372 - การต่อสู้ของเผิงสวรรค์
372 - การต่อสู้ของเผิงสวรรค์
372 - การต่อสู้ของเผิงสวรรค์
"คนอย่างเจ้าแตกต่างอะไรจากคนพิการ?” เย่ฟ่านเยาะเย้ยอย่างเย็นชา
ผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์อสูรคนนั้นส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ เขาล้วงเข้าไปในหน้าอกเสื้อเพื่อหยิบยาทั้งหมดออกมายัดใส่ปาก ดวงตาของเขาแดงก่ำขณะจ้องมองไปยังเย่ฟ่าน
“ข้าจะฆ่าเจ้า!” “
“ไปเถอะจักรพรรดิดำ สั่งสอนให้มันรู้สำนึกหน่อย” เย่ฟ่านกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉยเมย
"รอก่อนเถอะไอ้หนู!”
สุนัขสีดำตัวใหญ่รู้สึกโกรธมาก แต่มันก็ยังวิ่งไปทางผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์อสูรคนนั้น
เมื่อเห็นการกระทำของมันทุกคนก็รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องไร้สาระจริงๆ ผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์อสูรคนนั้นมีความแข็งแกร่งในระดับตำหนักเต๋าชั้นห้า การที่สุนัขสีดำวิ่งไปเช่นนี้จะไม่เป็นการรนหาที่ตายหรือ?
“บูม”
ผู้บ่มเพาะอสูรคนนั้นกระแทกหมัดออกมา เขาคิดว่าเพียงเท่านี้ก็น่าจะทำให้สุนัขสีดำตัวใหญ่กลายเป็นเนื้อบดได้แล้ว แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ แขนของเขาจะถูกกินเข้าไปตรงๆ!
“คชา” เสียงกระดูกหักดังขึ้น
"โอ้..."
ผู้ฝึกตนจักรพรรดิอสูรส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ข้อมือของเขาขาดหายไปอย่างสมบูรณ์
“อา...,......,.”
ความเจ็บปวดทำให้เขาทนไม่ไหว เขากระชากแขนเท่าที่เหลืออยู่ออกจากปากของสุนัขสีดำและส่งเสียงร้องคร่ำครวญ
“ถุย!”
สุนัขสีดำตัวใหญ่ถ่มแขนข้างนั้นออกมา มันส่ายหัวอีกครั้งก่อนจะวิ่งไปที่สระน้ำที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงเพื่อบ้วนปาก
“เจ้าหนูเจ้าระวังตัวไว้ก่อนเถอะ ข้าบอกแล้วไงว่าข้าไม่ชอบกินเนื้อสกปรก!”
ทุกคนอ้าปากค้างไม่สามารถพูดอะไรได้ สุนัขสีดําตัวใหญ่นี้แข็งแกร่งมาก เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เผ่าพันธุ์อสูรธรรมดา
“สกปรกเกินไป บรรพบุรุษของเจ้าทานแต่อาจมเท่านั้นหรือ เลือดของเจ้าถึงได้เหม็นคลุ้งขนาดนี้!” สุนัขสีดำตัวใหญ่สบถซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“พวกที่มีร่างกายเป็นมนุษย์นี้ข้าเกลียดชังมากที่สุด เจ้าหนูเหตุไฉนเจ้าไม่ลองแปลงกายเป็นนกดู” สุนัขสีดำตัวใหญ่จ้องมองไปที่ราชาเผิงน้อยปีกทองพร้อมกับเลียริมฝีปาก
“จะเริ่มกันหรือยัง!” ตู้เฟยเดินมาข้างหน้า
ราชาเผิงน้อยปีกทองจ้องมองเย่ฟ่านอย่างเย็นชาก่อนจะกล่าวว่า
“ดูเหมือนว่าข้าจะต้องลงมือด้วยตัวเองจริงๆ”
เขาหันกลับมาเผชิญหน้ากับเอี๋ยนหรูหยูและพูดว่า
"ข้าไม่ต้องการทำตามการเตรียมการของคนอื่น นี่คือความประสงค์ของข้า องค์หญิงโปรดเก็บอาวุธของเจ้า ข้าจะผนึกฐานการบ่มเพาะด้วยตัวเอง"
“เจ้าแน่ใจหรือว่าต้องการต่อสู้กับร่างเซียนโบราณในอาณาจักรเดียวกัน?” ตู้เฟยถาม
“ในสมัยโบราณจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่สามารถมีได้กี่คน ทุกคนล้วนเป็นบุคคลที่ไม่มีผู้ใดเทียบได้ ก็แค่ร่างเซียนโบราณเท่านั้นมีอะไรน่าภาคภูมิใจ!” ราชาเผิงน้อยปีกทองกล่าวอย่างเคร่งขรึม
“ฮ่าฮ่าฮ่า” เสียงหัวเราะของเย่ฟ่านดังขึ้นด้วยความสุขใจอย่างยิ่ง เขาแทบจะรอไม่ไหวแล้ว
“ข้าจะสังหารร่างเซียนโบราณในลำดับเดียวกัน นี่คือเส้นทางแห่งการเป็นจักรพรรดิของข้า เจตจำนงแห่งสวรรค์เป็นเช่นนี้ การที่เจ้าได้รับปราณปฐพีต้นกำเนิดมาก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าสุดท้ายมันจะต้องเป็นของข้า!”
ราชาเผิงน้อยปีกทองมีร่างกายสูงใหญ่ ผมสีทองของเขาพริ้วไหวไปกับสายลม นี่เป็นลักษณะของผู้สูงส่งในเผ่าพันธุ์อสูรอย่างไม่ต้องสงสัย
“ข้าไม่เคยฆ่าเผิงสวรรค์มาก่อน แต่วันนี้ข้าจะใช้เลือดของเผิงสวรรค์มาย้อมมือ!” ดวงตาของเย่ฟ่านดูเหมือนจะมีความบ้าคลั่งขึ้นมาเช่นกัน
“ร่างกายของเจ้าล้าสมัยไปแล้ว วันนี้ข้าจะฝังเจ้าไว้ที่นี่!”
ปีกสีทองของราชาเผิงน้อยงอกออกมาที่ด้านหลังของเขา การต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นการเดิมพันด้วยชีวิตและความตาย เขาไม่มีทางปล่อยให้เย่ฟ่านสามารถรอดชีวิตไปได้อย่างแน่นอน
“ข้าเผิงสวรรค์ถูกกำหนดให้เป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ปราณปฐพีต้นกำเนิดของเจ้าถูกเตรียมไว้ให้ข้าโดยสวรรค์ ทุกสิ่งทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว!”
ราชาเผิงน้อยปีกทองบินอย่างดุเดือดด้วยเจตนาฆ่าอย่างบ้าคลั่ง
“เจ้าควรดีใจเถอะที่ครั้งหนึ่งโลกจะได้จารึกชื่อของเจ้าไว้ว่าเป็นผู้ค้นหาวัตถุในการสร้างอาวุธเต๋าสุดขั้วของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่คนนี้!”
“ไอ้นี่มันบ้าน้ำลายเหลือเกิน!” ตู้เฟยกระซิบ
ซิงยี่ถอนหายใจและกล่าวว่า
“เขามีความมั่นใจในตัวเองอย่างยิ่ง ข้าได้ยินมาว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงก็ตั้งใจที่จะเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ตั้งแต่เด็กแล้ว ดังนั้นการต่อสู้ของคนทั้งคู่จึงเหมือนเป็นสิ่งที่สวรรค์กำหนดไว้”
ตู้เฟยกังวลเล็กน้อยและพูดว่า “เขาจะสามารถเอาชนะร่างเซียนโบราณได้จริงหรือ?”
“มันยากที่จะพูดได้ จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในสมัยโบราณนั้นมีทั้งร่างศักดิ์สิทธิ์และร่างกายธรรมดา พวกเราก็เห็นแล้วว่าเย่ฟ่านแข็งแกร่งมากแค่ไหน ใครจะรู้ว่าสุดท้ายผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร”ซิงยี่ส่ายหัว
"เจ้าเด็กมนุษย์เตรียมตัวตายได้แล้ว!" ราชาเผิงน้อยปีกทองตะโกนออกมา ทันใดนั้นพลังอสูรที่ถูกกักเก็บไว้ในร่างกายของเขาก็ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง
“ว้าว”
น้ำตกสีเงินปรากฏออกมาจากความว่างเปล่าพวกมันไหลทะลักไปทุกทิศทุกทาง
"ข้าได้ผนึกตัวเองและกดฐานการบ่มเพาะไปที่ตำหนักเต๋าชั้นสองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!" ราชาเผิงน้อยปีกทองพูดเสียงดัง
ฆ่า!
ราชาเผิงน้อยปีกทองลงมือ เผิงสวรรค์นั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนไหวได้รวดเร็วมากที่สุดในโลก ร่างของเขากลายเป็นแสงสีทองพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านในพริบตา
“ปา”
เย่ฟ่านประสานอินอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นมือสีดำขนาดใหญ่ก็ยื่นออกมาจากความว่างเปล่าและปะทะเข้ากับแสงสีทองของเผิงสวรรค์
“ปัง!”
ราวกับฟ้าร้อง คลื่นกระแทกซัดสาดไปทุกทิศทุกทาง แสงสีทองและสีดำแยกกันออกอย่างรวดเร็ว บนยอดเขาต้นสนโบราณมากมายถูกถอนออกมาทั้งราก นี่เป็นภาพที่น่ากลัวอย่างยิ่ง
ผู้ชมทุกคนต่างตกตะลึง และเมื่อแสงสีทองและสีดำเคลื่อนผ่าน พวกเขาก็รีบถอยหลังและออกจากสนามรบให้เร็วที่สุด
ฆ่า
ราชาเผิงน้อยปีกทองดวงตาเป็นประกาย ร่างกายของเขาพุ่งไปข้างหน้า กำปั้นสีทองของเขาเหมือนลูกไฟศักดิ์สิทธิ์ที่ลุกโชน!
“ปา”
เย่ฟ่านยังคงโจมตีด้วยวิชาความว่างเปล่าอันยิ่งใหญ่ มือสีดำของเขาตกลงมาจากท้องฟ้าด้วยความเร็วไม่แพ้เผิงสวรรค์แม้แต่นิดเดียว
"ปัง"
แสงสีดำและแสงสีทองม้วนพันกันราวกับพายุหยินหยาง คลื่นที่รุนแรงซัดสาดออกไปทุกทิศทางอีกครั้ง เย่ฟ่านและราชาเผิงน้อยปีกทองปะทะกันราวกับเทพสงครามสองคน!
“นกตัวนี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว?” ตู้เฟยรู้สึกประหลาดใจมาก
“นี่เป็นหนึ่งในทายาทของอสูรผู้ยิ่งใหญ่ที่แข็งแกร่งที่สุด พวกเขามีความเร็วที่ทัดเทียมกับหงส์สวรรค์แต่ในขณะเดียวกันร่างกายของพวกเขาก็แข็งแกร่งเหมือนกับมังกรที่แท้จริง” ซิงยี่สูดลมหายใจเข้าไปอย่างหนาวเหน็บ
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่นกตัวนี้จะคุ้มคลั่งอย่างถึงที่สุด” ตู้เฟยอุทาน
เย่ฟ่านค้นพบจุดแข็งจุดอ่อนของฝ่ายตรงข้ามอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเผิงสวรรค์ที่อยู่ในอาณาจักรลึกลับที่สี่ไม่ได้ด้อยกว่าเขาและไม่สามารถทำลายได้
“ปา”
เย่ฟ่านยังคงใช้ออกด้วยทักษะความว่างเปล่าอันยิ่งใหญ่โจมตีอยู่เสมอ!
อย่างไรก็ตามร่างกายของเขาไม่ได้มีความได้เปรียบราชาเผิงน้อยปีกทองแม้แต่น้อย นี่เป็นร่างกายที่แข็งแกร่งทัดเทียมกับทายาทของมังกรที่แท้จริง ด้วยการโจมตีเพียงเท่านี้มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสร้างความเสียหายให้เกิดขึ้น
"ปัง!"
เมื่อทั้งสองแยกจากกัน เย่ฟ่านก็ประสานอินพร้อมกับปลดปล่อยผนึกภูเขาทะเลให้ตกลงมาจากความว่างเปล่า
“นี่มันตราประทับอะไร!” ทุกคนประหลาดใจมาก
น้ำหนักอันมากมายมหาศาลของภูเขาและทะเลกดทับเข้าหาราชาเผิงน้อยปีกทองจนร่างกายของเขาจมลงไปในพื้นโดยไม่ทันตั้งตัว