เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 3 ที่แท้ก็เป็นสามก๊กยุทธ์เหนือโลก

บทที่ 3 ที่แท้ก็เป็นสามก๊กยุทธ์เหนือโลก

บทที่ 3 ที่แท้ก็เป็นสามก๊กยุทธ์เหนือโลก


บทที่ 3 ที่แท้ก็เป็นสามก๊กยุทธ์เหนือโลก

เนื่องจากลิเจาเกิดมาพร้อมร่างกายที่อ่อนแอแต่กำเนิด แม้จะมีอายุแปดขวบแล้ว แต่เวลาที่เขาได้เดินจริงๆ นั้นมีน้อยมาก ส่วนใหญ่มักจะต้องนอนซมอยู่บนเตียง

ลิโป้จึงไม่ยอมให้ลิเจาเดินนานเกินไปนัก หลังจากพาเดินวนในห้องเพียงไม่กี่รอบ เขาก็ให้ลิเจาลิเจาเอนตัวลงนอนพักผ่อนบนเตียงตามเดิม พร้อมกับรับปากว่าพรุ่งนี้จะมาพาเขาเดินอีกครั้ง

เมื่อมองแผ่นหลังของลิโป้ที่เดินจากไป ลิเจาก็ยิ่งรู้สึกได้ชัดเจนว่าลิโป้ต้องกำลังเผชิญกับเรื่องที่ยากลำบากบางอย่างอยู่แน่ๆ

เพราะถึงแม้เมื่อครู่ตอนที่อยู่กับเขา ลิโป้จะพยายามแสดงออกว่าเป็นบิดาที่แสนใจดีเพียงใด แต่ระหว่างหัวคิ้วกลับยังคงมีความกังวลฉายออกมาให้เห็นอยู่เสมอ

'ตามเส้นทางชีวิตของท่านพ่อ ไม่น่าจะมีเรื่องอะไรที่ข้าต้องเป็นห่วงเลยนี่นา อีกอย่างต่อให้ตอนนี้ข้าเป็นห่วงไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะข้ายังทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง'

'สิ่งที่ทำได้เพียงอย่างเดียวในตอนนี้ คือต้องรีบฟื้นฟูร่างกายให้แข็งแรง และเพิ่มค่าสถานะต่างๆ ให้สูงขึ้น มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นถึงจะช่วยท่านพ่อได้จริงๆ'

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ลิเจาก็ลุกขึ้นจากเตียงอีกครั้ง จากนั้นก็เริ่มเดินไปมาภายในห้องเพียงลำพังอย่างไม่ลดละ

จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น ลิเจาจึงกลับไปนั่งหอบหายใจอยู่บนเตียง และรีบเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดูทันที

ชื่อ: ลิเจา

ฐานะ: บุตรชายลิโป้

อายุขัย: 34 วัน

ร่างกาย:

สติปัญญา: 62

พละกำลัง: 11

ความคล่องตัว: 21

ลมปราณโลหิต:

วรยุทธ์: ย่างก้าวไร้ร่องรอย (ความคืบหน้า 1,000/10,000)

พรสวรรค์: ไม่มี

เมื่อมองดูค่าสถานะต่างๆ นอกจากร่างกายที่ยังไม่ถึงเกณฑ์ที่เด็กวัยนี้ควรจะมีแล้ว ค่าอื่นๆ ล้วนก้าวล้ำเด็กวัยเดียวกันไปไกลมาก ลิเจาก็เผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจออกมา

เนื่องจากค่าร่างกายของลิเจามีเพียงสามแต้ม การเดินหนึ่งพันก้าวต่อวันจึงถือเป็นขีดจำกัดสูงสุดแล้ว กว่าลิเจาจะเดินได้ครบหนึ่งหมื่นก้าวจึงต้องใช้เวลาถึงเก้าวันหลังจากนั้น

ทันทีที่ลิเจาก้าวเท้าก้าวที่หนึ่งหมื่นสำเร็จ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา

[โฮสต์เดินครบหนึ่งหมื่นก้าวสำเร็จ ปลุกวรยุทธ์ย่างก้าวไร้ร่องรอย อายุขัยเพิ่มขึ้น 30 วัน]

[โฮสต์ปลุกวรยุทธ์สำเร็จเป็นครั้งแรก ได้รับแต้มสถานะอิสระ 10 แต้ม สามารถใช้เพิ่มค่าสถานะใดก็ได้ รวมถึงอายุขัยด้วย]

ลิเจาแทบจะไม่ต้องเสียเวลาคิด เขาเลือกทุ่มแต้มสถานะอิสระทั้ง 10 แต้มลงไปที่ค่าร่างกายทันที ทำให้ค่าร่างกายของเขาพุ่งขึ้นเป็น 13 ในชั่วพริบตา

ทันทีที่ค่าร่างกายเพิ่มขึ้นเป็น 13 ลิเจาก็รู้สึกได้ถึงกระแสความร้อนอันอบอุ่นที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง

ในขณะเดียวกัน ลิเจาก็พบว่าอายุขัยของเขาเพิ่มขึ้นมาถึงสองปี ซึ่งนั่นทำให้เขาดีใจจนแทบคลั่ง

'ข้าเข้าใจแล้ว ขอเพียงแค่เพิ่มค่าร่างกายให้สูงขึ้น ข้าก็จะมีอายุขัยเหมือนคนปกติทั่วไปได้!'

...

หนึ่งปีผ่านไป

[โฮสต์บิดเอวสำเร็จ 1,000 ครั้ง พละกำลังช่วงเอวเพิ่มขึ้น อายุขัยเพิ่มขึ้น 10 วัน]

[โฮสต์วิ่งสำเร็จ 1,000 เมตร ค่าความคล่องตัวเพิ่มขึ้น 10 แต้ม อายุขัยเพิ่มขึ้น 10 วัน]

[โฮสต์วิ่งสำเร็จ 10,000 เมตร ค่าความคล่องตัวเพิ่มขึ้น 30 แต้ม อายุขัยเพิ่มขึ้น 30 วัน]

[...]

[...]

เมื่อภารกิจต่างๆ สำเร็จลงทีละอย่าง ค่าสถานะของลิเจาก็พุ่งสูงขึ้นจนเกินกว่าผู้ใหญ่ปกติทั่วไป โดยค่าสถานะส่วนใหญ่ล้วนสูงกว่า 50 แต้มทั้งสิ้น

และเมื่อค่าสถานะต่างๆ กลับมาเป็นปกติ อายุขัยที่เคยอยู่ในขั้นวิกฤตของเขาก็เพิ่มขึ้นจนเหลือเวลาอีกกว่าหกสิบปี

ทว่ายิ่งลิเจาทำภารกิจระดับเริ่มต้นสำเร็จมากขึ้นเท่าไหร่ แต้มสถานะที่เขาได้รับก็น้อยลงเรื่อยๆ เช่นกัน

'ข้ามมิติมาโลกนี้ได้หนึ่งปีแล้ว ในที่สุดค่าสถานะต่างๆ ก็ถึงระดับเชี่ยวชาญเสียที เห็นทีคงถึงเวลาที่ต้องเริ่มเรียนรู้วิชาสังหารในสนามรบจากท่านพ่อแล้ว'

ในวันนี้ ลิโป้กลับมาจากค่ายทหารตามปกติ ลิเจารีบเข้าไปต้อนรับและจูงมือลิโป้พลางเอ่ยขึ้นว่า

"ท่านพ่อ ตอนนี้ร่างกายของเจาเอ๋อร์แข็งแรงดีแล้ว เจาเอ๋อร์อยากเรียนการขี่ม้าและยิงธนูจากท่านพ่อ เพื่อที่ในอนาคตจะได้ออกไปรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับท่านพ่อขอรับ"

เมื่อได้ยินว่าลิเจาต้องการจะฝึกยุทธ ลิโป้ก็แสดงสีหน้าลังเลออกมาอย่างเห็นได้ชัด

เพราะร่างกายของลิเจายังเป็นสิ่งที่ลิโป้กังวลอยู่เสมอ เขาไม่แน่ใจว่าบุตรชายจะทนต่อการฝึกฝนอันหนักหน่วงของเหล่านักรบได้หรือไม่

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ลิโป้จึงเอ่ยกับลิเจาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ความจริงแล้วเจาเอ๋อร์ไม่จำเป็นต้องฝึกยุทธก็ได้ ตั้งใจเล่าเรียนเขียนอ่าน ในวันข้างหน้าเจ้าก็สามารถสร้างชื่อเสียงให้วงศ์ตระกูลได้เช่นกัน"

ลิเจาส่ายหน้าทันที "ท่านพ่อ หากเป็นยุคสมัยที่สงบสุข โอกาสที่บัณฑิตจะมีความเป็นอยู่ที่ดีนั้นมีมากกว่านักรบจริงๆ ขอรับ"

"แต่ยามนี้ไม่เหมือนกัน ในตอนนี้แผ่นดินต้าฮั่นเต็มไปด้วยรอยร้าว อีกไม่นานจะเข้าสู่กลียุคอย่างแน่นอน"

"เมื่อถึงเวลานั้น ชีวิตของบัณฑิตจะไร้ค่าราวกับต้นหญ้า มีเพียงผู้ที่มีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งอย่างท่านพ่อเท่านั้น ถึงจะเป็นนายแห่งกลียุคนี้ได้ขอรับ"

มีหรือที่ลิโป้จะไม่รู้ว่าแผ่นดินในตอนนี้เสื่อมโทรมไปถึงเพียงไหน เขาจึงไม่รู้สึกว่าคำพูดของลิเจามีสิ่งใดผิดเพี้ยน

สุดท้ายเขาก็พยักหน้าให้ลิเจา "ในเมื่อเจ้าตัดสินใจจะเป็นนักรบ เช่นนั้นตั้งแต่วันนี้ไป พ่อจะถ่ายทอดวรยุทธ์ให้เจ้า"

พูดจบ ลิโป้ก็หันหลังไปหยิบอาวุธคู่กายของเขา นั่นคือทวนกรีดนภา

ครู่ต่อมา ลิโป้ก็ถือทวนกรีดนภากลับมายืนอยู่ตรงหน้าลิเจาอีกครั้ง

เมื่อเห็นลิโป้ถือทวนกรีดนภายืนอยู่ราวกับเทพสงคราม ลิเจาก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองด้วยความเทิดทูน

แม้คนในยุคหลังจะประเมินค่าลิโป้ไว้ไม่สูงนัก และชื่อเสียอย่างจอมสังหารบิดาอันดับหนึ่งจะบดบังทุกสิ่งไปจนหมดสิ้น

แต่สิ่งหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลย คือพลังการต่อสู้อันล้ำเลิศของลิโป้ แค่จินตนาการถึงภาพลิโป้สู้กับสามพี่น้องในสนามรบ ลิเจาก็รู้สึกเลือดลมสูบฉีดแล้ว

ในขณะที่ลิเจาจ้องมองด้วยความชื่นชม ลิโป้ก็กุมทวนกรีดนภาทำมุมสี่สิบห้าองศาไว้ในมือ

"เจาเอ๋อร์ดูให้ดี เพลงทวนที่พ่อจะแสดงให้ดูนี้ มีชื่อว่าทวนปาอ๋อง แบ่งเป็นเจ็ดกระบวนท่า ยี่สิบเอ็ดท่วงท่า"

"ทั้งเจ็ดกระบวนท่าประกอบด้วย สังหารเซียนปลิดวิญญาณ, สังหารเทพบดขยี้, สยบมารไร้เงา, สยบอสูรระบำคลั่ง, ฟันภูตพรายใต้หล้า, อหังการข้ามพิภพ และกลืนฟ้าทลายปฐพี ซึ่งแต่ละกระบวนท่ายังมีการเปลี่ยนแปลงอีกสามท่วงท่า"

ในขณะที่พูด ทวนกรีดนภาในมือลิโป้ก็วาดผ่านอากาศ ฟาดฟันจากบนลงล่างอย่างลื่นไหลราวกับสายน้ำ

ดูเหมือนเป็นเพียงการฟาดฟันธรรมดา แต่กลับแฝงไปด้วยการเปลี่ยนแปลงนับไม่ถ้วน และที่สำคัญที่สุดคือ เหนือศีรษะของลิโป้พลันปรากฏเงาร่างของทวนกรีดนภาขนาดมหึมาขึ้นมา

เงาทวนยักษ์นั้นร่วงหล่นตามทวนของลิโป้ และฟาดลงบนพื้นดินอย่างแรง

พลันเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พื้นปฐพีสั่นสะเทือน รอยแตกยาวเป็นทางลึกเริ่มแผ่ขยายออกไปจากปลายทวนของลิโป้

เมื่อเห็นภาพนั้น ลิเจาก็อดไม่ได้ที่จะขยี้ตาตัวเอง 'นี่มันเกิดอะไรขึ้น? นี่ใช่โลกสามก๊กปลายราชวงศ์ฮั่นที่ข้ารู้จักจริงเหรอ?'

'ท่านพ่อแค่ฟาดทวนลงไปเบาๆ ก็สามารถแยกแผ่นดินเป็นร่องลึกได้ขนาดนี้ ถ้าฟาดลงบนตัวคน ไม่กลายเป็นละอองเลือดในพริบตาเลยหรือไง?'

'หรือว่า... หรือว่าโลกใบนี้จะเป็นสามก๊กยุทธ์เหนือโลก? แต่นั่นมันเป็นเรื่องที่พวกนักเขียนนิยายออนไลน์จินตนาการขึ้นมาไม่ใช่เหรอ? หรือว่าสามก๊กยุทธ์เหนือโลกจะมีอยู่จริง และข้าก็ดันแจ็คพอตมาติดอยู่ในโลกแบบนี้เข้าจริงๆ?'

จบบทที่ บทที่ 3 ที่แท้ก็เป็นสามก๊กยุทธ์เหนือโลก

คัดลอกลิงก์แล้ว