237 - ข้อเสนอของหญิงงาม

237 - ข้อเสนอของหญิงงาม

“คนที่เผาจี้ฉางกงจนตายเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่อยู่ในระดับอาณาจักรกงล้อแห่งทะเล”

“ผู้อาวุโสตระกูลจี้ ได้ทำลายจิตวิญญาณและร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์โดยผู้ฝึกฝนตัวน้อยอายุสิบสี่หรือสิบห้าปี”

“มันเหลือเชื่อมาก จี้ฉางกงอยู่ภาคใต้มานานแล้ว! แต่จเขาถูกเด็กหนุ่มชื่อเย่ฟ่านเผาจนเป็นเถ้าถ่าน”

ทุกคนกำลังพูดถึงข่าวนี้เมื่อผ่านบริเวณนี้ แต่ละคนรู้สึกว่ามันเหลือเชื่อและน่าตกใจ

เปลวไฟแท้จริงห้าธาตุสามารถจุดไฟทุกสิ่งได้ ตราบใดที่ร่างกายสัมผัสมัน ไม่มีพลังใดมาขวางมันได้ ผู้ฝึกฝนแต่ละคนรู้สึกหวาดกลัวเมื่อนึกถึงเรื่องนี้

การที่จี้ฉางกงวิ่งเข้าไปในเปลวไฟแท้จริงห้าสีนั้น พูดได้เพียงว่าโชคไม่ดีสำหรับเขา แม้แต่ร่างที่ทรงพลังก็ยังพบว่ามันยากที่จะต้านทานเปลวไฟดังกล่าว

การครอบครองร่างกายพิเศษของเย่ฟ่านไม่ได้เป็นความลับอีกต่อไป เมื่อข่าวนี้ถูกส่งออกไป มันจะทำให้เขาเดือดร้อนมากขึ้นอย่างแน่นอน

ตอนนี้จะไม่ใช่แค่ตระกูลจี้ที่กำลังมองหาเขาอยู่ .. แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อื่นๆก็ยังตามหาเขาเช่นกัน!

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่แย่กว่านั้น ที่เลวร้ายที่สุดคือการเปิดเผยรากปราณต้นกำเนิดของเขา นี่เป็นวัสดุศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้บ่มเพาะทุกคนอยากได้

และตอนนี้เขาเพิ่งอยู่ในอาณาจักรปารมิตา เขาไม่สามารถเป็นเหมือนราชานกยูงที่กวาดล้างแผ่นดินไปอย่างไร้พ่าย การที่เขามีหม้อแบบนี้เป็นความหายนะสำหรับเขาเช่นกัน

แม้ว่าเขาจะฆ่าผู้อาวุโสตระกูลจี้และเขย่าพื้นที่ทางใต้ ทุกคนรู้ว่านี่ไม่ใช่ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขา และเป็นเพียงพลังของเปลวไฟแท้จริงห้าธาตุ

โดยธรรมชาติแล้วเย่ฟ่านมีสมบัติศักดิ์สิทธิ์มากมาย ในขณะที่ฐานการบ่มเพาะของเขาไม่สูงมาก หลายคนจึงเตรียมที่จะดำเนินการและมองหาเขา

—

"ฆ่า!"

นี่เป็นคำสั่งที่ส่งมาจากตระกูลจี้ สำหรับผู้บ่มเพาะตัวน้อยคนหนึ่ง พวกเขาถึงกับรวบรวมกำลังมหาศาล นี่คือสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นมานับพันปี

มหาอำนาจอื่นๆที่ต้องการค้นหาเย่ฟ่านสามารถทำได้อย่างลับๆเท่านั้น ในเวลาเช่นนี้ใครจะกล้ายั่วยุตระกูลจี้?

ความโกลาหลและคลื่นเต็มพื้นที่นี้

เย่ฟ่านไม่ได้เดินทางลงใต้ แต่เขากลับซ่อนตัวอยู่ในเทือกเขาที่ห่างจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงเพียงห้าร้อยลี้

เขารู้สึกว่าตระกูลจี้จะไม่มาหาเขาที่นี่อย่างแน่นอน เพราะนี่คือประตูสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงและพวกเขาไม่สามารถบุกรุกได้อย่างง่ายดาย

ตระกูลจี้ไม่อาจหยั่งรู้ได้อย่างแน่นอนว่าประตูมิติจะส่งเข้ามาที่นี่

แต่แล้วภายในวันเดียวกัน ความว่างเปล่าก็ถูกเปิดออกและผู้ฝึกตนกว่าร้อยคนก็ออกมาจากประตูมิติที่นำไปสู่ดินแดนแห้งแล้ง

ในหมู่พวกเขามีผู้อาวุโสประมาณยี่สิบคน ส่วนที่เหลือเป็นชนชั้นสูงของเด็กรุ่นหลัง

บางคนสงบนิ่งราวกับแอ่งน้ำลึกสง่างามราวกับภูเขาใหญ่โต และไม่อาจหยั่งรู้ พวกเขาบางคนแสดงความสามารถของพวกเขา ดูเหมือนกระบี่ที่แหลมคมเป็นพิเศษซึ่งเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

ผู้ฝึกฝนหลายร้อยคนเหล่านี้เป็นยอดฝีมือทั้งหมด นอกจากผู้อาวุโสเหล่านั้นแล้ว ทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นเด็กรุ่นเยาว์ที่แข็งแกร่งมากที่สุดแห่งยุค

“ดินแดนที่แห้งแล้งนี้เกิดจากความว่างเปล่าที่พังทลายอย่างแน่นอน โจรน้อยนั่นยังไม่ตาย…”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งออกคำสั่ง ทุกคนกระจัดกระจายไปหาเย่ฟ่าน หากมีเบาะแสใดๆพวกเขาต้องเรียกผู้อาวุโสทันที

และนี่เป็นเพียงกลุ่มแรก ข้างหลังพวกเขามีผู้ฝึกตนคนอื่นๆ มากมายที่รีบมาที่นี่ ถ้าไม่ใช่นักพรตอีกาที่ไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหนบางทีบุคคลชั้นนำอื่นๆของตระกูลจี้อาจเข้าร่วมการไล่ล่าครั้งนี้ไปแล้ว

ตระกูลจี้ มีพลังอันยิ่งใหญ่และเรียกคนมากพอที่จะปิดล้อมดินแดนนี้เพื่อดักเย่ฟ่านอยู่ภายใน

——

เย่ฟ่านไม่คิดว่าผู้คนของตระกูลจี้จะตามมาเร็วถึงขนาดนี้

“พวกเขาพบที่นี่ได้อย่างไร”

โดยธรรมชาติแล้วเขาไม่รู้ว่าตระกูลจี้ได้คำนวณแบบใดเกี่ยวกับประตูมิติที่พัง เมื่อรู้สึกว่าสถานการณ์ของเขาแย่ลง เขาจึงหนีไปอีกเป็นเวลาหลายวัน

แต่สุดท้ายเขาก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าตระกูลจี้ได้ปิดผนึกพื้นที่นี้ไว้อย่างสมบูรณ์ มีผู้บ่มเพาะจำนวนมากกำลังมองหาเขา

สองวันต่อมาในที่สุดที่อยู่ของเย่ฟ่านก็ถูกเปิดเผย

“ตระกูลขุนนางโบราณไม่สามารถตอแยได้อย่างแท้จริง พวกเขาสามารถคำนวณได้ว่าความว่างเปล่าได้พังทลายลงที่ไหน” เย่ฟ่านถอนหายใจ

เขาต้องการออกจากที่นี่โดยเร็วที่สุด มิฉะนั้นเมื่อผู้ยิ่งใหญ่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงตื่นตระหนกและเข้าร่วมสถานการณ์ของเขาจะยิ่งแย่ลงไปอีก

ถ้าไม่ใช่เพราะฝีเท้าอันรวดเร็วของเขา เขาคงถูกจับได้แล้ว แต่ถึงกระนั้นสถานการณ์ของเขาก็เลวร้ายลงอย่างรวดเร็ว

—

ห้าวันต่อมาเย่ฟ่านก็ได้พบกับศิษย์ของตระกูลจี้ หลังจากการต่อสู้นองเลือดเย่ฟ่านก็ใช้หม้อเพื่อฆ่าเขา

——

ในวันที่แปดลึกเข้าไปในทุ่งหญ้า ชายร่างสูงขวางทางของเขา เขาอายุเพียงยี่สิบเท่านั้น ผมของเขาเป็นสีดำ และดวงตาของเขาดูเหมือนมีดแหลมคมร่างกายของเขาราวกับเทพโลกบาลที่ทำหน้าที่รักษาประตูสวรรค์

"เจ้าคือใคร?" เมื่อเจอคนที่พยายามจะฆ่าเขาเย่ฟ่านก็ไม่คิดจะแสดงความเป็นมิตร

“จี้ไห่เยว่!” เสียงของชายร่างสูงผู้นี้ดังและมีพลังราวกับกระดิ่ง

“ไม่เคยได้ยินชื่อเจ้า”

“นั่นก็เพราะว่าเจ้าไม่มีความรู้” อีกสิบกว่าคนปรากฏขึ้นจากด้านหลังชายคนนั้น

“ในรุ่นของข้ามีสามคนที่ฝึกฝนจนถึงอาณาจักรลับที่สาม พี่ห้าไห่เยว่เป็นหนึ่งในนั้น”

เย่ฟ่านเริ่มวิตก แม้แต่ผู้อาวุโสยังฝึกฝนอาณาจักรลับได้เพียงสามแห่ง สำหรับสมาชิกรุ่นหลังที่มาถึงระดับนี้ได้นั่นแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นอัจฉริยะของแดนดิน

ตามที่เขารู้มีเพียงสิบคนหรือมากกว่านั้นนิดหน่อยในบรรดาเด็กรุ่นหลังทั้งหมดที่สามารถฝึกฝนจนถึงอาณาจักรลับที่สาม ซึ่งก็คือพวก จี้ฮ่าวเยว่ ฮั่วอวิ๋นเฟย สตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง

“เปลวไฟแท้จริงห้าธาตุของเจ้าถูกใช้หมดแล้ว เจ้าไม่มีอะไรต้องพึ่งพาอีกต่อไป ให้ข้าดูว่าเจ้ามีแผนจะหนีอย่างไรอีก!”

จี้ไห่เยว่ปิดกั้นเส้นทางของเขาอย่างสมบูรณ์ด้วยรูปร่างที่ใหญ่โตและดวงตาที่เฉียบคม

รอยยิ้มจางๆปรากฏขึ้นบนปากของเย่ฟ่านขณะที่เขาทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า อย่างไรก็ตามทันทีที่เขาทะยานขึ้นไป เย่ฟ่านรู้สึกว่าความมืดลงมาพลังนิรนามบังคับให้เขากลับไปสู่พื้น

จี้ไห่เยว่เยาะเย้ย “อย่าเสียพลังโดยเปล่าประโยชน์ ทันทีที่เจ้าก้าวเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ชะตากรรมของเจ้าก็ถูกผนึกไว้แล้ว”

เขาก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวแต่เขาไม่ได้เข้าใกล้ เมื่อได้เรียนรู้บทเรียนจากการตายของผู้อาวุโสตระกูลจี้ ทุกคนก็ถูกยับยั้งไว้

ทันใดนั้นเสียงหัวเราะจากสวรรค์ก็ดังขึ้นในหูของเย่ฟ่านและมีคนแอบส่งเสียงมาหาเขา

“น้องเย่ เจ้าต้องการความช่วยเหลือจากข้าไหม”

เย่ฟ่านขมวดคิ้วทันที นี่คือเสียงของสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วง สุดท้ายแล้วยอดฝีมือของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ก็มาถึง

“ถ้าเจ้าต้องการช่วยข้า ก็กำจัดจี้ไห่เยว่ซะ!”เย่ฟ่านตอบกลับ

“เจ้าพูดง่ายเกินไปแล้ว เขาเป็นรองเพียงจี้ฮ่าวเยว่และจี้ปี้เยว่ ก่อนที่จี้จื่อเยว่จะเติบโต เขาคือเด็กรุ่นหลังที่แข็งแกร่งเป็นอันดับที่สามของตระกูลจี้”

เสียงของสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงช่างไพเราะยิ่งนัก เย่ฟ่านไม่รู้ว่าร่างกายของนางอยู่ที่ไหน

“ถ้าข้าฆ่าเขาตระกูลจี้จะแก้แค้นอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม ข้ามีวิธีอื่นที่จะนำเจ้าออกไป ไม่อยากไปภาคเหนือหรือ? เราสามารถไปพร้อมกันได้”

“ดี เยี่ยมมาก!”

ในสถานการณ์เช่นนี้เย่ฟ่านย่อมไม่ปฏิเสธความช่วยเหลือ แม้ว่าเขาจะรู้ว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงไม่สามารถยั่วยุได้ แต่ตอนนี้เขาต้องเอาชีวิตรอดผ่านสถานการณ์นี้ก่อน

เสียงหัวเราะของสตรีศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงราวกับกระดิ่งสีเงิน ทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนกับสายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านร่างของพวกเขา นางพูดเบาๆว่า

“ข้าต้องเตรียมการบางอย่าง เจ้าจะป้องกันจี้ไห่เยว่ด้วยตัวเจ้าเองสักครู่…”