนที่พุ่งพล่านในดวงตาอย่างชัดเจนยิ่งขึ้น แล้วมันก็จางหายไป มันรุนแรงกว่าความรู้สึกตอนที่เขาปรับสภาพให้ฮาซึกิเมื่อครู่นี้มาก

【โปรดเลือกหนึ่งรางวัลเพื่อมอบให้กับเป้าหมายผูกมัด · อุจิวะ มิโคโตะ】

【จักระคาถาหยิน, จักระคาถาหยาง, ประสบการณ์การฝึกฝนวิชานินจา/กระบวนท่า · ผนึกเบียคุโก】

เซ็ตสึสีดำครุ่นคิด "การเลือกคาถาหยินอาจช่วยให้อุจิวะ มิโคโตะเบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาได้ แต่เธอเพิ่งจะยอมรับฉันได้ไม่นานนี้เอง ถ้าเธอเบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาแล้วตัดสินใจแทงข้างหลังฉันในช่วงที่อารมณ์ยังไม่มั่นคง มันคงจะยุ่งยากน่าดู ท้ายที่สุด คนในตระกูลอุจิวะส่วนใหญ่ก็เป็นพวกบ้าบิ่นกันทั้งนั้น อะไรก็เกิดขึ้นได้"

【การส่งมอบจักระคาถาหยางเสร็จสิ้น】

ท้ายที่สุดเขาก็เลือกคาถาหยาง มันปลอดภัยและยังช่วยบำรุงร่างกายของเธอ ซึ่งนับว่าดีทีเดียว ยังไงซะ ตัวอุจิวะ มิโคโตะเองก็ไม่ได้ชอบการต่อสู้อยู่แล้ว

เซ็ตสึสีดำยิ้มกว้างจนแก้มปริ พึมพำกับตัวเอง "เอาล่ะ ถึงเวลาตรวจดูดวงตาคู่สวยของฉันแล้ว!"

เขาเดินไปที่ห้องนั่งเล่น หันหน้าเข้าหากระจก และรวบรวมจักระคาถาหยินไว้ที่บริเวณดวงตาของเขา

ความรู้สึกร้อนผ่าวเอ่อล้นเข้ามาในทันที และเนตรวงแหวนหนึ่งโทโมเอะก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขาในทันใด การวิวัฒนาการไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น มันก้าวหน้าไปสู่เนตรวงแหวนสองโทโมเอะและสามโทโมเอะอย่างรวดเร็ว

น้ำตาเลือดสองสายไหลรินลงมาจากหางตาของเขา โทโมเอะทั้งสามค่อยๆ ผสานเข้าด้วยกัน ก่อให้เกิดเป็นลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์มันไม่ได้มีจุดคล้ายดวงดาวหรือรูปทรงเหมือนดาวกระจาย แต่กลับดูเหมือนเถาวัลย์ที่พันเกี่ยวเป็นวงแหวน ซึ่งทั้งดูน่าขนลุกและงดงามในเวลาเดียวกัน

คนตระกูลอุจิวะทั่วไปจะใช้อารมณ์สุดขั้วเพื่อกระตุ้นสมอง สร้างจักระคาถาหยินมาเติมเต็มดวงตาและกระตุ้นการวิวัฒนาการ แต่เขาใช้จักระคาถาหยินคุณภาพสูงของเขาเองเพื่อขับเคลื่อนการวิวัฒนาการของเนตรวงแหวนโดยตรง

แต่ถึงอย่างนั้น ในวินาทีที่อัปเกรดเป็นกระจกเงาหมื่นบุปผา ในหัวของเซ็ตสึสีดำก็มีภาพความทรงจำในชาติก่อนและทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่ทะลุมิติมาสว่างวาบขึ้นราวกับม้าหมุนความเจ็บปวด การดิ้นรน ความโกรธ ความกลัว ความกังวล ความยินดี และความปรารถนา อารมณ์ทั้งหมดนี้พุ่งพล่านขึ้นมาพร้อมกัน ทำให้เขาถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ

"เนตรวงแหวนนี่สมกับชื่อกระจกสะท้อนจิตใจจริงๆ..." เซ็ตสึสีดำใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อตั้งสติก่อนจะมองเข้าไปในกระจก

"มันไม่ใช่เนตรวงแหวนแบบโทโมเอะเส้นตรงแน่ๆ ซี๊ดดฉันต้องค่อยเป็นค่อยไปซะแล้ว การข้ามขั้นไปเป็นกระจกเงาหมื่นบุปผาเลยทำให้ตาฉันปวดชะมัด แถมในหัวก็ยังรู้สึกมึนๆ ด้วย"

เซ็ตสึสีดำจัดเสื้อผ้าของเขาและเดินออกจากห้อง ตั้งใจจะไปมองดูต้นไม้สีเขียวเพื่อพักสายตา ทันทีที่เขาก้าวออกไปข้างนอก เซ็ตสึสีขาวตัวหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามาเพื่อรายงานสถานการณ์ที่อยู่นอกกำแพง

"อะไรนะ?! อุจิวะ ฟุงาคุงั้นเหรอ? เขาเบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาได้แล้วเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า โคตรบ้าไปเลย! ฉันแค่กระตุ้นเขานิดหน่อยและให้แรงจูงใจไปนิดเดียว เขากลับเบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาได้โดยตรงเลยเนี่ยนะ? นี่มันสคริปต์แก้แค้นฉบับโดนสวมเขาอะไรกันวะเนี่ย? ไอ้ตรรกะยิ่งโดนสวมเขายิ่งแข็งแกร่งนี่มันอะไรกัน? นี่มันเมล็ดพันธุ์มารเวอร์ชั่นโลกนินจาหรือไง? อยากรู้จังว่าเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาของเขาจะเรืองแสงเป็นสีเขียวไหม ไอ้หนูนี่อาจจะต้องมาขอบคุณฉันด้วยซ้ำที่ช่วยอัปเกรดความแข็งแกร่งให้"

หลังจากหัวเราะจนพอใจแล้ว เซ็ตสึสีดำก็ปรับสีหน้าและสั่งการเซ็ตสึสีขาว "ไปซะ ส่งเซ็ตสึสีขาวที่เคลื่อนไหวได้เงียบที่สุดแทรกซึมเข้าไปในเขตตระกูลอุจิวะและจับตาดูฟุงาคุอย่างใกล้ชิด ทันทีที่เขาฟื้น ให้มารายงานความเคลื่อนไหวหรือความผิดปกติให้ฉันรู้ทันที! ฉันอยากจะเห็นจริงๆ ว่าเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาที่ได้มาจากการกระตุ้นนี่มันจะมีความสามารถสักแค่ไหนกันเชียว"

ร่างแยกเซ็ตสึสีขาวรับคำสั่ง พลันกลืนหายเข้าไปในเงามืดและหายตัวไป

เซ็ตสึสีดำพิงกรอบประตู ทอดสายตามองไปทางเขตตระกูลอุจิวะพร้อมกับรอยยิ้มขี้เล่น "อุจิวะ ฟุงาคุ กระจกเงาหมื่นบุปผางั้นเหรอ? น่าสนใจดีนี่ ต่อไปคงจะสนุกน่าดู บางทีแกอาจจะกลายเป็นหมากตัวนึงที่มีประโยชน์ในแผนการโลกนินจาของฉันก็ได้นะ"