159 - บดขยี้สิ้นซาก

159 - บดขยี้สิ้นซาก

“ในกรณีนั้น ให้หญิงชราผู้นี้สัมผัสกับพลังของร่างกายศักดิ์สิทธิ์ดูสักครั้ง” ผู้อาวุโสคนหนึ่งเดินออกมาด้านหน้าและพุ่งเข้าหาชายหนุ่มชุดคราม

ในระยะไกลยอดฝีมือมากมายจากตระกูลที่ปรากฏขึ้นในขุนเขา

“พวกเจ้าระวังตัวกันจริงๆ ถ้าเจ้ากลัวว่าร่างศักดิ์สิทธิ์จะเสียหาย เหตุใดจึงปล่อยเขาออกมาตั้งแต่แรก?” หญิงชราเยาะเย้ย

“เราจะไม่ลงมือกับพวกเจ้า เราจะอยู่ที่นี่เพียงเพื่อสังเกตการณ์การต่อสู้” ผู้อาวุโสสามคนจากตระกูลจี้กล่าว แต่เห็นได้ชัดว่าคำพูดนี้ไม่มีความจริงใจแม้แต่น้อย

จี้ฮ่าวเยว่หัวเราะในขณะที่เสื้อผ้าของเขาโบกสะบัด เขาไม่ได้ใส่ใจผู้อาวุโสจากตระกูลแต่มองไปยังหญิงชราคนนั้น

“โจมตีตามที่เจ้าต้องการ

แม้ว่าอีกฝ่ายจะอายุน้อยมาก แต่เขาก็มีร่างกายศักดิ์สิทธิ์ การบ่มเพาะไม่ใช่เรื่องของอายุและผู้อาวุโสจากเผ่าอสูรไม่กล้าที่จะทำสิ่งต่างๆอย่างประมาท

ทันใดนั้นภูเขาหยกมรกตก็ปรากฏขึ้นเหนือฝ่ามือของนางและโตขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับตกลงมาจากท้องฟ้าบดขยี้เข้าหาชายหนุ่ม

ภูเขาหินหยกยังคงใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆนิ้วที่มันกดลงมาทำให้อากาศสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ภูเขาที่ตกลงมาสั่นไหว

ถึงกระนั้นเมื่อภูเขาหินหยกลงสู่ทะเลสีมรกต มันก็ถูกพลังบางอย่างดูดกลืนเข้าไปอย่างรุนแรง

“กลับมา!” หญิงชราอุทาน

จี้ฮ่าวเยว่สงบมากแต่คลื่นที่โหมกระหน่ำอยู่ด้านหลังของเขาได้ซัดเข้าหาภูเขาสีเขียวมรกตนั้นพร้อมกับทำลายมันลงในครั้งเดียว

เด็กหนุ่มของตระกูลจี้ไม่ได้เคลื่อนไหวใดๆ เขาสงบและไม่แยแส อาศัยเพียงความเป็นเอกลักษณ์ของกงล้อแห่งทะเลของตัวเองก็สามารถทำลายสมบัติล้ำค่าของหญิงชราเผาอสูรแล้ว

“นี่……”

การแสดงออกของผู้อาวุโสของเผ่าอสูรเปลี่ยนไป นางสูญเสียการเชื่อมต่อกับอาวุธของนาง ไม่สามารถตรวจจับได้ถึงรัศมีของมัน

“เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า”

"เจ้า……."

ผู้อาวุโสของเผ่าอสูรตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก นางไม่สามารถเดินหน้าหรือถอยหนีได้

สวีรุ่ยหยูกล่าวจากด้านหลัง

“ซู่อวิ๋น!”

ผู้อาวุโสถอยกลับมาอย่างเด็ดขาด นางรู้ว่านางไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายหนุ่มชุดครามอีกต่อไป

“ในเมื่อเจ้ามาแล้วก็อย่าคิดว่าจะได้กลับไปอีก”

ในที่สุดจี้ฮ่าวเยว่ก็ลงมือ เขาเคลื่อนตัวจากภูเขาและมายืนอยู่ด้านหน้าของหญิงชราในเวลาไม่ถึงลมหายใจ

“ไม่……”

หญิงชราตะโกน ในช่วงเวลานี้ร่างกายของนางได้ปลดปล่อยความสง่างามของแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีพร้อมกับเปลี่ยนร่างให้กลายเป็นนกขนาดใหญ่ก่อนจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

อย่างไรก็ตาม ผืนน้ำสีมรกตอันกว้างใหญ่จากด้านหลังของชายหนุ่มชุดครามไม่ใช่สิ่งที่นางจะหลบหนีได้ คลื่นขนาดใหญ่ซัดเข้ามาปกคลุมร่างกายของนกชราตัวนั้น

"ฆ่า!"

เด็กสาวสองคนจากเผ่าอสูรพุ่งไปข้างหน้าพร้อมๆกัน

เด็กสาวทั้งสองส่งสมบัติล้ำค่าที่สุดของพวกนางออกไปโจมตี กรรไกรสีทองคู่หนึ่งกลายเป็นมังกรวารีขณะที่มันพุ่งไปข้างหน้า มันก็ขยายใหญ่ขึ้นร้อยวา

อย่างไรก็ตามสมบัติอันทรงพลังดังกล่าวกลับไร้ประโยชน์ต่อหน้าจี้ฮ่าวเยว่ ดวงจันทร์ที่สว่างไสวเหนือศีรษะของเขาเปล่งแสงอันอ่อนโยนออกมาเบาๆกรรไกรทองคู่นั้นก็หยุดนิ่งชั่วครู่ก่อนจะแตกสลายลงอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวทั้งสองต้องการจะถอยกลับแต่ร่างกายของพวกนางกลับถูกดูดเข้าไปในทะเลสีเขียวมรกตของจี้ฮ่าวเยว่อย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นสวีรุ่ยหยูก็ตวาดออกมา

“อย่าลงมืออย่างเด็ดขาด”

คำพูดของนางค่อนข้างช้าเนื่องจากหญิงสาวอีกห้าได้ส่งอาวุธของตัวเองโจมตีเข้าหาจี้ฮ่าวเยว่แล้ว

“ทุกอย่างฟุ่มเฟือยเกินไป”

จี้ฮ่าวเยว่ยืนอยู่ตรงนั้นขณะที่แสงจากดวงจันทร์อาบอาวุธจิตวิญญาณทั้งห้า อาวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้ามืดสลัวลงในทันทีก่อนที่จะแตกสลายต่อหน้าต่อตาทุกคน

จี้ฮ่าวเยว่จัดการกับยอดฝีมือแปดคนจากเผ่าพันธุ์อสูรในชั่วพริบตาราวกับว่าเขากำลังเดินเล่นอยู่ในสวนส่วนตัว

เขาไม่ได้ทุ่มเทความพยายามใดๆและยังคงสงบนิ่ง ดวงจันทร์ที่สว่างไสวอยู่บนท้องฟ้าเสริมสร้างลักษณะของเขาให้องอาจสง่างามมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

“ข้าจะพูดอีกเพียงครั้งเดียวเท่านั้น มอบอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิอสูรมา”

"ไปตายซะ!" ผู้อาวุโสอีกคนจากเผ่าอสูรอุทานอย่างเย็นชา

“นี่พวกเจ้าเลือกเอง!”

การแสดงออกของจี้ฮ่าวเยว่เริ่มเย็นลง ในขณะเดียวกันเขาก็เดินลงมาจากท้องฟ้ามุ่งหน้าเข้าหากลุ่มของหญิงสาวจากเผ่าพันธุ์อสูร

“อ๊าาาา!”

พร้อมกันนั้นเสียงกรีดร้องที่น่าสังเวชก็ดังขึ้น ยอดฝีมือจากเผ่าพันธุ์อสูรแปดคนที่ลงมือโจมตีในครั้งแรกร่างกายถูกบดขยี้กลายเป็นหมอกเลือดทันที

“ทะลวงไปคนละทิศทาง!” สวีรุ่ยหยูสั่ง

นอกจากสวีรุ่ยหยูแล้วเย่ฟ่านยังได้รับการคุ้มครองจากผู้อาวุโสอีกหลายคน นอกจากนี้ยังมีโลงศพหินที่รายล้อมไปด้วยยอดฝีมือหลายคน

เย่ฟ่านเดาว่าผังป๋อน่าจะอยู่ข้างใน แต่เขาไม่มีหนทางที่จะพิสูจน์เรื่องนี้

“เจ้าต้องการที่จะจากไป นั่นเป็นไปไม่ได้!” จี้ฮ่าวเยว่เดินไปข้างหน้าพลังจากดวงจันทร์ที่อยู่บนท้องฟ้าบดขยี้เข้าหาทุกคน

"ฆ่า!"

ในขณะนั้นการต่อสู้ระเบิดได้ปะทุขึ้น ยอดฝีมือจากเผ่าอสูรบางส่วนพุ่งเข้าหาชายหนุ่มชุดคราม บางส่วนก็คุ้มครองเย่ฟ่านและคนอื่นๆให้ทะลวงออกจากวงล้อม

จี้ฮ่าวเยว่มีสีหน้าเย็นชาอย่างยิ่ง ไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้ ในขณะเดียวกันดวงจันทร์ที่อยู่ด้านบนศีรษะของเขาก็พร้อมที่จะบดขยี้ทุกคนที่เข้าใกล้

"ฆ่า!"

ผู้อาวุโสเผ่าพันธุ์อสูรหลายคนก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองเพื่อโจมตีจี้ฮ่าวเยว่

แสงไฟระยิบระยับเต็มท้องฟ้า พื้นที่ภูเขาทั้งหมดสั่นสะเทือน พื้นดินแตกเป็นเสี่ยงๆ

จี้ฮ่าวเยว่ดูชั่วร้ายและลึกลับอย่างยิ่ง ในเวลานี้ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วง ดวงจันทร์ที่ส่องสว่างอยู่ด้านบนศีรษะของเขาสาดแสงไปในทุกทิศทาง

แม้ว่าผู้อาวุโสของเผ่าอสูรหลายคนจะวิ่งออกไปด้านหน้าแต่เสียงสีเขียวมรกตที่กระจายออกมาจากดวงจันทร์ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาต้านทานไม่ได้และศีรษะของคนมากมายก็หลุดร่วงลงสู่พื้นทันที

เผ่าอสูรไม่ใช่เผ่าพันธุ์ที่จะยอมแพ้ง่ายๆ แม้ว่าพวกเขาหลายคนจะตายไปแล้วแต่พวกเขายังคงวิ่งเข้าหาจี้ฮ่าวเยว่ไม่หยุด

ในทันใดนั้นซากศพมากมายก็ถูกกระแทกลงมาจากท้องฟ้ากลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วอากาศ นับเป็นฉากที่โหดร้ายเกินจินตนาการ

จี้ฮ่าวเยว่เหมือนเทพสงครามที่ไม่มีใครเทียบได้ ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนจะมีศพมากมายกระจัดกระจายอยู่ตรงนั้น ขั้นตอนความสำเร็จเล็กน้อยของร่างกายศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกตนธรรมดาจะเทียบได้

ยอดฝีมือจากเผ่าอสูรยังคงล้มลงอย่างต่อเนื่องเลือดมากมายย้อมแผ่นดินที่แห้งแล้งนี้ให้กลายเป็นสีแดงก่ำ!

"ฆ่า!" "ฆ่า!"

เสียงกรีดร้องคำรามดังเต็มท้องฟ้า ผู้ฝึกฝนจากตระกูลจี้ก็ไม่ปล่อยให้นายน้อยของพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับเขาพนาสูรเพียงลำพัง ในครั้งนี้พวกเขาเริ่มโจมตีผู้อาวุโสของเผ่าพันธุ์อสูรแล้ว

สวีรุ่ยหยูสั่งให้คนอื่นๆนำโลงศพทะลวงออกจากวงล้อม

หลังจากนั้นนางก็พุ่งเข้าหายอดฝีมือของตระกูลจี้เพื่อช่วยเหลือผู้คนจากเผ่าพันธุ์อสูร ก่อนที่ในเวลาอันรวดเร็วนางจะปะทะกับจี้ฮ่าวเยว่ตรงกลางสนามรบ!

“ฮ่าวเยว่ ระวังอาวุธศักดิ์สิทธิ์นั่นด้วย!”

ยอดฝีมือสองคนปรากฏตัวต่อหน้าจี้ฮ่าวเยว่อย่างเงียบๆเพื่อช่วยเหลือเขาต่อสู้กับสวีรุ่ยหยูพร้อมกัน

“ชิ!”

อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิอสูรที่กวาดล้างภูเขาและแม่น้ำสูญสร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วแดนรกร้างตะวันออกได้ปรากฏขึ้นในมือของสวีรุ่ยหยู

“อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิอสูรยอดเยี่ยมจริงๆ!”

การแสดงออกของจี้ฮ่าวเยว่เคร่งขรึม แต่เขาไม่ได้รู้สึกกลัวในขณะที่เกิดการต่อสู้เขาก็ปลดปล่อยกระจกทองแดงออกมาจากทะเลแห่งความทุกข์ของเขาด้วยเช่นกัน

“กระจกโบราณของตระกูลจี้!”

"ถูกต้อง!"

ในระยะไกลจิตใจของเย่ฟ่านตกตะลึง อีกฝ่ายกำลังอยู่ในช่วงความสำเร็จเล็กๆแต่มีความสามารถที่น่าเกรงขามเช่นนี้แล้ว มิหนำซ้ำทางตระกูลยังอนุญาตให้เขาครอบครองสมบัติล้ำค่าซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์เลื่องชื่อของแดนรกร้างตะวันออก