ตอนที่ 29 : อัปเดตระบบ

ตอนที่ 29 : อัปเดตระบบ

เมื่อเห็นปฏิกิริยาอันรวดเร็วของไซเฟอร์ ลู่เจาหรานก็รีบพูดห้ามเธอขึ้นมาทันที:

"เดี๋ยวก่อนๆๆ... ฉันยังต้องใช้เวลาติดต่อกับพวกเขาก่อนนะ! พรุ่งนี้ พรุ่งนี้น่าจะเอาไปขายได้แล้วล่ะ!"

"อ่า... งั้นก็ได้"

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ไซเฟอร์ก็ก้าวลงจากเบาะผู้โดยสารด้วยสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย

"ว่าแต่ ลูกพี่ไซเฟอร์ พี่มีเรื่องด่วนอะไรที่ต้องใช้เงินงั้นเหรอคะ?"

ลู่เจาหรานรู้สึกสับสนเล็กน้อย ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อกี้เธอยังเห็นไซเฟอร์ทำหน้าไม่สบอารมณ์อยู่เลย แต่ทันทีที่เธอพูดถึงจำนวนเงินที่จะขายได้ ไซเฟอร์ก็รีบพุ่งไปที่เบาะผู้โดยสารด้านหน้าด้วยท่าทีร้อนใจทันที

ไซเฟอร์ชะงักไป เธอไม่คาดคิดเลยว่าลู่เจาหรานจะถามคำถามนี้กับเธอ

แต่คำถามนี้ก็บังเอิญทำให้เธอไปไม่เป็นเหมือนกัน

นั่นสินะ... เธอมีความจำเป็นต้องรีบใช้เงินงั้นเหรอ? ก็ไม่นะ แถมแทบจะไม่มีที่ไหนที่เธอจำเป็นต้องใช้มันเลยด้วยซ้ำ

เรียกได้ว่านอกจากหมื่นเครดิตที่เธอให้ไปแล้ว เธอก็ยังไม่ได้ซื้ออะไรอย่างอื่นเลย

แล้วทำไมร่างกายของเธอถึงพุ่งออกไปตามสัญชาตญาณทันทีที่ได้ยินเรื่องเงินกว่าหนึ่งล้านเครดิตล่ะ?

ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้เนี่ย?

ถึงแม้ในชีวิตก่อนเธอจะชอบเงิน แต่เธอก็ไม่น่าจะชอบมันถึงขนาดนี้นี่นา ใช่ไหม?

หรือว่าฉันจะได้รับอิทธิพลจากบุคลิกโดยสันดานของแมวตัวนี้กันนะ?

แต่นั่นก็ไม่น่าจะใช่ไหม? ในเกม แมวตัวนี้ก็ไม่ได้ถือว่าโลภมากนี่นา? ท้ายที่สุดแล้ว แมวตัวนี้ก็แค่สะสมความมั่งคั่งเพื่อนำไปต่อสู้กับคำพยากรณ์เท่านั้น...

"เอ่อ... ลูกพี่ไซเฟอร์คะ? ถ้าไม่สะดวกใจ ก็คิดซะว่าฉันไม่ได้ถามอะไรก็แล้วกันนะคะ..."

เมื่อเห็นว่าไซเฟอร์ยังคงไม่ตอบ ลู่เจาหรานก็ลังเลก่อนจะเอ่ยเตือนสติเธอ

"อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก" ไซเฟอร์ถูกดึงกลับมาจากห้วงความคิดด้วยเสียงของเธอ และเธอก็ตอบกลับอย่างสบายๆ:

"ฉันก็แค่กำลังคิดอยู่ว่าจะบอกเธอดีไหมน่ะ"

"ถ้างั้นก็ไม่ต้องบอกดีไหมคะ?"

ลู่เจาหรานถอยทัพอย่างเด็ดขาด ท้ายที่สุดแล้ว ยิ่งรู้มาก ก็ยิ่งตายไว ถึงแม้ว่าลูกพี่คนนี้จะมีนิสัยดีมาก แต่เธอก็กลัวว่าจะเข้าไปพัวพันกับเหตุการณ์ประหลาดๆ เข้า

ยกตัวอย่างเช่น วันดีคืนดีเพื่อนปริศนาของลูกพี่ไซเฟอร์อาจจะโผล่มาข้างๆ เธออย่างกะทันหัน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่าเธอรู้มากเกินไป จากนั้นก็ซัดคำสาปสั่งตายในพริบตาใส่เธอ

ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ เธอคงไม่มีแม้แต่ที่ให้ร้องไห้ด้วยซ้ำ

(แคสทอริซ: ไม่นะ... ฉันไม่คิดว่าฉันจะทำแบบนั้นหรอก...)

"ช่างเถอะ ฉันจะบอกเธอให้ฟังก็แล้วกัน ยังไงซะนี่ก็เป็นเรื่องที่เธอช่วยฉันได้อยู่แล้ว"

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง แม้ไซเฟอร์จะยังไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงชอบเงินขนาดนี้ แต่เธอก็อาจจะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ได้เหมือนกัน

เธอจึงพูดกับลู่เจาหรานว่า:

"เครดิตมีประโยชน์พิเศษสำหรับฉันน่ะ ยิ่งฉันมีเครดิตมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นได้จากการใช้มัน ดังนั้น..."

ขณะที่พูด ไซเฟอร์ก็เดินเข้าไปหาลู่เจาหราน และก่อนที่เธอจะทันตั้งตัว เธอก็ฉกเครื่องเทอร์มินัลของลู่เจาหรานมาอย่างง่ายดาย พร้อมกับยัดก้อนหินสอดเข้าไปแทนที่

จากนั้นไซเฟอร์ก็ถือเครื่องเทอร์มินัลของเธอ แกว่งไปมาตรงหน้าเธอ ส่งยิ้มซุกซนและพูดต่อ:

"ช่วยฉันรวบรวมเครดิตให้ได้เยอะๆ หน่อยสิ พอฉันแข็งแกร่งขึ้น ถ้าเธอไปเจอศัตรูที่สู้ไม่ได้ล่ะก็ ฉันจะช่วยอัดพวกมันให้เอง"

เมื่อพูดจบ ไซเฟอร์ก็โยนเครื่องเทอร์มินัลคืนให้ลู่เจาหราน

ลู่เจาหรานรับเครื่องเทอร์มินัลมาและตกอยู่ในห้วงความคิด แม้ว่าเธอจะรู้ตัวว่าเครื่องเทอร์มินัลถูกฉกไปเธอสามารถสัมผัสได้ถึงน้ำหนักที่เปลี่ยนไปในกระเป๋าเสื้ออย่างชัดเจน

ตอนที่ไซเฟอร์หยิบมันไป เธอได้สลับเครื่องเทอร์มินัลกับก้อนหินในกระเป๋าของเธออย่างแนบเนียน ถ้าเกิดว่าน้ำหนักและผิวสัมผัสของก้อนหินไม่ได้ต่างจากเครื่องเทอร์มินัลล่ะก็ เธออาจจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามันถูกฉกไป...

"เป็นอะไรไป เสี่ยวหราน? เธอตัดสินใจว่ายังไงล่ะ?"

ความคิดของลู่เจาหรานถูกขัดจังหวะ เธอมองไซเฟอร์ที่อยู่ตรงหน้า พยักหน้า และให้คำตอบที่ชัดเจนพร้อมกับรอยยิ้ม:

"ในเมื่อลูกพี่พูดมาขนาดนี้ ฉันก็จะต้องช่วยลูกพี่หาเครดิตมาให้ได้เยอะๆ อย่างแน่นอนค่ะ ท้ายที่สุดแล้ว โอกาสที่จะได้เกาะขาผู้มีอำนาจก็อยู่ตรงหน้าฉันแล้ว ทำไมฉันจะไม่คว้ามันไว้ล่ะคะ?"

ไซเฟอร์ยกนิ้วโป้งให้ลู่เจาหรานเงียบๆ อันที่จริง แค่เชื่อในสิ่งที่เธอเพิ่งพูดไปเมื่อกี้ มันก็ถือเป็นการช่วยเหลือเธอแล้วล่ะ

"อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะเอาพวกเขาไปขายในวันพรุ่งนี้ ฉันยังต้องเตรียมการป้องกันไว้สักหน่อยน่ะค่ะ"

พูดจบ ลู่เจาหรานก็ดึงหลอดฉีดยาสองหลอดที่บรรจุของเหลวปริศนาออกมา แล้วฉีดเข้าไปที่แขนของคนทั้งสอง

"นี่มันคืออะไรเหรอ?" ไซเฟอร์ถามด้วยความสงสัย พลางมองดูหลอดฉีดยาทั้งสองในมือของเธอ

"สองหลอดนี้คือยานอนหลับชนิดรุนแรงค่ะ มันจะทำให้พวกเขาหลับไปได้อีกหลายวัน ไม่อย่างนั้นมันคงไม่ดีแน่ถ้าพวกเขาตื่นขึ้นมาก่อนที่การซื้อขายจะเริ่ม"

"เข้าใจล่ะ..."

ไซเฟอร์พยักหน้าอย่างครุ่นคิด แต่ก็ตระหนักถึงบางสิ่งได้อย่างรวดเร็ว: เธอจะสามารถใช้ ก็อดสปีด เพื่อฉีดยานี้ใส่คนอื่นโดยตรงได้ไหมนะ? ถ้าทำแบบนั้นได้ เธอก็จะสามารถโค่นศัตรูที่ค่อนข้างแข็งแกร่งลงได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องออกแรงเลยน่ะสิ?

เมื่อคิดได้ดังนี้ เธอก็รีบพูดกับลู่เจาหรานทันที:

"เสี่ยวหราน ยานี่ใช้เวลาออกฤทธิ์นานแค่ไหนเหรอ?!"

ถึงแม้ลู่เจาหรานจะไม่รู้ว่าทำไมไซเฟอร์ถึงถามแบบนี้ แต่เธอก็รีบตอบกลับไป:

"เวลาออกฤทธิ์ค่อนข้างนานเลยค่ะ ประมาณชั่วโมงนึงหรือมากกว่านั้น"

"ยานอนหลับตัวนี้หลักๆ แล้วเอาไว้ใช้สำหรับทำให้คนที่หมดสติอยู่แล้วหลับได้นานขึ้นค่ะ มันก็เลยไม่ได้ออกฤทธิ์เร็วขนาดนั้น"

เมื่อได้ยินคำอธิบายของลู่เจาหราน ไซเฟอร์ก็ก้มหน้าลงด้วยความผิดหวัง แต่ก็รีบถามอีกครั้ง:

"แล้วเธอมีแบบที่ออกฤทธิ์เร็วๆ บ้างไหม? ไม่ต้องทำให้หมดสติไปนานขนาดนั้นก็ได้"

"มีค่ะ ลูกพี่"

ลู่เจาหรานพยักหน้า จากนั้นก็ดึงยาฉีดอีกหลอดที่บรรจุของเหลวสีขาวกึ่งโปร่งแสงออกมาจากกระเป๋า

"ยาตัวนี้สามารถทำให้ทุกคนที่อยู่ต่ำกว่าระดับ A หมดสติได้ภายในหนึ่งนาทีค่ะ ถ้าคนคนนั้นมีความแข็งแกร่งต่ำกว่าระดับ B พวกเขาจะสลบไปภายในสิบวินาทีเลย! ข้อเสียเพียงอย่างเดียวก็คือมันต้องใช้ด้วยการฉีดเท่านั้น ซึ่งมันทำให้ใช้งานจริงได้ค่อนข้างยากน่ะค่ะ"

เมื่อได้ยินดังนี้ ดวงตาของไซเฟอร์ก็สว่างวาบขึ้นมา เธอรีบคว้ายาฉีดมาจากมือของลู่เจาหราน

นี่มันนับว่าเป็นข้อเสียสำหรับเธอได้ด้วยเหรอ? ใครบอกกันล่ะว่าของสิ่งนี้ใช้งานจริงยาก? ของแบบนี้มันยอดเยี่ยมสุดๆ ไปเลยต่างหาก!

"ยานี้ราคาเท่าไหร่เหรอ? ฉันขอซื้อ!"

"ไม่ต้องหรอกค่ะลูกพี่ ถ้าพี่จำเป็นต้องใช้ก็เอาไปเถอะ ฉันยังมีอยู่อีกตั้งสิบกว่าหลอดแหนะ ฉันเป็นคนวิจัยพวกมันขึ้นมาเองเมื่อก่อนนี้น่ะค่ะ"

"ขอบใจล่วงหน้าเลยนะ! เอาไว้เสร็จงานเมื่อไหร่เดี๋ยวฉันแบ่งเงินให้!"

ไซเฟอร์มองดูยาฉีดในมือ ตอบกลับลู่เจาหรานอย่างอารมณ์ดี จากนั้นก็เริ่มคิดว่าจะเอามันไปจิ้มใส่ร่างใครดีนะ

ทว่า ก่อนที่เธอจะทันได้คิดอะไรนาน เสียงของระบบก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน

【ตรวจพบการแทรกซึมของพลังงานผิดปกติ กำลังเตรียมต่อต้านความสามารถผิดปกตินี้】

【จากการตรวจจับเพิ่มเติม พบว่าพลังงานผิดปกติคือพลังเทพแห่งเล่ห์กล และแหล่งกำเนิดพลังคือ: ไซเฟอร์】

【ยกเลิกการต่อต้าน อนุญาตให้แทรกซึมได้บางส่วน】

【เริ่มทำการอัปเดตระบบ...】