411 - ความสามารถที่แปลกประหลาดของเตาเทพอัคคี

411 - ความสามารถที่แปลกประหลาดของเตาเทพอัคคี

เย่ฟ่านบินขึ้นสู่ท้องฟ้าและโฉบเข้าหาแท่นศิลาสีดำ เนื่องจากพลังกดดันของศิลาแห่งความโกลาหลไม่มีผลต่อปราณปฐพีต้นกำเนิดของเขา คนอื่นจึงได้แต่ด้วยความโกรธแค้น

'ชิ้ง'

เกิดแสงสว่างวาบเย่ฟ่านคว้าม้วนคัมภีร์โบราณไว้ในมือ แต่เขาไม่ได้รู้สึกโล่งใจ การจะเอาคัมภีร์นี้ออกจากแท่นศิลาแห่งความโกลาหลไม่ใช่เรื่องง่าย หากเขาออกจากแท่นบูชานี้ก็จะมีผู้คนมากมายคอยดักฆ่าเขาอยู่ด้านนอก

เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของเขาผู้คนที่อยู่ด้านล่างก็เริ่มร้อนรน

“อย่ามายุ่งกับข้าไม่เช่นนั้นข้าอาจจะเผลอกัดสตรีศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้าสักคำ ''เย่ฟ่านมองลงไป

คำพูดนี้มีผลคุกคามอย่างยิ่ง ยอดฝีมือจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์และสำนักใหญ่มากมายล้วนติดอยู่กลางอากาศแทบจะไม่สามารถขยับตัวได้ และมีเพียงเย่ฟ่านเท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบ

หากกระตุ้นความโกรธแค้นของเขาขึ้นมาจริงๆไม่ทราบว่าเขาจะทำอะไรเลวร้ายลงไปบ้าง

เย่ฟ่านมีหม้อขนาดใหญ่อยู่บนหัว เขาก้าวไปข้างหน้าพุ่งตรงไปยังราชาเผิงน้อยปีกทองที่อยู่ไม่ไกล ในขณะที่มือขวาของเขาเหวี่ยงออกไปราวกับจานสีทอง

'ปัง"

ร่างกายของราชาเผิงน้อยปีกทองถูกกระแทกอย่างถนัดถนี่ เขาทำได้เพียงเบิกตากว้างด้วยความโกรธ อาณาเขตที่เกิดจากศิลาแห่งความโกลาหลกักขังทุกสิ่งทุกอย่างและเป็นการยากที่จะตอบโต้กลับ

“เจ้าไม่สามารถฆ่าข้าได้!”

ดวงตาของราชาเผิงน้อยปีกทองแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น หลังจากถูกโจมตีอย่างรุนแรงเขาทำได้เพียงแค่อดกลั้นเท่านั้น

ปัง!

เย่ฟ่านโจมตีอีกครั้ง ด้วยหมัดทองคำเขาโจมตีราชาเผิงน้อยปีกทองให้บินไปกระแทกแท่นศิลาแห่งความโกลาหลอย่างรุนแรง

ทุกสิ่งทุกอย่างเงียบสนิทยอดฝีมือมากมายที่อยู่รอบบริเวณต่างก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว

เย่ฟ่านชำเลืองมองไปรอบๆ จี้ฮ่าวเยว่ บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง เหยาซี สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกต่างก็มีสีหน้าแปลกๆ...

ภายใต้การจ้องมองของเย่ฟ่าน ราชาศักดิ์สิทธิ์น้อยตระกูลเจียง ยอดฝีมือของคฤหาสน์ม่วงและบุตรศักดิ์สิทธิ์ครอื่นๆต่างก็ใบหน้าซีดขาว กลัวว่าตัวเองจะเป็นรายต่อไป

ผู้คนที่อยู่บนพื้นก็รู้สึกประหม่ามากเพราะกลัวว่าเย่ฟ่านจะตัดสินใจอย่างบ้าคลั่งเพื่อฆ่าบุตรศักดิ์สิทธิ์และผู้ฝึกตนของของพวกเขา มันจะเป็นความสับสนวุ่นวายอย่างสาหัส

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าพวกเขากังวลมากเกินไป แม้ว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์จะไม่สบายใจ แต่พวกเขาก็ไม่กลัวจนเกินเหตุ ทุกคนมีวิธีป้องกันตนเองอยู่แล้ว

เย่ฟ่านขมวดคิ้วเล็กน้อย เป็นการยากสำหรับเขาที่จะฆ่าคนเหล่านี้ อาณาเขตของศิลาแห่งความโกลาหลนั้นแข็งแกร่งเกินไป แม้ว่าเขาจะไม่ถูกจำกัดความเคลื่อนไหวแต่ก็ไม่สามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองได้เช่นกัน

เย่ฟ่านมีความมั่นใจในพละกำลังของตัวเอง ในขณะเดียวกันเขาก็มีหม้อวิเศษอยู่ในการครอบครองอีกด้วย แต่ลำพังเพียงแค่พละกำลังและน้ำหนักของหม้อวิเศษย่อมไม่สามารถสังหารคนเหล่านี้

อาณาเขตที่เกิดจากศิลาแห่งความโกลาหลแผ่ซ่านไปทั่วห้องโถง เอ่อล้นในทุกตารางนิ้วของพื้นที่

แม้ว่าสุนัขสีดำตัวใหญ่มีความสามารถในการทำลายอาณาเขตนี้แต่นั่นดูเหมือนจะไม่ใช่ผลดีสำหรับพวกเขาเสมอไป

เย่ฟ่านเดินอยู่ในความว่างเปล่า เมื่อเขาเดินผ่านจี้ฮ่าวเยว่เขาก็หยุด สิ่งนี้ทำให้ผู้คนจากตระกูลจี้ประหม่ามากและหัวใจของพวกเขาก็บีบรัด

“เจ้าไม่สามารถฆ่าข้าได้!”

จี้ฮ่าวเยว่กล่าวอย่างแผ่วเบา รัศมีแสงรอบร่างกายของเขาราวกับดวงจันทร์ศักดิ์สิทธิ์ มันส่องแสงเพื่อปกป้องร่างกายของเขา

“เจ้ารู้ไหมร่างศักดิ์สิทธิ์ของข้าสามารถยับยั้งอวตารของเจ้าได้ แม้ว่าข้าจะไม่สามารถฆ่าเจ้าได้ทันที แต่ข้าก็ไม่คิดว่าเมื่อเวลาผ่านไปด้วยพละกำลังของข้าจะฆ่าเจ้าไม่ได้!”

“ลองดูสิ”

ดวงจันทร์ศักดิ์สิทธิ์เปรียบเสมือนเทพที่คอยปกป้อง และตอนนี้มันรวมเป็นหนึ่งเดียวกับจี้ฮ่าวเยว่

“รอให้ข้าสังหารนกตัวนั้นก่อน!”

เย่ฟ่านก้าวออกไปฝ่ามือสีทองส่องแสงสว่างวาบอีกครั้ง

"ปัง"

ราชาเผิงน้อยปีกทองถูกโจมตีและลอยออกไปราวสิบจ้าง เย่ฟ่านไม่สามารถใช้พลังรุนแรงมากเกินไปเพราะเกรงว่าการโจมตีของเขาจะทำให้ราชาเผิงน้อยปีกทองหลุดออกจากการควบคุม

“ดีมาก ข้าชอบหม้อวิเศษนี้มาก เจ้าต้องเก็บไว้ให้ข้า”

ราชาเผิงน้อยปีกทองพูดอย่างเย็นชาและมีเจตนาฆ่าอย่างบ้าคลั่งในดวงตาของเขา

"ปัง"

เย่ฟ่านไม่ได้พูดอะไรแต่ทำการโจมตีอย่างต่อเนื่อง ราชาเผิงน้อยปีกทองพยายามใช้ปีกของเขาเพื่อปกป้องร่างกาย ในขณะเดียวกันเขาก็พยายามตะเกียกตะกายออกจากอาณาเขตที่ถูกปิดผนึก

เย่ฟ่านต้องการสังหารราชาในอนาคตของเผ่าพันธุ์เผิงสวรรค์แต่อย่างที่คาดไว้ อาณาเขตแห่งความโกลาหลส่งผลกระทบต่อทุกสิ่งและพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เขาใช้ได้ก็ถูกลดลงไปมาก

เย่ฟ่านไม่รู้ว่าเขาโจมตีไปกี่ครั้ง และตอนนี้แขนของเขาก็เริ่มเจ็บเล็กน้อยแล้ว แต่อาณาเขตแห่งความโกลาหลนั้นทรงพลังเกินกว่าจะฆ่าคู่ต่อสู้ได้

“ฮ่าฮ่าฮ่า...”

รอยเลือดไหลออกจากมุมปากของราชาเผิงน้อยปีกทอง แต่เขากลับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

ทันใดนั้นหว่างคิ้วของเย่ฟ่านก็ส่องประกายสีทองในขณะเดียวกันหน้าผากของราชาเผิงน้อยปีกทองเป็นแสงวาบ และเจดีย์เงินขนาดเล็กก็พุ่งออกมา

ชิ้ง!

มีเสียงที่ไพเราะดังกึกก้อง เจดีย์เงินขนาดเล็กนั้นเปล่งแสงสีเงินสว่างสดใส

“ตาย!”

ในเวลาเดียวกันราชาเผิงน้อยปีกทองคำราม ร่างกายที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เป็นเวลานานของเขาดูเหมือนจะถูกปลดปล่อยอีกครั้งจากอำนาจของเจดีย์เล็กๆนั้น

เสียงคำรามของมังกรเคลื่อนไปบนท้องฟ้า มังกรที่น่ากลัวปรากฏตัวออกมาจากความว่างเปล่าและมุ่งหน้าเข้าหาเย่ฟ่านในทันที

สุดยอดทักษะเผิงสวรรค์ มังกรประจัญบาน!

ราชาเผิงน้อยปีกทองอดกลั้นและไม่ได้ใช้กฎศักดิ์สิทธิ์ในการปกป้องร่างกาย กระทั่งเย่ฟ่านเริ่มใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลัง ราชาเผิงน้อยจึงรู้ว่าหากเขาไม่ทำอะไรสักอย่างเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

ทักษะอันศักดิ์สิทธิ์นี้มีพลังมหาศาลในโลกและสามารถแสดงความสามารถอันยิ่งใหญ่หลังจากที่เข้าสู่อาณาลึกลับระดับที่สี่เท่านั้น

ครั้งสุดท้ายที่เขาเผชิญหน้ากับเย่ฟ่านเขาไม่สามารถใช้ทักษะนี้ได้ สุดท้ายเขาจะได้รับความพ่ายแพ้อย่างน่าสังเวชและไม่ยินยอมพร้อมใจ

“ทักษะนี้สามารถใช้ได้ในอาณาเขตแห่งความโกลาหล ราชาเผิงน้อยปีกทองนั้นทรงพลังน่ากลัวจริงๆ

“น่าทึ่งมาก ไม่น่าเชื่อเลย”

หลายคนอ้าปากค้างและตกใจ

“ข้ารอเจ้ามานานแล้ว!”

เย่ฟ่านไม่ได้แสดงความกลัวออกมาแม้แต่น้อย เท้าของเขาเคลื่อนไหวในทักษะของชายชราผู้บ้าคลั่ง ในขณะหม้อวิเศษของเขาได้ปลดปล่อยปราณปฐพีต้นกำเนิดออกมามากกว่าเดิม

แม้ว่าราชาเผิงน้อยปีกทองจะกลับมาเคลื่อนไหวได้อีกครั้ง แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสามารถต่อสู้ได้อย่างอิสระในอาณาเขตแห่งความโกลาหล

มังกรประจัญบานที่เคยเป็นสีทองของเขาก็สีหมองคล้ำลงอย่างรวดเร็วตามพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ลดลง

เย่ฟ่านต่อสู้เพื่อเอาตัวรอด แม้ว่าเขาจะกำจัดเผิงน้อยปีกทองไม่ได้ แต่เขาก็ต้องสั่งสอนราชาน้อยเผิงปีกทองให้หนักหนาสาหัสมากเท่าที่จะทำได้

“เข้ามาสิเจ้าหนู”

ราชาเผิงน้อยปีกทองมีรอยยิ้มแขวนอยู่ที่มุมปากเปื้อนเลือดของเขา เขาเยาะเย้ยและพูดต่อไป

“ระวังอย่าให้หม้อวิเศษของข้าเสียหายหล่ะ”

เย่ฟ่านไม่ได้เปลี่ยนสีหน้า เขาหยิบเตาเทพอัคคีออกมาและเริ่มเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเช่นกัน

“ต่อให้ข้าฆ่าเจ้าไม่ได้วันนี้ แต่เจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบสุข!”

"มาเถอะไอ้หนู มารับความตายซะดีๆ" เสียงของราชาเผิงน้อยปีกทองเต็มไปด้วยการยั่วยุ

ในขณะที่เตาเทพอัคคีปลดปล่อยเปลวไฟออกมา อาณาเขตของศิลาแห่งความโกลาหลดูเหมือนจะได้รับผลกระทบเล็กน้อย ตัวอักขระเต๋าที่ถูกสลักอยู่บนแท่นศิลาแห่งความโกลาหลก็หายไปส่วนหนึ่งเช่นกัน

"นี่คือ..."

เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจที่เตาเทพอัคคีสามารถกระตุ้นศิลาแห่งความโกลาหล!

ทางด้านหลังคนอื่นๆก็เผยให้เห็นถึงความประหลาดใจ โดยเฉพาะราชาศักดิ์สิทธิ์น้อยจากตระกูลหลัก พวกเขาตกใจจนตาส่องประกาย