บทที่ 2 คนของเฟอร์รารี่

"เอี๊ยด—" เสียงเบรกอันแหลมคมดังแหวกอากาศ

ลู่เฟิงเบรกกะทันหัน พร้อมกับเหวี่ยงจักรยานของเขาไปจอดไว้ที่หน้าร้านอย่างมั่นคง แล้วตะโกนเข้าไปในร้านว่า "เถ้าแก่! บะหมี่มันปูชามนึง ใส่มันปูเยอะๆ เลยนะ ขอสี่ชาม!"

เถ้าแก่ร้านบะหมี่ชะโงกหน้าออกมาจากห้องครัวที่เต็มไปด้วยควัน ใบหน้าของเขาเปื้อนรอยยิ้ม: "ฮ่าฮ่าฮ่า เสี่ยวเฟิง นายถูกลอตเตอรี่มาหรือไง? ถึงได้กินหรูขนาดนี้!"

"ผมโชคดีน่ะ หาเงินมาได้นิดหน่อย!"

ลู่เฟิงตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ แล้วทิ้งตัวลงนั่งที่ที่นั่งประจำของเขา

"รวยแล้วก็ดี! ถ้าได้ดีแล้วก็อย่าลืมลุงคนนี้นะ มีอะไรดีๆ ก็คิดถึงกันบ้างล่ะ"

เถ้าแก่พูดติดตลกในขณะที่กำลังทำอาหาร

"แน่นอนครับลุง ก่อนหน้านี้ลุงดูแลผมมาอย่างดี ผมจำได้หมดแหละ!"

"ว่าแต่ เรื่องหางานไปถึงไหนแล้วล่ะ?" เถ้าแก่จู่ๆ ก็เปลี่ยนเรื่อง

"เรายังคงหาอยู่ครับ และเราก็กำลังพยายามกันอยู่"

ลู่เฟิงตอบแบบกำกวม เขาไม่อยากปริปากบอกเรื่องระบบแฟลชเซลล์จำกัดเวลาอันน่าทึ่งนั้นแม้แต่คำเดียว

เรื่องนี้มันบ้าบอเกินไป ใครจะไปเชื่อถ้าผมเล่าให้ฟัง? ผมอาจจะถูกลากตัวไปเป็นหนูทดลองเลยก็ได้

"ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ หาไป บะหมี่ได้แล้ว กินซะสิ" เถ้าแก่เดินเข้ามาพร้อมกับบะหมี่ชามหนึ่ง

ดวงตาของลู่เฟิงเป็นประกาย บะหมี่มันปูชามนี้น่ากินสุดๆ ไปเลย!

มันปูชั้นหนาปกคลุมไปทั่วทั้งชาม โรยหน้าด้วยต้นหอมสีเขียวสดใส และกลิ่นหอมของมันก็เตะจมูกเขา โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาหยิบตะเกียบขึ้นมาเตรียมจะลงมือกิน

"กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!"

ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะพอดี

"ฮัลโหล! ใครน่ะ!" ลู่เฟิงรับสายอย่างหงุดหงิด น้ำเสียงของเขาค่อนข้างห้วน ใครจะไปอารมณ์ดีล่ะถ้าถูกขัดจังหวะเวลากินข้าว?

"สวัสดีค่ะ ใช่คุณลู่เฟิงหรือเปล่าคะ?" เสียงหวานนุ่มนวลดังกมาจากปลายสาย

"ผมเอง คุณคือใคร?"

"ดิฉันคือเฉินเชี่ยน ผู้ช่วยท่านประธานเฟอร์รารี่ สาขาเอเชียค่ะ"

เฟอร์รารี่? คุณต้องการอะไรจากผม? ลู่เฟิงสงสัยอยู่ในใจ

"คุณลู่คะ คุณได้รับสัญญาที่เราส่งไปให้ก่อนหน้านี้หรือยังคะ?"

"ได้รับแล้ว" ลู่เฟิงตอบแบบขอไปที

"คุณจะสะดวกเข้ามาที่บริษัทช่วงบ่ายนี้ไหมคะ? หรือจะให้ดิฉันไปรับดีคะ?" เฉินเชี่ยนถามอย่างระมัดระวัง

"โอเค แอดวีแชทผมมา ผมจะส่งโลเคชั่นให้ แล้วคุณก็มารับผมแล้วกัน"

หลังจากลู่เฟิงพูดจบ เขาก็รีบวางสายโทรศัพท์ทันที

ถ้าเราไม่รีบวางสาย บะหมี่มันปูสุดหรูชามนี้ก็คงจะจับตัวเป็นก้อน ซึ่งมันน่าเสียดายแย่เลย

เฉินเชี่ยนวางสายโทรศัพท์ เธอไม่กล้ารอช้า รีบขึ้นรถและเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของลู่เฟิง

ระหว่างทาง ในหัวของเธอเต็มไปด้วยการคาดเดาเกี่ยวกับผู้ถือหุ้นเฟอร์รารี่ผู้ลึกลับคนนี้

ต้องรู้ไว้ว่าเฟอร์รารี่คือแบรนด์รถสปอร์ตระดับไฮเอนด์ระดับโลก และหุ้นของบริษัทก็ถูกถือครองอย่างเหนียวแน่นโดยชาวอิตาลีมาโดยตลอด

คุณลู่ผู้ลึกลับคนนี้คือใครกันแน่ ถึงสามารถกว้านซื้อหุ้นของเฟอร์รารี่มาได้?

หรือว่าเขาจะเป็นมหาเศรษฐีทางธุรกิจผู้เก็บตัวเงียบๆ ในประเทศจีน?

ถ้าเป็นบุคคลสำคัญในวงการอินเทอร์เน็ต หรือซีอีโอของกลุ่มบริษัทเชียนต๋า คนพวกนี้ล้วนเป็นคนที่สามารถสร้างแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ในวงการธุรกิจระดับโลกได้ หากพวกเขาเป็นคนลงมือ ก็คงพอเข้าใจได้

ขณะที่เฉินเชี่ยนขับรถไป ความคิดของเธอก็ล่องลอยไปไกล และก่อนที่เธอจะรู้ตัว เธอก็มาถึงใกล้กับตำแหน่งของลู่เฟิงแล้ว

เมื่อมองผ่านหน้าต่างรถ เธอเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งสวมเสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงขาสั้นยืนอยู่ริมถนน กำลังกัดกินไอศกรีมโคนด้วยท่าทางที่ดูพึงพอใจอย่างที่สุด

เฉินเชี่ยนขยี้ตา ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง นี่...นี่คือผู้ถือหุ้นเฟอร์รารี่ผู้ลึกลับคนนั้นเหรอ? เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างลังเลแล้วกดโทรออก

"ฮัลโหล?" โทรศัพท์ถูกรับสายหลังจากดังขึ้นเพียงครั้งเดียว

เฉินเชี่ยนมองออกไปนอกหน้าต่าง แล้วเห็นชายหนุ่มคนนั้นถือไอศกรีมในมือข้างหนึ่ง และถือโทรศัพท์ในมืออีกข้างหนึ่ง ปากก็เอาแต่พูดว่า "ฮัลโหล ฮัลโหล" ไม่หยุด ในที่สุดเธอก็ตั้งสติได้ แล้วรีบเปิดประตูรถเดินเข้าไปหา

"สวัสดีค่ะ คุณลู่!"

ลู่เฟิงที่กำลังเพลิดเพลินกับการกิน ต้องสะดุ้งตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นกะทันหัน เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยรูปร่างสูงโปร่งยืนอยู่ตรงหน้าเขา

เธอสวมเสื้อเบลเซอร์สไตล์ชาแนลสีดำ กระโปรงทรงดินสอ ถุงน่องสีดำ และรองเท้าส้นสูง ดูแล้วเธอน่าจะสูงอย่างน้อย 1.7 เมตร

"สวัสดีๆ!" ลู่เฟิงตั้งสติได้แล้วรีบพูดขึ้น "คุณคือผู้ช่วยท่านประธานของเฟอร์รารี่เหรอ?"

"ใช่ค่ะ คุณลู่"

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ มีอะไรให้ผมช่วยไหม?" ลู่เฟิงถามด้วยความอยากรู้

"คุณลู่คะ ตอนนี้คุณคือคณะกรรมการบริหารของเฟอร์รารี่แล้วค่ะ เอนโซ เฟอร์รารี่ ประธานและกรรมการบริหารระดับโลกของเรา อยากจะพบคุณมากค่ะ" เฉินเชี่ยนอธิบาย

"หา? หมายความว่าผมต้องบินไปอิตาลีเพื่อไปพบเขาเหรอ?"

"ไม่ค่ะ ไม่ค่ะ คุณลู่ คุณเข้าใจผิดแล้ว"

เฉินเชี่ยนรีบโบกมือ "แค่วิดีโอคอลก็พอค่ะ คุณเอนโซ เฟอร์รารี่อยากจะพบคุณมากจริงๆ"

"อ้อ เข้าใจแล้ว โอเค ไปกันเถอะ" ลู่เฟิงพยักหน้าตกลง

หลังจากนั้นทันที เฉินเชี่ยนก็พาเขาไปที่รถบีเอ็มดับเบิลยูคันเล็กของเธอ

ระหว่างทาง เธอแอบสำรวจลู่เฟิงเงียบๆ

ชายหนุ่มตรงหน้าฉันยังดูเด็กมาก ดูเหมือนนักศึกษาเลย

แต่คนคนนี้กลับสามารถกว้านซื้อหุ้นของเฟอร์รารี่มาได้ ภายใต้จมูกของเหล่าบริษัทยักษ์ใหญ่ทางการเงินมากมาย

เขาเป็นใครกันแน่? เขาเป็นทายาทที่ได้รับการฟูมฟักมาอย่างดีของมหาเศรษฐีทางธุรกิจในประเทศคนไหนหรือเปล่า? หรือว่าเป็นคุณชายของตระกูลเก่าแก่ที่ลึกลับ? คงไม่ได้อาศัยแค่หน้าตาหล่อๆ หรอกนะ?

เฉินเชี่ยนคิดเรื่องนี้ไปตลอดทาง แต่ก็ยังคิดไม่ออก

เมื่อมาถึงบริษัท เฉินเชี่ยนก็พาลู่เฟิงไปที่ห้องทำงาน

ความคิดที่จะได้พบกับท่านประธานเฟอร์รารี่ผู้มีชื่อเสียงทำให้ลู่เฟิงรู้สึกประหม่า

ท้ายที่สุดแล้ว เอนโซ เฟอร์รารี่คือบุคคลระดับตำนานในวงการยานยนต์ ซึ่งดำรงตำแหน่งที่สำคัญมากๆ

เสียงปี๊บดังขึ้นดึงลู่เฟิงกลับมาจากความคิดของเขา

ในเวลาเดียวกัน ใบหน้าแบบชาวยุโรปมาตรฐานก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์

"สวัสดีครับ คุณลู่"

ชายชราพูดขึ้นก่อน ทำลายความเงียบ

"ผมคือเอนโซ เฟอร์รารี่ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"

"สวัสดีครับ คุณเอนโซ เฟอร์รารี่ นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้คุยกับผู้อาวุโสอย่างคุณครับ"

ลู่เฟิงรีบตั้งสติและพูดขึ้น

"ฮ่าฮ่า ฉันไม่ใช่ผู้อาวุโสอะไรหรอก ฉันมันก็แค่ตาแก่คนหนึ่ง อนาคตของโลกใบนี้ยังต้องพึ่งพาพวกคนหนุ่มสาวอย่างคุณอยู่นะ"

เอนโซ เฟอร์รารี่หัวเราะอย่างอารมณ์ดี แต่มีแววตาแห่งความชื่นชมฉายวาบขึ้นในดวงตาของเขา

"ไม่เลยครับ ประสบการณ์และความรู้ที่มีค่าของคุณเทียบไม่ได้กับผมเลย"

ลู่เฟิงถ่อมตัวมาก และเมื่อการสนทนาดำเนินลึกลงไป ความประหม่าของเขาก็เริ่มผ่อนคลายลงบ้าง

"คุณเอนโซ เฟอร์รารี่ครับ มีอะไรให้ผมรับใช้ไหมครับ?"

เอนโซ เฟอร์รารี่บนหน้าจอโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่อยากจะทำความรู้จักกับคุณ ยินดีต้อนรับสู่เฟอร์รารี่"

"ในฐานะเจ้าบ้าน ฉันก็อยากจะขอมอบของขวัญเล็กๆ น้อยๆ เพื่อแสดงความขอบคุณด้วย"

"แน่นอน นอกเหนือจากเรื่องพวกนี้แล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งก็คือเรื่องของสาขาย่อย เนื่องจากเป็นสาขาที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ จึงยังไม่มีผู้นำที่เหมาะสม การมาของคุณได้เติมเต็มช่องว่างนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ"

"ฉันตั้งใจจะแต่งตั้งให้คุณเป็นประธานของเฟอร์รารี่ สาขาเอเชีย อย่าปฏิเสธฉันเลยนะ? ถือซะว่านี่เป็นของขวัญที่ฉันมอบให้คุณก็แล้วกัน"

คำพูดของเอนโซ เฟอร์รารี่ดังก้องอยู่ในห้อง ทำให้ลู่เฟิงถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย

ได้เป็นซีอีโอปุบปับเลยเหรอ? จุดพลิกผันนี้มันเร็วเกินไป เร็วซะจนเขาแอบตั้งรับไม่ทัน

แต่เขาก็รีบตอบตกลง: "ในเมื่อคุณพูดแบบนั้นแล้ว ถ้างั้นผมก็ขอรับไว้โดยไม่ลังเลเลยแล้วกันครับ!"