บทที่ 311 การมาถึงแคว้นแห่งหิมะ

บทที่ 311 การมาถึงแคว้นแห่งหิมะ

ในช่วงสองวันต่อมา นารูโตะก็ได้ตรวจสอบข้อมูลจาก 'ตัวละครหลัก' อีกกลุ่มหนึ่งเช่นกัน

เขาได้รับรู้ว่า 'เมืองคาซาฮานะ' กำลังตกอยู่ในความวุ่นวายจริงๆ

พวกที่เรียกตัวเองว่าขุนนางระดับสูงของแคว้นแห่งหิมะ ต่างก็คันไม้คันมือมานานแล้วที่จะโค่นล้มการปกครองของไดเมียวคนใหม่อย่าง คาซาฮานะ โคยูกิ ผู้ซึ่งไม่ได้แข็งแกร่งเท่า คาซาฮานะ โดโท มีนิสัยอ่อนโยน และสนับสนุนการพัฒนาอย่างสันติ

พวกเขาต้องการก่อตั้งรัฐบาลแคว้นแห่งหิมะที่เป็นของตนเอง!

นับตั้งแต่คาซาฮานะ โคยูกิ ขึ้นครองอำนาจ คนพวกนี้ก็แอบวางแผนเรื่องเหล่านี้อย่างลับๆ มาโดยตลอด รวมถึงการแทรกซึมเข้าไปในหมู่บ้านนินจาหิมะด้วย

เพราะคนพวกนี้ก็รู้ดีว่าต่อให้พวกเขาจะไม่สามารถควบคุมหมู่บ้านนินจาหิมะได้อย่างสมบูรณ์ แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ต้องยึดอำนาจส่วนหนึ่งมาให้ได้

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่ 'การก่อกบฏ' จะมีโอกาสประสบความสำเร็จ

พวกเขาไม่จำเป็นต้องทำลายล้างอีกฝ่ายจนสิ้นซาก ตราบใดที่พวกเขาสามารถซื้อเวลาให้การจัดเตรียมในเมืองคาซาฮานะปะทุขึ้นได้อย่างสำเร็จ จับกุมตัวหรือแม้กระทั่งสังหารคาซาฮานะ โคยูกิไปโดยตรง ถึงตอนนั้น ต่อให้นินจาจากหมู่บ้านนินจาหิมะจะตามมาถึงในภายหลัง มันก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว!

ในฐานะตระกูลที่หยั่งรากลึกในแคว้นแห่งหิมะ พวกเขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับความไม่สงบในประเทศเลย

พวกเขาเชื่อว่าตนเองมีความสามารถและวิธีการเพียงพอที่จะทำให้แคว้นแห่งหิมะกลับมามั่นคงได้

ส่วนท่าทีของแคว้นแห่งไฟและความคิดเห็นของหมู่บ้านโคโนฮะน่ะเหรอ?

นั่นมันง่ายนิดเดียว

มันก็แค่เรื่องของการออกแถลงการณ์เท่านั้น

ตราบใดที่พวกเขายินดีที่จะยอมรับ 'สถานะพี่ใหญ่' ของแคว้นแห่งไฟ และถึงขั้นยอมสละผลประโยชน์บางอย่างให้ พวกเขาก็ไม่เชื่อหรอกว่าแคว้นแห่งไฟและหมู่บ้านโคโนฮะจะยอมทุ่มเทอย่างหนักเพื่ออดีตไดเมียวแห่งแคว้นแห่งหิมะที่ 'ตายไปแล้ว'

ท้ายที่สุดแล้ว แคว้นแห่งหิมะก็เป็นเพียงแค่ประเทศในภูมิภาคที่ห่างไกลที่สุดเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ คนกลุ่มนี้จึงไม่ได้กังวลเกี่ยวกับการแทรกแซงจากกองกำลังภายนอกเลยแม้แต่น้อย

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงกล้าลงมืออย่างอาจหาญ

เนื่องจากซันดายูมีกึ๋นอยู่บ้าง และการกักตุนเสบียงทางทหารที่เกี่ยวข้องภายในประเทศก็ไม่ใช่เรื่องง่าย คนพวกนี้จึงใช้วิธีการต่างๆ เพื่อแอบจัดซื้อเสบียงจำนวนมากอย่างลับๆ จากประเทศต่างๆ เช่น แคว้นบ่อน้ำร้อน แคว้นสายฟ้า แคว้นแห่งน้ำ และแคว้นแห่งไฟ

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความประมาทเลินเล่อของพวกเขา ซันดายูก็ยังคงตรวจพบเบาะแสบางอย่างได้อยู่ดี

ที่สำคัญที่สุด ทีมพ่อค้าบางทีม อย่างเช่นทีมของ 'คุณมิกิ' ก็มีคนที่ซันดายูจัดเตรียมเอาไว้ให้แฝงตัวอยู่แล้ว

หลังจากตระหนักถึงเจตนาของคนพวกนี้ ซันดายูก็ได้ทำการเตรียมการรับมือที่สอดคล้องกันเอาไว้เช่นกัน

อาจกล่าวได้ว่า แคว้นแห่งหิมะที่ดูเหมือนจะสงบสุข แท้จริงแล้วกำลังปั่นป่วนอยู่ภายในอย่างหนัก

ความขัดแย้งภายในจะปะทุขึ้นอย่างเร็วที่สุดภายในหนึ่งเดือน หรืออย่างช้าที่สุดก็ภายในสิ้นปีนี้

ไม่ซันดายูจะเป็นฝ่ายลงมือก่อนพร้อมด้วยข้อมูลและหลักฐานที่แม่นยำ ก็จะเป็นตระกูลขุนนางเหล่านี้ที่เปิดฉากก่อกบฏโดยตรง

หากการก่อกบฏเช่นนี้ไม่สามารถปราบปรามลงได้อย่างรวดเร็ว มันย่อมเป็นหายนะสำหรับแคว้นแห่งหิมะอย่างไม่ต้องสงสัย

สถานการณ์การพัฒนาของแคว้นแห่งหิมะที่เพิ่งจะเริ่มดีขึ้น จะต้องเผชิญกับการพังทลายลงราวกับดิ่งลงเหว

แต่นี่แหละคือโอกาสที่ดีที่สุดของนารูโตะในการเข้ามาแทรกแซง เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการสอดแทรกตัวเองเข้าสู่การเมืองระดับสูงของแคว้นแห่งหิมะ และเพื่อแย่งชิงผลประโยชน์และอำนาจที่เขาต้องการด้วยวิธีที่ตรงไปตรงมาและหยาบคายที่สุด!

หลังจากรวบรวมข้อมูลข่าวกรองที่นารูโตะต้องการแล้ว ก่อนที่จะจากมา นารูโตะก็ลบร่องรอยทั้งหมดทิ้งไปอย่างเงียบๆ

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าไม่มี 'นินจา' อยู่บนเรือลำนี้เลยแม้แต่คนเดียว ต่อให้มี เว้นเสียแต่ว่าพวกเขาจะเป็นนินจาที่เชี่ยวชาญด้านคาถาลวงตา หรือนินจาอย่างตระกูลอุจิวะหรือคุรามะซึ่งมีวิสัยทัศน์และความเข้าใจที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวในการควบคุมจิตใจ นินจาธรรมดาทั่วไปจะไม่มีทางค้นพบการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ที่นารูโตะทำลงไปได้อย่างแน่นอน

นารูโตะไม่ถนัดคาถาลวงตา แต่นั่นก็แค่เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับผู้เชี่ยวชาญด้านคาถาลวงตาเท่านั้น

ในแง่ของความแม่นยำในการควบคุมคาถาลวงตา ด้วยระดับการควบคุมจักระในปัจจุบันของนารูโตะ มันไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะสามารถเทียบเคียงได้เลยจริงๆ

หลังจากจัดการเรื่องทั้งหมดนี้แล้ว ในช่วงหลายวันต่อมา นารูโตะก็เก็บตัวอยู่ในห้องพักอย่างว่าง่าย

เว้นแต่ตอนที่ต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มโจรสลัดเป็นครั้งคราว ซึ่งตามคำขอของมิกิ นารูโตะก็ออกไปแสดงฝีมือเล็กน้อยเพื่อข่มขวัญไล่โจรสลัดพวกนี้ไป

ส่วนเวลาที่เหลือ นารูโตะพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่เปิดเผยตัวตน

เป็นที่น่าสังเกตว่าทั้งบุคลากรที่แฝงตัวมาของฝ่ายซันดายูและฝ่ายตระกูลขุนนางบนเรือ หลังจากได้เห็นฝีมือของนารูโตะแล้ว ต่างก็ต้องการจะดึงตัวเขาไปเป็นพวก

ฝ่ายแรกนั้นค่อนข้างจะแยบยลและไม่ได้เอ่ยปากอะไรออกมาตรงๆ

อย่างไรก็ตาม ฝ่ายหลังกลับเสนอ 'เช็คเปล่า' ให้โดยตรง ถึงขั้นเสนออำนาจในการควบคุมเมืองเล็กๆ ให้หน้าตาเฉย ซึ่งทำเอานารูโตะถึงกับอึ้งไปเลย

เนื่องจากเขามีแรงจูงใจอื่นและไม่ต้องการทำให้คนพวกนี้ตื่นตระหนกในตอนนี้ นารูโตะจึงใช้วิธีอื่นในการปัดสวะให้พ้นตัวไป

คนพวกนั้นก็แค่หยั่งเชิงไปตามนิสัยเท่านั้นแหละ พวกเขาไม่ได้จริงจังที่จะดึงตัวนารูโตะไปเป็นพวกขนาดนั้นหรอก

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นแค่นินจาพเนจร ไม่จำเป็นต้องไปใส่ใจอะไรมากนัก

และก็ภายใต้การเดินทางที่ดูเหมือนจะเงียบสงบแต่แท้จริงแล้วปั่นป่วนเช่นนี้นี่แหละ ที่เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากผ่านไปสิบกว่าวันนับตั้งแต่ออกเดินทางจากแคว้นบ่อน้ำร้อน เมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นแห่งหิมะ ท่าเรือรินเชน ก็ปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้าโดยตรง

"ในที่สุดเราก็มาถึงแล้ว แคว้นแห่งหิมะ!"

เมื่อยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ มองดูทิวทัศน์ที่ค่อนข้างคุ้นเคยตรงหน้า ประกายแสงแห่งความพิเศษก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของนารูโตะ

แม้ว่ามันจะหนาวเหน็บกว่าประเทศบนทวีปอย่างแคว้นแห่งไฟ แคว้นบ่อน้ำร้อน และแคว้นทุ่งนาที่อยู่ในละติจูดเดียวกันมาก แต่เมื่อเทียบกับการมาเยือนแคว้นแห่งหิมะครั้งล่าสุดของนารูโตะ อุณหภูมินี้ก็ถือว่ายอมรับได้แล้ว

ที่สำคัญที่สุด วันที่พวกเขามาถึงรินเชนนั้นท้องฟ้าสดใสและมีแดดจ้า

แสงแดดอันแสนสบายที่สาดส่องลงมาบนผืนดินนี้ ช่วยขับไล่ความหนาวเหน็บออกไปได้เล็กน้อย

"นี่คือแคว้นแห่งหิมะงั้นเหรอคะ?"

สายตาของยาคุโมะและคารินกวาดมองไปรอบๆ และบนใบหน้าของพวกเธอก็เผยให้เห็นถึงความอยากรู้อยากเห็นและความตื่นเต้น

อุณหภูมิค่อยๆ ลดลงมาเรื่อยๆ อยู่แล้ว และหลังจากเข้าสู่น่านน้ำของแคว้นแห่งหิมะ สภาพภูมิอากาศก็เปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันยิ่งขึ้นไปอีก

เด็กสาวทั้งสองคนแทบจะปรับตัวไม่ทัน

โดยเฉพาะยาคุโมะ ซึ่งมีร่างกายที่อ่อนแอกว่า

หากนารูโตะไม่ได้เตรียมการรับมือเพื่อความอบอุ่นและทนต่อความหนาวเย็นเอาไว้ล่วงหน้า ยาคุโมะก็น่าจะเป็นหวัดไปแล้วในช่วงไม่กี่วันนั้นที่อุณหภูมิลดลงอย่างกะทันหัน

"อืม นี่แหละคือแคว้นแห่งหิมะ และมันก็จะเป็น 'บ้าน' ในอนาคตของพวกเราด้วย" นารูโตะพยักหน้ารับ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความรู้สึก

"บ้านในอนาคตงั้นเหรอ?"

คารินและยาคุโมะต่างก็สะดุ้งไปเล็กน้อย

ข้างกายพวกเธอ ดวงตาของเนจิก็เหม่อลอยไปชั่วขณะ ราวกับกำลังหวนนึกถึง 'บ้าน' ของเขาในโคโนฮะ

แม้ว่าเขาจะยังมีญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงอยู่ที่นั่น แต่หลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิตด้วยอาการป่วยและพ่อของเขาต้องมาตายด้วยเหตุผลที่ไร้สาระ บ้านหลังนั้น สำหรับเนจิแล้ว ก็ไม่ได้มีความหมายพิเศษอะไรมากนักอีกต่อไป

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากถูกนารูโตะโน้มน้าว ความตั้งใจของเนจิก็ยิ่งแน่วแน่มากขึ้น

โลกใบนี้จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง! และตระกูลของเขาเองก็ยิ่งต้องเปลี่ยนแปลง!

"ไปกันเถอะ นี่คือก้าวแรกที่แท้จริงของเรา!"

เรือกำลังแล่นเข้าใกล้ท่าเรือแล้ว

เมื่อมองไปยังเมืองท่าที่คุ้นเคยตรงหน้า ประกายอันเฉียบคมก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของนารูโตะ

เขาก้าวเท้าออกไปเป็นก้าวแรก และถ้อยคำของเขาก็เอ่ยออกมาโดยตรง

"อืม!"

เบื้องหลังเขา เนจิ ยาคุโมะ และคารินก็ก้าวเดินตามรอยเท้าของนารูโตะไปติดๆ

ในที่สุดกลุ่มของพวกเขาทั้งสี่คนก็ได้เหยียบย่างลงบนอาณาเขตของแคว้นแห่งหิมะเสียที!