บทที่ 39 - สำเร็จเพราะดาบไว พ่ายแพ้ก็เพราะดาบไว

บทที่ 39 - สำเร็จเพราะดาบไว พ่ายแพ้ก็เพราะดาบไว

นาทีที่ยี่สิบสี่

ริเบรี่ได้บอลทางฝั่งขวาอีกแล้ว

เซซาร์ถอยร่นรักษาระยะห่าง เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกกระชากผ่านไปได้ง่ายๆ ในก้าวเดียว

แต่ริเบรี่กลับแตะบอลไปทางซ้าย เปิดโหมดตัดเข้าในได้อย่างสบายๆ เซซาร์ที่วิ่งตามมาได้แต่สูดดมฝุ่น

ซิเมโอเน่ยืนคุมพื้นที่ในตำแหน่งมิดฟิลด์ตัวรับ จับจ้องริเบรี่ตาไม่กะพริบ

แต่ในขณะเดียวกัน กวายาเรลล่ากับดิดอนนาโต้ก็ปรากฏตัวขึ้นใกล้ๆ กับซิเมโอเน่ กลายเป็นทางเลือกในการผ่านบอลสองทางให้กับริเบรี่

ริเบรี่เหลือบมองดิดอนนาโต้ ง้างเท้าขวาขึ้น ทำท่าเหมือนจะจ่ายบอลให้

แต่ในเสี้ยววินาทีที่เท้าสัมผัสบอล จากที่จะจ่ายก็กลายเป็นการจิ้มบอล ทะลวงพรวดพราดไปซะงั้น หลอกว่าจะจ่ายแต่ดันเลี้ยงลุยเอง!

ซิเมโอเน่ไม่ได้หลงกลซะทีเดียว แต่แค่เสียสมาธิไปเพียงชั่วพริบตา เขาก็วิ่งตามริเบรี่ไม่ทันแล้ว

ไอ้ดาบฝรั่งเศสเล่มนี้ มันไวเกินไปแล้ว!

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีใบเหลืองติดตัวอยู่ ซิเมโอเน่ก็จำต้องระงับความอยากที่จะดึงริเบรี่ให้ล้มลงเอาไว้

ส่วนดิดอนนาโต้กับกวายาเรลล่าที่เพิ่งจะวิ่งมารับบอลจากริเบรี่ ก็เปลี่ยนทิศทางการวิ่งทันที

คนแรกวิ่งสอดขึ้นไปทางซ้าย ส่วนคนหลังสอดลึกเข้าไปในพื้นที่ฮาล์ฟสเปซฝั่งขวา

แนวรับของลาซิโอจึงถูกฉีกออกเป็นช่องว่างเล็กน้อย

รวมถึงฟิลิปโป้ กองหน้าร่างยักษ์ ก็กำลังเบียดกระแทกคู่แข่งไปทางซ้ายด้วย

ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะขอบอล แต่กำลัง... เคลียร์ทางให้ต่างหาก!

ปัง!

ริเบรี่ตะบันยิงไกลจากนอกกรอบเขตโทษฝั่งขวา

ถึงแม้เขาจะอยู่ห่างจากมาร์เคจานี่ ผู้รักษาประตูลาซิโอพอสมควร แต่ระหว่างพวกเขาทั้งสองคนก็ไม่มีใครขวางทางอยู่เลย

ปัง!

เปรี้ยง!

มาร์เคจานี่ปัดบอลเอาไว้ได้

แต่ลูกยิงของริเบรี่ลูกนี้มันหนักหน่วงและทรงพลังมาก ลูกฟุตบอลกระฉอกออกจากมือ ไปชนเสาเหลี่ยมในเข้าประตูไปอย่างสวยงาม

"GOAL!"

"ลูกยิงเวิลด์คลาส! ลูกยิงเวิลด์คลาสอีกลูกแล้วครับ!"

"สามประตูที่เกิดขึ้นในเกมนี้ เป็นการยิงไกลจากนอกกรอบเขตโทษทั้งหมดเลยครับ!"

"ความยอดเยี่ยมของริเบรี่มันปิดไม่มิดแล้วครับ! นี่คือการเลี้ยงหลบผู้เล่นสองคนรวดที่สวยงามมาก!"

"สกอร์รวมกลายเป็นสามประตูต่อสามแล้ว! ปาแลร์โม่ตีเสมอได้สำเร็จ! แถมตอนนี้ทั้งสองทีมยังมีอเวย์โกลทีมละสองลูกเท่ากันด้วย"

"เกมกลับมาสู่จุดเริ่มต้นอย่างแท้จริงแล้วครับ!"

"ลาซิโอเจองานหยาบแล้วล่ะครับ!"

"พวกเขาต้องหาทางหยุดริเบรี่ให้ได้!"

ที่ซุ้มม้านั่งสำรองของลาซิโอ ผู้ช่วยโค้ชกำลังถามมันชินี่ว่าจะปรับแผนไหม?

เช่น ส่งสแตนโควิชที่เร็วกว่าและหนุ่มกว่าไปเล่นเป็นปีกซ้าย เพื่อจัดการกับริเบรี่โดยเฉพาะ

แล้วค่อยส่งมิดฟิลด์ตัวรับลงมาเพิ่มอีกคน?

มันชินี่ส่ายหน้า

อย่างแรกเลย เขาอยากให้สแตนโควิชเป็นศูนย์กลางในเกมรุกแดนหน้า นี่คือหนึ่งในเป้าหมายของเกมนี้ ลาซิโอกำลังต้องการปั้นแกนหลักในแดนกลางคนใหม่

อีกอย่าง เขามองว่าเกมรุกของปาแลร์โม่ไม่ได้น่ากลัวจนถึงขั้นต้องปรับแท็คติกเพื่อรับมือโดยเฉพาะ

ผู้คนมักจะเห็นแต่การเลี้ยงบอลทะลวงอันเฉียบขาดของริเบรี่ แต่กลับมองข้ามไปว่า ดิดอนนาโต้กับกวายาเรลล่าต้องวิ่งขึ้นวิ่งลงเพื่อดึงตัวประกบให้ริเบรี่มากขนาดไหน

นักเตะสองคนนั้นเดี๋ยวก็ต้องหมดแรงข้าวต้มแน่ๆ

เมื่อถึงตอนนั้น ริเบรี่ก็จะเป็นแค่หัวเดียวกระเทียมลีบ เกมรุกของพวกเขาก็จะฝืดไปเอง

"ประกบคนของตัวเองให้ดี! ตัดการเชื่อมต่อระหว่างริเบรี่กับเพื่อนร่วมทีมให้ได้!" มันชินี่ยังคงยึดมั่นในแผนการเดิม

นาทีที่สามสิบหก แท็คติกของมันชินี่ก็แผลงฤทธิ์

ลูกจ่ายของริเบรี่ที่ส่งให้ดิดอนนาโต้ถูกซิเมโอเน่ตัดเอาไว้ได้

ซิเมโอเน่จ่ายบอลเฉียงไปให้เซซาร์

เซซาร์ในฐานะอดีตนักเตะทีมชาติบราซิล ทักษะการเลี้ยงบอลเกมรุกย่อมยอดเยี่ยมอยู่แล้ว เขาโยกหลอกคิเอลลินี่ที่พุ่งเข้ามาสกัดได้อย่างง่ายดาย

จากนั้นเซซาร์ก็ตวัดบอลไปให้ซิโมเน่ อินซากี้ ที่ยืนรออยู่ตรงกลาง

อินซากี้คนน้องดึงตัววิดิชออกมา ก่อนจะจ่ายบอลขวางไปให้เอ็นริโก้ เคียซ่า แปบอลเข้าประตูไปอย่างง่ายดาย

"สี่ประตูต่อสาม! ลาซิโอพลิกกลับมาขึ้นนำอีกครั้ง!"

"แนวรับของปาแลร์โม่เปราะบางราวกับกระดาษ ลาซิโอใช้การจ่ายบอลแค่สามจังหวะ ก็เจาะทะลุแนวรับของทัพอินทรีสีชมพูดำได้แล้ว"

"ทีมลาซิโอชุดที่เต็มไปด้วยอดีตทีมชาตินี้ ต่อให้ไปเจอกับทีมใหญ่ในเซเรีย อา พวกเขาก็ไม่เกรงกลัวหรอกครับ!"

เช่นเดียวกัน ทางฝั่งปาแลร์โม่ก็ยังคงเดินหน้าลุยตามแท็คติกของเหอเทียนฉี่ต่อไป

ริเบรี่พาบอลกระชากลุยแหลก

ส่วนคนอื่นๆ ก็คอยวิ่งวนไปรอบๆ ริเบรี่ เพื่อสร้างตัวเลือกในการจ่ายบอล และป้องกันไม่ให้ริเบรี่โดนรุมกินโต๊ะ

ผลลัพธ์ก็คือ ริเบรี่พาบอลวิ่งไปได้ไม่กี่เมตร แต่กวายาเรลล่า, ดิดอนนาโต้ และลูคาเรลลี่ ที่วิ่งวนอยู่รอบๆ กลับต้องขยับซ้ายทีขวาทีจนสถิติการเดินขึ้นอันดับหนึ่งในฟีดเพื่อนไปเลย

ทั้งสามคนเหงื่อแตกพลั่กราวกับอาบน้ำ

แน่นอนว่า พวกผู้เล่นฝั่งซ้ายของลาซิโอที่ต้องคอยวิ่งไล่ปิดช่องทางการจ่ายบอล ก็ต้องวิ่งเยอะไม่แพ้กัน

นาทีที่สี่สิบเอ็ด ดิดอนนาโต้จ่ายบอลให้ริเบรี่ ริเบรี่เลี้ยงบอลกระชากสลับกับดึงจังหวะทางฝั่งขวา พุ่งเข้าใส่ฮวน โซริน

ปัง!

ริเบรี่กะจังหวะแล้วแตะบอลเร่งสปีดหนี

ฮวน โซริน รู้ตัวว่ากำลังจะโดนผ่านไปได้อีกแล้ว จึงตัดสินใจเสียบสกัดทันที

ริเบรี่กลิ้งกระเด็นออกไปนอกสนาม

"โอ้! ฮวน โซริน เข้าสกัดจังหวะนี้มุ่งเป้าไปที่คนชัดๆ ถึงเขาจะชักเท้าหลบแล้ว แต่ยังไงก็ต้องโดนใบเหลืองครับ"

"ใบเหลืองครับ!"

"เหอเทียนฉี่ที่ข้างสนามออกอาการโวยวายหนักมาก เขาคิดว่านี่มันต้องเป็นใบแดง!"

"ผู้ตัดสินที่สี่กำลังเดินเข้าไปคุยกับเหอเทียนฉี่"

"ผู้ตัดสินวิ่งมาเตือนเหอเทียนฉี่แล้วครับ"

หลังจากนั้น ดิดอนนาโต้ก็รับหน้าที่เปิดฟรีคิก

วิดิชขึ้นโหม่งทำประตู

ลูกฟุตบอลกระดอนออกหลังไป แต่นักเตะปาแลร์โม่กลับพากันวิ่งไปประท้วงผู้ตัดสินทันที

เหอเทียนฉี่ก็ยืนตบแขนตัวเองอยู่ข้างสนาม : "แฮนด์บอล! แฮนด์บอลแล้ว!"

แฟนบอลลาซิโอใจหายวาบ

"ปี๊ด!"

ผู้ตัดสินชี้ไปที่จุดโทษ

"ผู้ตัดสินเป่าให้จุดโทษแล้วครับ! จุดโทษนี้ชัดเจนมาก ลูกโหม่งของวิดิชไปโดนมือของสแตนโควิชเต็มๆ"

"ผู้เล่นแนวรุกมักจะไม่มีนิสัยเอามือไพล่หลังเวลาอยู่ในกรอบเขตโทษฝั่งตัวเองครับ"

"นักเตะลาซิโอพากันไปรุมล้อมประท้วง แต่ผู้ตัดสินยืนยันว่าเห็นเหตุการณ์ชัดเจน"

"ทางฝั่งปาแลร์โม่ ริเบรี่กำลังเดินไปที่จุดโทษครับ เขาคือมือสังหารจุดโทษเบอร์หนึ่งของทีม และเคยยิงจุดโทษเข้ามาก่อนแล้ว"

"และเขาก็เป็นหัวใจสำคัญในเกมรุกของปาแลร์โม่ในเกมนี้อย่างแท้จริง"

"ถ้ายิงลูกนี้เข้า ปาแลร์โม่จะพลิกกลับมาขึ้นนำลาซิโอทันที"

สิบวินาทีต่อมา เสียงโห่ร้องดีใจก็ดังกึกก้องไปทั่วสนาม

"โอ้! ริเบรี่ยิงจุดโทษพลาดครับ!"

"เขาคงจะเกร็งเกินไป! เขาโดนเสียงโห่ของแฟนบอลลาซิโอกดดัน จนเตะบอลลอยโด่งขึ้นอัฒจันทร์ไปเลย!"

"สำเร็จเพราะริเบรี่ พ่ายแพ้ก็เพราะริเบรี่ การที่เขาใช้แรงกระชากลากเลื้อยเยอะเกินไป บวกกับการโดนเตะบ่อยๆ ส่งผลกระทบต่อสัมผัสการยิงประตูของเขาอย่างเห็นได้ชัด!"

"ปาแลร์โม่พลาดโอกาสทองในการพลิกขึ้นนำไปแล้ว และนี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่พวกเขาจะทำได้ด้วย!"

"การพลาดจุดโทษของริเบรี่ครั้งนี้มันเสียหายหนักมาก! เขาเตะโชคดีของตัวเองและปาแลร์โม่ทิ้งไปแล้ว!"

ชั่วพริบตาเดียว ริเบรี่ที่โชว์ฟอร์มเทพมาตลอดทั้งเกม ก็กลายมาเป็นคนบาปของปาแลร์โม่ไปในทันที

บรรยากาศอันแสนเศร้าสลดเข้าปกคลุมทีม

"ไม่เป็นไร อย่าไปคิดมาก ถอยลงมาตั้งรับ! ป้องกันลูกนี้เอาไว้ให้ได้! ต้องป้องกันเอาไว้ให้ได้!" เหอเทียนฉี่ตะโกนเตือนลูกทีม

สุดท้าย ครึ่งแรกก็จบลง

สกอร์รวมยังคงเป็นสี่ประตูต่อสาม ลาซิโอยังคงเป็นฝ่ายได้เปรียบ

ระหว่างที่เดินเข้าอุโมงค์ทางเดิน เหอเทียนฉี่ก็เดินเข้าไปกอดคอริเบรี่ที่กำลังโทษตัวเองอยู่ : "ทำใจให้สบาย จุดโทษมันก็แค่อุบัติเหตุ"

"สิ่งที่ช่วยให้เรายังต่อกรกับพวกนั้นได้สูสี ไม่ใช่จุดโทษ แต่เป็นการทะลวงและการยิงไกลของนายต่างหาก!"

"เริ่มครึ่งหลังมา นายอย่าเพิ่งเลี้ยงลุยเดี่ยวนะ พยายามจ่ายบอลให้พวกดิดอนนาโต้ ปล่อยให้พวกเขาวิ่งทะลวงไปก่อน"

"พอถึงจังหวะที่เหมาะสม ฉันจะส่งโมดริชลงไป ถึงตอนนั้นแหละ จะเป็นเวลาที่เราปิดบัญชีพวกมัน!"

เหอเทียนฉี่จ้องมองเข้าไปในดวงตาของริเบรี่ : "เทียบกับการได้จุดโทษแล้ว เรามีวิธีปิดเกมที่สะใจกว่านั้นเยอะ! เชื่อฉันสิ!"

เมื่อเห็นประกายไฟในดวงตาของเหอเทียนฉี่ ริเบรี่ก็พยักหน้ารับรัวๆ : "ครับ เราจะต้องเป็นฝ่ายคว้าชัยชนะให้ได้ แน่นอนครับ!"

(จบแล้ว)