347 - ความลับของจักรพรรดิโบราณ

347 - ความลับของจักรพรรดิโบราณ

เย่ฟ่านเกือบจะพ่นน้ำชาออกจากปาก สุนัขสีดำตัวใหญ่ตัวนี้แปลกจริงๆ

“มันสอนวิธีอะไรให้เจ้า?”

เย่ฟ่านโบกมือให้หวังซู่อธิบายญาณวิเศษลึกลับนั้น หลังจากฟังเนื้อหาของวิชาดังกล่าวเย่ฟ่านก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก

ต้องเข้าใจว่าร่างกายของเล่ยป๋อและหวังซู่มีความพิเศษย่อมไม่สามารถฝึกฝนวิชาของมนุษย์ แต่สุนัขสีดำตัวนั้นกลับสามารถค้นหาญาณวิเศษที่เหมาะสมให้พวกเขาฝึกฝนได้

"เจ้าหัวโล้นนี้มีวิธีการบางอย่างจริงๆ" เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเขาพยักหน้าและกล่าวว่า

"เจ้าสามารถเรียนรู้จากมันได้ นั่นจะเป็นประโยชน์กับเจ้าอย่างใหญ่หลวง"

“พี่เย่ อย่าเรียกมันว่าเจ้าหัวโล้น เล่ยป๋อมักจะถูกมันกัดด้วยเหตุนี้” หวังซู่เตือนด้วยเสียงต่ำ “มันมาแล้ว”

สุนัขสีดำตัวใหญ่หลังจากที่กินแพะย่างสองตัวเสร็จแล้วมันก็ใช้เท้าหน้าของมันลูบท้องของตัวเองเหมือนกับชายแก่เกียจคร้าน

“จักรพรรดิดำเจ้าอิ่มแล้วหรือ มานอนตรงนี้มา”

ท่านปู่ห้าตบผ้าห่มนุ่มๆข้างๆเขาและสุนัขสีดำตัวใหญ่ก็นอนลง นอนลงตรงนั้นอย่างเชื่อฟัง

“ไอ้หนูเจ้ากำลังแอบนินทาข้าอยู่หรือ?” จักรพรรดิดำเหลือบมองเย่ฟ่านอย่างเย่อหยิ่ง

เย่ฟ่านต้องการจะตบมันสักป้าบจริงๆ

“เจ้าสอนอะไรให้เล่ยป๋อและหวังซู่?” เย่ฟ่านถาม

"แน่นอนว่าย่อมเป็นคัมภีร์ระดับสูงสุดที่จักรพรรดิคนนี้คิดค้นขึ้น” สุนัขสีดำตัวใหญ่ดูภูมิใจ

“ผายลม! เห็นได้ชัดว่าเจ้าเป็นหนึ่งในพวกที่อยู่ในต้นกำเนิดสวรรค์ เจ้าจะต้องแอบอ่านคัมภีร์ที่ถูกผนึกอยู่ในต้นกำเนิดสวรรค์อย่างแน่นอน

อีกทั้งเรื่องที่ว่าเจ้าเป็นจักรพรรดินั้นล้วนเป็นเรื่องไร้สาระ ข้าท่องไปทั่วทั้งดินแดนรกร้างตะวันออกไม่เคยได้ยินชื่อของจักรพรรดิดำแม้แต่ครั้งเดียว?”

สุนัขสีดำตัวใหญ่คำรามด้วยเสียงต่ำและพูดว่า "ผายลม! จักรพรรดิคนนี้มีชื่อเสียงอยู่ในประวัติศาสตร์เมื่อหลายแสนปีที่แล้วเด็กน้อยเช่นเจ้าจะรู้อะไร?"

“แม้ว่าเจ้าจะหัวโล้นแต่เจ้าจะอยู่ได้นานแค่ไหน สามร้อยปี หนึ่งพันปี หรือหนึ่งพันห้าร้อยปี แสนปีที่เจ้าว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระทั้งสิ้น!”

คำว่าหัวโล้นเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับสุนัขสีดำตัวใหญ่ ในตอนนี้มันยืนขึ้นและแยกเขี้ยวพร้อมที่จะต่อสู้กับเย่ฟ่านอีกครั้ง

ท่านปู่ห้ารีบปลอบโยนปลอบโยนมันเบาๆว่า "ท่านดำ อย่าโกรธเลย"

“เด็กน้อยระวังปากของเจ้าให้มากกว่านี้!” สุนัขดำแค่นเสียงอย่างเย็นชา

"จักรพรรดิคนนี้เดินทางผ่านแม่น้ำแห่งกาลเวลามานับครั้งไม่ถ้วน แม้แต่ตัวข้าก็ยังจำไม่ได้ว่าตัวเองอายุเท่าไหร่แต่รับรองว่าเกินล้านปีอย่างแน่นอน"

เย่ฟ่านมีสีหน้าเย้ยหยันและกล่าวว่า

"ข้าเคยได้ยินเกี่ยวกับจักรพรรดิอมตะผู้ยิ่งใหญ่ ข้าเคยได้ยินเกี่ยวกับจักรพรรดิ์ปราศจากจุดเริ่มต้น ข้าเคยได้ยินเกี่ยวกับจักรพรรดินีตะวันตกแต่ข้าไม่เคยได้ยินจักรพรรดิดำ หรือเจ้าจะบอกว่าเจ้าสามารถยืนอยู่เคียงข้างพวกเขา?”

สุนัขดำตัวใหญ่ต้องการจะหักล้างคำพูดนี้ แต่ชื่อของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามมีพลังศักดิ์สิทธิ์สูงส่งไม่สามารถเอ่ยออกมาเล่นๆได้ไม่เช่นนั้นจะก่อให้เกิดภัยพิบัติอย่างร้ายแรง ดังนั้นมันจึงเพียงแค่แค่นเสียงและไม่พูดอะไร

ภายใต้แสงจันทร์สีนวลเย่ฟ่านแทะขาแกะพร้อมกับดื่มสุราคำใหญ่จากนั้นจึงกล่าวว่า

“ดินแดนรกร้างตะวันออกมีคัมภีร์โบราณเพียงไม่กี่เล่ม แต่ข้าได้ศึกษามาแล้วหลายเล่มหากเจ้าสนใจเจ้าสามารถนำคำภีร์ลับของเจ้ามาพิสูจน์ได้ว่าวิชาของใครแข็งแกร่งกว่ากัน?”

"เฮอะๆ เจ้าคิดจะมาหลอกเอาคัมภีร์ของข้าอย่างนั้นหรือ?" สุนัขสีดำตัวใหญ่เอียงศีรษะมองเย่ฟ่านและมีรอยยิ้มเย้ยหยัน

“อย่าทำเป็นรู้ดีไปหน่อยเลย ข้าก็แค่อยากรู้ว่าวิชาของเจ้ามีดีแค่ไหนเท่านั้นเอง?”

สุนัขสีดำตัวใหญ่เยาะเย้ยและพูดว่า

"วิธีการของเด็กๆรีบไสหัวไปไกลๆเลย"

เย่ฟ่านยิ้มและส่ายหน้าก่อนจะพูดว่า

"ข้าแค่ต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้นเท่านั้น ไม่เป็นไรถ้าเจ้าจะไม่ไว้ใจ ข้าจะเอาคัมภีร์ของข้าให้เจ้าดูก่อน"

“คัมภีร์ของดินแดนรกร้างตะวันออกมีอยู่ไม่กี่เล่มเท่านั้น เจ้าศึกษาคัมภีร์เล่มใดมา?” เห็นได้ชัดว่าสุนัขสีดำตัวใหญ่ไม่เชื่อคำพูดของเย่ฟ่าน

“ห้ามให้เรื่องนี้เผยแพร่ออกไปไม่เช่นนั้นความตายจะมาถึงข้าอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง!” เย่ฟ่านกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังก่อนจะท่องเนื้อหาของคัมภีร์ออกไป

เนื้อหาของคัมภีร์นี้เป็นคัมภีร์โบราณอย่างไม่ต้องสงสัย แต่น่าเสียดายที่มันไม่ใช่ฉบับสมบูรณ์ มันเป็นคัมภีร์ความว่างเปล่าอันยิ่งใหญ่ของตระกูลจี้ที่เขาศึกษามาเพียงเล็กน้อย

"เด็กน้อยเจ้าไม่ธรรมดาจริงๆ นี่เป็นคัมภีร์ลับที่ล้ำค่าอย่างยิ่งแต่น่าเสียดายดูเหมือนว่าเจ้าจะศึกษามาไม่สมบูรณ์เท่าไหร่" แสงอันงามสง่าส่องประกายในดวงตาของสุนัขสีดำตัวใหญ่ก่อนที่มันจะกล่าวต่อไปว่า

“ฟังให้ดี ข้าจะอ่านวรรคหนึ่งในคัมภีร์จักรพรรดิดำของข้าให้เจ้าฟัง”

“ก็ได้ ข้าจะตั้งใจฟัง” เย่ฟ่านเงียบในใจและฟังอย่างระมัดระวัง

"ผสานดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ส่องสว่างให้กับเหล่าทวยเทพ ... " สุนัขสีดําตัวใหญ่ท่องคัมภีร์ที่มีความลึกซึ้งเป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตามยิ่งเย่ฟ่านฟังมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกผิดหวังมากขึ้นเท่านั้น นี่ไม่ใช่สิ่งที่เผ่าพันธุ์มนุษย์สามารถบ่มเพาะได้ นี่คือวิธีการของฝึกฝนของเผ่าพันธุ์อสูร

“เดี๋ยวก่อนคัมภีร์ของเจ้าข้าไม่สามารถฝึกฝนได้เลย การเรียนรู้จากกันและกันนั้นไม่มีความหมาย” เย่ฟ่านรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

"แน่นอนว่าญาณวิเศษโบราณของจักรพรรดิคนนี้ย่อมถูกสร้างขึ้นมาเพื่อตัวข้าเอง ข้าคงไม่เสียเวลาสร้างญาณวิเศษอันยิ่งใหญ่ขึ้นมาเพื่อคนอย่างเจ้า!" สุนัขสีดำตัวใหญ่มองไปที่เย่ฟ่านอย่างดูถูก

“คัมภีร์โบราณของข้ามีชื่อเสียงทั้งในอดีตและปัจจุบัน แต่คัมภีร์ของเจ้าข้าไม่เคยได้ยินชื่อแม้แต่ครั้งเดียว บางทีเมื่อเทียบกับญาณวิเศษอันยิ่งใหญ่ของจักรพรรดิอสูรมันก็คงเป็นเพียงของเด็กเล่นเท่านั้น” เย่ฟ่านส่ายหัว

“อย่าทำให้บรรยากาศเสีย เจ้าก็แค่อยากจะจับไก่โดยไม่เสียข้าวสาร (กำไรโดยไม่ต้องลงทุน) เจ้าอยากได้คัมภีร์โบราณจากข้าแต่คิดจะเอาของถูกๆแบบตำราครึ่งๆกลางๆเล่มนี้มาแลกอย่างนั้นหรือ?”

สายตาของสุนัขสีดําตัวใหญ่เต็มไปด้วยความเยาะเย้ย เห็นได้ชัดว่ามันมองเย่ฟ่านจนทะลุปรุโปร่ง

"คัมภีร์วิเศษของข้าน่าทึ่งมาก มันเป็นคัมภีร์ของจักรพรรดิปราศจากจุดเริ่มต้นข้าไม่สนใจคัมภีร์ของเจ้าแล้ว" เย่ฟ่านส่ายหัวถอนหายใจและรำพึงเบาๆว่า

"อะไรคือจุดสิ้นสุดของเส้นทางแห่งความเป็นอมตะ สุดท้ายก็ไม่อาจเทียบได้กับปราศจากจุดเริ่มต้น!"

“เด็กน้อยเจ้าอย่าพยายามจับแพะชนแกะ เนื้อหาของคัมภีร์ของเจ้าเห็นได้ชัดว่ามาจากคัมภีร์ความว่างเปล่าอันยิ่งใหญ่ของตระกูลจี้ที่ถูกสร้างขึ้นจากจักรพรรดิแห่งความว่างเปล่า เจ้าดึงจักรพรรดิปราศจากจุดเริ่มต้นมาเพื่ออะไร?”

สุนัขสีดำตัวใหญ่ดูตื่นเต้นมากและกล่าวต่อไปว่า

"นอกจากนี้ดูเหมือนว่าเจ้าจะเคยเห็นคัมภีร์ปราศจากความว่างเปล่าจริงๆ ข้ายอมรับว่าเคยมีคนกล่าวคำพูดนั้นอยู่บ้าง

แต่จักรพรรดิปราศจากจุดเริ่มต้นไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่นอน เขาเป็นเพียงเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ร่วมยุคกับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่คนอื่นๆเท่านั้น" จู่ๆสุนัขสีดำก็หยุดพูดคล้ายกับว่าไม่ต้องการถกปัญหานี้อีก

ในที่สุดเย่ฟ่านก็ประสบความสำเร็จหลังจากผ่านการทดลองหลายครั้ง

สุนัขสีดำตัวใหญ่ตัวนี้ไม่เพียงแต่จะเป็นสิ่งมีชีวิตในยุคโบราณเท่านั้น เขายังรู้จักจักรพรรดิปราศจากจุดเริ่มต้นและคัมภีร์ปราศจากจุดเริ่มต้นอีกด้วย!

“ความรู้ของเจ้ายังห่างไกลจากการเล่นกับจักรพรรดิคนนี้ เจ้าไม่สามารถเปิดอ่านคัมภีร์ปราศจากจุดเริ่มต้นด้วยซ้ำ” สุนัขสีดำตัวใหญ่สงบลงแล้วพูดว่า

"จักรพรรดิคนนี้รู้ที่อยู่ของพระคัมภีร์โบราณสองสามเล่ม เจ้าอยากรู้หรือไม่"

เย่ฟ่านพูดไม่ออก เห็นได้ชัดว่าเจ้าหมาตัวใหญ่กำลังเปลี่ยนเป็นคนคุมเกม

สุนัขสีดำตัวใหญ่แสดงท่าทางดูถูกเหยียดหยามและพูดว่า

"จักรพรรดิคนนี้รู้ว่าคัมภีร์ของจักรพรรดิอมตะผู้ยิ่งใหญ่อยู่ที่ไหน และยังรู้ด้วยว่าจักรพรรดินีตะวันตกสลักคัมภีร์วิชาฝีมือของนางไว้ที่ใด?”