292 - สายเลือดตำนานโบราณ

292 - สายเลือดตำนานโบราณ

ผู้อาวุโสสูงสุดของทะเลสาบหยกดุด่าตู้เฟยเบาๆ นางบอกให้เขาหุบปากและอย่าพูดเรื่องไร้สาระ

แม้ว่าตู้เฟยจะพึมพำด้วยเสียงต่ำแต่เขาก็ทำตามที่เขาบอก และหลายคนสามารถบอกได้ว่าเขากำลังหลีกเลี่ยงความขัดแย้งกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกอย่างชัดเจน

บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงยิ้มเบา ๆ ราวกับแสงตะวันอันอบอุ่นโดยไม่พูดอะไรอีก

สำหรับเหยาซีนางยืนอยู่ด้วยความสงบไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมเช่นกัน ความงามของนางทำให้ผู้คนมากมายลุ่มหลงมัวเมา

ในเวลานี้สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกได้ปรากฏตัวขึ้น หมอกเซียนล้อมรอบใบหน้าของนาง ภายใต้ขาอันเรียวยาว ในตอนที่นางเดินจะมีกลีบดอกไม้โบยบินกระจัดกระจายอยู่ทุกฝีก้าว

นางออกมาต้อนรับบุตรศักดิ์สิทธิ์และสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงในศาลาริมทะเลสาบเป็นการส่วนตัว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นคนรู้จักเก่าดังนั้นนางจึงไม่อยากให้ใครสร้างความยุ่งยากให้แก่พวกเขา

เย่ฟ่านถอนหายใจยาว เขาไม่ต้องการที่จะพบกับบุตรศักดิ์สิทธิ์และสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงดังนั้นเขาจึงเบี่ยงร่างกายเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ใครสนใจเขา

สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเขาตอนนี้คือการศึกษาต้นกำเนิดสวรรค์ให้รู้แจ้ง เขาไม่อยากเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระได้

เขานั่งลงและสังเกตหินทั้งเก้าอย่างระมัดระวัง หินเหล่านี้มีบางอย่างอยู่ภายในอย่างแน่นอน และอาจผิดปกติมาก

บนชายฝั่งของทะเลสาบผู้คนจำนวนมากรวมตัวกัน ทุกคนต่างลูบไล้และสำรวจหินอย่างระมัดระวัง ผู้คนกำลังพูดคุยกันด้วยความคิดเห็นที่แตกต่าง

ทันใดนั้นหัวใจของเย่ฟ่านก็สั่นสะท้าน ในจุดที่นูนขึ้นมาของหินก้อนนี้ทำให้เขาตื่นตระหนกเล็กน้อย มีบางอย่างที่ไม่ธรรมดาอยู่ภายใน

เขาเคาะไปทางซ้ายและขวาและได้สังเกตเห็นว่าหินก้อนนี้มีลักษณะพิเศษซึ่งก็คือ "สีแดงและสีขาว" เป็นจุดๆอยู่ในส่วนที่ยากจะมองเห็น

หินก้อนนี้หนักสองพันจิน ถ้ามีบางอย่างอยู่ข้างในมันจะเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามาก เย่ฟ่านต้องการที่จะเอาหินต้นกำเนิดนี้กลับไปด้วยแต่มันเป็นสมบัติของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกมันไม่มีทางที่เขาจะทำสำเร็จได้

“วันนี้เป็นโอกาสสำคัญที่ข้าจะสามารถชี้ให้เห็นถึงความผิดปกติของหินก้อนนี้และจะได้รับรางวัลบางอย่าง แต่น่าเสียดายที่บุตรศักดิ์สิทธิ์และสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงอยู่ที่นี่ด้วย”

เย่ฟ่านถอนหายใจ หลังจากตรวจสอบหินทั้งแปดที่เหลืออย่างถี่ถ้วนแล้วเขาก็ถือหินที่เล็กที่สุดเพียงเท่าฝ่ามือ

เขารู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆและจิตใจของเขาก็ถูกดึงดูดโดยไม่รู้ตัว เมื่อมองไปอย่างจริงจังมันคล้ายกับว่ามีดวงตาสีแดงก่ำกำลังจ้องมองเขาจากหินก้อนนั้น

เย่ฟ่านถอนตัวจากฝูงชน หลังจากดึงเอ้อหรงจื่อและหวังซู่ออกไปไกลๆเขาก็ถามด้วยสีหน้าจริงจังว่า

"เจ้ารู้สึกอย่างไร"

“เลือด มีก้อนหินที่ดูเหมือนจะมีเลือดอยู่ในนั้น เลือดที่น่ากลัวมากที่ทำให้ร่างกายของข้าสั่นสะท้าน และในบริเวณใกล้เคียง หัวใจของข้าดูเหมือนจะกระโดดถูกดึงออกมา” หวังซู่อธิบายความรู้สึกอย่างละเอียด

เอ้อหรงจื่อก็มีอาการใจสั่นเช่นกันเขากล่าวว่า

"หินก้อนที่ใหญ่ที่สุดนั้นข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ข้ารู้สึกว่ามีสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายอยู่ภายในนั้นอย่างแน่นอน"

เย่ฟ่านลูบคางและใช้ความคิดอย่างจริงจัง คนสองคนนี้มีสายเลือดที่ผิดปกติจริงๆ พวกเขาสามารถมีความรู้สึกเช่นนั้นแม้จะยังไม่ได้ศึกษาคัมภีร์ต้นกำเนิดสวรรค์อย่างจริงจัง

“พวกเจ้าเคยมีความรู้สึกนี้มาก่อนหรือไม่?”

"ไม่เคย!" ทั้งสองส่ายหัวพร้อมกัน

เย่ฟ่านคิดว่าพวกเขาคงมีประสาทสัมผัสเกี่ยวกับหินต้นกำเนิดที่ผิดปกติเท่านั้น สองคนนี้มีสายเลือดแบบไหนกันนะ?

เมื่อท่านปู่ห้าพูดถึงเรื่องนี้เขาก็พยายามหลีกเลี่ยง เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องอื่นซ่อนอยู่ และเย่ฟ่านจำเป็นต้องถามคำถามอย่างระมัดระวังเมื่อเขากลับไป

“ข้าเกรงว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกขุดอะไรดีๆขึ้นมา แต่พวกเขาเอามาให้เราดูเพื่ออะไร” ในอีกด้านหนึ่งตู้เฟยพูดกับคนไม่กี่คนรอบตัวเขา

“หินทั้งเก้าก้อนนี้มีลักษณะศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาต้องได้รับบางสิ่งบางอย่างจากเหมืองโบราณในสมัยโบราณ พวกเขาทำแบบนี้ไม่กลัวว่าคนอื่นจะขโมยไป”

“ใครขโมยก็บ้าแล้ว ต่อให้ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ทุกคนร่วมมือกันก็ใช่ว่าจะสู้กับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกได้”

“ข้าเคยได้ยินมาบ้างว่าปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ในอดีตมีความสัมพันธ์บางอย่างกับสตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกเรื่องนี้จะมีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่”

"ถูกต้องแล้วพวกเขาคงกำลังตามหาทายาทของปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์อย่างแน่นอน"

ชายหนุ่มที่อยู่ด้านข้างของตู้เฟยซึ่งเป็นคนที่มีอารมณ์รุนแรงดูเหมือนจะไม่ใช่คนโง่อย่างที่แสดงออกภายนอก เขาวิเคราะห์ออกมาได้อย่างสมเหตุสมผล

“ในภาคเหนือตั้งแต่สมัยโบราณมีปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์เพียงห้าคนเท่านั้น แต่ข้าก็ไม่เคยได้ยินว่าพวกเขาครอบครองสายเลือดตำนานโบราณเลย”

“ใครจะรู้ว่าพวกเขาไปอยู่ที่ไหน บางทีสายเลือดโบราณนี้อาจจะสิ้นสุดลงแล้วก็ได้”

สัมผัสอันศักดิ์สิทธิ์ของเย่ฟ่านมีพลังพิเศษในขณะเดียวกันเขาก็ให้ความสนใจในตัวของตู้เฟยและคนอื่นๆตั้งแต่แรก เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้จิตใจของเขาก็สั่นสะเทือนเป็นอย่างมาก

“เมื่อหลายปีก่อนมีดินแดนศักดิ์สิทธิ์มากมายออกไล่ล่าสายเลือดของปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ พวกเขาจะสูญพันธุ์ไปจากโลกนี้ง่ายๆได้อย่างไร?”

กลุ่มของตู้เฟยยังคงกระซิบด้วยสีหน้าจริงจัง

“ปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ช่างน่าสะพรึงกลัวโดยธรรมชาติ ญาณวิเศษต้นกำเนิดนั้นหาที่เปรียบมิได้ตั้งแต่สมัยโบราณ แต่มีเพียงห้าคนเท่านั้นที่แตกฉาน”

“ข้าคิดว่าหลังจากที่สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกออกจากเมืองผิงเอี๋ยนนางก็จะนำหินทั้งเก้านั้นไปที่อื่นและจะไม่กลับไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกในเวลาอันสั้น”

“อาจเป็นเพราะด้วยเหตุผลบางอย่างพวกเขาจึงต้องการสายเลือดนั้นอย่างยิ่ง”

ยิ่งเย่ฟ่านฟังมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาหันไปมองที่หวังซู่และเอ้อหรงจื่ออย่างระมัดระวัง แต่เขาไม่เห็นอะไรพิเศษ

"ไปกันเถอะ ออกไปจากที่นี่ทันที!"

“ทำไมต้องรีบไปขนาดนี้ สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกบอกว่าถ้าพวกเราสามารถเปิดเผยความลึกลับของหินพวกนี้ได้พวกเราก็จะได้รับเชิญให้ไปที่ทะเลสาบหยก” หวังซู่และเอ้อหรงจื่อลังเลใจที่จะจากไป

“นั่นไม่แน่ว่าจะเป็นสิ่งที่ดี พวกเราต้องไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้”

เย่ฟ่านรู้สึกว่าเขาต้องการหลีกเลี่ยงตู้เฟยและเหยาซีให้ไกลที่สุด ในขณะเดียวกันก็ต้องพาหวังซู่และเอ้อหรงจื่อไม่ให้ผู้ใดสังเกตเห็นพวกเขาได้

เนื่องจากสตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกยังคงจะเดินทางต่อไปอีกชั่วระยะเวลาหนึ่งไม่ว่าจะอย่างไรพวกนางก็ต้องเดินทางไปที่หมู่บ้านหินอย่างแน่นอน

"ดูเหมือนว่าเหยาซีจะเดินทางไปกับคนของทะเลสาบหยกจริงๆด้วย" ตู้เฟยส่งเสียงพึมพำ

"คชา"

เย่ฟ่านได้ยินเสียงข้อต่อของกระดูกขยับ รูปลักษณ์ของเขากำลังฟื้นตัว โหนกแก้มและส่วนต่างๆของเขากลับสู่ตำแหน่งเดิม

เขาไม่สามารถรอช้าอีกต่อไปและดึงเด็กหนุ่มทั้งสองให้ออกจากโรงพนันทะเลสาบหยกให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

“ข้าจะกลับมาอีกครั้งเมื่อข้าอยู่ในอาณาจักรตำหนักเต๋า!”เย่ฟ่านตัดสินใจมีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะมีความสามารถในการปกป้องชีวิตของตัวเองได้

“ตราบใดที่ข้าเรียนรู้ญาณวิเศษของทะเลสาบหยกที่บันทึกไว้ในตำราต้นกำเนิดสวรรค์ เมื่อนั้นตำหนักเต๋าของข้าจะถูกสร้างขึ้นมาอย่างแน่นอน!”

ทันใดนั้นเย่ฟ่านก็สังเกตเห็นว่ามีใครบางคนกำลังติดตามเขาอยู่ และก่อนที่เขาจะออกจากเมือง เขาก็ถูกใครบางคนไล่ทัน

“พวกเจ้ารนหาที่ตายเองนะ!” เมื่อเย่ฟ่านหันกลับมาก็พบผู้คนจากนิกายชิงเซี่ยกำลังไล่ตามเขาด้วยรอยยิ้ม

เย่ฟ่านไม่ได้บินแต่เดินออกจากเมืองผิงเอี๋ยนอย่างสงบ เขากำลังค้นหาสถานที่รกร้างที่ไม่มีคนเพื่อจะลงมือสังหารคนเหล่านี้ที่คอยสร้างความรำคาญให้เขาอยู่ตลอดเวลา

ในที่สุดเย่ฟ่านก็มาถึงบริเวณที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ กลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังไม่ได้ปิดบังการสะกดรอยของพวกเขาอีกต่อไปแล้ว ทุกคนต่างหัวเราะเยือกเย็น

ชายหนุ่มชุดม่วงตามจริงๆ ต้นกำเนิดหนอนโบราณนั้นหายากมากไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้เย่ฟ่านหนีออกจากที่นี่ไปได้

ในดินแดนภาคเหนือนั้นยากจนข้นแค้นเป็นอย่างมาก ต่อให้เป็นนิกายระดับกลางก็มีต้นกำเนิดไม่ถึงพันจินด้วยซ้ำ

นิกายชิงเซี่ยเป็นเพียงมหาอำนาจขนาดเล็กที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงนี้ ต้นกำเนิดกำเนิดไฟสีแดงและต้นกำเนิดหนอนโบราณ เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาตาแดงก่ำลงมือปล้นชิงแล้ว