บทที่ 221 การเผชิญหน้าระหว่างพี่น้อง

บทที่ 221 การเผชิญหน้าระหว่างพี่น้อง

"ปัง!"

"พลั่ก!"

ร่างสองร่างพุ่งตัดสลับกัน

การเผชิญหน้าด้วยวิชามวยอ่อนของตระกูลฮิวงะแบบดั้งเดิมที่สุด

สำหรับฮินาตะและเนจิ กุญแจสำคัญสู่ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้อยู่ที่การใช้เนตรสีขาว รวมถึงความเข้าใจและความเชี่ยวชาญในวิชามวยอ่อน

ยากที่จะบอกได้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนนอก

แต่ในความขัดแย้งภายในตระกูลฮิวงะ ใครก็ตามที่มีความเชี่ยวชาญในวิชามวยอ่อนมากกว่า ใครที่ใช้เนตรสีขาวได้เก่งกว่า คนนั้นก็คือผู้กุมพลังที่เหนือกว่า!

ไม่ใช่ว่าตระกูลฮิวงะใช้วิชานินจาอื่นไม่ได้

เพียงแต่ในมุมมองของตระกูลฮิวงะ รากฐานที่แท้จริงของพวกเขาก็คือมวยอ่อนและเนตรสีขาว

มุมมองนี้จะเรียกว่าผิดก็คงไม่ได้

อย่างน้อยที่สุด ตราบใดที่ตระกูลฮิวงะเชี่ยวชาญการใช้เนตรสีขาวและมวยอ่อนจนถึงระดับหนึ่ง พวกเขาก็จะไปถึงระดับความแข็งแกร่งของโจนินโดยธรรมชาติ หรืออาจจะติดอันดับโจนินที่เก่งที่สุดด้วยซ้ำ (ในโลกของนารูโตะ เดิมทีไม่มีการแบ่งระดับความแข็งแกร่งที่ชัดเจน โฮคาเงะ โจนิน จูนิน และเกะนินเป็นเพียงตำแหน่ง การกำหนดเพิ่มเติมเหล่านี้ รวมถึงระดับกึ่งคาเงะและระดับซูเปอร์คาเงะ ถูกเพิ่มเข้ามาเพื่อความสะดวก และเป็นข้อกำหนดเพิ่มเติมโดยแฟนๆ ของผลงานต้นฉบับในชาติก่อนของผม ทั้งหมดก็เพื่อจุดประสงค์ในการแยกแยะผู้ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริงออกจากนินจาระดับล่าง)

แต่มันก็ไปถึงได้แค่ระดับนี้เท่านั้น

ไม่ต้องพูดถึงการเข้าร่วมในการต่อสู้ระดับ 'ทำลายล้างโลก' ในช่วงหลังเลย แม้แต่การต่อสู้ระดับคาเงะทั่วไปก็เกินขอบเขตที่ตระกูลฮิวงะจะเข้าไปมีส่วนร่วมได้

นี่คือข้อได้เปรียบของตระกูลฮิวงะ แต่ก็เป็นข้อจำกัดของพวกเขาเช่นกัน

ฮินาตะและเนจิที่กำลังปะทะกันอยู่ด้านล่าง เป็นนินจาตระกูลฮิวงะแบบดั้งเดิมที่สุด

พวกเขาแทบจะไม่ใช้วิชานินจาใดๆ เลย พึ่งพาเพียงความเข้าใจส่วนตัวในวิชามวยอ่อนและการประยุกต์ใช้เนตรสีขาวล้วนๆ

และในจุดนี้...

"พลั่ก!"

"เอ๊ะ!?"

เนจิเหนือชั้นกว่าอย่างเห็นได้ชัด

การหาจุดจักระได้ง่ายกว่าฮินาตะ และใช้วิชามวยอ่อนได้อย่างลื่นไหลและอิสระกว่าฮินาตะ เนจิได้สะกดข่มฮินาตะอย่างสมบูรณ์ตั้งแต่วินาทีที่การแข่งขันเริ่มขึ้น

แม้ว่าฮินาตะจะแข็งแกร่งกว่าในเนื้อเรื่องต้นฉบับเล็กน้อย แต่เธอก็แทบไม่มีโอกาสให้ตอบโต้เนจิเลย

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพื้นฐานของเธอแน่นหนา เพิ่งได้รับการกระตุ้นเมื่อไม่นานมานี้ และผ่านการฝึกฝนจักระที่แคว้นนามิโนะคุนิ เธอจึงพอจะรับมือกับการกดดันที่ยังไม่เอาจริงของเนจิได้อย่างหวุดหวิด

"พลั่ก!"

ร่างที่เคลื่อนไหวรวดเร็ว การโจมตีด้วยหมัดและฝ่ามืออย่างไม่ลดละ

ต้องบอกเลยว่าเนจิเป็นนินจาอัจฉริยะจริงๆ

การประยุกต์ใช้วิชามวยอ่อนของเขาได้มาถึงจุดที่สมบูรณ์แบบแล้ว

เขาสามารถปัดป้องการโจมตีของฮินาตะได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็ใช้แรงของเธอสวนกลับเพื่อสะกดข่มการโจมตีของเธอให้หนักขึ้นไปอีก

"ปัง!"

"พลั่ก!"

"ตึง!"

ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ร่างสองร่างเคลื่อนที่สลับกันไปมา

ระหว่างที่สู้ เนจิก็ไม่ลืมที่จะใช้คำพูดเยาะเย้ยฮินาตะ

"ปัง!"

หลังจากกระบวนท่ามวยอ่อนอีกครั้งผลักฮินาตะกระเด็นถอยหลังไป เนจิมองไปที่ฮินาตะที่เหงื่อชุ่มโชกอยู่ตรงหน้าเขา

ร่องรอยของความโหยหาในอดีตและความเคียดแค้นวาบขึ้นในดวงตาของเขา และด้วยสีหน้าเย็นชา เขาเอ่ยขึ้นว่า "ความแข็งแกร่งของท่านมีแค่นี้แหละ! ท่านฮินาตะ ท่านเอาชนะผมไม่ได้หรอก

นี่แหละคือโชคชะตา

ยอมแพ้ซะเถอะ! ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับท่าน!"

ต้องบอกเลยว่าแม้เนจิจะมีความเคียดแค้นอย่างใหญ่หลวงต่อตระกูลหลัก แต่ความรู้สึกที่เขามีต่อฮินาตะยังคงซับซ้อนอย่างเหลือเชื่อ

เนจิจะไม่มีวันลืมความรู้สึกหวั่นไหวตอนที่ได้เห็นฮินาตะครั้งแรก...เด็กหญิงตัวน้อยที่น่ารักและขยันขันแข็ง

สำหรับเนจิในวัยห้าหกขวบตอนนั้น มันเป็นการพบกันครั้งแรกที่น่าจดจำที่สุด

แต่เป็นเพราะการตายของพ่อของเขา เนจิผู้เกลียดชังบ้านและทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในนั้น ย่อมเกิดความอิจฉา ริษยา และอารมณ์ด้านลบอื่นๆ อีกมากมายต่อฮินาตะ

แต่ถึงจะมีอารมณ์เหล่านั้น เนจิก็ยังอยากจะปกป้องลูกพี่ลูกน้องของเขาอยู่ลึกๆ ในจิตใต้สำนึก

คำพูดเหล่านี้อาจดูเหมือนเป็นการเยาะเย้ย แต่แก่นแท้ของมันก็ยังคงเป็นความหวังที่อยากให้ฮินาตะหยุดและขอยอมแพ้ไปเสียโดยตรง

ด้วยวิธีนั้น เขาจะได้ไม่ต้องทำร้ายฮินาตะ

แม้ว่าตัวเนจิเองจะไม่ยอมรับ แต่วาจาและการกระทำของเขาก็พอจะยืนยันในจุดนี้ได้

ในชีวิตนี้ก็เหมือนกับเนื้อเรื่องต้นฉบับ การที่เขาลงมืออย่างหนักหน่วงในเวลาต่อมา น่าจะเป็นเพราะอารมณ์ด้านลบที่เอ่อล้นออกมาอย่างกะทันหัน

ท้ายที่สุดแล้ว สำหรับเนจิในขั้นตอนนี้ แนวคิดเรื่องโชคชะตาคือความเชื่อในใจที่เขาตั้งใจจะยึดถืออย่างแน่วแน่

และการกระทำของฮินาตะก็ราวกับกำลังโต้แย้งเขา

เด็กหนุ่มอายุ 12-13 ปีไม่ได้มีความอดทนหรือความใจกว้างมากนัก

พูดตรงๆ ก็คือ โอกาสที่เขาจะโกรธเกรี้ยวเพราะความอับอายก็มีไม่น้อย

และในเวลานี้ ฉากที่แทบจะเหมือนกันก็เปิดฉากขึ้น

เมื่อคำพูดสุดท้ายของเนจิที่เอ่ยออกมาจนถึงขีดสุดของความอดทนสิ้นสุดลง ฮินาตะที่ดูมอมแมมเล็กน้อยตรงหน้าเขาก็ยังคงส่ายหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว

หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึก เธอก็มองเนจิอย่างแน่วแน่

"นี่คือวิถีนินจาของฉัน พี่เนจิ

ฉันจะไม่ยอมแพ้ที่นี่!

เพราะมีคนกำลังมองฉันอยู่!

ฉันอยากจะพิสูจน์วิถีนินจาของฉัน!"

ฮินาตะมองกลับไปที่เนจิด้วยสีหน้าที่มุ่งมั่นอย่างถึงที่สุดขณะที่พูด

คำพูดของเธอทำให้สีหน้าของเนจิเย็นชาลงอย่างสิ้นเชิง

"วิถีนินจาของเธออย่างนั้นเหรอ!?

หึ! ช่างเป็นคำพูดที่น่าขันสิ้นดี!

ถ้าอย่างนั้นล่ะก็!"

เนจิที่ถูกยั่วโมโหในทันที ความทรงจำที่ไม่น่าอภิรมย์บางอย่างก็ผุดขึ้นมาในส่วนลึกของจิตใจ

ในเวลานี้ อารมณ์ด้านลบในส่วนลึกของหัวใจเนจิก็พลุ่งพล่านออกมาอย่างกะทันหัน

อารมณ์ที่เขาไม่สามารถสะกดกลั้นได้อีกต่อไป...

"ตู้ม!"

จักระของเขาระเบิดออกโดยตรง

"เนตรสีขาว!"

ในเวลานี้ เนจิไม่มีเจตนาจะออมมือให้อีกต่อไป

เขาตั้งท่ามวยอ่อนอย่างรวดเร็ว ร่างของเขาพุ่งเข้ากดดันฮินาตะโดยตรง

"ฮินาตะ!"

บนอัฒจันทร์ นารูโตะซึ่งสัมผัสได้ถึงจักระของเนจิที่ปะทุขึ้นมาอย่างกะทันหัน รูม่านตาของเขาหดเกร็ง

เมื่อมองไปที่ฮินาตะด้านล่าง สองมือของเขากำราวระเบียงตรงหน้าแน่น กล้ามเนื้อเกร็งเครียด

นารูโตะเตรียมพร้อมที่จะเข้าไปแทรกแซงได้ทุกเมื่อ

นารูโตะจะไม่ขัดขวางความตั้งใจของฮินาตะ แต่เขาก็ไม่อยากเห็นฮินาตะเจ็บตัว

ยิ่งไปกว่านั้น หากเป็นแค่อาการบาดเจ็บเล็กๆ น้อยๆ หรือความยากลำบากสักหน่อย นารูโตะก็ถึงขั้นยินดีที่จะเห็นมัน

ท้ายที่สุด ฮินาตะก็เป็นนินจา การเติบโตมาในเรือนกระจกคงจะไม่ดีนัก

การฝึกฝนที่จำเป็นคือสิ่งที่ขาดไม่ได้

แต่นั่นก็แค่ระดับหนึ่งเท่านั้น

หากเธอต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสในการต่อสู้แบบนี้ นั่นจะไปแตะต้องเกล็ดมังกรย้อน (จุดเดือด) ของนารูโตะอย่างแน่นอน

จักระของเขาถูกดึงออกมารอไว้ล่วงหน้าแล้ว

สายตาของนารูโตะจับจ้องไปที่ทั้งสองคนในสนามประลอง

ร่างของทั้งสองพุ่งเข้าซ้อนทับกันอีกครั้ง

"ปัง!"

ครั้งนี้!

เนจิซึ่งไม่มีท่าทีว่าจะออมมือให้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เนจิซึ่งในใจเต็มไปด้วยความโกรธแค้น กดฝ่ามือลงโดยตรงด้วยความรุนแรง

"พลั่ก!"

"หืม!?"

ทะลวงผ่านด้วยจุดเดียว

แม้ฮินาตะจะใช้ท่าป้องกันตัวแบบเฉพาะของวิชามวยอ่อน แต่เธอก็ยังถูกเนจิทะลวงผ่านไปได้ในทันที

การป้องกันของฮินาตะเปิดกว้าง สีหน้าตื่นตระหนกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

"หึ!"

ตอบรับกับสีหน้าที่เย็นชาของเนจิ เขากระแทกฝ่ามือออกไปอย่างเด็ดขาด

"เนจิ!"

"หยุดนะ!"

"ปัง!"

มันกระแทกเข้าที่หน้าอกของฮินาตะอย่างแรง ปลดปล่อยพลังออกมาเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์

"อั้ก!"

ฮินาตะขมวดคิ้ว สีหน้าเจ็บปวดปรากฏขึ้นบนใบหน้าเล็กๆ ของเธอ