366 - เขย่าภาคเหนือ 2

366 - เขย่าภาคเหนือ 2

หลังจากที่พวกเขาค้นหาอยู่บนยอดเขานี้หลายชั่วยามในที่สุดเย่ฟ่านก็หมดความอดทนและเตือนว่า

"เลิกเล่นได้แล้ว หม้อใบนี้เป็นสมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของข้า หากเจ้าต้องการมันอย่าหาว่าข้าตัดไมตรีจากเจ้าก็แล้วกัน"

สุนัขสีดำตัวใหญ่รู้ดีว่านี่คือสมบัติแห่งชีวิตของเย่ฟ่าน แม้ว่ามันจะไม่พอใจแต่สุดท้ายมันก็ต้องละความพยายาม

“จักรพรรดิดำเจ้าบอกว่าภูเขานี้เป็นทุ่งเต๋าของผู้ยิ่งใหญ่คนนึง ทำไมข้าถึงไม่พบอะไรพิเศษเลย?” เย่ฟ่านกล่าวด้วยสีหน้างุนงง

“นั่นเป็นหนึ่งในผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ข้าเคยรู้จัก สิ่งที่เขาทิ้งไว้จะค้นหาเจอง่ายๆได้อย่างไร”

“ทำไมเราไม่ขุดมันลงไปเลย” เย่ฟ่านกล่าวด้วยรอยยิ้มแต่สุนัขสีดำตัวใหญ่กลับคำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว

"ข้าเตือนเจ้าแล้ว หากเจ้าไม่พอใจเจ้าก็ไสหัวไปเลย!"

ทันใดนั้นเรือรบขนาดใหญ่ลำหนึ่งก็แล่นผ่านศีรษะของพวกเขาไป ธงผืนใหญ่ที่อยู่บนเรือลำนั้นปักอักษร "จี้" สีทองอย่างชัดเจน

เย่ฟ่านขมวดคิ้ว เขาไม่ได้คาดหวังว่าตระกูลจี้จะเคลื่อนไหวเร็วขนาดนี้

หลังจากนั้นไม่นานก็มีบางคนรีบออกจากภูเขาและค้นหาทุกที่ ผู้บ่มเพาะหลายคนที่ไม่มีเวลาจากไปล้วนแต่ถูกตระกูลจี้สกัดกั้น

เย่ฟ่านไม่รีบเร่ง เขาอยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้ และผู้ฝึกตนของตระกูลจี้ก็มาถึงอย่างรวดเร็ว

"หยุด!" ยอดฝีมือของตระกูลจี้ตะโกน

สิ่งนี้ทำให้เย่ฟ่านขมวดคิ้ว นี่คือขุมพลังของตำหนักเต๋าที่สี่อย่างไม่ต้องสงสัย ความผันผวนของพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฏออกมาจากร่างกายของเขานั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง

จักรพรรดิดำมีรอยยิ้มเย็นชาและกล่าวว่า

“คนผู้นี้ข้าสามารถฆ่าให้ตายได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!”

"เจ้าแน่ใจไหม?"

“ข้าหมายถึงเมื่อก่อน...”

“มีอะไรที่ข้าสามารถพึ่งพาเจ้าได้สักเรื่องไหม?” เย่ฟ่านกล่าว

"นี่ไม่ใช่ศัตรูของข้า เจ้าต้องแก้ไขด้วยตัวเอง หากเจ้าต้องการให้ข้าสังหารคนผู้นี้ เจ้าต้องมอบเมล็ดพันธุ์หัวโล้นหรือไม่ก็เต่าหยกสีดำมาก่อน"

“เจ้ารู้ใช่ไหมว่าหากข้าเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาของตัวเองและหนีไปทั่วภาคเหนือจะไม่มีใครจำได้ แต่ตัวเจ้าไม่เหมือนกัน เจ้าหัวโล้นมีเอกลักษณ์อย่างยิ่ง!”

"เจ้าลองพูดอีกทีซิ!" สุนัขสีดำตัวใหญ่มีหน้าตาบูดบึ้ง

ยอดฝีมือของตระกูลจี้ตกลงบนพื้น เขาอายุยี่สิบกว่าปี ใบหน้าของเขามีความเย็นชาอย่างถึงที่สุด

"เจ้าตามข้ากลับไปที่เทือกเขา ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า”

เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวแล้วพูดว่า

“ถามตรงนี้ไม่ได้เหรอ?”

“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว ไปเดี๋ยวนี้!” ยอดฝีมือของตระกูลจี้ตะโกน

เขาอยู่ในอารมณ์ที่แย่มาก เด็กหนุ่มที่พวกเขาตามล่ากลับลงมือสังหารลูกหลานของตระกูลจี้อย่างโจ่งแจ้งอีกครั้ง เรื่องนี้ทำให้พวกเขาที่เป็นลูกหลานของตระกูลจี้อับอายเป็นอย่างมาก

เป็นไปได้ว่าข่าวเรื่องนี้จะแพร่กระจายไปทั่วภาคเหนืออย่างรวดเร็ว

“ถ้าเจ้าไม่อยากตายก็ติดตามมาเดี๋ยวนี้!” ยอดฝีมือของตระกูลจี้เริ่มหมดความอดทน

"ตกลง" เย่ฟ่านพยักหน้า

ทันใดนั้นสุนัขสีดำตัวใหญ่ก็เคลื่อนไหวราวกับสายฟ้า ปากขนาดใหญ่ของมันกัดคอของผู้ฝึกตนหนุ่มของตระกูลจี้พร้อมกับสะบัดอย่างรุนแรง

ผู้ฝึกตนหนุ่มคนนั้นตกใจเป็นอย่างมาก! เขากำลังป้องกันการโจมตีของเย่ฟ่านแต่ไม่ได้ระมัดระวังต่อสุนัขสีดำตัวใหญ่ ในขณะนี้มันสายเกินไปที่จะคิดถึงการต่อต้าน

ปัง!

เมื่อคอของเขาถูกงับ หม้อวิเศษของเย่ฟ่านก็กระแทกเข้ามาอีกครั้งทำให้ร่างกายและวิญญาณของฝึกฝนอาณาจักรลึกลับที่สี่ของตระกูลจี้ถูกลบหายออกไปในทันที!

หลังจากลงมือสำเร็จ เย่ฟ่านและจักรพรรดิดำก็หายสาบสูญไปจากสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว

………………….

สองวันต่อมาเย่ฟ่านได้พบกับตู้เฟยที่ลานการพนันหินในเมืองสุริยันรุ่งอรุณแคว้นซ่ง

“น้องเย่เจ้าทำเกินไปหรือเปล่า ข้าบอกว่าขอเพียงเจ้าสร้างเหตุการณ์อึกทึกครึกโครมขึ้นมาพวกเราพี่น้องก็จะมาหาเจ้า แต่สิ่งที่เจ้าทำตอนนี้มันเกินความคาดหมายของพวกเราไปแล้ว”

“จริงจังขนาดนั้นเลย?”

“ทำไมไม่จริงจังล่ะ ตอนนี้ยอดฝีมือของตระกูลจี้ล้วนแทรกซึมเข้ามาในแคว้นซ่งมากมาย เมื่อวานนี้ข้าได้ยินว่าจี้ฮ่าวเยว่และน้องสาวของเขาก็อยู่ในเมืองสุริยันรุ่งอรุณเช่นกัน พวกเราคงไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีก”

เย่ฟ่านขมวดคิ้ว จี้ฮ่าวเยว่เป็นร่างศักดิ์สิทธิ์รกร้างตะวันออก เมื่อเขาแสดงพลังของตัวเองเขาสามารถฆ่าผู้ฝึกฝนอาณาจักรลึกลับที่สี่ได้อย่างง่ายดาย

เขาอยู่ยงคงกระพันของคนรุ่นเดียวกัน ตอนนี้เย่ฟ่านไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน

ในเวลาเดียวกันเขาก็นึกถึงเรื่องราวบางอย่างแล้วถามว่า

"งานชุมนุมที่ทะเลสาบหยกยังไม่เริ่มหรือ?"

"ใกล้แล้วพวกเราสามารถไปพร้อมกันได้เลย" ตู้เฟยตอบกลับ

“อ้อ เจ้าบอกว่าจี้ฮ่าวเยว่และน้องสาวของเขามาที่ภาคเหนือ น้องสาวของเขาคือจี้จื่อเยว่หรือจี้ปี่เยว่?” เย่ฟ่านถาม

“น้องเย่ข้าไม่รู้จะพูดอย่างไรกับเจ้าดี เจ้าได้ครอบครองเทพธิดาเหยาซีไปแล้ว เจ้ายังวางแผนที่จะยื่นมือวิเศษไปที่ตระกูลจี้อีกหรือ”

“ปากใหญ่เจ้าพูดเรื่องไร้สาระอะไร?”

“ข้าไม่รู้ว่าพระจันทร์(เยว่)ดวงไหนกันแน่ที่มาถึงที่นี่ ยังไงก็ตาม เมื่อเราไปถึงทะเลสาบหยกเราจะได้เห็นด้วยตาของตัวเอง” หลังจากนั้นตู้เฟยก็บ่นว่า

"เจ้าสร้างปัญหาให้กับข้ามากจริงๆ ข้าได้ยินมาว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงก็อยู่ที่นี่ด้วย ตอนนี้พวกเราต้องออกจากเมืองสุริยันรุ่งอรุณให้เร็วที่สุด"

“บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง” เย่ฟ่านตกใจ

บุคคลผู้นี้เป็นอัจฉริยะแห่งสวรรค์อย่างแน่นอน นี่คือบุคคลที่จะกลายเป็นประมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ในอนาคตอย่างไม่ต้องสงสัย บุคคลผู้นี้ก็เป็นอีกคนที่เย่ฟ่านยังไม่สามารถต่อต้านได้!

เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายมาที่นี่ก็เพื่อหม้อวิเศษของเขา บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงนั้นน่าทึ่งและมุ่งมั่นที่จะเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ถ้าเขาไม่สามารถหาทองคำโลหิตหงส์ได้ เป้าหมายใหม่ของเขาก็จะเป็นปราณปฐพีต้นกำเนิดที่เย่ฟ่านครอบครองอยู่นั่นเอง

“สุนัขสีดำตัวนี้ไม่ธรรมดา หากพวกเราเอามาทำอาหารเสริมรับรองว่าจะต้องทั้งรสชาติดีและได้คุณประโยชน์อย่างแน่นอน” ตู้เฟยมองไปที่จักรพรรดิ์ดำด้วยดวงตาเปล่งประกาย

เย่ฟ่านแทบจะหัวเราะออกมา!

สุนัขสีดำตัวใหญ่ฉีกยิ้มแล้วกล่าวว่า

"เด็กน้อยเจ้ารนหาที่ตายจริงๆ!" พูดจบมันก็กระโดดกัดมือขวาของตู้เฟย

“เจ้าบ้า สุนัขพูดได้ นี่เป็นสุนัขผีหรือเปล่า?” ตู้เฟยตกตะลึงแล้วตะโกนด้วยความเจ็บปวด "โอ้ย! ข้าเจ็บจะตายอยู่แล้ว!"

“จักรพรรดิดำเจ้าปล่อยมือก่อน!” เย่ฟ่านกล่าวด้วยเสียงหัวเราะ

"ข้า#@%￥……" ตู้เฟยกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและสาปแช่ง "เจ้าบ้า ไอ้หมาบ้า ปล่อยนะ เจ้ารู้หรือไม่ว่าท่านปู่ของข้าเป็นใคร!"

“ข้าไม่สนใจว่าปู่ของเจ้าจะเป็นใครมาจากไหน ถ้ากล้าดูหมิ่นจักรพรรดิคนนี้แม้แต่บรรพบุรุษของเจ้าสิบแปดรุ่นก็จะถูกข้ากลืนกินจนหมด!”

สุนัขตัวใหญ่สีดำตัวใหญ่มีใบหน้าสีเข้ม ในขณะที่ตู้เฟยยังคงส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดและสาปแช่งไม่หยุด

"เจ้าหมาบ้า ข้าสาบานจะกัดเจ้าจนตายเหมือนกัน"

“เจ้าปากใหญ่เจ้าควรจะหุบปากได้แล้ว”

เย่ฟ่านมีสีน่ารำคาญจากนั้นจึงส่งเสียงพูดกับสุนัขสีดำตัวใหญ่อย่างลับๆว่า ตู้เฟยเป็นลูกหลานของโจรผู้ยิ่งใหญ่ และมีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถพาพวกเย่ฟ่านไปหาราชามังกรเขียวได้

ในท้ายที่สุดตู้เฟยก็ร้องขอความเมตตาและสุนัขสีดําตัวใหญ่ถึงได้ปล่อยเขาอย่างไม่พอใจ

“ไอ้บ้า ข้าไม่ยอมเลิกรากับมันอย่างแน่นอน!” หลังจากที่ตู้เฟย เป็นอิสระเขาก็ต้องการต่อสู้อีกครั้ง

เย่ฟ่านก็พูดไม่ออกเช่นกัน ตู้เฟยคนนี้มีนิสัยเหมือนกับเด็กมากเกินไปจริงๆ

“เจ้ารู้จักที่ซ่อนของราชามังกรเขียวที่สี่หรือไม่?” เย่ฟ่านถามขึ้นมาคล้ายกับว่าไม่ได้เจตนา

“เจ้าจะไปหาเอี๋ยนหรูหยูเหรอ?” ตู้เฟยกล่าวอย่างรู้ทัน

“เจ้ารู้จักนางด้วยหรือ?” เย่ฟ่านมีความตื่นเต้นขึ้นมาทันที

“แน่นอน คราวที่แล้วมีหญิงสาวที่มีเสน่ห์คนหนึ่งถามเรื่องของเจ้ากับข้า” ตู้เฟยยิ้มอย่างมีความสุข

"นางคือใคร?"

“ข้าไม่ได้ถามชื่อของนาง แต่รูปร่างของนางมีเสน่ห์อย่างยิ่ง”

“รีบพาเราไปพบราชามังกรเขียวนี้” เจ้าหมาสีดำตัวใหญ่ขัดจังหวะ

ตู้เฟยเมินเฉยต่อสุนัขสีดำตัวใหญ่และพูดกับเย่ฟ่านว่า

“เราต้องออกจากเมืองสุริยันรุ่งอรุณทันที เจ้าสร้างปัญหาใหญ่แค่ไหนรู้หรือไม่ ตอนนี้แม้แต่พวกเราพี่น้องก็ยังถูกเจ้าสาระเลวพวกนั้นประกาศจับไปด้วย” เขาหัวเราะอีกครั้งแล้วพูดว่า

"เจ้าไม่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอกเหรอ?