470 - อาวุธเต๋าแห่งสวรรค์และปฐพี!

470 - อาวุธเต๋าแห่งสวรรค์และปฐพี!

เมื่อได้ยินเช่นนี้ทุกคนก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง พวกเขาสงสัยว่าเย่ฟ่านอาจจะเสียใจจนกลายเป็นคนเสียสติไปแล้ว

มีเพียงแม่ชีน้อยเท่านั้นที่สายตายังคงจับจ้องไปยังหินสีแดงด้วยความหวั่นไหว

“ตัดเร็ว ข้าอยากดูว่ามีอะไรอยู่ข้างใน”

เย่ฟ่านยังคงไม่ขยับ สายตาของเขาจ้องมองทุกคนเป็นเชิงท้าทายอีกครั้ง

"หินแบนเช่นนี้ เจ้ายังคาดหวังว่าจะมีสมบัติหายากอีกหรือ?”

"รีบเปิดมันสักที ถ่วงเวลาไปก็ไม่มีประโยชน์!"

คนสองกลุ่มที่เล่นการพนันกับเย่ฟ่านไม่เชื่อว่าจะมีของวิเศษอยู่ภายในหินก้อนสีแดงนี้ พวกเขาคิดว่าเย่ฟ่านกำลังถ่วงเวลาอยู่

“เข้าร่วมตอนนี้ได้ไหม? ในเมื่อยังมีก้อนหินอยู่ข้าก็อยากจะพนันเหมือนกัน”

"ข้าอยากเข้าร่วมด้วย!"

“นับข้าด้วย!”

ในตอนนี้ผู้คนมากมายต่างก็คิดว่าเย่ฟ่านเสียสติไปแล้ว พวกเขารีบรวบรวมเดิมพันอีกหลายหมื่นจินอย่างรวดเร็ว

หลี่เหอซุยกระวนกระวายเป็นอย่างมาก เขาแอบส่งเสียงไปเย่ฟ่านด้วยความตกใจ

“อย่าห่วงเลย สิ่งที่อยู่ด้านในทำให้ข้ารู้สึกกลัวไม่น้อย มันจะต้องเป็นของวิเศษอย่างไม่ต้องสงสัย” เย่ฟ่านตอบ

“เด็กน้อยเจ้าร้ายกาจจริงๆ!” หลี่เหอซุยฟื้นคืนความเชื่อมั่นกลับมาอีกครั้ง

“นี่คือโอกาสครั้งสุดท้าย พวกเจ้าจะไม่มีโอกาสได้เดิมพันอีกแล้ว?!” เย่ฟ่านตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง

“มาเถอะ ข้าขอมีส่วนร่วมด้วย”

หลี่เหอซุยแอบสาปแช่งด้วยเสียงต่ำ เขาค้นพบว่าคนที่กล่าวคำพูดนี้คือหลี่อี้ซุยที่เป็นญาติผู้ใหญ่ของหลี่จงเทียน ซึ่งตอนนี้กำลังส่งต้นกำเนิดบริสุทธิ์หลายหมื่นจินเข้ามาเดิมพัน

เย่ฟ่านเย้ยหยันที่มุมปาก หลุมดักปลานี้ได้ผลเกินคาด เพียงแค่ชายชราคนนี้คนเดียวก็เดิมพันต้นกำเนิดกับพวกเขามากกว่า 50,000 จิน

เมื่อรวมกับต้นกำเนิด 40,000 จินที่รวบรวมได้ในรอบ 2 มันก็ทำให้เขาตื่นเต้นราวกับถูกฉีดเลือดไก่เข้าไปในร่างกาย

“คราวนี้จะเปิดแล้วนะ!” เย่ฟ่านกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“เปิดเถอะเลิกถ่วงเวลาได้แล้ว ยังไงเจ้าก็ไม่มีจุดจบที่ดีอย่างแน่นอน!” อู๋จื่อหมิงเยาะเย้ยด้วยความตื่นเต้น

แต่ทันทีที่มือของเย่ฟ่านบีบลงไปที่หินสีแดง หัวใจของหลี่อี้ซุยก็สั่นสะท้าน ใบหน้าของเขาซีดขาวไร้สีเลือด แต่น่าเสียดายที่ทุกสิ่งทุกอย่างสายไปแล้ว

“เด็กน้อยเจ้าต้องการให้ปิดผนึกสถานที่แห่งนี้หรือไม่?” นักพรตชราสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลง

"ขอรบกวนผู้อาวุโสแล้ว!" เย่ฟ่านมั่นใจมาก

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมาทุกคนก็กลัวจนตัวแข็ง แม้ว่าพวกเขาจะไม่เชื่อเย่ฟ่าน แต่นักพรตชราของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เต๋าคือผู้สูงสุดที่แข็งแกร่ง เขาจะต้องสัมผัสได้ถึงบางสิ่งอย่างไม่ต้องสงสัย!

แน่นอนว่ายังมีอีกหลายคนที่มีระดับบ่มเพาะต่ำต้อย พวกเขาไม่สามารถสัมผัสถึงรัศมีอันตรายนั้นได้พวกเขาจึงยิ้มเยาะที่มุมปากต่อไป

“พวกเจ้าหลงกลเด็กน้อยนี้แล้ว!”

นักพรตชราแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เต๋าถอนหายใจด้วยความสมเพช ก่อนจะลงมือปิดผนึกสถานที่แห่งนี้อย่างแน่นหนา

ตั้งแต่ต้นจนจบนักพรตเต๋าดินแดนศักสิทธิ์นั้นสงบมาก แต่ใบหน้าของทุกคนกลับซีดขาวเต็มไปด้วยความกลัว

“น้องชายเจ้าแน่ใจนะว่ามันมีสมบัติหายากอยู่ในนั้นจริงๆ?”เหยาเยว่กงถาม และองค์ชายเซี่ยก็มีสายตาจริงจัง

“แน่นอน” เย่ฟ่านตอบ

เมื่อพูดจบเย่ฟ่านก็ปลดปล่อยกระบี่เล็กๆออกมาจากกลางหน้าผาก มันเป็นสัมผัสศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังของเขา เขาเรียกใช้มันเพราะเขาสัมผัสได้ถึงสิ่งอันตรายที่อยู่ด้านในก้อนศิลาสีแดง

ถึงตอนนี้รอยยิ้มบนใบหน้าของเย่ฟ่านหายไปอย่างสมบูรณ์และดวงตาของเขาก็จริงจังมาก เย่ฟ่านเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง มือของเขาหั่นด้วยมีดสีเงินอย่างช้าๆด้วยความกลัวเล็กน้อย

ปัง!

ทันใดนั้นก็เกิดแรงระเบิดสั่นสะท้าน รังไหมสีทองบินออกมาจากก้อนหินสีแดงเข้ม แสงระยิบระยับของมันสร้างความหวาดกลัวให้ทุกคนที่อยู่ที่นี่

"อาวุธสังหาร!"

ทุกคนมีใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความกลัว พร้อมกับรีบถอยห่างออกจากรังไหมสีทองน้ำอย่างรวดเร็ว!

"บูม"

ภายในสวนเกิดแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ รังไหมสีทองพยายามทะลวงออกจากการควบคุมของนักพรตชราอย่างบ้าคลั่ง

"มันมีชีวิต มันเป็นอสูรโบราณหรือไม่?!!”

ทุกคนต่างขวัญผวาถึงขีดสุด พวกเขาล้วนเคยได้ยินตำนานที่เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตอมตะในต้นกำเนิดสวรรค์ และแรงสั่นสะเทือนครั้งนี้แม้แต่ผู้สูงสุดก็ยังสั่นสะเทือนในจิตใจ

เย่ฟ่านรีบถอยกลับโดยไวเพราะนี่คืออันตรายที่เขาไม่สามารถต่อต้านได้

ในขณะนี้กลิ่นอายสังหารอันบ้าคลั่งสาดกระจายไปทุกทิศทุกทาง ผู้ที่มีระดับบ่มเพาะต่ำต้อยถึงกับต้องคุกเข่าลงด้วยความกลัว

แต่แม้ว่าวัตถุชิ้นนั้นจะมีความบ้าคลั่งอย่างใหญ่หลวง แต่ผู้สูงสุดที่อยู่ในลานพนันแห่งนี้ก็มีไม่น้อย พวกเขาร่วมมือกันเพื่อปราบปรามเจ้าสิ่งมีชีวิตนั้นอย่างรวดเร็ว

ปัง ปัง ปัง!

รังไหมสีทองปะทะกับการโจมตีของผู้สูงสุดในลานพนันหินหลายครั้ง เจตนาฆ่าของมันทำให้หัวใจผู้คนสั่นสะท้าน กลิ่นอายสังหารนี้เข้มข้นจนน่าเหลือเชื่อ!

ปัง!

รังไหมแตกเป็นเสี่ยงๆ และปรากฏเป็นกระบี่สีดำขนาดเล็กที่ยาวเพียงนิ้วเดียวเคลื่อนเข้าหานักพรตเฒ่าราวกับสายฟ้าสีดำ

นักพรตเฒ่าใบหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้ถอยหลัง ทันใดนั้นมือของเขาก็ดึงแส้ปัดสีขาวฟาดหวดเข้าใส่กระบี่สีดำตรงๆโดยไม่หลบเลี่ยง

โครม!

กระบี่สีดำพยายามดิ้นรนหลบหนี แต่เมื่อมันถูกพัวพันโดยแส้ปัดความเร็วของมันก็ลดลงมาก และสุดท้ายภายใต้การร่วมมือของผู้สูงสุดหลายคนพวกเขาก็ปิดผนึกมันได้สำเร็จ

“สวรรค์! เจตนาฆ่านี้คืออะไร กลิ่นอายของมันเต็มไปด้วยเต๋าสังหาร เมื่อครั้งอดีตมันต้องเป็นอาวุธเต๋าสุดขั้วอย่างไม่ต้องสงสัย” ผู้สูงสุดชราคนหนึ่งอุทานด้วยสีหน้าตกตะลึง!

"อาวุธชิ้นนี้มีกลิ่นอายสังหารที่เข้มข้นมากเกินไป แท้ที่จริงแล้วมันถูกปิดผนึกไว้ในหินก้อนนี้ก็เพื่อลบล้างกลิ่นอายสังหารของมัน นั่นเป็นเหตุผลที่พลังของมันลดต่ำลงมาไม่น้อย!”

ผู้เฒ่าบางคนอุทานออกมาด้วยความวาดกลัว

“ดูลวดลายของมันสิ มันเป็นมังกรดำ!”

“ใช่! มีเพียงจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้นที่สามารถใช้สัญลักษณ์มังกรได้!”

เรื่องนี้ทำให้ทุกคนแตกตื่นอย่างถึงที่สุด นี่คืออาวุธเต๋าสุดขั้วของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย เพียงแต่ว่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นคือใครกันแน่!

กระบี่สีดำเล่มเล็กๆมีความยาวน้อยกว่าหนึ่งนิ้ว ลำตัวของมันสลักไว้ด้วยลวดลายของมังกรสีดำที่น่ากลัวอย่างยิ่ง แต่ส่วนด้ามของมันกลับไม่มีความพิเศษอะไร มันคล้ายกับว่าถูกสร้างขึ้นมาจากไม้มะเกลือธรรมดาเท่านั้น

"ระดับของมันอาจจะเทียบเท่ากับอาวุธเต๋าของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ได้!"

"นี่อาจจะเป็นหนึ่งอาวุธที่มีชื่อเสียงที่สุดในดินแดนรกร้างตะวันออกของเรา"

กระบี่มังกรดำแม้จะยาวไม่ถึงหนึ่งนิ้วแต่ก็มีพลังจนน่าเหลือเชื่อ หากไม่ใช่ว่ามันถูกขัดเกลาอยู่ในศิลาต้นกำเนิดเป็นเวลานาน บางทีพลังของมันอาจจะไม่น้อยไปกว่าอาวุธเต๋าสุดขั้วของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เลยก็ได้

ผู้สูงสุดทุกคนมองหน้ากันด้วยความหวาดกลัว หลังจากนั้นโดยไม่ขอความเห็นจากเย่ฟ่านพวกเขาประสานอินและผนึกตราประทับของตัวเองลงไปที่กระบี่เพื่อปิดผนึกมันถาวร!

“นี่คืออาวุธสุดชั่วร้ายที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายฆ่าฟัน พวกเราไม่อาจปล่อยให้มันเข้าสู่โลกมนุษย์ก่อนเวลาอันควรได้”

วัตถุมรณะอันศักดิ์สิทธิ์นี้หากมันถูกขัดเกลาต่ออีกหลายปี เมื่อกลิ่นอายทำลายล้างของมันถูกลบหายจนหมดสิ้น บางทีพลังของมันกลับสู่จุดสูงสุดของอาวุธเต๋าสุดขั้วก็ได้!

ผลลัพธ์นี้ทำให้ใบหน้าของผู้คนมากมายที่เดิมพันกับเย่ฟ่านบิดเบี้ยวไร้สีสัน!

หัวใจของพวกเขาราวกับมีเลือดไหลออกมาอยู่ตลอดเวลา พวกเขาเสียต้นกำเนิดไปหลายหมื่นจินเช่นนี้ มันแทบจะทำให้พวกเขาล้มละลายในครั้งเดียว

“ไอ้บ้าเอ๊ย นี่มันโหดร้ายเกินไปแล้ว!”

“ต้นกำเนิดนับหมื่นจินของเราถูกเด็กน้อยสองคนนี้หลอกลวงไปอย่างหน้าด้านๆ!”

ผู้คนที่เข้าร่วมพนันรู้สึกหมดแรงจนแข้งขาอ่อน ในที่สุดพวกเขาก็รู้แล้วว่าพวกเขาถูกเย่ฟ่านหลอกต้มอีกครั้ง

อย่างไรก็ตามไม่มีใครสนใจความเจ็บปวดของพวกเขา กระบี่มังกรดำเล่มนี้กระตุ้นความปรารถนาของยอดฝีมือทุกคนที่อยู่ในบริเวณ

พวกเขาทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นผู้สูงสุด หากพวกเขาได้ครอบครองอาวุธวิเศษเช่นนี้ ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดได้เลย!

เจียงอี้เฟยเป็นคนแรกที่ส่งเสียงไปยังเย่ฟ่าน เขาเสนอต้นกำเนิดบริสุทธิ์นับล้านจินเพื่อซื้อมัน จากนั้นอันเหมียวอี้ผู้ไร้ที่เปรียบก็เคลื่อนไหวและเสนอราคาเช่นกัน

หากไม่ใช่ว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นในลานพนันหินของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เต๋า เหตุการณ์ในวันนี้จะทำให้เกิดการฆ่าฟันครั้งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย