564 - การมาถึงของตระกูลเฟิง

564 - การมาถึงของตระกูลเฟิง

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในจุดสนใจ เย่ฟ่านก็ยังมึนงงในเรื่องนี้ และไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เพราะเขาไม่ได้รับข่าวจากตระกูลเฟิงและคิดว่ามันเป็นข่าวลือ

อย่างไรก็ตามไม่นานหลังจากนั้นเจียงไท่ซูก็ปรากฏตัวขึ้นและบอกเขาว่านี่ไม่ใช่ข่าวลือที่ว่างเปล่า

เย่ฟ่านกลายเป็นหินทันที เขาไม่เคยคิดไม่เคยฝัน ทั้งหมดนี้กะทันหันเกินไป และเขารู้สึกงุนงงไปชั่วขณะหนึ่ง

“เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการยืนยัน ในอีกไม่กี่วันผู้คนของตระกูลเฟิง จะมาหาเจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถเข้าสู่สายตาวิเศษของพวกเขาได้”

“ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้เฒ่าทำไมถึงเป็นแบบนี้?” เย่ฟ่านรู้สึกงงงวย

“คนอื่นอาจไม่รู้ แต่นางมีสายเลือดของ...” ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านี้

เรียกได้ว่านี่คือการแต่งงานระหว่างตระกูลเจียงและตระกูลเฟิง และยังเป็นที่หลบภัยของเย่ฟ่านหลังจากที่ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้เฒ่าจากไป

หัวใจของเย่ฟ่านสั่นสะท้านราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้เฒ่าจะไปไหน?

ในอดีตมีการแต่งงานน้อยมากระหว่างดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เพราะสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับมรดกของพวกเขาเอง และการแต่งงานของสาวกหลักจะมีอันตรายที่ซ่อนอยู่มากมาย

นอกจากนี้หากทั้งสองดินแดนศักดิ์สิทธิ์แต่งงานกัน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อื่นๆจะคิดอย่างไร? มหาสงครามได้เกิดขึ้นด้วยเหตุนี้ในอดีต มรดกเหนือธรรมชาติจำนวนมากต่างเฝ้าระวังเรื่องนี้มาตลอด

คราวนี้ตระกูลเจียงตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์เจียงฟื้นคืนชีพ และตัวตนระดับราชันย์ศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากถูกฆ่า

เห็นได้ชัดว่ามีดินแดนศักดิ์สิทธิ์บางส่วนเข้ามาเกี่ยวข้องและพวกเขาจำเป็นต้องทำลายการแต่งงานครั้งนี้

สิ่งที่ซ่อนอยู่ในเรื่องราวการแต่งงานระหว่างเย่ฟ่านและตระกูลเฟิงเป็นเรื่องยากสำหรับคนธรรมดาที่จะรู้ หลายคนเข้าใจว่านี่เป็นการกระชับความสัมพันธ์ของตระกูลเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่าการดำรงอยู่ของราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครเทียบได้นั้นมีผลข่มขู่คุกคามเป็นอย่างมาก ไม่เช่นนั้นก็ไม่มีความเป็นไปได้เลยเย่ฟ่านจะมีโอกาสเหยียบย่างเข้าไปในตระกูลเฟิง

"ไม่มีปัญหากับร่างกายของเจ้าอย่างแน่นอน ข้าคิดเกี่ยวกับมันเป็นเวลานานหากเป็นเหตุการณ์ปกติเจ้าจะเข้าสู่อาณาจักรสี่สุดขั้วได้อย่างไม่มีปัญหา

แต่สวรรค์และปฐพีนี้เปลี่ยนไปแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน และความเป็นไปได้ทั้งหมดจะต้องได้รับการพิจารณา หากเจ้าล้มเหลว ต่อให้ข้าไม่อยู่ตระกูลเจียงและตระกูลเฟิงจะดูแลเจ้าต่อเอง "

“ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์…” เย่ฟ่านสั่นสะท้าน

ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้โดดเดี่ยวคนนี้ใจดีกับเขาจริง ๆ และเขาไม่ต้องการให้เกิดอุบัติเหตุใดๆเกิดขึ้นกับราชันย์ศักดิ์สิทธิ์เจียง

“ข้ามีเมล็ดพันธุ์ยาศักดิ์สิทธิ์ ท่านจะไม่เป็นไร!”

“ยาศักดิ์สิทธิ์กำลังจะสูญพันธุ์ พืชแต่ละชนิดมีเอกลักษณ์เฉพาะและสามารถเก็บเกี่ยวได้ หากทำลายรากด้วยวิธีนี้ มันจะเป็นการสูญเสียอย่างนับไม่ถ้วน และยาศักดิ์สิทธิ์กิเลนขาวมีคุณค่ามากกว่าชีวิตอันชราภาพของข้ามาก”

ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้เฒ่าหัวเราะเยาะตัวเอง

“ยาเซียนถูกใช้เพื่อรักษาชีวิต ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้อาวุโสทำไมท่านต้องคิดอย่างนั้น”

“ข้าไม่ใช่คนหัวโบราณ เจ้าไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก ข้าเข้าใจสถานการณ์ของตัวเอง ยิ่งกว่านั้น ข้าไม่ได้ตายง่ายๆแบบที่เจ้าคิด”

แม้ว่าเขาจะพูดอย่างนั้นเขาก็กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ซึ่งทำให้เย่ฟ่านใบหน้าซีดขาวด้วยความกลัว

เย่ฟ่านเงียบ เขารู้ว่าเขาไม่สามารถโน้มน้าวเจียงไท่ซูได้ อาการบาดเจ็บทางกายของราชันย์ศักดิ์สิทธิ์เป็นเรื่องเล็กน้อย แต่การบาดเจ็บในวิญญาณของเขานั้นลึกซึ้งเป็นอย่างมากและไม่ใช่ว่าจะแก้ปัญหากันได้ง่ายๆ

ยิ่งไปกว่านั้นการตายของเทพธิดาเมฆชมพูยังทำให้เขาได้รับผลกระทบอย่างหนัก บางทีนี่อาจเป็นปัญหาสำหรับเขา ไม่รู้ว่าเขาจะยังอยากมีชีวิตอยู่หรือไม่

"ปรากฎว่ายังไม่มีการแต่งงาน แต่ก็ถือเป็นเรื่องที่น่าตกตะลึงมากแล้ว"

“ไข่มุกล้ำค่าของตระกูลเฟิงจะแต่งงานกับร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณได้อย่างไร อนาคตเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน”

“องค์หญิงที่มีค่ามากที่สุดของตระกูลเฟิงอยู่บนท้องฟ้า การแต่งงานครั้งนี้ไม่สามารถประสบความสำเร็จได้”

“เมื่อแก่นแท้แห่งชีวิตของราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครเทียบได้หมดลง สถานะของเจ้าเด็กคนนั้นจะเต็มไปด้วยความยากลำบาก เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะปกป้องร่างเซียนได้ตลอดเวลา ตระกูลเฟิงจะไม่แต่งงานกับคนที่ใกล้ตายอย่างแน่นอน”

หลายคนทำการประเมินดังกล่าวหลังจากเรียนรู้รายละเอียด

“เย่น้อยจะทำได้ไหม ถ้าเจ้าหมั้นหมายกับองค์หญิงของตระกูลเฟิงจริงๆ แม้ว่าราชันย์ศักดิ์สิทธิ์จะประสบอุบัติเหตุ เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ในอนาคต” ตู้เฟยกล่าว

หลี่เหอซุยพยักหน้า คิดว่านี่เป็นโอกาสที่หายาก

สองวันต่อมาคนของตระกูลเฟิงก็ปรากฏตัวในเมืองเมืองศักดิ์สิทธิ์ ข่าวเรื่องนี้รั่วไหลออกมาและก่อให้เกิดความโกลาหล

“เจ้าคือร่างศักดิ์สิทธิ์คนนั้นหรือ? ทำไมเจ้าคิดว่าตัวเองเหมาะสมที่จะแต่งงานกับองค์หญิงจากตระกูลของข้า เจ้าเหมาะกับนางแค่ไหน!” เด็กชายอายุสิบหกหรือสิบเจ็ดปีเยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เย่ฟ่านไม่คิดว่าคนของตระกูลเฟิงจะมาเร็วขนาดนี้ และพวกเขาก็หยิ่งผยองมาก

ในขณะนี้เขาอยู่ในตำหนักเซียนและอีกฝ่ายก็เดินตรงไปที่ประตู

ตำหนักเซียนที่ตั้งอยู่ในก้อนเมฆเป็นพื้นที่ของตัวเอง มีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลและมีสวนสี่แห่งที่แบ่งเป็นฤดูกาลต่างๆ

ขณะนี้เย่ฟ่าน หลี่เหอซุย ตู้เฟยและคนอื่นๆอยู่ในสวนฤดูใบไม้ร่วง มีพระราชวังและสวนผลไม้มากมายในอยู่ภายในสวนแห่งนี้

"เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้าคิดจะแต่งงานกับพี่สาวของข้า!" เด็กชายชุดม่วงมองลงมาที่เย่ฟ่าน คำพูดของเขาดูหมิ่นอย่างยิ่ง

เย่ฟ่านวางจอกสุราลง เขายืนขึ้นจากด้านหลังโต๊ะหิน ชำเลืองมองฝ่ายตรงข้ามแล้วพูดว่า

“ทำไมเจ้าไม่ลองเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาราชันย์ศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษของเจ้าดู”

“เจ้าเด็กแซ่เย่อย่ามัวแต่คิดเพ้อฝัน แม้ว่าราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครเทียบจะออกหน้าเรื่องนี้ด้วยตัวเอง พี่สาวของข้าก็จะไม่แต่งงานกับเจ้า!” เด็กชายชุดม่วงโกรธมาก นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

ตู้เฟย หลี่เหอซุยต่างก็ยืนขึ้นและจักรพรรดิดำเคลื่อนไหวอย่างมั่นคง น้ำเสียงของเด็กชายคนนี้ทำให้พวกเขารู้สึกทนไม่ได้

เย่ฟ่านโบกมือและหยุดพวกเขา แทนที่จะโกรธ เขายิ้มและพูดว่า

"ข้าไม่มีความคิดใดๆในเรื่องนี้ แต่ถ้าราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเฟิงยืนยันที่จะให้พี่สาวของเจ้าแต่งงานกับข้า ข้าก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ ดังนั้นเจ้าควรไปปรึกษาเรื่องนี้กับคนที่มีอำนาจตัดสินใจดีกว่า"

เด็กชายชุดม่วงชื่อเฟิงเลี่ย เมื่อได้ยินเช่นนี้เขาก็ชำเลืองมองเย่ฟ่านอย่างดูถูกและกล่าวว่า

“ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ของเราไม่ต้องการให้ข้าพูดถึงเรื่องนี้ ข้าเพียงต้องการให้เจ้าประกาศว่าเจ้าไม่คู่ควรกับพี่สาวของข้า!”

“ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณสามารถแข่งขันกับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้ ตระกูลเฟิงเจ้าหยิ่งผยองเกินไป!” ตู้เฟยแค่นเสียงอย่างเย็นชา

"ร่างเซียนโบราณที่ประสบความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ เจ้าคิดว่าเขาจะเข้าถึงอาณาจักรนั้นได้จริงหรือ หยุดฝันได้แล้ว!" เฟิงเลี่ยเยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หลี่เหอซุยเยาะเย้ย “ดูเหมือนว่าตระกูลเฟิงจะไม่เคยสั่งสอนเจ้าจริงๆ เดี๋ยวข้าจะสั่งสอนเจ้าแทนบิดาเจ้าเอง”

"แค่เจ้า?!" เฟิงเลี่ยเยาะเย้ย

"บังอาจ!"

ในเวลานี้เด็กหนุ่มหลายสิบคนได้กระโดดออกมายืนด้านหน้าเฟิงเลี่ย พวกเขามองเย่ฟ่านและหลี่เหอซุยอย่างเฉยเมย

เสียงของความขัดแย้งที่นี่ทำให้ตำหนักหลายแห่งตกตะลึงโดยธรรมชาติ ผู้คนจำนวนมากเดินออกมาและมองที่นี่

หลังจากที่เห็นเย่ฟ่านและจำตระกูลเฟิงได้แล้ว ทุกคนก็เผยให้เห็นถึงความประหลาดใจ จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็มาที่นี่และล้อมรอบสวนทันที

เฟิงเลี่ยดูภาคภูมิใจในตัวเองเป็นอย่างมาก เขาส่งเสียงคำรามว่า

"พี่สาวของข้าคือสตรีที่มีพรสวรรค์สูงส่งที่สุด แม้แต่ราชาเผิงน้อยปีกทองก็สามารถต่อสู้เสมอกับนางได้เท่านั้น และเจ้าไม่คู่ควรกับนางเลย!"

“ลูกพี่ลูกน้องของข้าน่าทึ่งมาก นางสามารถสร้างทักษะศักดิ์สิทธิ์เมื่ออายุสิบสาม ตอนนี้เจ้ายังไม่สามารถเข้าสู่อาณาจักรสี่สุดขั้วได้ด้วยซ้ำ ต่อให้เจ้าไปถึงระดับนั้นก็ใช่ว่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของนางได้?” คนอื่นก็กล่าวอย่างเย็นชา

“เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงจริงๆหรือ?” หญิงสาวอีกคนเยาะเย้ย

ตู้เฟยตกตะลึงและพึมพำ "เด็กๆพวกนี้ดูเหมือนจะกำลังทดสอบเจ้าด้วยการทำให้เจ้าอับอาย"

“แล้วเจ้าจะเอายังไง?” หลี่เหอซุยยังถามด้วยเสียงต่ำ

เย่ฟ่านเยาะเย้ยและพูดว่า

“ข้าจะทำอย่างไรได้นอกจากทุบตีพวกเขา!”