468 - ผู้ใดกล้าเดิมพันกับข้า

468 - ผู้ใดกล้าเดิมพันกับข้า

หลังจากเวลาผ่านไปนานความเปลี่ยนแปลงไม่ได้มีอะไรมากนัก

จนทำให้เย่ฟ่านขมวดคิ้วและเริ่มมีความกังวลเล็กน้อย

หินก้อนนี้มีมูลค่าถึง 90,000 จิน หากพวกเขาล้มเหลวในการพบสมบัติล้ำค่า พวกเขาคงต้องเจ็บปวดใจไปอีกนาน

หลี่เหอซุยส่งเสียงกล่าวว่า

“วันนี้พวกเราได้กำไรมากแล้ว อย่าเสียใจไปเลย” แม้ว่าเขาจะพูดอย่างนั้นแต่ใบหน้าของเขาก็ซีดขาวไร้สีเลือด

เหยาเยว่กงก็กล่าวด้วยความหวังดีเช่นกันว่า "น้องเล็ก นี่เป็นความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย ชีวิตของพวกเรายังคงยาวนาน ด้วยพรสวรรค์ของเจ้าสามารถหาต้นกำเนิดกลับมาทดแทนได้อย่างแน่นอน"

เย่ฟ่านสงบสติอารมณ์และกล่าวว่า “มันมีบางอย่างอยู่จริงๆ พวกเจ้าเข้าใจผิดแล้ว”

เขาวางศิลารูปมนุษย์ไว้บนพื้นหญ้า และหลังจากวัดหินอย่างระมัดระวังเขาก็เริ่มใช้นิ้วของเขาเจาะลงไป

หลังจากที่นิ้วของเขากดลงไปได้ประมาณหนึ่งนิ้ว ฝ่ามือของเย่ฟ่านก็กลายเป็นสีทอง

"สัมผัสสารฐานเปลี่ยนเป็นทองคำ!" ปรมาจารย์ต้นกำเนิดผมขาวอุทานด้วยความตื่นเต้น

“อะไรนะ ศิลปะต้นกำเนิดในตำนานปรากฏขึ้นจริงๆ ความสามารถนี้แม้แต่ปรมาจารย์ต้นกำเนิดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์และตระกูลขุนนางโบราณก็ยังทำไม่ได้!” ผู้เฒ่าบางคนประหลาดใจมาก

"มัน...เหลือเชื่อมาก นี่เป็นอัจฉริยะที่ไม่เคยปรากฏขึ้นต่อให้ใช้เวลาหลายหมื่นปี!"

รอบๆกลุ่มผู้เฒ่าต่างตกใจ พวกเขาเคยได้ยินเกี่ยวกับศิลปะต้นกำเนิดประเภทนี้ แต่มันเป็นเรื่องราวลึกลับในตำนาน พวกเขาเคยได้ยินและแน่นอนว่าไม่เคยเห็น!

นอกสวนหินระดับสวรรค์ อู๋จื่อหมิง หลี่จงเทียน รวมทั้งคนอื่นๆ ต่างมองหน้ากันอย่างตกตะลึง ใบหน้าของพวกเขาบิดเบี้ยวไร้สีสัน พวกเขาถูกคนอื่นหลอกต้มเข้าให้แล้ว

ในขณะที่ทุกคนประหลาดใจ องค์ชายเซี่ยกลับไม่ได้แปลกใจมากนัก ตั้งแต่ที่เย่ฟ่านค้นพบยาเซียนต้นนั้นเขาก็รู้แล้วว่าเย่ฟ่านมีความสามารถด้านนี้ที่ไม่ธรรมดา

เหยาเยว่กงก็เอนตัวลงและสังเกตการกระทำของเย่ฟ่านอย่างใกล้ชิด เขารู้สึกว่าศิลปะต้นกำเนิดของเย่ฟ่านนั้นพิเศษกว่าที่เขาคิดไว้

หากสามารถสร้างความสัมพันธ์กับคนเช่นนี้ได้ ในอนาคตวังอสูรสวรรค์จะร่ำรวยมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย

แสงสีทองที่ล้นออกมาจากมือของเย่ฟ่านก่อตัวเป็นดวงอาทิตย์สดใสมากกว่า 108 ดวง พวกมันส่องประกายเจิดจ้าสามารถแข่งขันกับดวงอาทิตย์ที่แท้จริงได้

ปรมาจารย์ต้นกำเนิดในฝูงชนอุทานออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า พวกเขานับถือเย่ฟ่านเป็นประมาจารย์ด้านนี้อย่างสมบูรณ์

เย่ฟ่านมีสมาธิมากและไม่ได้รับผลกระทบจากผู้ชม เขาเริ่มลอกหินอย่างสม่ำเสมอ ในขณะที่สายตาของเขาก็จับจ้องอย่างระมัดระวังกลัวว่าสิ่งที่อยู่ด้านในจะหนีไป

“เป็นอย่างไรบ้าง”

หลี่เหอซุยถามอย่างประหม่า หินก้อนนี้มีราคาสูงเสียดฟ้า นี่เป็นการเดิมพันครั้งใหญ่อย่างแท้จริง”

“ยังไม่แน่ใจว่ามีอะไร หวังว่ามันคงไม่ใช่สิ่งมีชีวิตไม่เช่นนั้นพวกเราจะขาดทุนอย่างยับเยิน!”

เมื่อเย่ฟ่านพูดเช่นนี้คนที่อยู่ในส่วนต่างก็โห่ร้องออกมา พวกเขากำลังเฝ้ารอด้วยความตื่นเต้นว่าสิ่งที่อยู่ด้านในนั้นจะเป็นสมบัติล้ำค่าชนิดใดกันแน่

ศิลาก้อนนี้มีราคาสูงเสียดฟ้า มันถูกวางไว้ที่นี่เป็นเวลาหลายปี แม้ว่าจะมีผู้คนมากมายต้องการที่จะเปิดมัน แต่ด้วยราคาที่มากมายมหาศาลพวกเขาก็ไม่กล้าทดลอง

ในที่สุดวันนี้พวกเขาก็ได้รับการยืนยันแล้วว่าด้านในมีบางสิ่งบางอย่างอยู่ และทุกคนต่างก็กระวนกระวายเป็นอย่างมาก

ต้องเข้าใจว่าหากมันเป็นสมบัติล้ำค่าประเภทยา มันอาจจะมีผลอย่างมากในการยืดชีวิตของผู้คน หากมันเป็นอาวุธเต๋าสุดขั้วพวกเขายิ่งไม่กล้าจินตนาการถึงราคาของมันด้วยซ้ำ

"วันนี้เป็นการเดินทางที่คุ้มค่าจริงๆ ในที่สุดความคับข้องใจของข้าตลอดหลายร้อยปีก็ได้รับการแก้ไข!" ผู้เฒ่าบางคนคร่ำครวญซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ตอนยังเป็นหนุ่มข้ามีความกล้าเป็นอย่างมาก แต่ถึงกระนั้นข้าก็ไม่อาจตัดใจซื้อหินก้อนนี้ได้ เด็กน้อยรีบเปิดเถอะ เราผู้เฒ่าไม่สามารถทนได้แล้ว”

สวนหินเต็มไปด้วยความเร่งรีบและคึกคักทั้งภายในและภายนอกทุกคนกำลังพูดถึงความคิดเห็นของพวกเขา

แต่ในขณะนั้นอู๋จื่อหมิงก็หัวเราะเยาะ

"เด็กน้อยที่ไม่รู้จักประมาณตน การกระทำครั้งนี้จะทำให้เขาล้มละลายอย่างแน่นอน ฮิฮิ!"

หลี่จงเที่ยนก็มีความคาดหวังในเรื่องนี้เช่นกัน เขากล่าวอย่างประชดประชันว่า

“เด็กน้อยนี้มีวาจาเขื่องโขมาก ข้าอยากเห็นใบหน้าตอนที่เขาล้มเหลวจริงๆ!”

ในสวนหินหลี่เหอซุยขมวดคิ้วและพูดว่า

"หากเจ้าไม่มีความมั่นใจระดับนั้น เจ้าจะซื้อทำไม"

“การพนันหินคืออะไร หากพวกเราไม่มีแม้แต่ความกล้าที่จะเสี่ยงโชค พวกเราจะมาที่นี่เพื่ออะไร?”

เย่ฟ่านได้ศึกษาตำราต้นกำเนิดสวรรค์จนแตกฉานแล้ว แต่เขาก็ไม่สามารถมองผ่านหินก้อนนี้ได้

เขารู้ดีว่ามันมีบางสิ่งบางอย่างอยู่ด้านใน แต่หากมันเป็นสิ่งมีชีวิตบางอย่าง ต้นกำเนิด 90,000 จินของเขาคงหายวับไปในครั้งเดียว

"เริ่มกันเถอะ!"

ปรมาจารย์ต้นกำเนิดหลายคนเริ่มร้อนรน ร่างกายของเขาสั่นเทา พวกเขาศึกษาต้นกำเนิดมาหลายร้อยปี หินรูปมนุษย์ก้อนนี้เป็นหนึ่งในสิ่งที่คาใจของพวกเขามาตลอด ในที่สุดวันนี้ความจริงก็จะถูกเปิดเผยสักที

แม้แต่นักพรตเต๋าที่สงบที่สุดก็ยังแสดงท่าทางประหลาดใจโดยไม่มีความเฉยเมยอีกต่อไป

นักพรตหญิงแห่งดินแดนศักสิทธิ์เต๋า ก็ปรากฏตัวต่อหน้าเย่ฟ่านแล้ว นางต้องการมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างใกล้ชิด

ขณะที่เย่ฟ่านถือมีดแสงไว้ เสียงทั้งหมดก็หายไป สวนหินขนาดใหญ่เงียบสงัด เหลือเพียงดวงตาที่กระตือรือร้น

"แคร่ก!"

เมื่อเสียงแรกดังขึ้น ทุกคนก็ตกตะลึง ทันทีที่เสียงนี้เปล่งออกมา แสดงว่าขุมทรัพย์ของลานพนันหินจะถูกเปิดเผยในที่สุด!

เศษหินกำลังร่วงลง เย่ฟ่านจดจ่ออยู่กับการเปิดหิน เขาไม่อ่อนโยนอีกต่อไป การลงมือของเขาเร็วมาก

แต่ทันทีที่เห็นถูกเปิดออกทั้งหมดกลับมีเพียงก้อนหินสีขาวที่อยู่ด้านใน มันดูไม่เหมือนสิ่งมีค่าแม้แต่น้อย!

แม้แต่หลี่เหอซุยก็ยังใบหน้าซีดขาว ต้นกำเนิด 90,000 จินของพวกเขาหายวับไปในพริบตา

“แน่นอน แม้แต่ยอดฝีมือที่ดีที่สุดก็อาจจะพบความล้มเหลวได้ เรื่องนี้ไม่น่าแปลกใจอะไร!”

ผู้เฒ่าบางคนผิดหวังมาก พวกเขาให้ความคาดหวังกับหินก้อนนี้มาตลอดหลายปี แต่เมื่อทุกอย่างเปิดเผยพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะเสียใจ

“โชคดีที่ตอนนั้นข้าต้านทานแรงกระตุ้นและไม่ได้ซื้อหินก้อนนี้”

เย่ฟ่านปิดหูและไม่ฟังเสียงเหล่านี้ สายตาของเขายังคงจดจ้องไปที่หินสีขาวและลงมือเปิดอีกครั้ง

“เด็กน้อยเจ้าอย่าเสียใจไปเลย หากมันมีของวิเศษอยู่ด้านในคงเกิดนิมิตของสวรรค์ขึ้นแล้ว เจ้ายังคงอายุน้อยอนาคตของเจ้ายังอีกไกล เจ้าไม่ควรดันทุรังอย่างไร้ประโยชน์!”

คนชราเหล่านี้กำลังส่ายหัวและพยายามกระตุ้นกำลังใจของเย่ฟ่าน อัจฉริยะเช่นนี้ยากที่จะพบพานในรอบหลายหมื่นปี พวกเขาไม่ต้องการให้เย่ฟ่านพังทลายจากความผิดหวัง

เย่ฟ่านไม่ได้พูดอะไร เขายังคงแกว่งมีดต่อไป เมื่อถึงส่วนท้องของหินทุกสิ่งทุกอย่างยังคงเป็นสีขาวอยู่ หลังจากที่เขาตัดเปิดหินก้อนสีขาวจนหมดสิ้นสุดท้ายเขาก็ต้องยอมแพ้

“ฮ่าฮ่า…” อู๋จื่อหมิงหัวเราะและกล่าวว่า

“เจ้าประเมินความสามารถของตนสูงเกินไป หลายปีมานี้ผู้เชี่ยวชาญทุกคนต่างสั่นศีรษะ ไม่มีใครเลือกหินก้อนนี้ เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์จริงๆหรือ?”

หลี่จงเทียนก็ชื่นชมยินดีกับภัยพิบัติของศัตรู เขากล่าวประชดประชันว่า

"สวรรค์และปฐพีนี้กว้างใหญ่ไพศาลนัก มีคนมากมายที่ไม่รู้สถานะของตัวเอง เด็กน้อยเจ้าอวดโอ่อย่างไร้ยางอาย สุดท้ายกลับต้องหน้าแตกยับเยินต่อหน้าทุกคน!”

“ฮะฮะ...”

มีผู้คนมากมายหัวเราะอย่างสนุกสนาน คนเหล่านี้ล้วนเป็นกลุ่มคนที่เสียเดิมพันให้กับเย่ฟ่าน ในที่สุดความคับแค้นของพวกเขาก็ได้ระบายออกมา

ในขณะนี้แม้แต่เหยาเยว่กงและองค์ชายเซี่ยก็ผิดหวังมาก พวกเขาเงียบอยู่ข้างๆและสงสัยว่าพวกเขาประเมิณเย่ฟ่านผิดไปหรือไม่

ในระยะไกลเจียงอี้เฟยขมวดคิ้วเล็กน้อยและหยุดให้ความสนใจที่นี่

อันเหมียวอี้ก็ส่ายหัวเล็กน้อย ใบหน้าที่สวยงามและไร้ที่ติของนางกลับสู่ความสงบอีกครั้ง

ในขณะนี้มีเพียงแม่ชีชุดขาวตัวน้อยเท่านั้นที่ยังคงจับจ้องไปยังหินสีขาวขนาดเท่ากำปั้นซึ่งอยู่ในมือของเย่ฟ่าน

"ทำไมไม่ตัดมันต่อล่ะ"

เย่ฟ่านยืนขึ้นและตะโกนเสียงดังว่า

"ในเมื่อพวกเจ้ามั่นใจว่าข้าล้มเหลว พวกเจ้าที่นี่มีใครกล้าเดิมพันกับข้าหรือไม่!"