440 - รวบรวมต้นกำเนิด

440 - รวบรวมต้นกำเนิด

หลังจากเดินสำรวจเป็นระยะทางกว่าสิบลี้ พวกเขาก็ออกจากทะเลทรายอันกว้างใหญ่โดยสมบูรณ์ และมาถึงขอบของพื้นที่สีเขียว

ตอนนี้เป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง ต้นไม้ส่วนใหญ่ได้สูญเสียใบไปแล้ว และมีต้นไม้เพียงไม่กี่ชนิด เช่นต้นสนเท่านั้นที่ยังคงมีสีเขียวชะอุ่ม

"สุนัขตัวนี้อ้วนพีอย่างยิ่ง พวกเราคงได้ทานตุ๋นสุนัขกันแล้วคืนนี้!"

ด้านหน้ามีเงาของผู้บ่มเพาะหลายคนยืนอยู่ใต้ภูเขาหัวโล้นที่ขอบพื้นที่สีเขียว พวกเขาสวมชุดเกราะสีแดงและมีรอยยิ้มแปลกๆบนใบหน้า

“เด็กน้อยสองคนนั้น ทิ้งต้นกำเนิดทั้งหมดที่พวกเจ้ามีเอาไว้ที่นี่จากนั้นก็ไสหัวออกไป!”

สุนัขสีดำตัวใหญ่เกือบจะกระโดดออกไปแล้วหากเย่ฟ่านไม่ห้ามปรามไว้

"เจ้าคือใคร?"

ใบหน้าของตู้เฟยก็จมลง ในฐานะทายาทของมหาโจร นี่นับเป็นครั้งแรกจริงๆที่เขาถูกคนอื่นปล้น

"พวกเจ้ามาผิดที่แล้ว รีบเอาต้นกำเนิดทั้งหมดของพวกเจ้ามาจากนั้นก็ไสหัวไป!"

คนเหล่านี้เย่อหยิ่งมาก และพวกเขาไม่ได้มองพวกเย่ฟ่านให้ดีด้วยซ้ำ

“แน่นอนสุนัขตัวนี้ต้องอยู่ที่นี่ พวกเราไม่ได้ทานอาหารดีๆมาหลายวันแล้ว” หลายคนหัวเราะโดยไม่กลัวผลที่จะตามมา

“วัง!” จักรพรรดิดำคำรามด้วยความโกรธ

“สุนัขสีดำตัวนี้ค่อนข้างดุ คิดว่ารสชาติของมันก็คงดีด้วย” ชายคนหนึ่งที่สวมชุดเกราะขนาดใหญ่กระแทกฝ่ามือเข้าหาจักรพรรดิ์ดำ

"ปัง!"

การตบนี้รุนแรงมาก แต่สุนัขสีดำตัวใหญ่ไม่ได้กลัวอะไรเลย มันยังคงยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมกับสะบัดกรงเล็บเพียงแผ่วเบาและฝ่ายตรงข้ามก็ถูกบดขยี้ลงกับพื้น

"นี่มันเรื่องอะไร!"

คนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดหน้าเปลี่ยนสี เห็นได้ชัดว่าสุนัขตัวใหญ่ตัวนี้แข็งแกร่งกว่าสุนัขวิญญาณทั่วไป แม้กระทั่งผู้บ่มเพาะอาณาจักรทลึกลับที่หนึ่งก็ยังถูกบดขยี้ในครั้งเดียว

จักรพรรดิดำเต็มไปด้วยความโกรธ มันเคลื่อนที่ราวกับสายฟ้าสีดำ และผู้คนที่ยืนอยู่ด้วยความตกตะลึงนั้นไม่สามารถหลบหนีการโจมตีของมันได้เลย

ในตอนแรกคนพวกนี้ยังพยายามต่อต้านอยู่บ้าง แต่หลังจากที่มีคนหลายคนล้มลงจากคมเขี้ยวของจักรพรรดิดำ คนที่เหลือก็คุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว

“เจ้าเป็นใครกันถึงกล้าดูหมิ่นจักรพรรดิคนนี้?”

จักรพรรดิดำลากผู้บ่มเพาะเหล่านั้นมากองซ้อนกันก่อนจะใช้เท้าเหยียบด้วยท่าทางอหังการ

ภายใต้เสียงคำรามของสุนัขสีดำตัวใหญ่ คนเหล่านี้สารภาพทุกอย่าง พวกเขาเป็นโจรอยู่ในพื้นที่แถบนี้และอิทธิพลของพวกเขาก็มีไม่น้อย

เย่ฟ่านก็หัวเราะและพูดกับตู้เฟยว่า "ที่แท้คนพวกนี้ก็เป็นพนักงานของเจ้า"

“อย่าเปรียบเทียบคนที่ไม่ซื่อสัตย์เหล่านี้กับข้า โจรผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้จริงเพียงบุกยึดดินแดนศักดิ์สิทธิ์และจะไม่รังแกผู้อ่อนแอ”ตู้เฟยก้าวไปข้างหน้าและเตะคนเหล่านั้นอีกคนละเท้า

ในความเป็นจริงพวกเขามีระดับบ่มเพาะอยู่ในอาณาจักรลึกลับชั้นหนึ่ง นี่ไม่ใช่โจรเร่ร่อนที่อ่อนแออย่างแน่นอน

“พวกเจ้ามีแค่ไม่กี่คนเหรอ?” ตู้เฟยกดดัน

"หมู่บ้านของพวกเราอยู่ตรงหน้า ยังมีผู้บ่มเพาะอีกประมาณสิบคนที่อยู่ภายในหมู่บ้าน"

ภายใต้กรงเล็บขนาดใหญ่ของจักรพรรดิดำคนเหล่านี้ก็คายความลับทั้งหมดพร้อมกับต้นกำเนิดที่พวกเขาครอบครองอีกประมาณพันจินออกมาด้วย

ในตอนนี้เย่ฟ่านรวบรวมต้นกำเนิดได้ประมาณ 80,000 จินแล้ว แม้ว่าเขาจะขาดต้นกำเนิดอีกเพียงเล็กน้อยแต่เขาก็ไม่รู้ว่าต้นกำเนิดที่เขาครอบครองอยู่มีความบริสุทธิ์แค่ไหน

บางทีมันอาจจะเพียงพอแล้ว หรือบางทีมันอาจจะยังขาดอีกมาก

“การค้าของพวกเจ้าดีจริงๆ ไม่ทราบว่าหลายปีที่ผ่านมาพวกเจ้าสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้คนมากแค่ไหน?”

เย่ฟ่านเยาะเย้ย เขาหยิบเอาต้นกำเนิดของพวกโจรมาทั้งหมดโดยไม่เหลือไว้แม้แต่ชิ้นเดียว

“นายท่านผู้ยิ่งใหญ่โปรดเหลือไว้ให้พวกเราบ้าง นี่คือชีวิตของพวกเรา หากพวกเราไม่ส่งส่วยไปครึ่งหนึ่งหมู่บ้านของพวกเราจะต้องตายอย่างแน่นอน” หลายคนร้องไห้และเสียใจ

“ด้วยสภาพอนาถาอย่างพวกเจ้ายังต้องส่งส่วยอีกหรือ?” เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจ

เย่ฟ่านไม่คิดเสียเวลา เขาทำการค้นวิญญาณคนเหล่านี้ในทันที จากข้อมูลที่ได้รับ รู้สึกว่าในพื้นที่แถบนี้จะมีห้ามหาโจรที่มีระดับบ่มเพาะสูงส่งเป็นอย่างมาก

พวกที่อยู่ตรงหน้าเขานี้เป็นโจรเร่ร่อน เมื่อถึงเวลาที่กำหนดพวกเขาจะต้องส่งรายได้ของพวกเขาให้มหาโจรทั้งห้า เมื่อได้รับความทรงจำทุกอย่างเย่ฟ่านก็บิดศีรษะของพวกเขาออกจากร่างทันที

“คนพวกนี้ควรถูกฆ่า พวกเขาเป็นเพียงแค่เศษสวะในหมู่มนุษย์เท่านั้น!”

ก่อนฤดูใบไม้ร่วงสิ้นสุดกลุ่มโจรในรัศมี 8,000 ลี้ที่อยู่รอบๆก็ถูกสังหารจนหมดสิ้น สองสัปดาห์ให้หลังเย่ฟ่านก็ออกเดินทางด้วยใบหน้าแช่มชื่น

เย่ฟ่านไม่คาดคิดมาก่อนว่าการเก็บเกี่ยวจะดีขนาดนี้ โจรเร่ร่อนในรัศมี 8,000 ลี้ หลังจากทำความสะอาดแล้วเขาก็รวบรวมต้นกำเนิดได้อีกกว่า 20,000 จิน

หลังจากโจรเร่ร่อนคนสุดท้ายถูกตู้เฟยสังหารพวกเขาก็ร่วมฉลองกันอยู่บนยอดเขาแห่งหนึ่ง

“คราวนี้ข้าฆ่าเพื่อนร่วมงานของเจ้า” เย่ฟ่านยิ้ม

“อย่าเปรียบเทียบพวกเขากับข้า ข้าไม่เคยค้นศพมนุษย์และข้าไม่เคยทำชั่ว” ตู้เฟยโต้กลับด้วยความไม่พอใจ

หลังจากทำความสะอาดเหล่าโจรเร่ร่อนในพื้นที่สีเขียวแห่งนี้ แม้แต่ตู้เฟยก็ยังแปลกใจกับต้นกำเนิดที่พวกเขาได้รับ

เย่ฟ่านกัดขาแกะที่เหลืองอร่ามก่อนจะจิบสุราคำใหญ่และกล่าวว่า

“ข้าคิดว่าหลังจากนี้ข้าควรออกปล้นพวกโจรเร่ร่อนในพื้นที่สีเขียวที่อยู่ใกล้เคียงทั้งหมด บางทีพวกมันอาจจะสะสมต้นกำเนิดเป็นล้านจิน”

ตู้เฟยส่ายหัวและพูดว่า "เจ้ามองโลกในแง่ดีเกินไป พื้นที่สีเขียวนี้พิเศษมาก ข้าสังเกตเห็นว่าพวกมันจะต้องมีมหาอำนาจอยู่เบื้องหลัง บางทีอาจเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยซ้ำ"

“มีโจรเร่ร่อนกลุ่มสุดท้ายเหลืออยู่ แต่ต้นกำเนิดของข้าเพียงพอแล้ว ข้าไม่สามารถรอได้อีกต่อไป” เย่ฟ่านดื่มสุราทั้งไหพร้อมกับขว้างไหสุราลงพื้นและกล่าวด้วยความฮึกเหิม

"ข้าจะหายตัวไปสักเดือนพวกเจ้ารอฟังข่าวดีเถอะ"

" ก่อนอื่นเจ้าต้องออกจากที่นี่และเปลี่ยนสถานที่ โจรเร่ร่อนเหล่านี้อาจได้รับการสนับสนุนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ยังไงเจ้าก็ควรหลีกหนีปัญหาไปก่อน"

“เจ้าหนูหลังจากที่เจ้าประสบผลสำเร็จอย่าลืมส่วนแบ่งของข้าอีกแสนจิน!” สุนัขดำตัวใหญ่เงยหน้าขึ้นและมองเย่ฟ่านด้วยสายตาจริงจัง

“อย่าโลภไปหน่อยเลยข้าจะคืนให้เจ้าแน่”

ในวันนี้เย่ฟ่านเริ่มเข้าสู่ความสันโดษ เขาเลือกเทือกเขาขนาดใหญ่พร้อมทั้งแกะสลักอักขระเต๋ามากมายกว่าแสนตัวเพื่อใช้ในการปกปิดตัวเอง โดยทั้งหมดใช้เวลาสร้างกว่าครึ่งเดือน

เขารู้สึกว่าร่างศักดิ์สิทธิ์ต้องการพลังปราณสวรรค์และปฐพีมากมายมหาศาลมิหนำซ้ำยังต้องใช้ในครั้งเดียวอีกด้วย

ถ้าเขาเติมเต็มพลังปราณพวกนี้ทีละน้อยพลังของมันจะไม่เพียงพอในการบุกทะลวงสู่อาณาจักรต่อไป

นอกจากนี้จักรพรรดิดำได้แกะสลักอักขระเต๋าสำหรับเขาโดยเฉพาะ มันมีอานุภาพยิ่งใหญ่สามารถดูดกลืนปรามสวรรค์และปฐพีในรัศมีร้อยลี้เข้ามาที่นี่