624 - ต่อสู้กับนิกายหยินหยาง

624 - ต่อสู้กับนิกายหยินหยาง

“เจ้าช่างกล้าหาญเหลือเกิน กล้าท้าทายนิกายหยินหยางของข้า!”

ชายชราหลายคนเดินออกมาข้างหน้า คำพูดของพวกเขาเย็นชาและอาฆาต

เมื่อเย่ฟ่านถือกระบี่อยู่ในมือสายตาของเขาจับจ้องไปยังชายชราทุกคนอย่างเย็นชา

คนหนุ่มสาวแปดเก้าคนติดตามอยู่ด้านหลังผู้อาวุโสอาณาจักรแปลงมังกร พวกเขาทั้งหมดดูถูกเย่ฟ่านเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเขาอายุเพียงสิบห้าหรือสิบหกปี

ชายหนุ่มคนหนึ่งชี้ไปที่เย่ฟ่านและพูดอย่างเย็นชาว่า

“เจ้าบุกเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ช่างรนหาที่ตาย!”

“เปรี้ยง”

ชายหนุ่มถูกกระบี่มังกรดำสับเป็นละอองเลือด แม้แต่เศษเสี้ยวของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็ยังไม่หลงเหลือ

“อา...”

ที่ด้านหลังผู้บ่มเพาะรุ่นเยาว์คนอื่นๆอุทาน สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และการแสดงออกของผู้เฒ่าหลายคนในอาณาจักรแปลงมังกรนั้นมืดมนอย่างยิ่ง

ในระหว่างลงมือเย่ฟ่านกอดเสี่ยวหนานหนานอย่างระมัดระวังเขาปิดตาโตของนางไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เห็นฉากนี้

เสี่ยวหนานหนานประสบโชคร้ายมาโดยตลอด เขาไม่ต้องการที่จะให้นางหวาดกลัวอีก ในเวลานี้เด็กหญิงตัวน้อยที่น่าสงสารคนนี้เต็มไปด้วยความเศร้าโศกอย่างแท้จริง

“เจ้าเป็นใคร ทำไมเจ้าถึงต้องการบุกเข้ามาในนิกายหยินหยางของข้า”

เสียงของชายชราสงบและเขามองจากระยะไกลอย่างเย็นชา

“เรื่องนี้ข้าเป็นคนผิดหรือ?”

ไอสังหารของเย่ฟ่านพุ่งสูงขึ้น และดวงตาของเขาแหลมคมราวกับเทพปีศาจ

ผังป๋อ หลี่เหอซุยและตู้เฟยก็มาถึงด้านหน้าเช่นกัน และพวกเขาซ่อนตัวอยู่ด้านข้างตลอดเวลา มีเพียงสุนัขสีดำตัวใหญ่เท่านั้นที่หายตัวไปและไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน

“เจ้ารู้จักนิกายหยินหยางหรือไม่?”

คนหนุ่มคนหนึ่งดูเหมือนจะไม่เชื่อเล็กน้อย นิกายหยินหยางเป็นนิกายสูงสุดในดินแดนนี้ และมีคนเพียงไม่กี่คนที่กล้ายั่วยุพวกเขา

“นิกายหยินหยางของเจ้าแข็งแกร่งมากนักหรือ!” ไอสังหารของเย่ฟ่านแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆก่อนที่เขาจะเยาะเย้ยว่า

“ก็แค่นิกายเล็กๆจากภาคกลางเท่านั้น!”

"เด็กน้อยที่ไม่รู้จักต่ำสูง เจ้ากล้าท้าทายพวกเราถึงขนาดนี้!"

เย่ฟ่านยิ้มเยาะเย้ยในขณะที่กระบี่ของเขาบินไปข้างหน้า

"แล้วถ้าข้าอยากท้าทายมันล่ะ สตรีศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าอยู่ที่ไหนเรียกนางออกมารับความตายเดี๋ยวนี้!"

"หนุ่มน้อย เจ้านี่โง่จริงๆ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะทำตามใจตัวเองได้!" ชายชราคนหนึ่งกล่าว

"รู้ว่าเป็นนิกายหยินหยางของข้า ยังกล้าเข้ามาท้าทาย เด็กน้อยเช่นเจ้ามีคุณสมบัติอะไรมาพูดถึงสตรีศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรา ความตายมาถึงเจ้าแล้วยังไม่รู้ตัวอีก!" เด็กหนุ่มคนหนึ่งตะโกนด้วยความโกรธ

เย่ฟ่านไม่สนใจคนหนุ่มสาวเหล่านี้เลย ทั้งหมดที่เขาสนใจคือยอดฝีมือสองสามคนในอาณาจักรแปลงมังกรเท่านั้น

“ป๊าบ”

กระบี่ของเย่ฟ่านแทงไปข้างหน้าเป้าหมายของกระบี่นี้คือชายชราคนหนึ่งซึ่งอยู่ในอาณาจักรแปลงมังกรขั้นสี่

“บูม!”

ระฆังขนาดใหญ่พุ่งขึ้นท่ามกลางเมฆหมอก และเสียงคำรามดังก้องเหมือนเสียงคำรามของราชสีห์ที่สั่นสะเทือนไปทั้งสวรรค์

“เคร้ง!”

เย่ฟ่านเหวี่ยงกระบี่ออกไป และกระบี่มังกรดำก็เคลื่อนผ่านสายลมกลายเป็นมังกรขนาดใหญ่ที่มีความยาวกว่าร้อยวา

"ฮึ!"

ชายชราแค่นเสียงอย่างเย็นชา ระฆังใหญ่ในมือของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงแล้วทำการปลดปล่อยคลื่นเสียงอันน่ากลัวออกมา

“โฮก!”

เสียงคำรามของสิงโต ผสานกับคลื่นเสียงระฆัง… คลื่นเสียงสีดำก่อตัวเป็นพายุก่อนจะเพื่อนเข้าเย่ฟ่าน

“เคร้ง”

ระฆังขนาดใหญ่ปะทะกับมังกรดำของเย่ฟ่าน คลื่นที่เกิดขึ้นจากการปะทะกระจายออกไปด้านนอก โชคดีที่พวกตู้เฟยให้การปกป้องเด็กหญิงเหล่านั้นจึงทำให้พวกนางรอดพ้นอันตรายได้อย่างฉิวเฉียด

"ตาย!"

รัศมีแห่งความว่างเปล่านั้นเจิดจ้า เย่ฟ่านปลดปล่อยแสงสว่างสีทองให้เล็ดลอดออกมาจากร่าง พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาโหมกระหน่ำขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับเทพสงครามผู้ยิ่งใหญ่

“ติ๊ง!”

ระฆังศักดิ์สิทธิ์ระดับอาณาจักรแปลงมังกรขั้นสูงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงก่อนที่มันจะขยายตัวอย่างยิ่งใหญ่มีขนาดสูงกว่าพันจ้าง

“บูม!”

ระฆังขนาดใหญ่เหมือนภูเขาสูงตระหง่านถึงท้องฟ้า มันปิดบังสวรรค์ไว้ครึ่งนึงอย่างเผด็จการ หลังจากนั้นมันก็เคลื่อนเข้าหาเย่ฟ่านอย่างช้าๆแต่ด้วยพลังที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

ปัง!

ระฆังยักษ์อันตระการตาที่ตกลงมาสามารถบดเย่ฟ่านเป็นผุยผงได้อย่างแน่นอน นี่คือความคิดของชายชรา!

แต่ทันใดนั้นระฆังใหญ่ก็เกิดรอยร้าว ทันทีที่มันครอบเข้าหาเย่ฟ่าน กรงเล็บของมังกรดำก็แทงทะลุผนังของมันด้วยการโจมตีตรงๆโดยไม่หลบเลี่ยง

ผู้อาวุโสแห่งอาณาจักรแปลงมังกรพ่นลมอย่างเย็นชา แต่ไม่ได้หยุดการกระทำ เขาคือผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งหากเขาหลบเลี่ยงการโจมตีของเย่ฟ่านมันคงเป็นเรื่องที่น่าขายหน้ามากเกินไป

แม้ว่าระฆังจะมีรอยแตกขนาดใหญ่แต่มันก็ครอบเย่ฟ่านและมังกรตัวใหญ่ได้สำเร็จ ภายในตัวระฆังนั้นเต็มไปด้วยหมอกสีดำที่มีอำนาจกัดกร่อนอย่างรุนแรง

แต่เย่ฟ่านยังคงมีท่าทางสงบ เขาเดินเล่นไปมาอยู่ภายในตัวระฆังพร้อมกับเหวี่ยงกระบี่สีดำของเขาออกไปทุกทิศทาง

ปัง ปัง ปัง!

“เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น ทำไมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของผู้อาวุโสหลี่ถึงไม่เป็นผล!”

ทุกคนอุทานออกมาอย่างตะลึงงัน ทันใดนั้นกระบี่มังกรดำของเย่ฟ่านก็ฉีกระฆังขนาดใหญ่ออกเป็นออกส่วนด้วยพลังของร่างกายล้วนๆและไม่เกี่ยวข้องกับพลังศักดิ์สิทธิ์

“ร่างกายที่แข็งแกร่งไม่เป็นรองอาวุธระดับเซียน... ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณเย่ฟ่าน ที่แท้ก็คือเจ้า!” ใครบางคนลอยลงมาจากท้องฟ้า และเสียงดังกล่าวก็ดังขึ้น

“อะไรนะ เขาเป็นร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ เขาบุกเข้ามาทำลายสาขาของนิกายหยินหยางเราเพื่ออะไร!” หลายคนอุทานขึ้น รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

หลายคนมาจากแคว้นอื่น แม้ว่าพวกเขาจะเคยได้ยินเรื่องร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ แต่พวกเขาก็ไม่เคยเห็นเย่ฟ่านตัวเป็นๆ

ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะนำร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณผู้ยิ่งใหญ่มาผูกดวงกับเด็กน้อยคนหนึ่ง

“เย่ฟ่าน แม้ว่าเจ้าจะมีชื่อเสียงอยู่บ้างแต่เจ้าไม่ควรมายั่วยุนิกายหยินหยางของข้า!”

ผู้อาวุโสหลายคนจากอาณาจักรแปลงมังกรต่างก็มีสีหน้ามืดมน

“ข้าไม่ได้มาเพื่อยั่วยุใครแต่พวกเจ้าลักพาตัวเด็กหญิงตัวเล็กๆ มาที่นี่และทรมานนาง ข้าจะฆ่าพวกเจ้าทุกคนซะ!” เสียงของเขาเย็นชาและไอสังหารของเขาก็แข็งแกร่งขึ้น

ผังป๋อ ตู้เฟยและหลี่เหอซุย ก็ส่งเสียงเยาะเย้ยจากด้านข้าง ในขณะเดียวกันอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาก็ถูกปลดปล่อยออกมาแล้ว

“วัง...”

สุนัขสีดำตัวใหญ่ที่หายตัวไปนานได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ปากของมันเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของยา เห็นได้ชัดว่ามันได้กินยาศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดของนิกายหยินหยางแล้ว

เย่ฮุ่ยหลิงยืนอยู่ในเงามืดและไม่เปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงของนาง นางเป็นองค์หญิงจากราชวงศ์อมตะ นิกายหยินหยางนั้นถือเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด การขัดแย้งกับพวกเขานั้นไม่ใช่เรื่องดี

ภายใต้การต่อสู้อันดุเดือดก่อนหน้านี้ทำให้เด็กหญิงตัวเล็กๆหลายคนเริ่มร้องไห้ เย่ฟ่านใช้มือปิดบังใบหน้าของเสี่ยวหนานหนานเพราะเขาไม่ต้องการให้นางเห็นเลือดมนุษย์ก่อนเวลาอันควร

"หนานหนาน กลัว ... "

"หนานหนานไม่ต้องกลัว พี่ใหญ่จะไม่ปล่อยให้ใครทำร้ายเจ้า" เย่ฟ่านกอดนางไว้ในอ้อมอกในขณะที่กระบี่ของเขาชี้เข้าหาชายชราอาณาจักรแปลงมังกรทั้งสาม

"แปรง!"

"เจ้าเป็นร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณแล้วเป็นอย่างไร ต่อให้ราชาสวรรค์ผู้เฒ่าให้ความคุ้มครองเจ้า วันนี้ข้าก็ต้องฆ่าเจ้าให้ได้!"

หญิงชราคนหนึ่งบินข้ามขอบฟ้าเข้ามาที่นี่อย่างรวดเร็ว ใบหน้าของนางบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงเห็นได้ชัดว่านางโกรธแค้นมากแค่ไหน

“การเปลี่ยนแปลงครั้งที่หกของอาณาจักรแปลงมังกร!” ผังป๋อตกใจ นี่คือศัตรูที่น่ากลัวอย่างแน่นอน ระดับความแข็งแกร่งนี้ก็ใกล้เคียงกับการบุกทะลวงเข้าสู่อาณาจักรใหม่อย่างยิ่ง

“หนุ่มน้อย เจ้าช่างไม่รู้จริงๆว่าท้องฟ้ากว้างใหญ่มากแค่ไหน”

แม้ว่าร่างกายของหญิงชราจะทรุดโทรมอย่างยิ่ง แต่ไอสังหารที่ถูกปลดปล่อยออกมาก็ทรงพลังถึงขนาดทำให้ความว่างเปล่าสั่งสะเทือนเล็กน้อย

“พวกเจ้าลักพาตัวเด็กหญิงตัวเล็กๆมาที่นี่และทารุณนางอย่างโหดร้าย วันนี้ข้าจะสังหารเจ้าก่อนจากนั้นค่อยไปสังขารสตรีศักดิ์สิทธิ์ของเจ้า!” เย่ฟ่านเยาะเย้ย

“นางก็แค่เด็กน้อยที่ไร้ความทรงจำไม่ใช่หรือ?” หญิงชราจ้องมองเสี่ยวหนานหนานอย่างขยะแขยงจากนั้นก็หันมามองเย่ฟ่านและกล่าวว่า

“เจ้าเป็นเพียงคนที่ใกล้ตายเท่านั้น เจ้ามาก็ดีแล้ว ให้ข้าได้ส่งเจ้าเดินทางล่วงหน้าเถอะ!”

"ข้าจะตายเร็วตายช้าอย่างไรก็ไม่เกี่ยวกับเจ้า สุดท้ายแล้วเจ้าก็ต้องตายก่อนข้าอยู่ดี!” เย่ฟ่านกล่าว