696 - ความเกี่ยวพันทางสายเลือด
696 - ความเกี่ยวพันทางสายเลือด
696 - ความเกี่ยวพันทางสายเลือด
"ไม่น่าแปลกใจที่พลังการต่อสู้ของเขาไม่มีใครเทียบได้ หากไม่พบกับจักรพรรดิโบราณซะก่อนเขาอาจกลายเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของแผ่นดินจริงๆ เพราะหกอาณาจักรลับของเขาไปถึงระดับสูงสุดแล้ว..."
ร่างศักดิ์สิทธิ์ของต้าเฉิงนั้นเต็มไปด้วยความสว่างไสวและแสงที่ส่องออกมาสั่นสะเทือนหน้าผาศักดิ์สิทธิ์อย่างรุนแรง สถานที่อื่น ๆ เกือบจะกลายเป็นทะเลทรายและภูเขาสีดำบางแห่งกลายเป็นฝุ่น
นี่เป็นพลังศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัวที่ไม่มีใครเทียบได้ นี่ไม่ใช่การโจมตีโดยเจตนา แต่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของพลังศักดิ์สิทธิ์ที่รั่วไหลออกมาตามธรรมชาติ
เย่ฟ่านตกใจมาก ถ้าร่างของเขาพัฒนาไปจนถึงระดับนี้ เขาจะยังกลัวใครในโลกนี้? ไม่ต้องพูดถึงปรมาจารย์นักฆ่าแห่งศาลสวรรค์ ต่อให้เป็นสิ่งมีชีวิตอมตะเขาก็ไม่เกรงกลัว!
เขาตกใจมาก นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของพลังศักดิ์สิทธิ์ที่หลงเหลือจากร่างศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ ถ้าตอนที่คนคนนี้ยังมีชีวิตอยู่เขาจะน่ากลัวมากสักแค่ไหน?
เกรงว่า...การจะทำลายโลกด้วยมือเปล่าคงไม่ใช่เรื่องลำบากสำหรับเขาด้วยซ้ำ!
เย่ฟ่านได้สำรวจอย่างระมัดระวังและประทับทักษะลับที่ไร้ที่ติไว้ในหัวใจของเขาอย่างสมบูรณ์ นี่จะเป็นแผนภาพอันทรงพลังที่จะทำให้เขาก้าวเข้าสู่จุดสูงสุดในอนาคตโดยไม่จำเป็นต้องสนใจว่าสภาพแวดล้อมของโลกจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหน
“เฉียง!”
เขาโบกมือและหยิบไม้เท้าสีทองโบราณออกจากโลงศพ พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาพุ่งสูงขึ้น เขารู้สึกว่าเขาสามารถคว้าดวงดาวและดวงจันทร์ลงมาได้ด้วยซ้ำ
ในเวลานี้เขาอยู่ในร่างเซียนศักดิ์สิทธิ์ เกือบจะคิดว่าเป็นร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์ โดยปราศจากความรู้สึกเมื่อยล้า เพียงแค่ทำตามความปรารถนาของหัวใจ
“ถ้าข้าสามารถเอามันออกไปได้ ข้าจะเดินทางไปหาพิภพและนรกในวันนี้เลย!”
เย่ฟ่านตื่นเต้นมาก แม้ว่าศพของร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งความสำเร็จอันยิ่งใหญ่จะเทียบไม่ได้กับความรุ่งเรืองในอดีต แต่ความแข็งแกร่งนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้อมตะระดับเริ่มต้นจะสามารถต่อต้านได้
ทันทีที่เขาถือคทาสีทอง ร่างกายของเขาปะทุขึ้นด้วยไอสังหาร เขารู้สึกว่าเขาสามารถกวาดล้างหน้าผาศักดิ์สิทธิ์นี้ให้ราบเป็นหน้ากลองได้อย่างสมบูรณ์
คทาสูงสุดของศาลสวรรค์เย็นชาและเต็มไปด้วยแรงกดดัน มันถูกย้อมด้วยเลือดของสิ่งมีชีวิตนับพัน
“แปรง”
ทันใดนั้นเย่ฟ่านก็ถูกผลักออกจากร่างศักดิ์สิทธิ์ต้าเฉิงด้วยพลังลึกลับ
เมื่อร่างกายของเขาหลุดออกมาเขาก็ถูกชายชราผู้บ้าคลั่งคุ้มกันให้ออกห่างจากร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเฉิงอย่างรวดเร็ว
“ศพของร่างศักดิ์สิทธิ์น่ากลัวเกินไป พลังการต่อสู้ของเขาเพียงพอที่จะทำให้โลกหวาดกลัว บางทีเขาอาจจะเทียบได้กับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่ในระดับต่ำสุดด้วยซ้ำ!” หลี่เหอซุยอุทาน
“แม้ว่าร่างกายของเขาจะถูกปกคลุมไปด้วยขน แต่ก็ไม่เป็นไร นี่เป็นอาวุธมนุษย์ที่ไร้เทียมทาน!”
สุนัขสีดำตัวใหญ่ไม่สามารถนั่งนิ่งๆ ได้น่าเสียดายที่เย่ฟ่านถูกบังคับให้ออกมาและไม่สามารถควบคุมศพนี้ได้อีกต่อไป
ไม่เช่นนั้นหากพวกเขาได้รับการคุ้มครองจากศพนี้มันจะทำให้พวกเขาสามารถเดินทางไปทั่วโลกโดยไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวอะไรอีก
แต่ในขณะเดียวกันชายชราผู้บ้าคลั่งก็ขมวดคิ้วและพูดว่า
"อย่าแตะต้องเขา มีบางอย่างที่ชั่วร้ายอยู่ในร่างกายนี้"
ในขณะนี้ พลังศักดิ์สิทธิ์ของร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเฉิงถลดลง ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียว และร่างกายของเขาเต็มไปด้วยขนสีเขียวที่งอกขึ้นอย่างบ้าคลั่ง และมันก็น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ
“ทายาทของข้า...”
จู่ๆ เขาก็อ้าปากพูดด้วยเสียงเย็นชาราวกับโลหะที่ขูดขีดกับหิน
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสดใส และจับจ้องไปยังเย่ฟ่านด้วยความปรารถนา
“พาข้าออกไปจากที่นี่!”
“ท่าน…”
เย่ฟ่านตกใจมาก เด็กหญิงตัวเล็กๆก็รู้สึกประหม่าอย่างยิ่ง และนางก็ดึงเสื้อของเย่ฟ่านและพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา
"มีผีอยู่ในร่างกายของเขา ... "
"เจ้าคือลูกหลานของข้า ช่วยข้าให้ฟื้นคืนชีพ พาข้าไปด้วย... "
เสียงนั้นดูน่ากลัวอย่างถึงที่สุด และทันทีที่คลื่นเสียงปลดปล่อยออกมาหน้าผาศักดิ์สิทธิ์ขนาดใหญ่ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เย่ฟ่านแค่นเสียงอย่างเย็นชา เขาเป็นผู้ที่มาจากอีกฟากหนึ่งของทะเลแห่งดวงดาวย่อมไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับคนที่อยู่ในโลกนี้
ชายชราผู้บ้าคลั่งส่งเสียงคำรามเขย่าหน้าผาศักดิ์สิทธิ์ และกล่าวว่า
"ถ้าเจ้าต้องการมากับพวกเราต้องเอาชนะข้าก่อน!" เขาก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว
“ฮึ่ม!”
ร่างศักดิ์สิทธิ์แค่นเสียงอย่างเย็นชา ขนสีเขียวทั่วร่างกายของเขาหนาขึ้นและปิดบังร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์
ไอสังหารของเขาถูกปลดปล่อยออกมา และเขาก็ก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว ทันใดนั้นก็ยื่นมือใหญ่ออกมาและคว้าชายชราผู้บ้าคลั่งพยายามจะฉีกร่างกายของชายชราให้แหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ
นี่คือร่างเซียนศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครเทียบได้ ไม่ว่าเขาจะมีชีวิตอยู่หรือตายไป ก็ไม่มีใครสามารถทำลายร่างกายของเขาได้ เรียกได้ว่าน่ากลัวอย่างถึงที่สุด!
ชายชราแค่นเสียงเบาๆ ยกมือขึ้นและสร้างแผนภูมิเต๋าที่สมบูรณ์แบบจากนั้นเขาก็กดฝ่ามือไปข้างหน้าเพื่อผนึกร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเฉิง
“บูม!”
ในเวลาเดียวกันหน้าผาศักดิ์สิทธิ์ก็สั่นสะท้าน และแสงสีทองของคัมภีร์ผนึกเทพที่อยู่ตรงกลางภูเขาก็พุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“ปัง!”
แสงศักดิ์สิทธิ์นั้นเปลี่ยนเป็นฝ่ามือขนาดใหญ่สีทองและกดเข้าหาศพของร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเฉิงด้วยพลังการโจมตีของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่!
“คัมภีร์ผนึกเทพถึงกับบรรจุพลังการโจมตีของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ไว้!” หลี่เหอซุยตกใจ
“ด้วยพลังการโจมตีระดับนี้อย่างมากสุดก็ทำได้เพียงครั้งเดียว”
เย่ฟ่านคาดเดา
“บูม!”
เสียงดังลั่น และมือสีทองขนาดใหญ่กดร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเฉิงลงกับพื้นอย่างรุนแรง
จักรพรรดิดำตื่นเต้นจนต้องยืนสองขาและโห่ร้องเสียงดัง
"เจ้าเห็นหรือไม่ คัมภีร์ผนึกเทพนี้เทียบได้กับการโจมตีของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อู๋เป่ยจริงๆ!"
“ปัง!”
ร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ถูกโจมตีจนไม่สามารถลุกขึ้นได้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องคลานกลับเข้าไปในโลงศพเพื่อหลีกเลี่ยงท่าสังหารอันน่ากลัวของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่
“เป็นใครกันแน่ที่เข้าครอบครองร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเฉิง แม้ว่าร่างนี้จะเสียชีวิตไปนานแล้วแต่พลังของเขากลับสามารถรับการโจมตีของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้”
เย่ฟ่านรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก นั่นเป็นเป้าหมายสูงสุดของเขา
“เจ้าต้องมีความมั่นใจในตัวเองเด็กน้อย ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณนั้นไม่มีผู้ใดเทียบได้ หากไม่ใช่ว่าเขาพบเจอกับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ไปซะก่อน อย่างน้อยพลังของเขาต้องไปถึงระดับอสูรผู้ยิ่งใหญ่ได้อย่างแน่นอน…” จักรพรรดิดำกล่าว
“บูม!”
มือสีทองขนาดใหญ่โจมตีเข้ามาอีกครั้ง ร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเฉิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปิดผนึกโลงศพของตัวเองเพื่อปกป้องไม่ให้ร่างกายได้รับผลกระทบมากกว่านี้
“นี่…”
หลี่เหอซุย ประหลาดใจและพูดว่า “มันเทียบเท่ากับการโจมตีของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้จริงๆ?”
“นี่เป็นเพียงพลังการโจมตีครึ่งเดียวของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อู๋เป่ยเท่านั้น หากเขาลงมือจริงๆเกรงว่าดินแดนขนาดใหญ่นี้คงถูกทำลายในครั้งเดียว” จักรพรรดิดำมีสีน่าภาคภูมิใจ
“ร่างกายของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อู๋เป่ยแข็งแกร่งมากกว่าร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเฉิงหรือไม่?” เย่ฟ่านขมวดคิ้ว
“ร่างเนื้อของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อู๋เป่ยนั้นถือได้ว่าอยู่ในจุดสูงสุดของร่างราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ มันจึงเป็นธรรมดาอยู่แล้วที่ร่างเซียนโบราณที่ยังไปไม่ถึงระดับสูงสุดจะต่อต้านได้”
สุนัขสีดำตัวใหญ่กล่าวเรื่องที่น่าประหลาดใจจากนั้นก็เสริมว่า
"จักรพรรดิโบราณทุกคนล้วนมีร่างกายที่แข็งแกร่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอยู่แล้ว! การที่พวกเขาจะสามารถฝึกฝนมาจนถึงระดับจักรพรรดิได้แน่นอนว่าทั้งพลังศักดิ์สิทธิ์และร่างกายของพวกเขาต้องอยู่ในจุดสูงสุด”