306 - การรวมกลุ่มของไอ้โง่

306 - การรวมกลุ่มของไอ้โง่

“เจ้าคิดว่าข้าจะจำเจ้าไม่ได้ถ้าเจ้าเปลี่ยนรูปลักษณ์?!” ดวงตาของอู๋จงเทียนเหลือกโปน เคราของเขากระตุกราวกับสิงโต

ตู้เฟยวนรอบเย่ฟ่านสองครั้งและหัวเราะ

"ข้ายังรู้สึกว่าเจ้าเป็นนักพรตเต๋าที่ไร้ยางอาย เจ้าเพียงเปลี่ยนรูปลักษณ์ของตัวเองเท่านั้น เว้นแต่เจ้าจะแสดงหลักฐานออกมา"

เย่ฟ่านยักไหล่หัวเราะและกล่าวว่า

“พี่ตู้ เจ้าจงใจทำให้ข้าได้รับความลำบากอย่างเปล่าประโยชน์ คนอื่นจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไรแต่เจ้าจำข้าไม่ได้เรื่องนี้เห็นได้ชัดว่าจงใจ”

“คนคนนี้มีเล่ห์เหลี่ยมมากเกินไป บางทีเราอาจต้องทรมานจนเขาต้องสารภาพออกมาเอง” ทายาทของโจรผู้ยิ่งใหญ่ต่างพากันตะโกน

ตู้เฟยหัวเราะและกล่าวว่า

"ง่ายมากขอเพียงเจ้านำชุดชั้นในของสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงออกมาให้พวกเราดูเพียงแค่นี้ก็ยืนยันความบริสุทธิ์ของเจ้าได้แล้ว"

"ทำไมต้องทำแบบนี้ เราควรให้เกียรตินางอย่างน้อยนางก็เป็นสตรี!"

“เรื่องนี้ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนอะไรให้กับเจ้า คนที่ควรจะโกรธคือเหยาซี แย่จังที่นางไม่ได้อยู่ที่นี่” ตู้เฟยยิ้มอย่างสนุกสนานและพูดกับโจรที่อยู่รอบๆว่า

“พวกเจ้าไม่เชื่อข้าเสมอ คิดว่าสตรีผู้สูงศักดิ์อย่างเหยาซีไม่มีทางที่จะทำเรื่องแบบนั้น วันนี้ข้ามีหลักฐานให้พวกเจ้าดูแล้ว”

“เขาคือคนที่เจ้าพูดถึงหรือ เขาไม่ใช่ต้วนเต๋อจริงๆ?” โจรที่อยู่ถัดจากเขาไม่ค่อยมั่นใจ

เย่ฟ่านไม่ได้มีงานอดิเรกเช่นนั้นเขาหยิบเสื้อผ้าพวกนั้นมาเพียงเพื่อช่วยชีวิตเขาในยามฉุกเฉินและกระตุ้นความโกรธของเหยาซี

ในตอนนี้เขาไม่ได้นำมันออกมาและรูปร่างหน้าตาของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างช้าๆจนมีลักษณะคล้ายกับโจรผู้ยิ่งใหญ่ตู้เทียน

"ตู้เฟย เลิกซนได้แล้ว"

ตู้เฟย: "ข้า #@$$# ......"

กลุ่มลูกหลานของโจรผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่ถัดจากเขาตะลึงงัน จากนั้นหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและทุบโต๊ะอย่างแรง

“ข้าว่าเราพอแค่นี้ดีกว่า น้องชายเย่รีบเปลี่ยนกลับได้แล้ว” ตู้เฟยรู้สึกขายหน้าจริงๆ

“ตอนนี้เจ้าเชื่อว่าข้าไม่ใช่ต้วนเต๋อแล้ว?”

“ข้ารู้มานานแล้วว่าเจ้าไม่ใช่ต้วนเต๋อ” ตู้เฟยกล่าวด้วยเสียงหดหู่

โจรตัวเล็กคนอื่นๆย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าคนตรงหน้าไม่ใช่นักพรตที่ไร้ยางอายแต่พวกเขาก็ยังหัวเราะไม่หยุด

อู๋จงเทียนก็นั่งลงอีกครั้งและจ้องมองที่เย่ฟ่านก่อนจะกล่าวว่า

"เจ้าเผาผู้อาวุโสใหญ่ของตระกูลจี้ตายจริงหรือ?"

"มันเป็นแค่ความบังเอิญ"

เด็กๆหลายคนต่างก็ทราบเรื่องนี้ดี เมื่อพวกเขาได้รับคำยืนยันจากเย่ฟ่านพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าไปอย่างหนาวเหน็บ

“น้องยเย่ เจ้าเอาเสื้อผ้าของเหยาซีไปจริงๆเหรอ?” โจรอีกคนหนึ่งถาม

"นี่......จะพูดยังไงดี ข้าได้รับพวกมันมาโดยไม่ได้ตั้งใจ"

เมื่อคำพูดเหล่านี้ออกมาหลายคนก็ส่งเสียงผิวปากหวีดหวิวด้วยความพอใจในขณะที่ดวงตาเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา

ร้านอาหารที่ชั้นล่างตอนนี้เงียบสนิท เมื่อคนอื่นรู้ว่าทายาทของโจรผู้ยิ่งใหญ่มาที่นี่พวกเขาก็หนีหายไปอย่างรวดเร็ว

“สวรรค์เจ้าทำได้จริงๆ ความยุติธรรมของโลกนี้อยู่ที่ไหน!”

“น่าเศร้า เจ็บปวด ครั้งสุดท้ายที่พวกเราเจอกัน นางกับบุตรศักดิ์สิทธิ์คนนั้นไล่ตามฆ่าข้าและตู้เฟยไปไกลกว่าสามพันลี้ ไม่คิดว่าแท้ที่จริงแล้วนางจะเป็นผู้หญิงของเจ้า”

โจรหนุ่มกระหายเลือดสองสามคนตบโต๊ะเสียงดังพร้อมกับส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดอย่างไม่จริงใจ

“ข้าว่าน้องเย่เจ้าควรขายเสื้อผ้าดีๆนั้นให้ข้า ข้าจะเอามันไปเปิดนิทรรศการไม่เช่นนั้นข้ายากจะกล้ำกลืนความโกรธแค้นครั้งนี้ไว้ได้” ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับรินสุราให้เย่ฟ่าน

“ข้าจะจ่ายด้วยต้นกำเนิด 500 จิ๋น ขอให้ข้าได้มีโอกาสได้สัมผัสพวกมันสักครั้ง

ข้าคิดว่าหากพวกเราเอาไปขายที่เมืองศักดิ์สิทธิ์รับรองว่าจะต้องขายได้ต้นกำเนิด 5,000 จินอย่างแน่นอน” โจรตัวเล็กอีกคนหนึ่งพูดด้วยความตื่นเต้น

“จะไปเมืองศักดิ์สิทธิ์เพื่ออะไร แค่ขายให้กับชายหนุ่มที่มาจากภาคกลางพวกนั้นต้นกำเนิดที่เราได้รับรองว่าใช้ตลอดชาติก็ไม่มีวันหมด”

“พวกเจ้าโง่เกินไปแล้ว ขอเพียงพวกเราเปิดประมูลรับรองได้ว่าชายหนุ่มผู้มีชื่อเสียงมากมายจะต้องเข้าร่วมอย่างแน่นอน”

ชายหนุ่มเหล่านี้ล้วนมีความแค้นกับเหยาซีและบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง ดังนั้นยิ่งพูดพวกเขายิ่งมีความตื่นเต้น

“สุภาพบุรุษทุกท่านความคิดเช่นนี้นั้นชั่วช้ามากเกินไปข้าไม่สามารถเข้าร่วมได้” เย่ฟ่านตกตะลึงในความคิดของพวกเขา นี่เป็นกลุ่มของไอ้โง่อย่างแท้จริง

“สตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงและบุตรศักดิ์สิทธิ์นั้นน่ารังเกียจเกินไป ไม่นานมานี้พวกเขารวมคนที่แข็งแกร่งจำนวนมากเพื่อไล่ตามเราและเกือบจะฆ่าเราได้ แน่นอนว่าเราต้องตอบโต้พวกเขาอย่างดุเดือด”

“พวกเจ้าอย่าทำร้ายข้า แค่นี้ข้าก็ต้องหนีมาภาคเหนือแล้ว ข้าไม่อยากสร้างปัญหาขึ้นอีก”

เย่ฟ่านรู้ตัวเองว่าเขาไม่สามารถเปรียบเทียบกับไอ้โง่เหล่านี้ได้ อย่างน้อยๆปู่ของพวกเขาก็คือโจรผู้ยิ่งใหญ่ นี่เป็นเบื้องหลังที่แข็งแกร่งทำให้พวกเขาสามารถทำอะไรก็ได้

ถ้าเขากล้าที่จะประมูลชุดชั้นในของเหยาซี ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงจะต้องทำทุกวิถีทางในการฆ่าเขาอย่างแน่นอน

“เจ้ากลัวอะไร ในอนาคตเจ้าไปอยู่กับพวกเราก็ได้”

“กับพวกเจ้า ใครสามารถให้คัมภีร์โบราณแก่ข้าเพื่อฝึกฝน ใครสามารถให้ต้นกำเนิดเป็นล้านจินแก่ข้าได้?” เย่ฟ่านพึมพำเบาๆ

“ข้าว่าน้องเย่เจ้าโลภมากเกินไปแล้ว คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในดินแดนรกร้างตะวันออกมีมากมาย ในขณะที่ต้นกำเนิดพันจินก็เพียงพอที่จะทำให้เจ้าฝึกฝนจนถึงอาณาจักรลับที่สี่แล้ว?”

“มาเถอะ ให้ข้าแนะนำตัวก่อน” อู๋จงเทียนแนะนำผู้คนมากมาย

“น้องชายคนนี้ชื่อหลิวคุน” อู๋จงเทียนชี้ไปที่เด็กหนุ่มที่ดูดุร้ายซึ่งจริงๆแล้วเป็นหลานชายโดยตรงของหลิวเฟิงโจรผู้ยิ่งใหญ่คนที่หก

เย่ฟ่านไม่รู้จะพูดยังไงดี นี่เป็นชื่อที่ธรรมดาเกินไปเหมือนไม่ใช่ชื่อที่แท้จริงด้วยซ้ำ? เขาคือคู่หูที่ดีของตู้เฟย

“นี่คือหลี่เหอสุ่ย” อู๋จงเทียนชี้ไปที่เด็กหนุ่มที่มีใบหน้ามืดดำและมีร่างกายทรงพลัง เขาเป็นหลานชายของหลี่เหิงโจรผู้ยิ่งใหญ่คนที่แปด

ชื่อนี้......ก็แปลกมากเหมือนกันนะ น้ำดำ ไม่รู้ว่าสมองของโจรผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นมีอะไรบรรจุอยู่กันแน่

ตู้เฟยทำหน้าขุ่นเคืองและพูดว่า “ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ คนแก่เหล่านั้นอยู่ด้วยกันและกำลังเล่นตลกอะไรบางอย่าง หลังจากนั้นชื่อของพวกเราก็ถูกกำหนดขึ้นมาด้วยวิธีการไร้สาระพวกนั้น”

มุมปากของเย่ฟ่านกระตุก พวกเขาโชคร้ายจริงๆที่มีปู่แบบนั้น

“เขาชื่อเจียงฮั่วเหริน” อู๋จงเทียนชี้ไปที่เด็กหนุ่มอีกคนหนึ่ง หลานชายคนโตของโจรผู้ยิ่งใหญ่คนที่เก้าเจียงยี่ ว่ากันว่าต้นกำเนิดที่แท้จริงของพวกเขาคือตระกูลขุนนางโบราณแซ่เจียง

เย่ฟ่านรู้สึกว่าชื่อของเจียงฮั่วเหรินเป็นชื่อที่ดี ไม่แปลกประหลาดเหมือนกับคนอื่น

"ปู่ของเขามีนิสัยจริงจังไม่อยากตามกระแส ดังนั้นเขาจึงมีชื่อที่ดีที่สุดในบรรดาพวกเรา" ตู้เฟยอธิบายที่ด้านข้าง

หลังจากที่พูดถึงคนอื่นแล้วอู๋จงเทียนก็พูดชื่อของตัวเองอีกครั้ง แน่นอนว่าเขามีใบหน้าไม่พอใจและรู้สึกอับอายในชื่อของตัวเอง

“น้องเย่ เจ้ามีแผนอะไรต่อจากนี้?” อู๋จงเทียนถาม

ตู้เฟยยังกล่าวอีกว่า "เจ้ากำลังจะอะไรอยู่ในเหมืองโบราณคุนอวิ๋น ที่นี่ไม่มีอะไรนอกจากความแห้งแล้งและความตาย"

“ข้าอยากรู้ว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกอยู่ที่นี่หรือเปล่า” เย่ฟ่านแหย่พวกเขา

หลี่เหอสุ่ยได้ยินเช่นนั้นก็ส่งเสียงผิวปากอีกครั้ง "น้องเย่เจ้านี่มันสัตว์ร้ายอย่างแท้จริง เจ้าเพิ่งคว้าเอาชุดชั้นในของสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงมาได้เจ้าก็หันเหเป้าหมายไปที่สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกแล้วหรือ?"

“มากเกินไปแล้ว เจ้าคิดจะครอบครองสตรีศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดในดินแดนรกร้างตะวันออกไว้เพียงคนเดียว?” หลิวคุนตะโกน

“เจ้าสัตว์ร้าย เจ้าบอกว่าพวกเราทำเรื่องชั่วช้าในตอนให้เจ้าเปิดประมูลชุดชั้นใน แต่ความคิดของเจ้าต่างหากที่เป็นเรื่องชั่วช้า?” ตู้เฟยได้ทีก็รีบสำทับอย่างรวดเร็ว

เจียงฮั่วเหรินทำตัวสมกับเป็นผู้ใหญ่ที่สุด เขามองเย่ฟ่านและกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า

"เจ้าต้องการทำอะไรกันแน่"

“ที่จริงข้าไม่เพียงต้องการจับตัวสตรีศักดิ์สิทธิ์สองสามคนจากดินแดนรกร้างตะวันออกมาเป็นภรรยา แต่ข้ายังต้องการองค์หญิงผู้งดงามจากเผ่าพันธุ์อสูรอีกด้วย

และยิ่งกว่านั้นข้ายังต้องการองค์หญิงจากตระกูลเซียนที่ดำรงสายเลือดมานานกว่าแสนปีจากอาณาจักรภาคกลาง สุดท้ายข้าก็จะรวบรวมพวกนางไว้เป็นนางสนมของข้าทั้งหมด”

“เจ้าอสูรร้าย!”