257 - ภัยพิบัติจากชุดชั้นใน 3

257 - ภัยพิบัติจากชุดชั้นใน 3

“ไม่มีทาง มีเด็กคนหนึ่งจริงๆ ข้าเพิ่งเห็นเขาเมื่อกี้นี้เอง”

“เขาอยู่ที่นั่น!”

เย่ฟ่านใช้ท่าเท้าของชายชราผู้บ้าคลั่งหนีทันที

มหาโจรลำดับที่สี่ โจรผู้ยิ่งใหญ่คนที่เจ็ด และราชานกยูงต่อสู้กัน แม้แต่สวรรค์และปัฐพีก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ลำแสงกระบี่คมส่องไปทั่วทุกที่ ผู้คนบินไปมาและเลือดกระเซ็น

“น้องชายที่มีความสามารถ ในที่สุดข้าก็ได้เจอเจ้าอีกครั้ง อย่าหนี! คนที่มีเสื้อผ้าเปื้อนเลือดและปิดบังใบหน้าคนนั้นก็คือเจ้า

เจ้าเป็นหนึ่งในพวกเราอย่างแน่นอน และข้าจะไม่มีวันลืมเจ้า ตอนนี้ในร่างกายของเจ้ายังมีชุดชั้นในของสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงอยู่”

ตู้เฟยเป็นเหมือนแตรส่งเสียงดังเมื่อคำพูดของเขากระจายออกไปก็ทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือน หลายคนหันไปมองเย่ฟ่านและศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงสองคนเริ่มไล่ตามเขา

มีโจรสองสามคนอยู่ใกล้เย่ฟ่านที่ยกนิ้วโป้งให้เขาและพูดว่า

“น้องชายที่มีความสามารถ มันยากสำหรับเราที่จะสร้างคนอย่างเจ้าที่สามารถขโมยเสื้อผ้าของสตรีศักดิ์สิทธิ์ได้”

“คนที่มีความสามารถแบบนี้แทบจะไม่ปรากฏตัวเลยตลอดสองสามร้อยปี คนในอาชีพของเราจะไม่มีวันปฏิเสธความสำเร็จของเจ้า!” เสียงซุบซิบมากมายดังขึ้น

"ไปไกลๆเลย!"

เย่ฟ่านรู้โดยธรรมชาติว่าวายร้ายเหล่านี้กำลังสร้างความปั่นป่วนเพื่อดึงดูดความสนใจของผู้คนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง นอกจากตู้เฟยแล้วอาจไม่มีใครเชื่อว่าเขาขโมยเสื้อผ้าชั้นในของเหยาซี

ในเวลานี้สตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงรีบกรีดฟัน ขณะที่นางสังเกตเห็นเย่ฟ่านด้วย เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นนางอยากจะกรีดร้องจริงๆ

หนึ่งเดือนก่อน ร่างของนางถูกเปลือยเปล่า และร่างกายที่สวยงามของนางก็ไม่มีความลับต่อเย่ฟ่านอีกต่อไป เมื่อนางคิดถึงเรื่องนี้ แก้มของนางก็แดงและร้อนไปทั้งตัว

เหยาซีต้องการโจมตีและฆ่าเย่ฟ่านแต่นางกลัวว่าสิ่งนี้อาจทำให้คนคิดว่าคำพูดที่ว่างเปล่าของตู้เฟยเป็นความจริง ในตอนนี้นางพยายามไล่ต้อนตู้เฟยให้เข้าใกล้เย่ฟ่านมากขึ้นเรื่อยๆ และเตรียมที่จะฆ่าพวกเขาพร้อมกันเมื่อถึงเวลา

“ตู้เฟย เจ้าวายร้าย หยุดพยายามใส่ร้ายข้าได้แล้ว”

เย่ฟ่านตะโกน เขาต้องใช้คำพูดของเขาเพื่อสกัดกั้นสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง ไม่เช่นนั้นชีวิตของเขาจะตกอยู่ในอันตรายอย่างใหญ่หลวง

“ผู้อมตะเหยาซีงดงามและบริสุทธิ์ ข้าจะทำเรื่องชั่วช้าแบบนี้ได้อย่างไร”

สตรีศักสิทธิ์แสงโชติช่วงกัดฟัน อยากจะโบยบินไปที่นั่นจริงๆ คำพูดของเย่ฟ่านทำให้นางหงุดหงิดมาก ย้อนกลับไปตอนนั้น มือชั่วร้ายของเขาได้กวาดผ่านทุกส่วนของร่างกายนางไปแล้ว แม้แต่ความคิดนางก็ยังขนลุกด้วยความขยะแขยง

ตอนนี้เขาใช้คำพูดเหล่านั้นเพื่อป้องกันไม่ให้นางก้าวไปข้างหน้า และมันก็น่ารังเกียจจริงๆ

แต่นางไม่ใช่คนธรรมดา ปฏิกิริยาของนางรวดเร็วในขณะที่นางหัวเราะอย่างเย็นชาและพูดว่า

“ตู้เฟยกล้าใส่ร้ายข้าและเจ้าก็ช่วยด้วย เจ้าสองคนเป็นงูในถ้ำเดียวกัน วันนี้ข้าจะฆ่าเจ้าทั้งสองคน”

การตะโกนอันเย็นชาของนางทำให้ความรับผิดชอบแพร่กระจายจากตู้เฟยไปยังเย่ฟ่านด้วย

“น้องชายที่มีความสามารถ เจ้าก็เห็นแล้วว่าเหยาซีต้องการจะฆ่าเจ้าด้วย มาเร็วเข้า หากพวกเราพี่น้องที่ทำงานร่วมกันเราสามารถจับนางได้อย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นที่เจ้าจะได้รับจะไม่ใช่เพียงแค่เสื้อผ้าอีกต่อไป!” ตู้เฟยก็เริ่มตะโกน

โจรมีหนวดมีเคราอีกหลายคนมาก่อกวนและสร้างความโกลาหล

เย่ฟ่านสาปแช่งอย่างบ้าคลั่ง วายร้ายเหล่านี้ไร้ยางอายอย่างแท้จริง

“ตู้เฟย เจ้าโจรชั่วอย่าพูดบ้าๆกับผู้อมตะเหยาซี ข้าชื่นชมนางมาเป็นเวลานานและไม่เคยมีจิตใจที่ดูหมิ่นเหยียดหยาม นางเป็นเหมือนดวงจันทร์ที่สว่างไสวในใจข้า เป็นการดำรงอยู่อันศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในโลก”

เมื่อได้ยินเช่นนี้สตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงก็อยากจะฟันเขาให้ตายจริงๆ แต่ภายนอกนางยังคงยิ้มอยู่

“ข้าไม่สามารถยอมรับความชื่นชมดังกล่าวได้”

เย่ฟ่านไม่รอให้นางพูดอีกและตะโกนว่า

“เจ้าวายร้ายตู้เฟย ถ้าเจ้ายังใส่ร้ายข้าอยู่ ข้าจำเป็นต้องเอาสมบัติล้ำค่าออกมาเพื่อฆ่าเจ้า”

เมื่อเขากล่าวว่า 'สมบัติล้ำค่า' เขามองไปที่เหยาซีอย่างชัดเจน นี่เป็นคำขู่ของเขาที่ว่าถ้านางยังคงไล่ตามเขาอีก เขาจะเอาเสื้อผ้าชั้นในของนางออกมาและต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด

สตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงนั้นฉลาดมากและรู้ดีว่าเย่ฟ่านหมายถึงอะไร นางกัดฟันและอยากจะแทงทะลุผ่านเย่ฟ่านแต่นางก็หัวเราะอย่างสดใสและกล่าวว่า

“ในเมื่อมันเป็นเช่นนี้ ทำไมเราสองคนไม่ร่วมมือกันฆ่าตู้เฟย”

“อา น่าเสียดายที่พลังของข้าอ่อนแอเกินไปและข้าไม่สามารถช่วยเจ้าได้” ตอนนี้เย่ฟ่านสามารถหนีไปที่ขอบของเขตเหมืองแร่ได้แล้ว

แน่นอน เนื่องจากเขาถูกสังเกตเห็น ถ้าไม่ใช่เพราะโจรมีหนวดเคราช่วยเขา ผู้บ่มเพาะดินแดนศักดิ์สิทธิ์คงจะจับเขาไปแล้ว

“น้องชายที่มีความสามารถ คนในอาชีพของเราต้องซื่อสัตย์…” เมื่อเห็นเขาเอาแต่มุ่งหน้าหนีและไม่ช่วยเหลือ ตู้เฟยก็ไม่ยอมรามือง่ายๆ

หลังจากหนีมาไกลขนาดนี้และกำลังจะออกจากการต่อสู้ครั้งนี้เย่ฟ่านไม่ได้พูดอะไร

ตรงหน้าเขาคือการต่อสู้ของปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงและราชานกยูง ในตอนนี้ท้องฟ้าและแผ่นดินแตกออก ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์สูญเสียแสงไป

ราชานกยูงเปรียบเสมือนเทพเจ้าที่เจาะเข้ามาในโลกนี้ แม้ว่าเขาจะดูเหมือนเด็กที่อ่อนโยน แต่พลังที่กดขี่ข่มเหงของเขาก็เต็มแผ่นดิน

โจรผู้ยิ่งใหญ่คนที่สี่และโจรผู้ยิ่งใหญ่ที่เจ็ดร่วมมือกันนำโถดินออกมาเพื่อดูดวัตถุโบราณจำนวนหนึ่งจากดินแดนศักสิทธิ์แสงโชติช่วง

“ราชานกยูง ราชามังกรเขียวและตู้เทียนแข็งแกร่งอย่างแท้จริง!” หัวใจของเย่ฟ่านสั่นไหว คนเหล่านี้กล้าโจมตีดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังเช่นนี้อย่างโจ่งแจ้ง

“น้องชายที่มีพรสวรรค์ ในฐานะที่เป็นหนึ่งในพวกเรา…” เสียงตะโกนของตู้เฟยดังขึ้นอีกครั้งและเย่ฟ่านก็วิ่งหนีโดยไม่คิดชีวิต

………...

“มาดูกันว่าเจ้าจะทนต่อไปได้นานแค่ไหน!” ราชามังกรเขียวตะโกนและกระตุ้นหม้อดินร่วมกับตู้เทียนอีกครั้ง

อีกด้านหนึ่งหม้อโบราณลอยอยู่ เครื่องหมายมังกรปรากฏบนนั้น ดูเรียบง่ายและโบราณอัดแน่นด้วยพลังแห่งความโกลาหล

นี่คือหม้อมังกรเลียนแบบของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง มันถูกควบคุมโดยผู้อาวุโสที่มีพลังพิเศษซึ่งพยายามอย่างเต็มที่เพื่อต่อต้านโถดินสีเทา

แต่การลอกเลียนแบบก็คือการเลียนแบบ แม้ว่าจะได้รับการขัดเกลามาหลายร้อยปีโดยผู้อาวุโสใหญ่ แต่ก็ไม่สามารถต้านทานอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในสมัยโบราณได้

แม้แต่กับทุกคนที่ทำงานร่วมกัน พวกเขาก็สามารถอดทนได้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่หม้อมังกรเลียนแบบจะเริ่มสั่นสะท้าน รอยมังกรที่ด้านบนของมันตกลงมาและแสงของมันก็หรี่ลง

ปัง!

ในที่สุดหม้อมังกรเลียนแบบก็ทนไม่ไหวและเกิดรอยร้าวขึ้นทั่ว มันเกือบจะแตกเมื่อถูกดูดเข้าไปในโถดิน

“ผู้อาวุโสตู้อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของเจ้ามีพลังมากเกินไป ข้าต้องการซื้อมันท่านจะขายเท่าไหร่” ราชามังกรเขียวถอนหายใจด้วยความชื่นชม

“ในชีวิตนี้ ข้าสามารถพึ่งพาได้แต่มันเท่านั้น ไม่มีทางที่ข้าจะค้าขายให้กับใครก็ได้” ตู้เทียนปฏิเสธอย่างราบเรียบ

ในเวลานี้ใบหน้าผู้คนดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงล้วนซีดขาว อาวุธของพวกเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ และเป็นการยากสำหรับพวกเขาที่จะดำเนินการต่อ

ในอีกด้านหนึ่ง ราชานกยูงกำลังต่อสู้กับปรมาจารย์ศักสิทธิ์แสงโชติช่วง

ท้องฟ้าและดวงจันทร์เริ่มสลัว สวรรค์และปัฐพีสูญเสียสีไป พลังศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิทั้งสองล้นฟ้า เพียงเสียงคำรามจากพวกเขาในระยะไกล ภูเขาหินก็จะแตกเป็นเสี่ยงๆ

เย่ฟ่านตาพร่า การต่อสู้ของพวกเขาทำเอาใจคนดูตะลึง ผู้คนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงจะต้องจ่ายราคามหาศาลเพียงเพราะโถดิน

เขาไม่รีบร้อนที่จะหนีในตอนนี้ ราชามังกรเขียวและคนอื่นๆ กำลังชนะ หากเขาอยู่ที่นี่ในตอนที่พวกเขาชนะเยฟ่านจะได้รับผลประดยชน์มหาศาล

ตอนนี้เขาอาจจะขอพักพิงกับราชานกยูงและคนอื่นๆได้ ถ้าเขาไปเพียงลำพังมันยากที่เขาจะเอาชีวิตรอดในโลกอันยิ่งใหญนี้