ตอนที่ 17 ความดูแคลนของอวี้เสี่ยวกัง เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

ตอนที่ 17 ความดูแคลนของอวี้เสี่ยวกัง เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

นางสวมชุดกระโปรงยาวสีทองอร่าม

ชุดกระโปรงนั้นเป็นชิ้นเดียว ดูราวกับถักทอมาจากเส้นด้ายทองคำ

ไม่มีลวดลายหรือของตกแต่งที่มากเกินไป สไตล์เรียบง่ายแต่งดงาม

ปกคอตั้งสีทองปกป้องลำคอเรียวระหงขาวผ่องของนาง

เส้นผมสีทองยาวสลวยถูกปล่อยสยายไว้ด้านหลังอย่างไม่ใส่ใจ ไม่ได้หวีจัดทรงอย่างพิถีพิถัน

มันสร้างความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับชุดกระโปรงยาวที่ประณีตของนาง

ด้วยผิวที่ขาวราวกะหิมะ สันจมูกโด่งเป็นสัน และดวงตาหงส์ที่เรียวยาวเล็กน้อย นางครอบครองความงามที่น่าทึ่งซึ่งแฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม

เมื่อภาพเช่นนี้ปรากฏขึ้นบนม้วนคัมภีร์หน้าจอแห่งสวรรค์

มันก็ดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วนได้ในทันที

ปฏิกิริยาของชาวบ้านธรรมดานั้นจริงใจที่สุด

"สตรีผู้นี้ช่างงดงามเหลือเกิน!"

"รูปร่างแบบนี้ ใบหน้าแบบนี้ ข้าตกหลุมรักเข้าแล้วจริงๆ"

"บุตรสาวขององค์สังฆราชปี่ปี๋ตงงั้นหรือ? ว้าว~ ข้าอยากจะกอดแม่ของนางจัง"

"ปี่ปี๋ตงก็ต้องสวยมากแน่ๆ เลยใช่ไหม?"

พวกเขาทุกคนเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สนเรื่องอื่นมากนัก!

ส่วนขุมกำลังสำนักใหญ่ต่างๆ

พวกเขากังวลเรื่องพรสวรรค์ของเชียนเริ่นเสวี่ยมากกว่า

พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดระดับยี่สิบ

เหนือกว่าอัจฉริยะที่มีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดที่เคยรู้จักมาทั้งหมด

ยากที่จะจินตนาการได้เลยว่าบุคคลเช่นนี้จะเติบโตขึ้นเป็นอย่างไรในอนาคต

ตอนนี้นางอายุเพิ่งจะยี่สิบต้นๆ แต่ก็เป็นจักรพรรดิวิญญาณเลเวล 65 ไปแล้ว

ถังเซี่ยวกำหมัดแน่น

ด้วยอัตราความเร็วเช่นนี้ เชียนเริ่นเสวี่ยน่าจะกลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ในไม่ช้า

นี่ถือเป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่ต่อสำนักเฮ่าเทียนอย่างแน่นอน

เขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่านางจะตอบผิด เพื่อที่หน้าจอแห่งสวรรค์จะได้ลงโทษอย่างรุนแรงโดยตรง

มิฉะนั้น สำนักเฮ่าเทียนจะต้องหาวิธีกำจัดภัยคุกคามเช่นนี้ทิ้งเสีย

หนิงเฟิงจื้อก็มีความคิดเช่นเดียวกัน

ประมุขสำนักหนิงผู้ดูเหมือนจะอ่อนโยนและสง่างาม

สิ่งแรกที่เขาคำนึงถึงย่อมเป็นการพัฒนาสำนักของเขาเป็นธรรมดา

สำนักวิญญาณยุทธ์ก็แข็งแกร่งเกินไปอยู่แล้ว

แถมยังมีเชียนเริ่นเสวี่ยเพิ่มเข้ามาอีก

แรงกดดันที่มีต่อสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติก็จะยิ่งมากขึ้นไปอีก

ปัจจุบัน สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติมีราชทินนามพรหมยุทธ์เพียงสองคนเท่านั้น

หากต้องเผชิญหน้ากับสำนักวิญญาณยุทธ์ พวกเขาคงถูกบดขยี้แน่!

ปี่ปี๋ตงจ้องมองคนที่อยู่ในม้วนคัมภีร์หน้าจอแห่งสวรรค์

นั่นคือลูกสาวของนาง

แต่ในขณะเดียวกัน นางก็เป็นหลักฐานแห่งความอัปยศของนางเช่นกัน

"นางกลายเป็นผู้ตอบคำถามงั้นหรือ?"

ปี่ปี๋ตงขมวดคิ้วเล็กน้อย

นางรู้สึกไม่คุ้นเคยกับเชียนเริ่นเสวี่ยเป็นอย่างมาก

แม้ว่านางจะเป็นลูกสาวแท้ๆ ของนาง แต่นางก็ไม่ได้ทำหน้าที่ในการเลี้ยงดูเลย

เชียนเริ่นเสวี่ยติดตามเชียนเต้าหลิวมาตั้งแต่เด็ก และนางก็ไม่สนใจจะใส่ใจนางเลยด้วยซ้ำ

ในใจของนางมีเพียงอวี้เสี่ยวกังเท่านั้น

ตอนนั้นนางถูกเชียนสวินจี๋ขังไว้ในห้องลับ และในที่สุดก็ให้กำเนิดเชียนเริ่นเสวี่ยออกมา

นั่นไม่ใช่ความสมัครใจของนางเลย

ดังนั้น เชียนเริ่นเสวี่ยจึงเป็นหลักฐานแห่งความอัปยศของนาง

ทุกครั้งที่นางเห็นนาง บาดแผลในใจของนางก็ดูเหมือนจะถูกฉีกกระชาก ทำให้เกิดความเจ็บปวดอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ตอนนี้เมื่ออีกฝ่ายกลายเป็นผู้ตอบคำถาม จิตใจของนางก็รู้สึกซับซ้อนเล็กน้อย

ชั่วขณะหนึ่ง มันยากที่จะอธิบายความรู้สึกนี้ออกมาเป็นคำพูดได้

เมื่อเห็นหลานสาวของตนกลายเป็นผู้ตอบคำถามในหอบูชา เชียนเต้าหลิวก็รู้ทันทีว่าครั้งนี้สบายใจได้แล้ว!

"พี่ใหญ่ เสี่ยวเสวี่ยกลายเป็นผู้ตอบคำถามแล้ว ถ้านางตอบผิดล่ะก็..."

พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำกังวลเล็กน้อย

เขารู้ถึงแรงกดดันที่เชียนเริ่นเสวี่ยต้องแบกรับมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

นางคืออัจฉริยะอย่างแท้จริง และมีความหยิ่งทะนงในใจสูงมาก

เพื่อแผนการของสำนักวิญญาณยุทธ์ นางยอมสละชีวิตอันสูงศักดิ์และไปยังจักรวรรดิเทียนโต่วเพื่อวางแผนการ

อันตรายแฝงตัวอยู่ทุกหนทุกแห่ง!

หากนางตอบผิดและถูกลงโทษ ผลที่ตามมาก็ยากที่จะจินตนาการได้

สีหน้าของเชียนเต้าหลิวเรียบเฉยขณะที่กล่าวว่า "นางจะไม่ตอบผิดหรอก นางรู้คำตอบ"

"นางรู้คำตอบงั้นหรือ?"

พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำอึ้งไปชั่วครู่

ในบรรดาตัวเลือกทั้งสี่ มีเพียงชื่อเดียวที่ค่อนข้างคุ้นเคย

แต่นั่นคือคำตอบสำหรับคำถามที่สอง

คนที่มีวงแหวนวิญญาณระดับล้านปี ไม่จำเป็นต้องเป็นวิญญาณาจารย์คนแรกเสมอไป

จุดกำเนิดของโลกวิญญาณาจารย์เป็นที่ถกเถียงกันของหลายๆ คน

แม้แต่ตอนนี้ ก็ยังไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจน

แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ: มรดกของสายเลือดเทพทูตสวรรค์นั้นดำรงอยู่มาสองหมื่นปีแล้ว!

หอคอยโต้วหลัว ซึ่งเป็นผู้เบิกทางของสำนักวิญญาณยุทธ์ ก็ดำรงอยู่มาประมาณสองหมื่นปีจนถึงปัจจุบันเช่นกัน

"คอยดูไปเถอะ คนแรกที่จะได้รับรางวัลจากหน้าจอแห่งสวรรค์คือเสี่ยวเสวี่ย"

เชียนเต้าหลิวมีความมั่นใจมาก

เขานึกถึงคัมภีร์โบราณของตระกูลเชียนที่สืบทอดกันมา

ในนั้นมีการกล่าวถึงเรื่องนี้อยู่ด้วย

วิญญาณาจารย์คนแรกเมื่อหนึ่งล้านปีก่อน แซ่เย่!

เมื่อนำมาประกอบกับตัวเลือก ก็ต้องเป็นเย่หมิงเจาอย่างแน่นอน

เชียนเริ่นเสวี่ยเคยอ่านคัมภีร์เหล่านั้นมาแล้ว นางต้องจำเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน

พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำไม่ได้พูดอะไรอีก

เขาตั้งตารอให้เชียนเริ่นเสวี่ยกลายเป็นผู้ที่ได้รับรางวัล

เขาอยากรู้จริงๆ ว่ารางวัลนั้นจะเป็นอะไรกันแน่?

ในเวลานี้ ภายในม้วนคัมภีร์หน้าจอแห่งสวรรค์

【ผู้ตอบคำถาม เชียนเริ่นเสวี่ย โปรดบอกคำตอบของท่าน】

【ท่านมีเวลาคิดเท่ากับก้านธูปดอกหนึ่ง!】

เสียงอันศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขามปรากฏขึ้นอีกครั้ง

สายตาของเชียนเริ่นเสวี่ยสงบนิ่ง

แม้ว่าภายในใจนางจะตื่นเต้น แต่ความรู้สึกทั้งหมดก็ถูกฝังลึกอยู่ภายใน

ความใจกว้างและความกล้าหาญนี้เพียงพอที่จะทำให้หลายคนยอมจำนน

สำหรับชาวบ้านธรรมดา พวกเขาสนับสนุนสำนักวิญญาณยุทธ์

เพราะสำนักวิญญาณยุทธ์คอยช่วยเหลือวิญญาณาจารย์ที่เป็นชาวบ้าน และถึงขั้นจัดพิธีปลุกวิญญาณยุทธ์ให้กับผู้คนแบบฟรีๆ ด้วยซ้ำ

เปิดโอกาสให้ชาวบ้านธรรมดากลายเป็นวิญญาณาจารย์ได้

ในขณะเดียวกัน ก็มีเงินอุดหนุนต่างๆ เพื่อช่วยเหลือวิญญาณาจารย์ที่เป็นชาวบ้านให้ผ่านพ้นความยากลำบากในการฝึกฝนช่วงแรกไปได้

ดังนั้น ความประทับใจที่มีต่อสำนักวิญญาณยุทธ์ในใจของชาวบ้านธรรมดาจึงค่อนข้างดีทีเดียว

ตอนนี้เมื่อเชียนเริ่นเสวี่ยปรากฏตัวในฐานะบุตรสาวขององค์สังฆราช

นางก็ได้รับความนิยมจากผู้คนมากมายไปโดยปริยาย

โดยเฉพาะรูปร่างหน้าตาและอารมณ์ของนาง ซึ่งทำให้ผู้คนประทับใจอย่างสุดซึ้ง

"คำตอบของข้าคือ ตัวเลือกที่ 3 เย่หมิงเจา!"

นางตอบคำถามนี้โดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

คัมภีร์ของตระกูลเชียนไม่มีทางผิดพลาดอย่างแน่นอน!

เมื่อนางบอกคำตอบนี้ เชียนเต้าหลิวก็อดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น

"ชัวร์ป้าบ! เสี่ยวเสวี่ยไม่มีทางลืมเรื่องนี้แน่!"

ภายในโรงเรียนหลานป้า

จู่ๆ อวี้เสี่ยวกังก็หัวเราะออกมาดังลั่น

"ผิด ผิดแล้ว!"

"ปี่ปี๋ตง ลูกสาวของเจ้าตอบผิดแล้ว!"

ในเวลานี้ อวี้เสี่ยวกังรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก

คำตอบที่เขาให้ไปก่อนหน้านี้ทั้งสองข้อต่างก็ผิด

ทำให้ผู้คนเริ่มตั้งคำถามถึงความสามารถและความรู้ของเขา

แต่ตอนนี้ เชียนเริ่นเสวี่ย ในฐานะบุตรสาวขององค์สังฆราช ก็ตอบผิดเช่นกัน

แล้วคนอื่นมีสิทธิ์อะไรมาตั้งคำถามกับเขาล่ะ?

"เสี่ยวกัง เจ้ารู้คำตอบที่ถูกต้องหรือเปล่า?"

ดวงตาของหลิ่วเอ้อร์หลงเป็นประกาย

เมื่อนางเห็นเชียนเริ่นเสวี่ย นางก็รู้สึกไม่พอใจอยู่ในใจเล็กน้อย

เพราะนางคือลูกสาวของผู้หญิงคนนั้น!

ปี่ปี๋ตง รักแรกของอวี้เสี่ยวกัง!

นางมักจะเก็บเรื่องราวความรักของอวี้เสี่ยวกังไว้ในใจเสมอ

และนางก็มองปี่ปี๋ตงเป็นศัตรูของนางด้วยเช่นกัน

ทุกคนต่างหันไปมองอวี้เสี่ยวกังเป็นตาเดียว

เขาตอบผิดมาสองข้อแล้ว แต่ข้อนี้เขากลับรู้คำตอบงั้นหรือ?

อวี้เสี่ยวกังยังคงรักษาความมั่นใจของเขาไว้

"ถูกต้อง เรื่องอื่นข้าอาจจะไม่แน่ใจ แต่คำถามข้อนี้ข้ารู้อย่างแน่นอน!"

"ข้าเคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่แนะนำวิญญาณาจารย์คนแรกของมนุษยชาติ!"

ทุกคนต่างก็ตกใจ

เขารู้จริงๆ ด้วย!

"เสี่ยวกัง ไม่ใช่เย่หมิงเจาจริงๆ หรือ? เขาครอบครองวงแหวนวิญญาณระดับล้านปีเชียวนะ..."

ทันทีที่ฝูหลันเต๋อถาม อวี้เสี่ยวกังก็พูดแทรกขึ้นมาทันที

"ถึงอย่างไรเชียนเริ่นเสวี่ยก็ยังเด็กเกินไป คิดว่าคนที่มีวงแหวนวิญญาณระดับล้านปีคือวิญญาณาจารย์คนแรกงั้นหรือ?"

"ช่างน่าขันเสียจริง!"

"จากข้อมูลที่ข้าได้วิจัยมา เย่หมิงเจาไม่ใช่วิญญาณาจารย์คนแรกอย่างแน่นอน!"

ฝูหลันเต๋ออึ้งไปชั่วครู่ รู้สึกว่าถึงแม้เขาจะเยาะเย้ยเชียนเริ่นเสวี่ย

แต่ทำไมมันเหมือนกับว่าเขารวมตัวเองเข้าไปด้วยล่ะ?

"ข้าได้คัมภีร์อันล้ำค่ามาเล่มหนึ่ง เป็นฉบับคัดลอกที่ไม่เหมือนใครอย่างแน่นอน ชื่อว่า 'ประวัติศาสตร์ลับวิญญาณาจารย์' ซึ่งบันทึกเรื่องนี้ไว้อย่างละเอียด!"

"ตัวเลือกที่ถูกต้องคือ เยว่อู๋เหิน! เขาคือวิญญาณาจารย์คนแรกของมนุษยชาติ!"

"คอยดูเถอะ สำนักวิญญาณยุทธ์จะต้องถูกตบหน้าฉาดใหญ่แน่!"

คำพูดเหล่านี้ทำให้ผู้คนรู้สึกว่ามีความน่าเชื่อถือสูงมาก

ฉบับคัดลอกที่ไม่เหมือนใครอย่างแน่นอน!

งั้นก็ไม่น่าจะผิดหรอก

และในวินาทีนี้ เสียงของหน้าจอแห่งสวรรค์ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

【ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านตอบถูกต้อง!】