506 - วานรหิมะ

506 - วานรหิมะ

หิมะที่ขาวเหมือนขนหางทำให้ยอดเขาเย็นยะเยือกจนยากที่จะอาศัยอยู่ได้

ผังป๋อสังเกตด้วยทักษะศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิอสูรและกล่าวว่า

"ดูเหมือนว่าจะไม่มีคนอาศัยอยู่ที่ด้านหลังภูเขา"

"ข้ารู้ ข่าวลือนั้นเป็นเรื่องจริง" ตู้เฟยยิ้มและพูดว่า

"ผู้ก่อตั้งสำนักแห่งนี้คือวานรเฒ่า แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องเว้นสถานที่บางอย่างเพื่อให้วานรหิมะอาศัยอยู่"

เส้นรอบวงของภูเขาหิมะนับร้อยลี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับตำหนักหิมะนิรันดร์กาลที่จะสร้างทุ่งเต๋าขนาดใหญ่ ว่ากันว่าภูเขาด้านหลังสงวนไว้สำหรับกลุ่มวานรหิมะ และไม่มีสาวกทำการฝึกฝนในบริเวณนั้น

หลังจากทราบผลนี้ พวกเขาต่างพากันดีใจและตัดสินใจที่จะเดินทางเข้าสู่ส่วนลึกของหุบเขา หากพวกเขาสามารถขุดต้นกำเนิดต้นกำเนิดสวรรค์อันใหญ่โตออกมาได้ มันจะเป็นโชคดีอย่างไม่อาจประเมินค่าได้

“มีเส้นเลือดมังกรตัวใหญ่อยู่ที่นี่จริงๆ!” เย่ฟ่านตกใจมาก

พวกเขาเดินลึกเข้าไปในภูเขาด้านหลัง เข้าไปในยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ และเดินผ่านทุ่งน้ำแข็งขนาดใหญ่ เย่ฟ่านใช้ ศิลปะต้นกำเนิดเพื่อจับปราณมังกรจนได้ข้อสรุปที่แน่ชัด

"มีปราณมังกรที่กดขี่ข่มเหงอย่างมาก มันต้องเป็นเส้นเลือดมังกรระดับสูงสุด!"

เย่ฟ่านจ้องมองไปที่ยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะที่เชื่อมต่อกัน ราวกับกระดูกงู

“แล้วเจ้าจะรออะไร ไปขุดมันกันเถอะ” สุนัขสีดำตัวใหญ่เร่งเร้าด้วยดวงตาแดงก่ำ

“มันมีขนาดใหญ่มากเกินไป ข้าเกรงว่าบางทีสิ่งที่ถูกปิดผนึกอยู่ในต้นกำเนิดสวรรค์อาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะที่แข็งแกร่ง” เย่ฟ่านครุ่นคิด

"ดูให้ละเอียดแล้วค่อยตัดสินใจ"

ตู้เฟยกล่าว พวกเขามาไกลถึงขนาดนี้มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะถอยหลังกลับโดยไม่ได้รับอะไรเลย

เย่ฟ่านเดินลึกต่อไปและสังเกตภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะขนาดใหญ่แห่งนี้ เย่ฟ่านเกือบจะแน่ใจว่าจะต้องมีวัตถุศักดิ์สิทธิ์พิเศษอยู่ใต้ดิน

"ลักษณะเช่นนี้คือนิพพานมังกรที่แท้จริง!" เย่ฟ่านตกใจ

คัมภีร์ต้นกำเนิดสวรรค์มีคำอธิบายเกี่ยวกับภูมิประเทศประเภทนี้ ซึ่งเกี่ยวข้องกับหยินหยาง รวมทั้งชีวิตและความตาย ซึ่งเป็นความลึกลับอันยิ่งใหญ่ของจักรวาล

“มีรายละเอียดอะไรไหม?” ผังป๋อถาม

“ต้องดูก่อน หากไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่ในนั้น ต้นกำเนิดสวรรค์ก้อนนี้จะมีมูลค่าหลายล้านจิน”

“แล้วถ้ามีสิ่งมีชีวิตอมตะล่ะ?” ตู้เฟยถาม

“ก็ต้องดูก่อนเช่นกัน หากมันเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะที่ร้ายกาจพวกเราจำเป็นต้องถอยกลับให้เร็วที่สุด!” เย่ฟ่านมีการแสดงออกที่เคร่งขรึม

“กลิ่นอะไร หอมจัง” จู่ๆสุนัขสีดำตัวใหญ่ก็เงยหน้าขึ้นและแสดงความประหลาดใจ

“ทำไมข้าถึงไม่ได้กลิ่นมันเลย” ผังป๋อสงสัย

"อย่าไปเทียบกับมัน จมูกของสุนัขนั้นดีที่สุด" ตู้เฟยกล่าวด้วยเสียงหัวเราะ

“วัง!”

สุนัขสีดำตัวใหญ่คำรามออกมาก่อนจะเริ่มเดินไปข้างหน้าเพื่อหาที่มาของกลิ่น

“สมบัติสวรรค์ที่เติบโตอย่างเต็มที่แล้ว”

มันส่งเสียงร้องด้วยความดีใจก่อนจะรีบวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

เมื่อเย่ฟ่าน ผังป๋อและตู้เฟยเห็นสิ่งนี้พวกเขาก็ติดตามอย่างใกล้ชิด จนกระทั่งเดินผ่านระยะทางมากกว่าสิบลี้พวกเขาถึงเริ่มได้กลิ่นหอมนั้น

“จมูกของสุนัขที่น่าตายตัวนี้ดีเกินไป แม้กระทั่งระยะทางไกลกว่าสิบลี้มันก็ยังตามกลิ่นเจอ”

ทั้งสามต้องประหลาดใจ กลิ่นหอมเย้ายวนมาจากส่วนลึกของหุบเขาหิมะ

เมื่อพวกเขามาถึงที่นี่พวกเขาก็ต้องตกตะลึง ในหุบเขามีสัตว์รูปร่างเหมือนมนุษย์มากมาย สิ่งที่แปลกประหลาดคือพวกมันมีขนสีขาวยาวเหมือนหิมะ

“นี่คือวานรหิมะที่มีพละกำลังมหาศาล มันสามารถฉีกสิงโตและเสือออกเป็นสองส่วนได้ พวกมันเป็นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่ง ว่ากันว่าพวกมันสามารถบ่มเพาะและมีความแข็งแกร่งไม่เป็นรองมนุษย์!” ตู้เฟยกล่าวด้วยใบหน้าซีดเผือด

สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจยิ่งกว่านั้นก็คือมีปราณมังกรม้วนอยู่รอบๆหุบเขาหิมะ และกลางหุบเขามีสมุนไพรวิญญาณหลายชนิดที่ปลดปล่อยความหอมดึงดูดจิตใจ

“ผลไม้รูปร่างมังกร นี่มันผลไม้อะไร?” แม้แต่สุนัขสีดำตัวใหญ่ก็ยังไม่รู้จักมัน

สมุนไพรวิญญาณมีทั้งหมดหกชนิด มีแสงสีเขียวเป็นประกาย แต่พวกมันสูงไม่กี่จ้าง และแต่ละผลก็ออกผลที่มีความยาวประมาณครึ่งจ้าง สีทองและเหมือนทองคำเซียนและมีปราณมังกรตลบอบอวล

"นี่คือผลไม้จากต้นกำเนิดมังกร!" เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจ

"แน่นอนว่ามีมังกรตัวใหญ่อยู่ใต้ดิน

"อะไรคือผลไม้ที่มาจากมังกร"

"นี่คือหญ้ากลายพันธุ์ชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นจากปราณมังกร แม้ว่าผลไม้จะเทียบไม่ได้กับยาศักดิ์สิทธิ์โบราณ แต่แน่นอนว่าเป็นยาวิญญาณชั้นยอดที่หาได้ยาก”

แม้ว่าพวกเขาจะมีความปรารถนาต่อผลไม้ที่อยู่ตรงหน้า แต่หากพวกเขาลงมือแย่งชิง จากจำนวนวานรหิมะที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง มันเป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะรักษาชีวิตของตัวเองไว้ได้

“ข้างหน้ามีถ้ำหิมะ และปราณมังกรโผล่ออกมาตรงนั้น!”

ดวงตาของผังป๋อเฉียบคม ไม่ไกลนักมีถ้ำขนาดใหญ่อยู่ครึ่งทางของภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ปราณมังกรเออล้นออกมาจากบริเวณนั้น

“ไป เราไปดูกันเถอะ”

เย่ฟ่านบินไปข้างหน้าก่อน ผังป๋อและตู้เฟยเดินตามอยู่ด้านหลัง สุนัขสีดำตัวใหญ่มองดูผลต้นมังกรอย่างไม่เต็มใจแต่สุดท้ายก็ยังติดตามทุกคนไปด้วยสีหน้าอมทุกข์

พวกเขามาถึงภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะอย่างรวดเร็ว ภายในถ้ำว่างเปล่าและแห้งแล้งมาก ที่ด้านในมีแอ่งหินบรรจุน้ำรวมทั้งเตียงศิลาสำหรับใช้นอน

สถานที่แห่งนี้ค่อนข้างสะอาด มิหนำซ้ำยังมีทางเดินที่ทอดยาวเข้าไปในภูเขา

“ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นที่อยู่ของวานรหิมะพวกนั้น รีบไปดูข้างในและรีบออกมาก่อนที่พวกมันจะรู้ตัวกันเถอะ!”

พวกเขาตระหนักว่านี่อาจเป็นรังของวานรหิมะ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อาจอยู่ที่นี่นาน

ตู้เฟยกล่าวว่า: "รีบมองหามัน วานรหิมะเหล่านี้อาจเป็นลูกหลานของวานรเฒ่าผู้ก่อตั้งตำหนักหิมะนิรันดร์กาลเมื่อหมื่นปีที่แล้วบางทีวานรเฒ่าอาจทิ้งบางอย่างไว้ข้างหลัง"

ผังป๋อส่ายหัวและกล่าวว่า “วานรหิมะกลุ่มนี้เห็นได้ชัดว่าไม่มีผู้แข็งแกร่งอาณาจักรสี่สุดขั้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมีสมบัติล้ำค่าอยู่ในห้องนี้”

"พลังปราณมังกรล้นจากที่นี่ ข้าเกรงว่ามันอาจจะทอดยาวไปถึงใต้ดิน"

เย่ฟ่านกล่าวอย่างเคร่งขรึม และเขารู้สึกว่าวันนี้อาจเป็นวันพิเศษจึงทำให้มีปราณมังกรล้นออกมามากกว่าในช่วงวันธรรมดา

สุนัขสีดำตัวใหญ่ไม่ยินยอมถอยกลับแน่นอนมันกล่าวว่า

"บางทีเจ้าอาจขุดต้นกำเนิดต้นกำเนิดสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้ พวกเราต้องมุ่งหน้าไปต่อ"

หลังจากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็เดินทางเข้าไปในหุบเขาด้วยความตื่นเต้น

"นั่นคืออะไร?"

ในส่วนลึกของภูเขามีรูขนาดใหญ่เหมือนบ่อน้ำวิเศษซึ่งตรงไปยังส่วนลึกใต้ดิน แต่มันถูกผนึกด้วยน้ำแข็งใสสีดำที่บางมาก

“พลังปราณมังกรล้นจากบ่อน้ำนี้!”

“ดูสิ มีบางอย่างอยู่ข้างใน!”

หลายคนแปลกใจที่พบว่ามีวานรเฒ่าตัวหนึ่งนอนอยู่ในบ่อน้ำแข็งสีดำ

ลักษณะท่าทางของมันคล้ายกับกำลังนั่งสมาธิอยู่ ร่างกายของมันสูงใหญ่เป็นอย่างมากหากมันยังมีชีวิตอยู่จะต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวอย่างถึงที่สุด

ยิ่งพวกเขาสังเกตมากเท่าไหร่พวกเขายิ่งรู้สึกว่าวานรตัวนี้ลึกลับและน่ากลัว กลิ่นอายที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของมันอัดแน่นไปด้วยพลังของเต๋าผู้ยิ่งใหญ่อย่างแน่ชัด

“นี่คือวานรเฒ่าที่สร้างตำหนักหิมะนิรันดร์กาลเมื่อหมื่นปีก่อนใช่ไหม”

“มันตายระหว่างนั่งสมาธิที่นี่หรือ?”

หลายคนประหลาดใจ วานรเฒ่านี้ปิดผนึกหลุมด้วยตัวมันเอง และต้องมีบางอย่างที่ไม่ธรรมดาอยู่ด้านล่าง

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาวานรโบราณตัวนี้ถือเป็นผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งในโลก ในตอนที่มันยังมีชีวิตอยู่แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดยังไม่กล้าเอาเปรียบตำหนักหิมะนิรันดร์กาล

แต่สุดท้ายมันก็ไม่อาจหนีพ้นจากความตายได้

บ่อน้ำโบราณที่ถูกปิดผนึกโดยน้ำแข็งหมื่นปีนั้นไม่ได้มีความลึกมากนัก ปราณมังกรเออล้นออกมาจากบริเวณนั้นอย่างชัดเจน และพวกเขากำลังพิจารณาว่าจะขุดค้นสถานที่แห่งนี้หรือไม่