583 - คำสาปที่ไม่มีวันทำลายได้

583 - คำสาปที่ไม่มีวันทำลายได้

เฟิ่งหวงมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วดินแดนรกร้างตะวันออก นางไม่เพียงแต่มีความงดงามที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะเท่านั้น แต่ยังมีพรสวรรค์ที่น่าทึ่งในการฝึกฝนอีกด้วย

หลังจากที่เย่ฟ่านเห็นนาง เขารู้สึกว่าหญิงสาวคนนี้แตกต่างจากชื่อเสียงที่ถูกร่ำลือ

นางดูอ่อนหวาน สวมชุดคลุมขนนกห้าสีสดใสซึ่งดูไม่เหมือนกับหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในดินแดนรกร้างตะวันออก

"ข้าแต่งงานกับเจ้าไม่ได้!" นี่เป็นคำพูดแรกของนาง

เย่ฟ่านยิ้มไม่พูดอะไร สีหน้าของเขาเรียบเฉยมาก

เฟิ่งหวงรู้สึกแปลกใจต่อการตอบสนองของเย่ฟ่านอยู่บ้าง นางเชิดศีรษะขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกล่าวว่า

“มันไม่เกี่ยวข้องกับการที่เจ้าเป็นร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ ในเมื่อตัวข้าเฟิ่งฮวงไม่ได้ชอบเจ้าแม้แต่บิดามารดาของข้าก็ไม่สามารถบังคับข้าในเรื่องนี้! แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราทั้งคู่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน”

“ที่จริงแล้วเจ้าไม่จำเป็นต้องบอกข้าในเรื่องนี้ เจ้าสามารถไปบอกราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเฟิ่งโดยตรง ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะบังคับให้เจ้าทำในสิ่งที่ไม่เต็มใจ” เย่ฟ่านพูดอย่างใจเย็น

“เรื่องนั้นข้ารู้ดีอยู่แล้ว ข้าเพียงมาบอกเจ้าว่าข้าไม่ต้องการให้มีการหมั้นหมายเกิดขึ้น!” เสียงของเฟิ่งหวงชัดเจนและน่ารื่นรมย์ แต่ความหมายของนางแข็งกร้าวเหลือเกิน

“เจ้าพูดจบแล้วใช่ไหม?” เย่ฟ่านยังคงดื่มชาด้วยท่าทางเฉยเมยเช่นเดิม

เฟิ่งหวงงดงามราวกับว่าเทพธิดาในตำหนักสวรรค์ที่ตกลงสู่โลกมนุษย์โดยไม่ได้ตั้งใจ นางยังคงเชิดศีรษะราวกับว่ายืนอยู่เหนือเมฆ แค่นเสียงเบาๆก่อนจะสะบัดหน้าออกจากห้อง

ที่ด้านนอกมีผู้คนของตระกูลเฟิ่งเดินทางมาเยี่ยมเย่ฟ่านเช่นกัน เมื่อพบว่าเฟิ่งหวงอยู่ที่นี่พวกเขาก็แสร้งทำเป็นแปลกใจและกล่าวว่า

"คุณหนูก็หยุดที่นี่เช่นกันหรือ ในเมื่อมาแล้วก็อย่าเพิ่งกลับเลย"

ผู้อาวุโสหลายคนต่างก็ยิ้มแย้มและพยายามกดดันให้เฟิ่งหวงอยู่ต่อ คำพูดที่นางกล่าวออกมาเมื่อสักครู่นี้ทุกคนได้ยินอย่างชัดเจนแต่พวกเขาก็ไม่คิดจะใส่ใจตั้งแต่แรก

เฟิ่งหวงเป็นหญิงสาวที่มีความเด็ดขาด ในเมื่อนางตั้งใจแล้วนางจึงไม่คิดจะรักษาน้ำใจอีกต่อไป

“ท่านบรรพบุรุษข้าไม่อยากหมั้นหมายกับร่างเซียน”

"ทำไม?" ชายชราคนหนึ่งถามด้วยความไม่พอใจ

“ข้าต้องถามพวกท่านต่างหากว่าทำไม ทำไมข้าต้องหมั้นกับเขาด้วย” เฟิ่งหวงถามกลับ

“เจ้า...”

ผู้เฒ่าหลายคนอ้าปากค้างและพูดไม่ออก คำบางคำไม่สามารถพูดต่อหน้าเย่ฟ่านได้จริงๆ ต่อให้ทุกคนรู้อยู่แก่ใจก็ไม่สามารถพูดออกมาได้

“มันไม่ใช่ว่าข้ารังเกียจเขา แต่พวกเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แม้ว่าข้าจะอยากแต่งงานจริงๆข้าก็ต้องเลือกคนที่สามารถเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้ ไม่ใช่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่เสมือน!”

เฟิ่งหวงเชิดใบหน้าขึ้นอีกครั้งก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดว่า

“ในแง่ของความแข็งแกร่งข้าก็สามารถเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้เช่นกัน แล้วทำไมข้าถึงต้องคาดหวังในตัวเขา”

เย่ฟ่านได้ยินคำพูดทุกอย่างโดยไม่มีท่าทางเปลี่ยนแปลงอะไร เขายังคงนั่งดื่มชาอยู่ในห้องโดยไม่คิดจะสอดแทรกคำพูดของหญิงสาว

คนของตระกูลเฟิ่งเห็นเรื่องราวเลยเถิดไปขนาดนี้พวกเขาก็รู้สึกร้อนใจเป็นอย่างมาก ชายชราคนหนึ่งเดินมาข้างหน้าและพยายามหว่านล้อมเฟิ่งหวงอีกครั้ง

“เจ้าเพิ่งมาถึงเมืองศักดิ์สิทธิ์เจ้ายังไม่รู้ว่าโลกใบนี้ใหญ่โตมากแค่ไหน เมื่อกลับไปที่ตระกูลพวกเราค่อยคุยเรื่องนี้กันอีกครั้งเถอะ”

เฟิ่งหวงรู้ดีว่าการต่อต้านของนางไม่เป็นผล แต่นางยังคงเชิดศีรษะและกล่าวว่า

"ข้าสามารถควบคุมอนาคตของตัวเอง ข้าไม่จำเป็นต้องพึ่งพาผู้ใด”

พูดจบนางก็สะบัดแขนเสื้อและจากไปอย่างไม่พอใจ ในขณะนั้นชายชราทั้งหลายที่อยู่ในห้องต่างก็มีสีน่าอับอายอึดอัดใจ ก่อนจะพยักหน้าขอโทษเย่ฟ่านและติดตามหญิงสาวออกไปอย่างรวดเร็ว

เหตุการณ์ที่เฟิ่งหวงปฏิเสธการแต่งงานแพร่กระจายไปราวกับไฟลามทุ่ง ทุกคนที่อยู่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์ต่างก็ทราบเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว

"แน่นอนว่าไข่มุกของตระกูลเฟิ่งไม่ต้องการหมั้นกับร่างเซียน เลย แต่สุดท้ายนางจะทำอะไรได้”

“ไข่มุกอันน่าทึ่งนี้มีบุคลิกแข็งกร้าว นางไม่สนใจด้วยซ้ำว่าร่างเซียนจะทำลายคำสาปได้หรือไม่ ในความเป็นจริงนางก็มีคุณสมบัติให้หยิ่งผยองอยู่แล้ว ในโลกนี้จะมีหญิงสาวสักกี่คนที่สามารถต่อสู้กับนางได้”

“มันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว เฟิ่งหวงคือใครนางคือหญิงสาวที่ได้ชื่อว่ามีพรสวรรค์มากที่สุดในดินแดนรกร้างตะวันออก แม้แต่ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเฟิ่งก็ไม่สามารถบังคับจิตใจของน้องได้”

ผู้คนมากมายต่างก็เยาะเย้ยและสะใจกับเรื่องนี้ มันกลายเป็นเรื่องที่ถูกพูดถึงมากที่สุดของเมืองศักดิ์สิทธิ์เลยก็ว่าได้

เย่ฟ่านไม่สนใจการดูถูกเหยียดหยามนี้เพราะตัวเขาไม่คิดจะเข้าสู่การเก็บตัวฝึกฝนอย่างสันโดษในตระกูลเฟิ่งตั้งแต่แรก เวลา 100 ปีนั้นนานมากเกินไปครอบครัวของเขาไม่สามารถรอถึงขนาดนั้นได้

ความคิดของเขามีเพียงการกลับสู่โลกที่อยู่อีกด้านหนึ่งของทะเลแห่งดวงดาว และในความเป็นจริงเขาก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะแต่งงานกับไข่มุกเฟิ่งตั้งแต่แรก

ไข่มุกของตระกูลขุนนางอันดับหนึ่งแห่งดินแดนรกร้างตะวันออกคือผู้ใด? การแต่งงานด้วยการคลุมถุงชนนั้นเป็นเรื่องที่ไร้สาระและล้าสมัยเกินไปแล้ว และในใจของเขาตอนนี้มีเพียงอันเหมียวอี้เท่านั้น

ตั้งแต่เย่ฟ่านมาถึงโลกใบนี้เขาก็ตั้งตัวเป็นศัตรูกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์และตระกูลขุนนางมาตลอด ดังนั้นเขาจึงไม่มีความสนใจที่จะเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของมหาอำนาจเหล่านี้อยู่แล้ว

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเฟิ่งหวงได้ทำการต้อนรับชายหนุ่มที่มีอนาคตไกลหลายคนในวังของตัวเอง ซึ่งสร้างความปวดหัวให้กับผู้อาวุโสของตระกูลเป็นอย่างมาก

แต่สิ่งที่ทำให้ผู้อาวุโสของตระกูลเฟิ่งไม่พอใจมากที่สุดคือการพบกันของเฟิ่งหวงและราชาเผิงน้อยปีกทอง

ชายหนุ่มทายาทเผิงสวรรค์คนนี้ว่ากันว่าคือคนที่อยู่ในใจของเฟิ่งหวง และข่าวการพบกันของพวกเขาย่อมถูกกระพือไปไกลกว่าความเป็นจริงมาก

ราชาเผิงน้อยปีกทอง บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงและร่างราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลจี้เรียกได้ว่าเป็นชายหนุ่มผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของดินแดนรกร้างตะวันออกร่วมกัน

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเฟิ่งหวงเคยต่อสู้กับราชาเผิงน้อยปีกทองและความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ถูกสร้างขึ้นในขณะนั้น

ในขณะเดียวกันความเกลียดชังของราชาเผิงน้อยปีกทองและเย่ฟ่านนั้นใหญ่มาก ในคืนพระจันทร์เต็มดวงถ้าไม่ใช่เพราะเผิงเฒ่าไม่อนุญาต ป่านนี้พวกเขาทั้งสองคนคงต่อสู้กันจนตายไปข้างนึงแล้ว

เฟิ่งหวงเลือกที่จะนั่งดื่มสุรากับราชาเผิงตัวน้อยปีกทองตลอดทั้งคืนย่อมกลายเป็นเหตุการณ์ครั้งใหญ่ของเมืองศักดิ์สิทธิ์ นัยยะหนึ่งมันก็เหมือนกับการหักหน้าเย่ฟ่านด้วยเช่นกัน

“ดูเหมือนว่าไข่มุกของตระกูลเฟิ่งจะไม่ยอมจำนนต่อผู้อาวุโสของตระกูล เห็นได้ชัดว่านางต้องการให้ราชาเผิงน้อยปีกทองต่อสู้แตกหักกับเย่ฟ่าน”

“เฟิ่งหวงกำลังแสดงท่าทีของตัวเองออกมา ต่อให้ผู้อาวุโสของตระกูลเฟิ่งจะควบคุมนางได้ แต่ก็ไม่มีทางที่พวกเขาจะควบคุมทายาทของเผิงสวรรค์”

เย่ฟ่านหัวเราะเยาะข่าวลือจากโลกภายนอก เขาไม่ใส่ใจและเพิกเฉยต่อทุกสิ่งที่เฟิ่งหวงทำ

เมื่อมีคนจำนวนมากได้รู้เกี่ยวกับทัศนคติของเขา ทุกคนก็ประหลาดใจและแอบถอนหายใจว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณช่างหยิ่งผยอง

ในช่วงหลายวันต่อมาเย่ฟ่านได้เดินทางไปร่วมงานเลี้ยงกับตู้เฟยและพบกับผู้คนมากมายที่ต้องการผูกสัมพันธ์กับเขา

แม้ว่าราชาเผิงน้อยปีกทองจะมีความแค้นกับเขาอยู่เต็มอก แต่สุดท้ายด้วยคำสั่งของราชาเผิงเฒ่าเขาก็ยังหลีกเลี่ยงที่จะสร้างความขัดแย้งขึ้น

เย่ฟ่านเดินทางออกจากงานเลี้ยงด้วยรอยยิ้มพร้อมกับของขวัญมากมาย ระหว่างทางกลับบ้านกลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

"พัฟ"

เลือดไหลออกมาจากปากของเย่ฟ่าน ผู้คนที่ติดตามอยู่ทางด้านหลังของเขามากมายต่างก็ตกใจอย่างถึงที่สุด

"เกิดอะไรขึ้น?!" ผังป๋อรีบวิ่งเข้ามาประคองด้วยสีหน้าร้อนรน

“น้องเย่เจ้าเป็นอะไร?” ตู้เฟยและหลี่เหอซุยก็ประหลาดใจเช่นกัน

ในกลุ่มของพวกเขานั้นมียอดฝีมือรุ่นเยาว์มากมาย รวมทั้งเหยาเยว่กง สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก องค์ชายแห่งต้าเซี่ย แม่ชีชุดขาว ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าเย่ฟ่านจะกระอักเลือดและตกลงมาจากท้องฟ้า

"ไปให้พ้นทาง!"

ผังป๋อประคองเย่ฟ่านอยู่ในอ้อมแขน ในตอนนี้เย่ฟ่านสลบไสลไม่ได้สติแต่ยังคงกระอักเลือดออกมาไม่หยุด

หลังจากนั้นไม่นานผู้อาวุโสของตระกูลเฟิ่งก็ดำเนินการตรวจสอบร่างกายของเขาด้วยตัวเอง สุดท้ายผู้อาวุโสคนนั้นก็ถอนหายใจด้วยความเศร้าโศก

“เขาเป็นยังไงบ้าง?”

“แม้ว่าราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้เฒ่าจะใช้โลหิตเทพของตัวเองตัดกรรมของเขาและสวรรค์ไปแล้ว แต่มนุษย์เช่นพวกเราจะสามารถต่อต้านเจตจำนงของสวรรค์ได้อย่างไร…

เต๋าสวรรค์ไม่สามารถทำลายรากฐานของเขาได้ แต่มันตัดจุดกำเนิดชีวิตของเขาทิ้ง เขาจะไม่สามารถมีชีวิตได้เกินกว่าครึ่งปีนี้!”