476 - งานประมูล

476 - งานประมูล

เย่ฟ่านและหลี่เหอซุยก็มองหน้ากันอย่างตกตะลึง จักรพรรดิดำกำลังทำอะไร? พวกเขาฟังอย่างระมัดระวัง

“สุนัขตัวนั้นดุร้ายกว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณซะอีก มันทำร้ายลูกศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดาผู้สูงศักดิ์รุ่นใหม่

มันไม่เพียงแต่ทำร้ายพวกเขาเท่านั้น มันยังรีดไถต้นกำเนิดมากมายจากทายาทของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เหตุการณ์ผ่านไปแค่ไม่กี่วันมันก็รีดไถต้นกำเนิดจากทายาทดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้มากกว่า 63 คนแล้ว

เมื่อเย่ฟ่านได้ยินสิ่งนี้หน้าผากของเขาก็ปรากฏเส้นสีดำขึ้น สุนัขที่น่าตายตัวนี้ลงมืออย่างเต็มที่ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ติด

แต่มันก็โลภเกินไป เห็นได้ชัดว่ามันกัดผู้คนมากมายและสะสมต้นกำเนิดได้หลายหมื่นจินแล้ว

“ในบรรดา 63 คนที่ถูกสุนัขตัวนี้กัด สี่สิบเก้าคนเป็นสาวกหญิง ตอนนี้เมื่อพูดถึงสุนัขปีศาจ เหล่าหญิงสาวของดินแดนศักดิ์สิทธิ์โดนหน้าเปลี่ยนสีไม่ทันที”

“เจ้าหมาโรคจิตตัวนี้!” เย่ฟ่านสาปแช่งอย่างลับๆ

"สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือมันประกาศว่าจะรวบรวมบุตรศักดิ์สิทธิ์และสตรีศักดิ์สิทธิ์มาเป็นสัตว์เลี้ยงมนุษย์ของมัน"

“พัฟ”

เมื่อได้ยินข่าวนี้ หลายคนก็พ่นชาออกจากปาก

“เจ้าหมาตัวนี้กล้าเกินไปแล้ว!”

“ข่าวล่าสุดคือเจ้าหมาได้ลักพาตัวสาวกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์สองสามคนจริงๆ อีกทั้งมันยังบังคับให้พวกเขาเรียกมันว่านายท่านอีกด้วย”

"ฮ่าฮ่า..."

"มีเรื่องอย่างนั้นหรือ?"

"ข้าได้ยินมาว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์หลายคนกำลังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะสังหารสุนัขตัวนั้น"

เย่ฟ่านพูดไม่ออกเล็กน้อย เจ้าหมาดำตัวใหญ่มีความสามารถมาก ตอนนี้ชื่อเสียงของมันโด่งดังไม่น้อย

"แคร้ง.....""

ระฆังยาวดังขึ้นและกระจายไปทั่วเมืองเมืองศักสิทธิ์ มันไม่ใช่ระฆังปราศจากจุดเริ่มต้น แต่เป็นระฆังขนาดใหญ่ของหอสมบัติอสูรสวรรค์ที่ประกาศไปทั่วเมืองว่าบัดนี้จะทำการประมูลสมบัติล้ำค่าแล้ว

เมื่อใดก็ตามที่ระฆังดังขึ้น เมืองศักสิทธิ์จะเต็มไปด้วยความคึกคัก ในครั้งนี้ก็ไม่เว้นเช่นกัน มีผู้คนมากมายต่างก็มุ่งหน้าไปยังหอสมบัติอสูรสวรรค์

“ระวังตัวด้วย” เย่ฟ่านกับเพื่อน

หลี่เหอซุยพยักหน้า หลังจากนั้นพวกเขาก็บินขึ้นไปยังหอสมบัติอสูรสวรรค์ที่ลอยอยู่บนฟ้า

มีพระราชวังขนาดใหญ่อยู่กลางอากาศเหมือนเมืองขนาดใหญ่ นี่คือหอสมบัติอสูรสวรรค์ที่มีชื่อเสียง ซึ่งสามารถรองรับผู้คนได้ 100,000 คน

ทางด้านในนั้นหรูหรามาก มันเต็มไปด้วยแสงสีม่วงระยิบระยับ ซึ่งเกิดจากหยกม่วงล้ำค่าทั้งหมด

เมื่อเย่ฟ่านและหลี่เหอซุยมาถึง พวกเขาบังเอิญพบกับอู๋จื่อหมิงและหลี่จงเทียน ที่ด้านข้างของพวกเขายังมีชายหนุ่มที่โบกพัดยิ้มแย้มอยู่ด้วย

หลังจากที่ได้เห็นเย่ฟ่านใบหน้าของอู๋จื่อหมิงก็มืดมนขึ้นทันที

“พี่อู๋หัวเราะอะไร? เจ้ายังมีหน้ามาที่นี่อีกเหรอ?” หลี่เหอซุยถาม อีกฝ่ายเมื่อไหร่ยิ้มเย้ยหยัน

“เด็กดำ เจ้าจะได้ดีใจเฉพาะครั้งนี้เท่านั้น” หลี่จงเทียนกล่าวอย่างเย็นชา

“อย่าบอกนะว่าเจ้าต้องการประเคนสมบัติของเจ้ามาให้พวกเราอีก” หลี่เหอซุยไม่สนใจ

อู๋จื่อหมิงแค่นเสียงและกล่าวว่า

"อย่าคิดว่าตัวเองรู้จักศิลปะต้นกำเนิดเพียงเล็กน้อยก็จะสามารถทำตัวกำแหงในเมืองศักดิ์สิทธิ์ได้ ยังมีคนมากมายที่พร้อมจะตบเจ้าจนตาย"

"คนคนนั้นเป็นใครเหรอ?" เย่ฟ่านถามอย่างไม่ใส่ใจ

"เขาจะตบเจ้าให้ตายด้วยศิลปะต้นกำเนิด!" หลี่จงเทียนเยาะเย้ย

“สิ่งที่เจ้าเรียนรู้นั้นเป็นเพียงศิลปะชนบทเท่านั้น ต่อหน้าตระกูลขุนนางโบราณซึ่งศึกษาศิลปะต้นกำเนิดที่แท้จริง ความสามารถของเก่าก็ไม่มีอะไรเลย!” อู๋จื่อหมิงประชดประชัน

“จริงๆเราก็ไม่ได้มีความรู้อะไรนักหรอก เพียงแต่กวาดเอาเดิมพันของพวกเจ้าไปหลายแสนเท่านั้น” หลี่เหอซุยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“สองคนนี้คือเด็กน้อยที่โชคดีพวกนั้นหรือ”

ชายหนุ่มถือพัดที่กำลังยิ้มแย้มเดินเข้ามาด้วยความหยิ่งผยอง

“มันคือเด็กน้อยสองคนนี้” หลี่จงเทียนตอบ

"เจ้ากล้าไปเดิมพันกับข้าที่ลานต้นกำเนิดหรือไม่ รับรองว่าพวกเจ้าจะไม่มีโอกาสได้เดินเพ่นพ่านในเมืองศักดิ์สิทธิ์อีก" ชายหนุ่มคนนั้นเหลือบมองพวกเขาด้วยหางตา

อู๋จื่อหมิงเยาะเย้ย: “สักประเดี๋ยวการเดิมพันครั้งใหญ่จะเริ่มต้นขึ้น ไม่ทราบว่าพวกเจ้ามีความกล้าหรือไม่!”

“การต่อสู้กับพวกเขาจะเป็นสงครามครั้งใหญ่ได้อย่างไร โจพูดเรื่องไร้สาระแล้ว?” ชายหนุ่มคนนั้นสายหน้าด้วยรอยยิ้มระอาใจก่อนจะแค่นเสียงและกล่าวว่า

"เว้นแต่ปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์จะเกิดใหม่"

เขาไม่ได้มองไปที่เย่ฟ่านและหลี่เหอซุยสักครั้ง เขาสะบัดแขนเสื้อและเดินจากไปด้วยความหยิ่งผยอง

อู๋จื่อหมิงและหลี่จงเทียนเห็นได้ชัดว่าหวาดกลัวชายหนุ่มคนนั้นมาก พวกเขารีบติดตามไปราวกับเป็นเด็กรับใช้

“เด็กน้อยคนนี้เป็นใคร” หลี่เหอซุยเอียงตาและมองดูทั้งสาม

“ควรจะเป็นสมาชิกของตระกูลขุนนางโบราณ คาดคิดว่าเด็กน้อยนี่คงมีความสามารถไม่น้อย บางทีพวกเราอาจจะตักตวงผลประโยชน์จากเขาได้อีกครั้ง” เย่ฟ่านพูดพลางมองที่ด้านหลังของบุคคลนั้น

“เจ้าแน่ใจได้ยังไง” หลี่เหอซุยถาม

“นิ้วชี้ข้างขวาของบุคคลผู้นี้แสดงแสงสีทองจางๆ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจากการสัมผัสศิลาต้นกำเนิดมากเกินไป” เย่ฟ่านกล่าว

“คิดว่าครั้งนี้เราจะหาเงินได้อีกเท่าไหร่” หลี่เหอซุยถาม

“นั่นขึ้นอยู่กับความพยายาม” เย่ฟ่านยิ้มอย่างสงบ

“เจ้าเด็กขี้โกง”หลี่เหอซุยยิ้ม

"เด็กน้อยคนนี้มีความสามารถมาก นั่นเป็นเหตุผลที่จะทำให้เขาเสียเดิมพันมากกว่าเดิม" เย่ฟ่านยิ้มพร้อมกับเดินเข้าไปในประตู

เมื่อเขามาถึงหอคอยสมบัติอสูรสวรรค์ เหยาเยว่กงก็รออยู่ก่อนแล้ว เขาพาทั้งสองไปนั่งในตำแหน่งแขกพิเศษซึ่งไม่ได้เปิดเผยตัวตนของพวกเขา

“นักพรตมังกรแดงก็อยู่ที่นี่ด้วย” หลี่เหอซุยชี้ลงไปข้างล่าง

ในตำแหน่งที่ไม่เด่นเท่าไหร่ นักพรตมังกรแดงนั่งตัวตรง มีผู้คนมากมายที่นั่งอยู่ข้างๆเขา เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้ล้วนมีสถานะเท่าเทียมกับเขาทั้งสิ้น

“วันนี้มีการขายยาศักดิ์สิทธิ์ แน่นอนว่าสัตว์ประหลาดโบราณพวกนี้ต่างก็ให้ความสนใจ” หลี่เหอซุยหัวเราะฮิฮะ

จะมีสมบัติมากมายในการประมูลครั้งนี้ ยาศักดิ์สิทธิ์โบราณถูกกำหนดให้เป็นของชิ้นสุดท้าย

ทันใดนั้นหลี่เหอซุยก็หยุดหัวเราะและพูดว่า: "ข้าเห็นท่านปู่ของข้า เจ้าห้ามเอาผลไม้ที่ถูกกัดแทะออกมาอย่างเด็ดขาด"

13 มหาโจรก็มาด้วย

ทันใดนั้น เย่ฟ่านเห็นคนสองสามคนที่สวมมงกุฎมังกร พวกเขานั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มผู้สูงสุดนับสิบ

“นั่นควรจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของราชวงศ์อมตะจากภาคกลาง?”

หลี่เหอซุยสังเกตเห็นและพยักหน้า: "ต้องเป็นจักรพรรดิของตระกูลใดตระกูลหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย"

“มีคนหัวโล้นด้วย” ตาของหลี่เหอซุยเบิกกว้างและมองไปยังคนกลุ่มหนึ่ง

"หัวโล้นของพวกเขาดูเหมือนจะเปล่งรัศมีที่ไม่ธรรมดา"

เย่ฟ่านก็รู้สึกประหลาดใจมากเช่นกัน " ชาวพุทธจากทะเลทรายตะวันตก คนพวกนี้แข็งแกร่งกว่าผู้สูงสุดทั่วไปมาก!”