354 - คัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตก

354 - คัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตก

ภาพที่ถูกแกะสลักอยู่บนกำแพงหน้าผานั้นทำให้เย่ฟ่านตกตะลึงมาก เพราะมันไม่ใช่ทักษะการโจมตีที่แท้จริงของเก้าญาณวิเศษลึกลับของดินแดนรกร้างตะวันออก

จากลักษณะท่าทางดูเหมือนยอดฝีมือของทะเลสาบหยกคงคิดค้นวิชานี้ขึ้นมาโดยไม่ได้รับการถ่ายทอดวิชาอย่างถูกต้อง

"ผู้อาวุโสคนนั้นสามารถเชื่อมโยงสิ่งต่างๆจนมาถึงระดับนี้ได้นั่นแสดงให้เห็นว่าพรสวรรค์ของนางยอดเยี่ยมมากแค่ไหน!" เย่ฟ่านถอนหายใจ

ทักษะการโจมตีของเก้าญาณวิเศษลึกลับดินแดนรกร้างตะวันออกนั้นเริ่มต้นจากกระบวนท่าเดียวแต่มีความเปลี่ยนแปลงนับล้าน

ในส่วนของวิชาที่ผู้อาวุโสดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกคิดค้นขึ้นเกิด มันเกิดจากกระบวนท่ามากมายหลายร้อยแต่เปลี่ยนแปลงได้นับหมื่น นั่นแสดงให้เห็นถึงอัจฉริยภาพส่วนตัวของนางเช่นกัน!

เก้าญาณวิเศษลึกลับที่แท้จริงนั้นเริ่มต้นจากหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนแปลงนับล้านแล้วสุดท้ายก็กลับมาเป็นหนึ่งอีกครั้ง หากไม่รู้แจ้งความลับในข้อนี้มันเป็นไปไม่ได้ที่คนอื่นจะลอกเลียนวิชานี้ขึ้นมาได้

เย่ฟ่านยืนนิ่งอยู่อย่างเงียบๆเป็นเวลานาน เขาไตร่ตรองอย่างรอบคอบและพิจารณาอย่างถี่ถ้วน

แม้ว่าวิชาที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้จะไม่สามารถเทียบได้กับวิชาของปรมาจารย์เจียงไท่ซู แต่ก็เป็นแรงบันดาลใจให้เขาสามารถปรับปรุงพลังโจมตีของวิชาดั้งเดิมให้สูงขึ้นไม่น้อย

จนกระทั่งผ่านไปหนึ่งวันและเย่ฟ่านก็มั่นใจว่าได้ตรวจดูภาพแกะสลักที่อยู่ในภูเขานี้จนหมดแล้ว เขาก็ยังไม่เห็นคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกเลย

“ที่นี่ไม่มีคัมภีร์ของจักรพรรดินีตะวันตก เจ้ากำลังหลอกลวงข้าอยู่หรือเปล่า?” เย่ฟ่านจ้องไปที่สุนัขสีดำตัวใหญ่

“ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่าต่อให้เจ้ามองเห็นคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกจริงๆเจ้าก็อาจจะไม่รู้ถึงตัวตนของมัน” สุนัขสีดำตัวใหญ่กล่าว

เย่ฟ่านไม่สามารถพึ่งพามันได้แล้วเขาจึงเริ่มสำรวจภาพแกะสลักใหม่ทั้งหมดอีกครั้ง

"เจอแล้ว!"

สุนัขสีดําตัวใหญ่ตะโกนด้วยความตื่นเต้น เสียงของมันก้องกังวานไปทั้งภูเขา

เย่ฟ่านรีบวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อมาถึงทุกสิ่งกลับว่างเปล่าคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกอยู่ที่ไหน?

"มันอยู่ที่ไหน?"

“ภูเขาลูกนี้เป็นส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์ การได้มันมาหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความโชคดีของเจ้า” สุนัขสีดำตัวใหญ่ตอบพร้อมกับชี้ให้เห็นด้วยสีหน้าจริงจัง

"เจ้าคิดว่าข้าจะโง่เชื่อเรื่องแบบนี้เหรอ” เย่ฟ่านแค่นเสียงอย่างเย็นชา

"มันขึ้นอยู่กับความเข้าใจของเจ้า" สุนัขสีดำตัวใหญ่กล่าว

"ให้มันจริงเถอะ!" เย่ฟ่านจ้องมอง

สุนัขสีดำตัวใหญ่ก็กังวลเช่นกันและพูดว่า "มีพระคัมภีร์อยู่ในภูเขานี้อย่างแน่นอน เมื่อสักครู่นี้ข้าได้ยินเสียงของมันอย่างชัดเจน"

“ได้ยินอะไร?” เย่ฟ่านถาม

“มีเสียงเต๋าลึกลับบอกว่าภูเขาทั้งลูกนี้เป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตก”

ตามคำบอกของสุนัขสีดำตัวใหญ่ "จักรพรรดินีตะวันตก" บรรลุเต๋าอันยิ่งใหญ่ภายในภูเขาแห่งนี้ ดังนั้นนางจึงทำการแกะสลักความรู้แจ้งของนางลงไปในภูเขา

บนหน้าผานี้หากมองดูอย่างจริงจังจะเห็นได้ว่ามันมีรอยประทับฝ่ามือสีทองซึ่งไม่รู้ว่าถูกทิ้งไว้นานแค่ไหนแล้ว เห็นได้ชัดว่าจะต้องมีบางสิ่งที่แปลกประหลาดอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน

"เจ้ากำลังล้อเล่นอยู่หรือเปล่า หากไม่ใช่ก็บอกมาตรงๆพวกเราจะได้ไม่ต้องเสียเวลาอยู่ที่นี่?"

สุนัขตัวใหญ่สีดำเงยหน้าขึ้นเอียงคอแล้วพูดว่า

"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า เจ้าต้องทำความเข้าใจเอง"

เย่ฟ่านรู้สึกเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ครั้งหนึ่งตอนที่เขาอยู่บนยอดเขารกร้างนิกายไท่ซวนเขาเคยได้รับเก้าญาณวิเศษลึกลับของดินแดนรกร้างตะวันออกจากที่นั่น ทำให้เขามีความคาดหวังต่อที่นี่อยู่เล็กน้อย

เย่ฟ่านถือเมล็ดโพธิ์ในมืออีกข้างหนึ่งในขณะที่นั่งสมาธิอยู่บนยอดเขากว่าครึ่งคืน

"เจ้าดำ เจ้ากำลังโกหก ไม่มีคัมภีร์อะไรอยู่ที่นี่!

"มีคัมภีร์แน่นอน แต่ต้องใช้การรู้แจ้งที่น่าอัศจรรย์รวมทั้งโชควาสนาบางอย่างเจ้าจึงจะได้รับคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตก" เมื่อสุนัขสีดำตัวใหญ่พูดคำเหล่านี้แม้แต่มันก็ยังรู้สึกว่าตัวเองค่อนข้างไร้สาระ

เย่ฟ่านถือเมล็ดโพธิ์และนั่งอยู่บนยอดเขาเพื่อทำสมาธิอีกครั้ง แต่หลังจากผ่านไปกว่าชั่วยามเขาก็ยอมแพ้ ดูเหมือนที่นี่จะไม่มีคำภีร์อะไรทั้งสิ้น?

“ในสมัยโบราณจะมีจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่กี่คนกัน คัมภีร์วิชาฝีมือที่พวกเขาทิ้งไว้จะสามารถหาง่ายๆได้อย่างไร” สุนัขสีดำตัวใหญ่ตะโกนจากด้านล่างและกล่าวต่อไปว่า

“ข้ามอบคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกให้เจ้าแล้ว เจ้าจะได้มาหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเจ้า ในส่วนธุรกิจของเราเจ้าจะต้องทำตามสัญญาด้วย”

“ไร้สาระ!” เย่ฟ่านตอบโต้ด้วยความโมโห

“บูม”

ทันใดนั้นท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยแสงอันงดงามที่พุ่งขึ้นมาจากพื้น ดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆไม่ทราบว่าปรากฏออกมาจากที่ไหน และในเวลานี้มันส่องสว่างอยู่บนท้องฟ้าเปลี่ยนเวลากลางคืนให้กลายเป็นกลางวันอย่างฉับพลัน

ภูเขาหินทั้งหมดเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยเปลวเพลิงที่ลุกโชติช่วง และดวงอาทิตย์ที่อยู่บนท้องฟ้าก็ดูเหมือนจะปิดผนึกร่างกายของเย่ฟ่านไม่ให้เคลื่อนไหว

“เจ้าเด็กบ้านี่มีโชควาสนาจริงๆ” ใหญ่สุนัขสีดำหน้าบึ้งเหมือนกินอุจจาระเข้าไปคำใหญ่

ในเวลานี้เหนือผาหิน ดวงตะวันเปลี่ยนท้องฟ้ายามค่ำคืนให้กลายเป็นสีขาว แสงที่ส่องสว่างของมันนั้นถูกดูดกลืนโดยเย่ฟ่านซึ่งถือเมล็ดโพธิ์ไว้ในมือพร้อมกับนั่งสมาธิเพื่อทำการย่อยสลายสิ่งที่เขาได้รับมา

ดวงอาทิตย์ที่อยู่บนท้องฟ้านี้เป็นส่วนหนึ่งของเต๋าอันยิ่งใหญ่ของจักรพรรดินีตะวันตก แม้ว่ามันจะถูกสลักลงที่นี่มาแล้วหลายปี แต่มันก็จะคงอยู่ไปชั่วนิรันดร์

จิตสำนึกของเย่ฟ่านสว่างไสว ร่างกายของเขาลุกโชนไปด้วยแสงไฟที่ขัดเกลาและปรับปรุงรากฐานของเขาให้เกิดความมั่นคงมากยิ่งขึ้น

วิชาที่เขาได้เรียนรู้จากสิ่งที่สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกบันทึกไว้ให้ผู้อาวุโสจางหลินนั้นแม้ว่าจะเป็นแก่นแท้ของคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เลสาบหยก แต่มันก็ไม่ใช่ตำราที่แท้จริง ซึ่งมีขั้นตอนหลายอย่างทำให้ตำหนักเต๋าของเขาไม่แข็งแกร่งเท่าที่ควร

ในตอนนี้ทั่วร่างของเขาเป็นสีแดง จากนั้นค่อยๆโปร่งใส เมฆเพลิงปกคลุมร่างกายของเขาทั้งหมด หัวใจของเขาก็สะอาดจากตำหนิ และร่างกายของเขาก็ดูเหมือนจะถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่อีกครั้ง

มันเป็นความเปลี่ยนแปลงที่เหนือล้ำกว่าการเปลี่ยนแปลงทั้งเก้าที่เขาเคยทำในอดีต

ดวงตะวันดวงใหญ่ล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าไม่มีเนื้อหาของคัมภีร์และไม่มีเสียงใดๆถูกส่งออกมา มันเป็นเพียงสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ที่ทำงานด้วยตัวของมันเอง

มรดกประเภทนี้ไม่ทิ้งคำพูดใดๆไว้ มีเพียงแนวคิดของผู้สร้างซึ่งอนุมานการเปลี่ยนแปลงต่างๆของสวรรค์และปฐพี ในเนื้อหานั้นไม่เคยกล่าวถึงคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกใดๆเลย

แต่เย่ฟ่านรู้ดีว่าสิ่งที่เขาได้รับอยู่ตอนนี้ต่อให้ไม่ใช่คัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกมันก็ต้องเป็นคัมภีร์ลึกลับบางอย่างที่มีคุณค่าไม่ด้อยกว่าอย่างแน่นอน

เย่ฟ่านนั่งอย่างสงบนิ่งอยู่ตลอดทั้งคืน ในเวลาเดียวกันตำหนักเต๋าที่อยู่ในหัวใจของเขาก็ถูกปรับปรุงให้มีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นจน เขารู้สึกว่าเขาสามารถควบคุมมันได้อย่างอิสระราวกับเป็นแขนขาของตัวเอง

เย่ฟ่านยืนอยู่บนหน้าผาร่างกายของเขาสว่างไสวราวกับหยกสีขาว แม้ว่าเขาจะยังเด็กมาก แต่กลิ่นอายของเขานั้นแทบจะทัดเทียมกับทายาทของตระกูลเซียนโบราณ

"เจ้าได้รับ "คัมภีร์จักรพรรดินีแห่งตะวันตก" จริงๆหรือ?” สุนัขสีดำตัวใหญ่ถามอย่างไม่เต็มใจ

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร หรือความจริงแล้วเจ้าคิดจะพาข้ามาที่นี่โดยที่รู้ว่าข้าจะไม่มีวันได้รับคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกจริงๆ?” เย่ฟ่านมองดูสุนัขสีดำตัวใหญ่อย่างรู้ทัน

สุนัขสีดำตัวใหญ่ยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยมและพูดว่า "เป็นไปได้อย่างไร เจ้าเข้าใจว่าจักรพรรดิคนนี้จะไร้ยางอายเหมือนเจ้าหรือ?

"รีบพาข้าไปหาส่วนอื่นของ "คัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตก"! เย่ฟ่านเร่งเร้า

“เจ้าหนู เจ้าได้รับการเชื่อมต่อกับ”คัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตก“แล้วหรือยัง หากเจ้ายังไม่ได้รับการเชื่อมต่อก็อย่าหมายจะศึกษาส่วนต่อไปของคำภีร์?” สุนัขสีดำตัวใหญ่ถามด้วยสีหน้าจริงจัง

"เจ้ากำลังพูดถึงอะไร หากข้าไม่ได้เชื่อมต่อกับคำภีร์มีหรือที่ข้าจะรู้ว่ายังมีส่วนอื่นของคำภีร์อยู่ที่นี่”

"ข้าไม่รู้ว่าส่วนอื่นอยู่ที่ไหน สหายของข้าเพียงบอกเล่าถึงสถานที่แห่งนี้เท่านั้น" สุนัขสีดำตัวใหญ่ส่ายหัวอย่างไร้ความปราณี

“ไร้สาระ อย่าคิดว่าจะหลอกข้าได้ง่ายๆรีบนำทางไป เจ้าไม่ต้องการเต่าดำตัวนั้นหรือ” เย่ฟ่านขู่

"ขอยืมเม็ดถั่วหัวล้านของเจ้าหน่อย ด้วยสิ่งนั้นข้าจะสามารถหาคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกได้อย่างแน่นอน" จักรพรรดิดำกล่าวด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย

"หยุดไร้สาระได้แล้ว รู้ไหมว่าเมล็ดพันธุ์นี้มีไว้เพื่ออะไร" เย่ฟ่านมองไปด้านล่าง

“ทำไมข้าจะไม่รู้ เจ้าใช้มันกระตุ้นดวงอาทิตย์สวรรค์เพื่อให้สำนึกแห่งเต๋าที่ถูกฝังไว้ที่นี่เกิดปฏิกิริยาขึ้น”

“เจ้ารู้แล้วจะเป็นอย่างไร ไม่มีทางที่ข้าจะให้ยืมมันอย่างแน่นอน หากข้ามอบให้เจ้าก็เหมือนกับขว้างซาลาเปาใส่สุนัข เจ้าเลิกฝันไปได้เลย”