483 - มังกรในต้นกำเนิด

483 - มังกรในต้นกำเนิด

หลายคนกระซิบกันหลังจากเห็นฉากนี้ เป็นที่ชัดเจนว่าอัจฉริยะของตระกูลทัวป๋าหลงใหลในหินก้อนนี้ และการแสดงออกของเขาเคร่งขรึมเป็นพิเศษ

กลุ่มคนชราล้อมรอบเข้าไปทันที หินก้อนนี้จัดแสดงมาหลายปีแล้ว ไม่มีใครกล้าที่จะย้ายมัน หากมันมีสมบัติอยู่ข้างในจริงๆมันจะทำให้ความสงสัยใคร่รู้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาของพวกเขาได้รับการแถลงไข

หินประหลาดก้อนนี้มีความลึกลับมาก แม้ว่าปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ก็ยังขมวดคิ้ว นับประสาอะไรกับคนในโลกปัจจุบัน

มือเทพเจ้าทองคำสีแดงของทัวป๋าฉางสัมผัสหินเศียรมังกรอย่างใคร่รู้

หินก้อนนี้ไม่ได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นทองคำเหมือนเช่นที่เคยเกิดขึ้นกับหินก้อนอื่น มีเพียงปราณมังกรที่รั่วไหลออกมาเล็กน้อย

"ดิง" "ดิง"

ทัวป๋าฉางปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์อย่างต่อเนื่อง เขาใช้นิ้วแทงลงไปที่ก้อนหินมากกว่าสามร้อยหกสิบห้าครั้ง และแสงแห่ง วิญญาณเต๋าก็จมลงไปในหินเศียรมังกร

ในเวลาเดียวกัน ตัวเขาเองถูกย้อมด้วยแสงสีทองอ่อน และเขาก็เชื่อมต่อกับหินเศียรมังกรขนาดใหญ่กลายเป็นหนึ่งเดียวกัน

“มันมีสมบัติอยู่ข้างในจริงๆ”

“มันเป็นสมบัติมิหนำซ้ำยังมีห้าสีอีกด้วย”

ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มชายชราหรือพวกอันเหมียวอี้ องค์ชายเซี่ย จินฉีเซียว ฯลฯ หรือผู้ที่อยู่รอบนอกต่างก็แสดงความตกตะลึง

“อัจฉริยะของตระกูลทัวป๋านั้นน่าประหลาดใจจริงๆ ศิลปะต้นกำเนิดของเขาสามารถทำแบบนี้ก็ได้”

ไม่มีผู้ใดไม่เกิดความประทับใจหลังจากที่ทัวป๋าฉางแสดงทักษะอันล้ำเลิศ

ในขณะนี้หัวใจของหลี่เหอซุยสั่นไหว ลักษณะต้นกำเนิดที่ทัวป๋าฉางแสดงออกมาทำให้เขาเกิดความไม่มั่นใจเล็กน้อย

ทันใดนั้นแสงก็สว่างวาบขึ้นสู่ท้องฟ้า มันมีของบางอย่างที่อยู่ในต้นกำเนิดซึ่งกำลังแสดงให้ทุกคนเห็นอย่างชัดเจน

"มังกร สวรรค์ มีมังกรจริงๆ!"

สวนหินศักดิ์สิทธิ์ระดับสวรรค์เดือดพล่าน ทุกคนกรีดร้องในฉากนี้

"มังกรถูกปิดผนึกอยู่ในต้นกำเนิด"

"นี่เรื่องจริง มีมังกรอยู่ในหินเศียรมังกร!"

แสงสีแดงที่มือของทัวป๋าฉางแสดงให้เห็นถึงมังกรที่อยู่ภายในต้นกำเนิด มันถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนาไม่สามารถขยับตัวได้

ทุกคนตกตะลึงเมื่อเห็นฉากนี้ ในโลกนี้มีมังกรจริงๆหรือ?

ใบหน้าของผู้คนจากตระกูลจี้บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง เติมทีสมบัตินี้ควรเป็นของพวกเขา แต่ตอนนี้มันกลับถูกคนนอกแย่งชิงไปแล้วและพวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้

หลายคนที่มาจากมหาอำนาจอันยิ่งใหญ่แอบส่งเสียงไปยังทัวป๋าฉาง พวกเขาเสนอผลประโยชน์มากมายมหาศาลเพื่อแลกกับมังกรที่แท้จริงตัวนี้

"นี่คือสิ่งมีชีวิตที่เกิดมาก็กลายเป็นผู้อมตะเลย เมื่อมันเติบโตเต็มที่มันจะกลายเป็นราชันย์อมตะโดยไม่จำเป็นต้องฝึกฝน?”

ดวงตาของทุกคนดูร้อนแรงมาก มังกรที่อยู่ภายในหินก้อนนี้เห็นได้ชัดว่ายังเป็นมังกรตัวเล็กๆ หากพวกเขาเลี้ยงดูมันอย่างดี สิ่งนี้จะกลายเป็นผู้พิทักษ์ของตระกูลพวกเขาไปชั่วนิรันดร์

ทัวป๋าฉางดึงมือออกจากก้อนหินในขณะที่แสงสว่างจ้าหายไป เขากล่าวด้วยรอยยิ้มมาก

"ข้าเลือกหินก้อนนี้"

ตอนนี้ไม่มีใครสงสัยเลยว่าศิลปะต้นกำเนิดของเขาแม้แต่น้อย พวกเขาไม่คิดด้วยซ้ำว่าเย่ฟ่านจะมีโอกาสได้รับชัยชนะ

ในตอนนี้เย่ฟ่านรู้สึกถึงแรงกดดันแล้ว อีกฝ่ายหนึ่งเลือกหินเศียรมังกร และยังสะท้อนเงาของมังกรที่แท้จริงออกมาด้วย

หากสิ่งนั้นคือมังกรที่แท้จริงต่อให้เขาเปิดได้สมบัติที่มีมูลค่าสูงแค่ไหนก็ไม่มีวันที่จะชนะได้ นอกเสียจากเขาจะเปิดเจอสิ่งมีชีวิตอมตะที่แท้จริงเช่นกัน

เย่ฟ่านทอดถอนใจ เขาละทิ้งก้อนหินที่ตัวเองเลือกไว้ในทันที หลังจากนั้นเขาก็เดินวนรอบสวนหินระดับสวรรค์อีกหลายเที่ยวเพื่อค้นหาสมบัติที่ไม่มีใครเทียบได้

ในตอนนี้มีตัวเลือกเพียงไม่กี่ชิ้น หินแผนภูมิเต๋าแปดเหลี่ยม หินงามไร้สิ้นสุด หินเซียนลึกลับ เขาขมวดคิ้วและยืนอยู่ท่ามกลางหินแปลกๆด้วยความคิด

"มังกรที่แท้จริงไม่เคยปรากฏตัวขึ้นในโลก สิ่งที่อยู่ภายในไม่แน่ว่าจะเป็นมังกรที่แท้จริง ขอเพียงข้าเปิดก้อนหินและได้รับสมบัติล้ำค่าบางอย่าง ข้าไม่เชื่อว่าจะพ่ายแพ้ในการประลองนี้ "

เขาเดินอยู่รอบก้อนหินแผนภูมิเต๋า ของสิ่งนี้มีความเกี่ยวข้องกับโลกใบเดิมของเขาซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของทะเลแห่งดวงดาวอย่างแน่นอน

แต่เขายังคงสงสัยว่าสิ่งที่ถูกซ่อนอยู่ภายในจะเป็นสมบัติล้ำค่าที่แท้จริงหรือไม่ บางทีคนคนนั้นอาจไม่ได้มีความแข็งแกร่งมากกว่าเขาเท่าไหร่ มันเป็นเรื่องยากที่ฝ่ายตรงข้ามจะใส่วัตถุล้ำค่าไว้ข้างในได้

แต่สุดท้ายเย่ฟ่านก็เดินมายืนอยู่ที่ศิลาที่งดงามไร้สิ้นสุดพร้อมกับพิจารณาอย่างถี่ถ้วน

การเคลื่อนไหวของเขาเป็นจังหวะมาก ด้วยนิ้วที่บางเบาเขากำลังสัมผัสไปตามส่วนโค้งของเงาที่อยู่ภายในอย่างช้าๆ

“น้องชายตัวน้อย ทั่วทั้งสวนหินนี้มีเพียงหินก้อนนี้เท่านั้นที่อยู่ในระดับเดียวกันกับหินเศียรมังกร หากเจ้าไม่เลือกมันเจ้าจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน” ชายชราคนหนึ่งพยายามหว่านล้อม

“อัจฉริยะของตระกูลทัวป๋าเลือกหินเศียรมังกร ข้าไม่คิดว่าจะมีหินก้อนอื่นที่นี่ที่สามารถเทียบกับมันได้ เจ้าจำเป็นต้องเลือกหินก้อนนี้เท่านั้น”

“ใช่ ถ้ามีลูกมังกรอยู่ด้านในจริงๆคงมีเพียงผู้อมตะเท่านั้นถึงจะมีระดับสูงกว่ามัน”

เย่ฟ่านสงบสติอารมณ์ลงหลังจากครุ่นคิดอยู่นานในที่สุดเขาก็เดินจากไป

“เลือกได้หรือยัง ข้าเริ่มรำคาญแล้ว”

อู๋จื่อหมิงเห็นว่าเย่ฟ่านไม่ได้เลือกหินเขาจึงพยายามรบกวนสมาธิของเย่ฟ่าน!

" คนๆนี้คิดว่าตัวเองจะเทียบกับพี่ทัวป๋าได้ ช่างน่าหัวเราะจริงๆ" หลี่จงเทียนก็เยาะเย้ยเช่นกัน

"หุบปาก พวกเจ้ากำลังรบกวนเขาอยู่" หลี่เหอซุยตะคอก

อู๋จื่อหมิงเยาะเย้ย "เขาไม่สามารถเลือกหินได้ เขาก็แค่ถ่วงเวลาเท่านั้น พวกเราพูดแค่นี้จะตายหรือไง? "

ทัวป๋าฉางเห็นเช่นนั้นก็ส่งเสียงห้ามปรามว่า

"เลิกกวนสมาธิเขาได้แล้ว ข้าต้องการให้เขาพ่ายแพ้อย่างยินยอมพร้อมใจ"

เย่ฟ่านได้ยินดังนั้นก็หันกลับมายิ้มและพูดว่า

“ในด้านการพนันหินต้นกำเนิด ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปได้ แม้ว่าเจ้ากำลังมั่นใจว่าตัวเองครอบครองมังกรที่แท้จริง แต่นั่นอาจจะเป็นเพียงจินตนาการของเจ้าเท่านั้น”

เย่ฟ่านพูดจบก็เดินไปที่ริมน้ำพร้อมกับหยิบก้อนหินขนาดกลางก้อนหนึ่งขึ้นมา

เย่ฟ่านคิดว่าหินก้อนนี้เป็นหินที่แปลกประหลาดที่สุด มันไม่เหมือนศิลาต้นกำเนิดสักนิดเดียว แต่เขารู้สึกใจสั่นเมื่อมองมันใกล้ๆ

หากไม่มีบางสิ่งที่ลึกลับอยู่ภายใน เหตุการณ์เช่นนี้จะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน

ทันใดนั้นดวงตาของเย่ฟ่านก็ยิงแสงสีม่วงสองเส้นเจาะเข้าไปในหินโดยตรง

“อะไร!”

ผู้คนมากมายอุทานด้วยความตกใจ

“ดวงตาที่สามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ภายในศิลาต้นกำเนิด นี่เป็นศิลปะของปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์!”

เหล่าผู้อาวุโสทั้งหมดตกใจ อันเหมียวอี้ องค์ชายต้าเซี่ย และคนอื่นๆ ก้าวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว

อู๋จื่อหมิง หลี่จงเทียนและสหายของพวกเขารู้ดีว่าทักษะนี้คืออะไร ดังนั้นคำพูดเยาะเย้ยของพวกเขาจึงถูกกลืนลงไปในท้องโดยไม่สามารถพูดอะไรได้

ทันใดนั้นเสียงสวดคาถาลึกลับก็ดังออกมาจากก้อนหินทำให้ทุกคนมึนเมา แม้แต่ใบหน้าของทัวป๋าฉางก็ยังเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

บทสวดนี้เป็นคัมภีร์เต๋าที่ลึกลับ แม้ว่าทุกคนจะฟังไม่เข้าใจ แต่จิตใจของพวกเขายังรู้สึกคล้ายกับว่าได้รับการชำระครั้งใหญ่

ที่ใจกลางเกาะ ใต้ต้นไม้เก่าแก่หนาทึบ ชายชราจากตระกูลจี้ที่นั่งสมาธิอยู่ตลอดเวลาได้ลืมตาตื่นขึ้น

“ข้าเลือกหินก้อนนี้” เย่ฟ่านกล่าวอย่างใจเย็น