349 - บ้านเก่าของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก

349 - บ้านเก่าของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก

เย่ฟ่านพบว่าสุนัขสีดำตัวใหญ่จะไปจริงๆเขาจึงรีบเรียกขึ้นว่า

“เจ้าดำต่อให้เจ้าไม่พูดเจ้าคิดจริงๆหรอว่าข้าจะไม่รู้ว่ามันคืออะไร?

“มันคือเปลือกของต้นกำเนิดสวรรค์เท่านั้นไม่มีอะไรอีก!” สุนัขสีดำตัวใหญ่ไม่หันศีรษะกลับมาด้วยซ้ำในขณะที่มันพูดว่า

“ถ้าเจ้ารู้แค่นั้นก็อย่าพูดเลย” เย่ฟ่านเยาะเย้ย

จักรพรรดิดำไม่ได้หันหลังกลับมาและเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

"มันเป็นแค่เปลือกต้นกำเนิดแห่งสวรรค์ที่มีปราณต้นกำเนิดอยู่เล็กน้อยไม่ได้มีอย่างอื่นอีก”

"ข้าไม่เคยเห็นสุนัขแบบเจ้ามาก่อน เจ้าก็แค่เสแสร้งเท่านั้น ข้ารู้ว่าเจ้ารู้ดีว่ามันมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่" เย่ฟ่านลังเลอยู่เล็กน้อยก่อนจะกล่าวว่า

“ของชิ้นนี้ข้าได้มาจากเหมืองโบราณต้นกำเนิดมีวิหารโบราณแห่งหนึ่งอยู่ที่นั่น เจ้ารู้อะไรอีกบ้าง”

“อย่าพูดเลย หากเจ้าเข้าสู่เหมืองโบราณต้นกำเนิดได้จริงๆเพียงสิ่งมีชีวิตที่กระโดดออกมาจากที่นั่นก็สามารถฆ่าเจ้าได้แล้ว” สุนัขสีดำตัวใหญ่แค่นเสียงอย่างเย็นชา

เย่ฟ่านเขย่าหยกสีเขียวในมือแล้วกล่าวว่า

"นี่คือสิ่งที่ประดิษที่อยู่ในแท่นบูชาของวิหารโบราณแห่งนั้นเจ้ารู้อะไรบ้าง"

“จริงเหรอ? ขอข้าดูให้ชัดหน่อย” สุนัขสีดำตัวใหญ่เอนไปข้างหน้า

“อย่าแม้แต่จะคิด!” เย่ฟ่านบินขึ้นไปบนท้องฟ้า

……………..

ในวันต่อมาเย่ฟ่านและจักรพรรดิดำยังคงเถียงกัน เย่ฟ่านรู้สึกว่าสุนัขตัวนี้ยากเกินไปที่จะรับมือ

ผ่านไปครึ่งเดือนในตอนที่เย่ฟ่านกำลังทนไม่ไหวและต้องการออกจากหมู่บ้านหินสุนัขสีดำตัวใหญ่ในที่สุดก็หมดความอดทนเช่นกัน

“เด็กน้อยเจ้ามีความแน่วแน่จริงๆ จักรพรรดิคนนี้จะยอมชี้ทางให้เจ้าไปค้นหาคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์พวกนั้น แต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับโชควาสนาของเจ้าด้วย”

คำพูดของสุนัขไม่สามารถเชื่อได้เลย เย่ฟ่านมีเส้นสีดำขึ้นอยู่กลางหน้าผากและตะคอกออกไปว่า

“อย่าพูดถึงสิ่งที่ไร้ประโยชน์ ข้าต้องการเพียงคัมภีร์วิชาฝีมือของจักรพรรดินีตะวันตกเท่านั้น หากเจ้ายังพูดจาไร้สาระอยู่อีกหลังจากที่ข้าไปจากที่นี่เจ้าจะไม่ได้เห็นเต่าหยกตัวนี้อีกต่อไป”

สุนัขสีดำตัวใหญ่มีอารมณ์ขุ่นมัวเล็กน้อยหลังจากที่มันลังเลอยู่ครู่หนึ่งในที่สุดมันก็กล่าวว่า

“เจ้าหนูหรือเจ้าคิดจะให้ข้าพาเจ้าไปค้นหาคัมภีร์เล่มนั้น ตอนนี้ข้ายังติดธุระอยู่ไม่มีเวลาพาเจ้าไป”

"ถ้าเช่นนั้นก็รอจนกว่าเจ้าจะมีเวลาว่างก็แล้วกัน!" เย่ฟ่านกำลังกลับ

“ตกลงพวกเราไปหาคำภีร์เล่มนั้นตอนนี้เลย แต่เจ้าต้องสัญญาว่าเมื่อเจ้าได้รับมันมาแล้วเจ้าต้องมอบเต่าหยกนี้ให้ข้า!”

"ไม่มีปัญหา." เย่ฟ่านพยักหน้าและตกลง

“ยังมีที่อยู่ของคัมภีร์โบราณของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าพันธุ์อสูรอีกด้วย เจ้าต้องบอกข้าเรื่องนี้” สุนัขสีดำตัวใหญ่เสริมอย่างรวดเร็ว

"ไม่มีปัญหา" เย่ฟ่านพยักหน้า

"ไอ้หนู เจ้าสัญญาง่ายเกินไปเจ้ากำลังหลอกลวงข้าหรือเปล่า" สุนัขสีดำตัวใหญ่สงสัย

“ตกลงว่าเจ้าเป็นสุนัขหรือจิ้งจอกกันแน่ คนเราให้สัญญาแล้วก็ควรมีความซื่อสัตย์ ข้าจะหลอกเจ้าไปเพื่ออะไร”

“ถ้าเจ้ากล้าหลอกจักรพรรดิคนนี้เจ้าจะได้เห็นดีอย่างแน่นอน!” จักรพรรดิดำขู่ หลังจากนั้นพวกเขาก็ไปร่ำลาท่านปู่ห้าและออกเดินทางจากหมู่บ้านหินอย่างรวดเร็ว

"คลืนน!"

เย่ฟ่านดำเนินการเปลี่ยนแปลงหน้าตาของตัวเองให้กลายเป็นเด็กหนุ่มคนใหม่ เจ้าหมาสีดำตัวใหญ่เยาะเย้ยอย่างเหยียดหยามจากด้านข้างว่า

"ข้าคิดอยู่แล้วว่าเจ้าต้องไม่ใช่คนดี การที่เจ้าเปลี่ยนแปลงหน้าตาแบบนี้เห็นได้ชัดว่าเจ้าต้องทำเรื่องชั่วร้ายบางอย่างแน่นอน"

เย่ฟ่านรู้สึกว่าสุนัขสีดำตัวใหญ่ตัวนี้รับมือยากจริงๆ

“พาข้าไปดูเมืองแถวๆนี้ก่อน” จักรพรรดิดำเงยหน้าขึ้นสูงและสายตาของมันก็กวาดออกไปรอบข้าง

“เจ้าบอกว่าคัมภีร์ของจักรพรรดินีตะวันตกถูกเขียนไว้บนหน้าผาไม่ใช่หรือ มันจะไปอยู่ในเมืองที่มีคนพลุกพล่านได้อย่างไร?”

“จักรพรรดิคนนี้ปิดผนึกตัวเองมาหลายปีแล้วเมื่อข้าตื่นขึ้นมาพื้นที่ที่ข้าเคยอยู่ก็เปลี่ยนแปลงไปหมด ข้าต้องใช้เวลาในการค้นหาอยู่บ้าง” ในตอนที่พูดเช่นนี้จักรพรรดิดำดูเศร้าโศกเล็กน้อย

“เจ้าอยู่มานานแค่ไหนแล้ว ภูเขาและแม่น้ำของที่นี่ถึงได้เปลี่ยนไปหมด!” เย่ฟ่านจ้องมองไปที่มัน

ต่อให้เป็นถึงราชันศักดิ์สิทธิ์ก็มีอายุไม่กี่พันปีเท่านั้น หรือว่าจักรพรรดิดำตัวนี้จะเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะจริงๆ

“ไม่ต้องห่วง ข้าจะค้นพบคัมภีร์เล่มนั้นอย่างรวดเร็ว” สุนัขสีดำตัวใหญ่วิ่งไปข้างหน้าเหมือนสายฟ้า ดูเหมือนว่ามันจะไม่ต้องการพูดถึงเรื่องราวในอดีต

หลายวันต่อมาพวกเขาเดินไปรอบๆเมืองมากกว่า 30 เมืองทีละแห่งและสุนัขสีดำตัวใหญ่ก็ดูเหมือนจะหมดปัญญาแล้ว

“เจ้านี่มันแย่จริงๆ ดูเหมือนว่าจะมีภาพเหมือนของเจ้าถูกติดอยู่ทุกที่ในภาคเหนือ เจ้าไปทำอะไร พวกตระกูลจี้ถึงได้มีความอาฆาตเจ้าขนาดนี้”

“ในตอนที่ข้าอยู่ภาคใต้ข้าฆ่าผู้อาวุโสไท่ซ่างของพวกเขา แล้วในตอนที่กำลังหนีอยู่ข้าก็ฆ่าเด็กรุ่นหลังของตระกูลจี้ไปมากมาย”

"เจ้าต้องการฝึกฝนคัมภีร์ลับของจักรพรรดินีตะวันตกเพื่อทำลายตระกูลจี้หรือไม่?” เจ้าสุนัขสีดำตัวใหญ่มองผ่านความคิดของเขา

“อย่าพยายามบ่ายเบี่ยง หรือว่าเจ้าลืมไปแล้วว่าที่ตั้งของหน้าผานั้นอยู่ที่ไหน” เย่ฟ่านพูดด้วยใบหน้าสีดำ

"ข้าจำได้อยู่แล้ว เจ้าอาจไม่รู้พวกเราจะไปถึงมันในไม่ช้า "

หลังจากสามวันผ่านไปใบหน้าของเย่ฟ่านก็บิดเบี้ยวมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะยิ่งพวกเขาเดินไปไกลพวกเขาก็ยิ่งเข้าใกล้เหมืองโบราณต้นกำเนิด

“เจ้าแน่ใจนะว่าเจ้าพาข้ามาถูกที่?”

“ใช่ ที่นี่คือบ้านเก่าของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก” สุนัขสีดำตัวใหญ่ตอบกลับ เย่ฟ่านได้ยินมาว่าบ้านเกิดของทะเลสาบหยกอยู่ห่างจากเหมืองโบราณต้นกำเนิดประมาณ 10,000 ลี้

แต่หลังจากพวกเขาย้ายออกไปก็ไม่มีใครรู้ว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกแห่งเดิมเคยตั้งอยู่ที่ไหน

สุนัขสีดำตัวใหญ่นั้นเปรียบเสมือนม้าแก่ที่รู้ทาง มันมองดูภูมิประเทศของภูเขาและแม่น้ำ พร้อมทั้งหลีกเลี่ยงพื้นที่ทำเหมืองของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มากมายก่อนจะพาเย่ฟ่านตรงดิ่งเข้าสู่เหมืองโบราณต้นกำเนิด

"ทำไมผู้คนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกถึงถอนตัว?" เย่ฟ่านถาม

อันที่จริงหนังสือโบราณหลายเล่มได้บันทึกไว้ว่าทะเลสาบหยกอยู่ห่างจากเหมืองโบราณต้นกำเนิดประมาณหมื่นลี้แต่ไม่ได้บันทึกสาเหตุที่พวกเขาต้องย้ายออก

"ไม่มีใครรู้เหตุผล!"

แสงจันทร์เปรียบเสมือนน้ำ เย่ฟ่านและจักรพรรดิดำอยู่ในดินแดนที่ไม่มีมนุษย์มานานกว่าสิบวัน

“ไม่ถูกต้อง ทะเลสาบหยกมีภูเขาที่สวยงามและทิวทัศน์ที่ไม่เหมือนใคร นี่คือดินแดนที่งดงามที่สุดในภาคเหนือมันจะกลายเป็นสถานที่รกร้างแบบนี้ไปได้อย่างไร?” สุนัขสีดำตัวใหญ่ตกตะลึงเป็นอย่างมาก

ภายใต้แสงจันทร์ ผืนดินสีแดงทอดยาวสุดลูกหูลูกตาไม่มีที่สิ้นสุด ไม่ต้องพูดถึงภูเขาและแม่น้ำเลย แม้แต่เนินเขาเล็กๆก็ยังไม่มี

จักรพรรดิดำแหงนมองท้องฟ้าและมองดูดวงจันทร์ที่สว่าง จากนั้นมองไปยังดินแดนสีเลือดแล้วกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า

"สถานที่แห่งนี้คือดินแดนปิดผนึก เด็กเอ๋ยพวกเราต้องหาทางเข้าให้เจอ หากพวกเราพบเจ้าจะได้ค้นพบว่าสมบัติที่เจ้าเคยเจอมาตลอดชีวิตเป็นเพียงแค่เศษขยะเท่านั้น?”

ทันใดนั้นเย่ฟ่านก็ตกใจมาก เขามองเห็นหญิงสาวที่สวมชุดขาวสองบินอยู่บนท้องฟ้าคล้ายกับกำลังเฝ้าสถานที่แห่งนี้อยู่

“เซียนหญิงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก!” ดวงตาของสุนัขสีดำเปล่งประกายสดใสก่อนจะกล่าวว่า

"ดูเหมือนว่าพวกเราจะมาถูกที่แล้ว ข้าอยากจะดูว่าทำไมพวกเขาถึงต้องการถอนตัวจากไป”