545 - ฟื้นฟูราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่

545 - ฟื้นฟูราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่

สระแปลงมังกรนั้นใสสะอาด น้ำในสระนั้นมีสีขาวนวล และมีกลิ่นหอมฟุ้งออกมา ร่างกายที่แห้งนั้นไม่มีการเคลื่อนไหว และพลังชีวิตก็ดูเหมือนจะดับสูญไปหมดแล้ว

เจียงไท่ซูเคยเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่ในแดนดิน ด้วยสภาพในปัจจุบันของเขาผู้คนทั้งหลายทำได้เพียงถอนหายใจด้วยความเศร้าโศก

เย่ฟ่านเคยได้รับความเมตตาจากชายชราคนนี้จนกระทั่งได้เรียนรู้ 'ทักษะการโจมตี' แห่งเก้าญาณวิเศษลึกลับ

เมื่อได้เห็นร่างกายที่แท้จริงของเจียงไท่ซู หัวใจของเขาค่อนข้างตกใจ ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่เปรียบเสมือนตะเกียงที่น้ำมันกำลังหมด

ในอดีตเขามีความยิ่งใหญ่มากแค่ไหนจึงสามารถมีชีวิตอยู่จนถึงปัจจุบัน?

ร่างกายของเขาเกือบจะตายแล้ว และวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เกือบจะถูกกำจัดออกไป มนุษย์ในยุคปัจจุบันยังมีผู้ใดทำเรื่องนี้ได้บ้าง? แม้ว่าเขาจะใกล้ตายแล้วแต่สิ่งที่เจียงไท่ซูทำก็ยังถือได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์ครั้งใหญ่

“ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์กลับตกอยู่ในสภาพเช่นนี้…”

เย่ฟ่านขมวดคิ้ว แม้จะมีน้ำพุศักดิ์สิทธิ์และยาศักดิ์สิทธิ์ช่วยชีวิต แต่ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะไม่เป็นไปในเชิงบวก

"ในช่วงหลายวันมานี้ เราได้ใช้ยาจิตวิญญาณเพื่อช่วยให้อาการของบรรพบุรุษคงที่ แต่ความหวังนั้นเลือนลางเหลือเกิน" เจียงอวิ๋นขมวดคิ้ว

พวกเขาต้องการซื้อเมล็ดพันธุ์ยาเซียน แต่กลัวว่ายาจะแรงเกินไป ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้เฒ่าอ่อนแอมากจนทนไม่ไหวและตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

"ใช้น้ำพุศักดิ์สิทธิ์" เย่ฟ่านกล่าว

ไม่มีใครรู้ว่าน้ำพุศักดิ์สิทธิ์นั้นให้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมแค่ไหนนอกจากตัวเขาเพียงคนเดียว

ในสมัยก่อนแก่นแท้ชีวิตของเขาหมดลงในดินแดนต้องห้ามโบราณและเขาเกือบตาย ต่อมาเขากระโจนลงไปในสระน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ด้วยความยากลำบาก และหลังจากแช่ตัวเป็นเวลานาน เขาก็ค่อยๆฟื้นตัวและฟื้นพลังชีวิตของเขา

“นี่มันยาวิเศษแบบไหน…”เจียงอวิ๋นค่อนข้างไม่สบายใจ

ดินแดนรกร้างตะวันออกมีเจ็ดเขตต้องห้ามชีวิตที่ยิ่งใหญ่ เฉพาะในส่วนที่ลึกที่สุดของสถานเหล่านั้นเท่านั้นที่สามารถมีน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ แต่กลิ่นอายความตายของสถานที่แห่งนั้นยังคงทำให้พวกเขาหวาดกลัว

"ไม่ว่าจะช่วยเหลือบรรพบุรุษได้หรือไม่ พวกเราก็จะจดจำบุญคุณของสหายน้อยไม่ลืมเลือน!"

เจียงอวิ๋นประสานมือขอบคุณเย่ฟ่าน ด้วยน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ระดับนี้ผู้ใดเต็มใจที่จะเสียสละ การกระทำของเย่ฟ่านทำให้พวกเขาซึ้งใจเป็นอย่างมาก

“ผู้อาวุโสไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนี้ รีบไปช่วยราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ผู้อาวุโสก่อน” เย่ฟ่านมีสีหน้าร้อนรน

ภายในชั้นใต้ดินนี้มียอดฝีมือรุ่นอาวุโสเก้าคนคอยทำหน้าที่ปกป้องราชันย์ศักดิ์สิทธิ์เจียงไท่ซู

ผู้เฒ่าเก้าคนเฝ้าดูน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ทุกคนพยักหน้าอย่างมีความสุขจากนั้นล้อมรอบสระแปลงมังกรและนั่งสมาธิอย่างเงียบ ๆ

น้ำเต้าหยกของเย่ฟ่านแขวนอยู่เหนือสระแปลงมังกร โดยปล่อยให้น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ไหลลงมาที่ศีรษะของราชันศักดิ์สิทธิ์เจียงไท่ซูทีละหยด

ผู้เฒ่าเก้าคนทำงานร่วมกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่ละครั้งที่น้ำพุหยดลงมาพวกเขาจะกลั่นกรองให้มันกลายเป็นพลังชีวิตอันยิ่งใหญ่จากนั้นจึงค่อยปล่อยให้ไหลเข้าไปในร่างกายของเจียงไท่ซู

เย่ฟ่านอดไม่ได้ที่จะรู้สึกละอายใจเมื่อได้เห็นฉากนี้ ที่ผ่านมาเขาสิ้นเปลืองเกินไป เขาดื่มน้ำพุศักดิ์สิทธิ์เหมือนน้ำเปล่า ไม่มีความพิถีพิถันจนเป็นเหตุให้สมบัติสวรรค์อันยิ่งใหญ่สูญเสียไปอย่างเปล่าประโยชน์

หลังจากที่กลั่นกรองน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ไปได้ครึ่งชาม ผู้เฒ่าเก้าคนดูซีดเซียวและมีท่าทางอิดโรย

พวกเขาทำงานหนักมาก พวกเขากระตุ้นแก่นแท้แห่งชีวิตของตัวเองเพื่อรวมอยู่กับน้ำพุ แม้ว่าน้ำพุชนิดนี้จะเต็มไปด้วยแก่นแท้แห่งชีวิตแต่มันก็ไม่ใช่ยาต่อชีวิตที่แท้จริงซึ่งสามารถใช้ได้โดยตรง

แดง!

เสียงระฆังดังขึ้นและเสียงร้องยาวยังคงดังก้องไปทั่วสวรรค์และปัฐพี วังใต้ดินอันกว้างใหญ่สั่นสะเทือน และผู้คนที่อยู่หน้าสระแปลงมังกรหน้าเปลี่ยนสี

“ยอดฝีมือระดับสุดยอดกำลังมา!”

“แม้ว่าเตาเทพสุริยันจะอยู่ที่นี่พวกเขาก็ยังจะกล้าบุกมาฆ่าบรรพบุรุษ?”

ผู้สูงสุดเจียงอวิ๋นเต็มไปด้วยความโกรธ ปฏิปักษ์เหล่านี้เลวทรามอย่างแท้จริง พวกเขาไม่คิดจะปล่อยให้เจียงไท่ซูมีชีวิตรอดไปได้

เย่ฟ่านก็ตกใจเช่นกัน ตามที่คาดไว้ มียอดฝีมือมากมายปรากฏตัวขึ้นเพราะไม่ต้องการให้เจียงไท่ซูฟื้นคืนชีพ แม้แต่อาวุธเต๋าสุดขั้วของตระกูลเจียงก็ยังไม่สามารถข่มขู่พวกเขาได้

“นำเตาเทพสุริยันออกไป!”

เจียงอวิ๋นออกคำสั่ง และตัวเขาเองก็ยืนอยู่หน้าบ่อแปลงมังกรโดยไม่ได้ออกไปต่อต้านศัตรูกับคนอื่นๆ

“ปัง!”

ความว่างเปล่าแผดเสียงเหมือนเศษผ้าที่ผู้คนเขย่าอย่างรุนแรงและแม้แต่พระราชวังใต้ดินก็ถูกโจมตีราวกับว่ามีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ มีเพียงสระแปลงมังกรเท่านั้นที่ยังคงเงียบ

ในขณะนี้ทุกคนในเมืองศักสิทธิ์ตกตะลึง เมื่อมองจากระยะไกล เมฆสีแดงพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า เสียงร้องของหงส์เพลิงก็เคลื่อนไปบนท้องฟ้า ราวกับว่าเทพหงสาที่ปรากฏตัวขึ้นในโลก

วิญญาณของผู้บ่มเพาะหลายคนสั่นและอดไม่ได้ที่จะคุกเข่าแสดงความเคารพสิ่งนี้ ความรู้สึกของพวกเขาราวกับว่ากำลังเผชิญหน้ากับเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่สามารถต่อต้านได้!

ทุกคนกลัวจนแข็ง อ้าปากค้าง และไม่สามารถพูดอะไรได้เลย ในขณะเดียวกันริมฝีปากของยอดฝีมืออาวุโสมากมายก็สั่นสะท้านด้วยความกลัว

เตาเทพสุริยันที่ทำจากเลือดหงส์เพลิงได้เป็นหนึ่งเดียวกับสวรรค์และปัฐพี ไม่มีใครได้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของมัน แต่พลังกดดันที่มันปล่อยออกมาทำให้ผู้คนหวาดกลัวถึงขีดสุด

พลังของมนุษย์จะสามารถต่อสู้กับสวรรค์ได้อย่างไร?

ในส่วนลึกของวังใต้ดินข้างๆบ่อแปลงมังกร เย่ฟ่านก็กลัวเช่นกัน เขาไม่ได้ถูกกดขี่สถานที่นั้นสงบ แต่ร่างกายของเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

"นี่คือจิตวิญญาณแห่งเต๋า..." เขาพึมพำกับตัวเอง

“นี่ยังไม่ใช่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของอาวุธ พลังของเตาเทพสุริยันนั้นยังไม่ได้ถูกแสดงออกมาจริงๆ” เจียงอวิ๋นกล่าว

“พลังอันน่าสะพรึงกลัวของเตาเทพสุริยัน ยังไม่ปรากฏให้เห็นหรือ?”

เย่ฟ่านตกตะลึงอีกครั้ง พลังของอาวุธเต๋าสุดขั้วน่ากลัวมากแค่ไหน

ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินว่าเตาเทพสุริยันทำลายล้างดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งให้กลายเป็นซากปรักหักพัง เขาคิดว่ามันเป็นการพูดเกินจริง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าพลังที่แท้จริงของมันจะน่ากลัวยิ่งกว่านั้นอีก

"อาวุธเต๋าสุดขั้วเป็นสิ่งที่ไม่มีผู้ใดใช้งานได้ มีเพียงผู้สูงสุดเท่านั้นที่มีพลังศักดิ์สิทธิ์มากเพียงพอ แต่การใช้งานบ่อยเกินไปจะทำให้แก่นแท้แห่งชีวิตของพวกเราไม่สามารถดำรงอยู่ได้" เจียงอวิ๋นกล่าว

“นี่…”

เย่ฟ่านตกตะลึง แม้แต่ตัวตนระดับผู้สูงสุดก็ยังต้องมีความระมัดระวังในการใช้อาวุธเช่นนี้

"ผู้บุกรุกทั้งหมดถูกทำลายแล้ว แต่พวกมันไม่ใช่คนจริง พวกมันเป็นศพโบราณสี่ศพ" ที่บ่อแปลงมังกรกลุ่มชายชราได้กลับลงมาอีกครั้ง

เจียงอวิ๋นสัมผัสได้ถึงความจริงจังของสถานการณ์และกล่าวว่า

"นี่คือการทดสอบ อีกประเดี๋ยวศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวจะลงมือแล้ว!"

ใครบางคนที่อยู่ข้างๆเขารู้สึกสงสัยและพูดว่า “พวกเขามีความมั่นใจที่จะเอาชนะอาวุธเต๋าสุดขั้วหรือไม่ เว้นแต่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่จะฟื้นคืนชีพในโลกนี้ยังมีผู้ใดกล้าต่อต้านเตาเทพสุริยันตรงๆ!”

เจียงอวิ๋นไม่ได้มองโลกในแง่ดีเช่นนั้น ใบหน้าของเขาจริงจังและกล่าวว่า

"ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามกล้าต่อสู้กับเตาเทพสุริยันนั่นก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขามีที่ถือดีเช่นกัน!"

“ถ้าอย่างนั้น...” ใครบางคนอยากจะพูดบางอย่างแต่ใบหน้าของเขาซีดขาวไม่สามารถพูดอะไรได้

“แม้ว่าตอนนี้เราจะไม่รู้ว่ามันเป็นใคร แต่ในไม่ช้าพวกมันจะปรากฏตัวอย่างแน่นอน!” ใบหน้าของเจียงอวิ๋นเย็นชาจริงจังมาก

ตอนกลางดึกระฆังดังขึ้นอีกครั้งทำให้ทั่วทั้งเมืองศักดิ์สิทธิ์ตกอยู่ในความโกลาหล

ในตอนนี้อาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่มีสีแดงฉานได้ทำการต่อสู้กับเตาเทพสุริยันบนท้องฟ้าและถูกทำลายไปในเวลาอันรวดเร็ว

“มันไม่ใช่คนกลุ่มเดียวกันกับเมื่อตอนกลางวัน อาวุธที่สามารถต่อสู้กับเตาเทพสุริยันได้ในระยะเวลาหนึ่งแบบนี้น่าจะเป็นอาวุธประจำชีวิตของราชันศักดิ์สิทธิ์สักคน”

มีความตึงเครียดในวังใต้ดิน แม้ว่าพวกเขาจะคาดคำนวณอยู่แล้วว่าศัตรูจะมีหลายกลุ่ม แต่เมื่อมันเกิดขึ้นจริงๆพวกเขาก็อดที่จะหวาดกลัวไม่ได้!

"ปัญหาตอนนี้ใหญ่หลวงมาก ข้าคิดว่าครั้งต่อไปศัตรูคงจู่โจมด้วยอาวุธเต๋าสุดขั้วอย่างแน่นอน" เจียงอวิ๋นถอนหายใจ

“เป็นไปได้ยังไงกัน! พวกเขาเป็นใคร? พวกเขาไม่เกรงกลัวที่จะเปิดสงครามกับตระกูลเจียงของเราหรือ?” ผู้เฒ่าทุกคนที่อยู่หน้าสระแปลงมังกรกลัวจนตัวแข็ง