บทที่ 33 - ตบหน้าฉาดใหญ่

บทที่ 33 - ตบหน้าฉาดใหญ่

“ผู้ชนะคือถังเยว่เซวียน!”

เสียงอันทรงพลังของหัวหน้าฟางดังกระหึ่มไปทั่วลานประลองผ่านเครื่องขยายเสียง

“เย้!”

จางอวี้ที่นั่งลุ้นตัวโก่งมาตั้งแต่ต้นจนจบกระโดดตัวลอยและส่งเสียงร้องด้วยความดีใจ

เธอไม่รอช้า รีบวิ่งลงบันไดไปเป็นคนแรกเพื่อร่วมแบ่งปันความสุขนี้กับเพื่อนรัก

ในขณะเดียวกัน บนอัฒจันทร์ก็เต็มไปด้วยเสียงอุทาน “เชี่ย” และ “โคตรเจ๋ง” สลับกับเสียงโห่ร้องยินดีดังกึกก้องไปทั่วลานประลอง

“ง่ายเกินไปแล้ว ไม่เห็นจะท้าทายตรงไหนเลย...”

โก่วอวิ๋นถอนหายใจ แม้จะไม่มีความยากอะไร แต่การต่อสู้จนจบก็สูบพละกำลังของเขาไปจนเกือบถึงขีดจำกัดเหมือนกัน

ก็แค่ใช้ [ภาพลวงตา] กับ [พลังจิต] ในการควบคุมแบบอ่อนและแข็ง สลับกับการใช้ [พุ่งชน] กับ [กรงเล็บตะปบ] เพื่อโจมตีแบบฉับพลันเท่านั้นเอง

เป็นการผสมผสานทักษะที่เรียบง่ายและชัดเจนมาก คู่ต่อสู้กลุ่มนี้ถึงจะมีจำนวนมากกว่าก็จริง แต่กลับไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนให้เขาได้เลยแม้แต่น้อย แถมยังเปิดโอกาสให้เขาจัดการพวกมันไปทีละตัวๆ อีกต่างหาก

สู้กับพวกไก่อ่อนนี่มันไม่สนุกเอาซะเลย!

เขาส่ายหน้าพลางเดินไปหาถังเยว่เซวียน

แต่พอหันกลับมา โก่วอวิ๋นก็เห็นเด็กสาวกำลังวิ่งตรงเข้ามาหา ราวกับเตรียมจะกระโดดกอดเขาเต็มแรง

เขาอยากจะหลบ แต่ยัยเด็กนี่ไวจริงๆ กระโดดพุ่งเข้ามากอดเขาไว้ได้สำเร็จ

“เก่งมากเสี่ยวอวิ๋น!”

ถังเยว่เซวียนเอาแก้มถูไถหัวของเขา พร้อมกับตรวจดูว่าเขาได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า

ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหลายคน แม้จะดูเหมือนว่าเจ้าหมาไม่ได้รับบาดเจ็บเลยตั้งแต่ต้นจนจบ แต่เด็กสาวก็ยังไม่กล้าวางใจอยู่ดี

หลังจากลองดิ้นดูสองสามทีแล้วไม่หลุด โก่วอวิ๋นก็ปล่อยเลยตามเลย และหันไปสนใจข้อความแจ้งเตือนที่ปรากฏขึ้นหลังจากการต่อสู้จบลงแทน

[ขอแสดงความยินดี คุณเอาชนะการประลองได้สำเร็จ!]

[รูปแบบการประลองคือหนึ่งต่อแปด โบนัสค่าประสบการณ์จะคำนวณจากค่าเฉลี่ยระดับของคู่ต่อสู้ ระดับจริงไม่แตกต่างกัน ระดับเผ่าพันธุ์คือระดับขุนพลขั้นต่ำ]

[ระดับเลเวลของทั้งสองฝ่ายห่างกันไม่ถึง 5 เลเวล ระดับเผ่าพันธุ์ห่างกันหนึ่งระดับขั้นใหญ่ ได้รับโบนัสค่าประสบการณ์ 100%!]

[มีคู่ต่อสู้ทั้งหมดแปดตัว ได้รับรางวัลค่าประสบการณ์ 4,000 แต้ม!]

[ความชำนาญของทักษะ [พุ่งชน], [กรงเล็บตะปบ], [พลังจิต], [ภาพลวงตา] เพิ่มขึ้น...]

รอบเดียว!

แค่การต่อสู้เพียงรอบเดียว ก็ทำให้ค่าประสบการณ์ของโก่วอวิ๋นพุ่งทะลุ 4,000 แต้มไปอีกครั้ง เกือบจะเทียบเท่ากับสถิติค่าประสบการณ์สูงสุดที่เขาเคยทำได้เลยทีเดียว

เมื่อมองดูตัวเลขที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โก่วอวิ๋นก็เลียริมฝีปาก รู้สึกคอแห้งผาก

นี่คือประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้นหลังจากแข็งแกร่งขึ้นสินะ?

ถ้าได้สู้แบบนี้ทุกวันล่ะก็ การบรรลุเงื่อนไขวิวัฒนาการก็คงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว!

คิดไปคิดมา การได้สู้กับพวกไก่อ่อนนี่ก็ไม่เลวเหมือนกันแฮะ!

“ไป๋เตี้ยน! แกเป็นอะไรไป?! ไป๋เตี้ยน?!”

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นจากข้างๆ ทำเอาโก่วอวิ๋นสะดุ้งโหยง รีบหันไปมองตามต้นเสียงทันที

ข้างลานประลอง นักเรียนหญิงที่แต่งตัวประณีตคนนั้นกำลังอุ้มแมวอัสนีของตัวเองพลางร้องห่มร้องไห้ราวกับญาติผู้ใหญ่เสียชีวิต

แมวอัสนีที่ถูกอุ้มอยู่ในอ้อมแขน มีรอยขีดข่วนเลือดอาบอยู่ครึ่งหน้า แววตาเลื่อนลอย ประกายไฟฟ้าอันแผ่วเบาบนร่างกระพริบไม่หยุดและรั่วไหลออกไปด้านนอก ส่งผลให้สัญญาณชีพของมันอ่อนแรงลงเรื่อยๆ

คราวนี้เธอไม่กล้าแม้แต่จะร้องไห้เสียงดัง รีบถอยออกไปเพื่อให้แพทย์ประจำโรงเรียนทำการปฐมพยาบาลทันที

ไม่ไกลจากเธอมากนัก นักเรียนชายร่างสูงใหญ่ผู้เป็นเจ้านายของเป็ดหัวร้อนมีสีหน้ามืดครึ้ม เป็ดหัวร้อนของเขากำลังได้รับการรักษาบาดแผลจากสัตว์อสูรของทีมแพทย์

ปากและลำคอของเป็ดหัวร้อนตัวนี้แหลกเหลวไม่มีชิ้นดีเพราะลูกไฟของมันเอง ดูน่าเวทนายิ่งนัก แถมยังมีควันลอยกรุ่นออกมาจางๆ

ดูเหมือนจะสุกไปแล้วนะนั่น!

โก่วอวิ๋นเบ้ปาก

เขาเห็นสัญญาณสั่งการที่เจ้านายสองคนนั้นส่งมาอย่างชัดเจน และรู้ซึ้งถึงเจตนาร้ายของพวกเขาเป็นอย่างดี

ถ้าไม่สั่งสอนพวกมันเสียบ้าง โก่วอวิ๋นคงจะหัวเราะเยาะตัวเองแน่ๆ

ถ้าเขาประเมินผลจากการโจมตีเมื่อครู่ไม่ผิดพลาดล่ะก็...

สมองของแมวอัสนีตัวนั้นคงจะมีปัญหา ทำให้สูญเสียการควบคุมกระแสไฟฟ้าในร่างกาย พลังงานจะรั่วไหลออกไปเรื่อยๆ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้รับรองว่าตายหยั่งเขียดแน่นอน

ตอนนี้มีแพทย์ประจำโรงเรียนอยู่ด้วย คงไม่ถึงกับเสียชีวิตหรอก แต่ถึงจะรอดมาได้ ความสามารถในการควบคุมพลังของแมวตัวนั้นก็คงจะลดฮวบลงไปมาก และไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ปัญหาเหล่านี้อาจจะไม่แสดงอาการให้เห็นทันที หรือแม้กระทั่งความสามารถในการควบคุมกระแสไฟฟ้าลดลง แมวอัสนีก็อาจจะแสดงพลังที่ดู “เหนือความคาดหมาย” ออกมาเป็นครั้งคราว

แต่ “พลังที่เหนือความคาดหมาย” เหล่านั้น ล้วนเป็นสัญญาณเตือนว่าอาการของแมวอัสนีกำลังทรุดหนักลง!

และเมื่ออาการของแมวอัสนีกำเริบขึ้นเรื่อยๆ จนไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ กว่านักเรียนหญิงคนนั้นจะเปลี่ยนสัตว์อสูรตัวใหม่ ก็คงกินเวลาไปเกือบครึ่งเทอมแล้ว

ถึงตอนนั้น หากเธอไม่สามารถทะลวงข้อจำกัดและทำสัญญากับลูกสัตว์อสูรระดับผู้บัญชาการได้โดยตรง โก่วอวิ๋นก็ไม่แน่ใจว่าเธอจะยังเก่งสู้พวกนักเรียนดีเด่นรุ่นต่อไปได้หรือเปล่าด้วยซ้ำ

ส่วนเจ้าเป็ดหัวร้อนนั่นยิ่งเห็นได้ชัด ตอนนี้ดูเหมือนว่ามีแค่ปากกับลำคอที่พังยับเยินเพราะลูกไฟของตัวเอง แต่จริงๆ แล้วแรงระเบิดเมื่อกี้คงจะส่งผลกระทบไปถึงอวัยวะภายในของมันแล้วแน่ๆ

ถึงจะได้รับการรักษายังไงก็คงไม่ตายหรอก แต่ต่อไปในฐานะสัตว์อสูรธาตุไฟ มันจะยังพ่นไฟได้อีกหรือเปล่า โก่วอวิ๋นก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน และเจ้านายของมันก็คงได้รับผลกระทบไปเต็มๆ

สรุปง่ายๆ ก็คือ หลังจากผ่านการต่อสู้ครั้งนี้ไป เจ้านายสองคนนั้นคงจะกลายเป็นพวกที่ด้อยกว่านักเรียนทั่วไปเสียอีก

พอคิดมาถึงตรงนี้ โก่วอวิ๋นก็ส่ายหน้าและถอนหายใจ

เขาก็ออกจะเป็นคนดีมีเมตตา ทำไมถึงต้องมาบีบให้เขาต้องทำอะไรแบบนี้ด้วย!

“กล้าทำกับไป๋เตี้ยนถึงขนาดนี้ เป็นเพราะแกสั่งใช่ไหม นังตัวดี?! หมาของแกต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”

เมื่อเห็นว่าแมวอัสนียังคงทนทุกข์ทรมานแม้จะได้รับการรักษาจากสัตว์อสูรของแพทย์ประจำโรงเรียนแล้ว นักเรียนหญิงที่แต่งตัวประณีตคนนั้นก็ผุดลุกขึ้นและพุ่งตรงเข้ามาหาถังเยว่เซวียนทันที

เธอเงื้อมือขึ้นสูง หมายจะลงไม้ลงมืออย่างเห็นได้ชัด

เพียะ!

เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าดังสนั่น นักเรียนหญิงคนนั้นกุมหน้าตัวเองพลางถอยกรูดไปด้วยความมึนงง

จางอวี้ลดมือลง และส่งยิ้มหวานให้ถังเยว่เซวียน

ถังเยว่เซวียนที่กำลังจะยกมือขึ้นป้องกันตัวชะงักไป มุมปากกระตุกเล็กน้อย อยากจะขำแต่ก็กลั้นไว้

ข้างๆ พวกเธอ โก่วอวิ๋นยกอุ้งเท้าขึ้นมาและชูนิ้วโป้งให้จางอวี้เงียบๆ

สุดยอดไปเลยลูกพี่!

ที่เคยด่าว่าโง่น่ะ ขอถอนคำพูดเลย!

อีกอย่าง ผู้หญิงตีกันนี่มันสนุกดีแฮะ!

พูดก็พูดเถอะ การได้เห็นจางอวี้ตบหน้ายัยนั่นฉาดใหญ่ ทำเอาโก่วอวิ๋นรู้สึกสะใจยิ่งกว่าตอนที่ลอบเล่นงานแมวอัสนีเสียอีก!

“กรี๊ด—”

หลังจากหายมึนงง นักเรียนหญิงคนนั้นก็สติแตกอีกครั้ง เธอแทบจะเสียสติ กรีดร้องและเตรียมจะพุ่งเข้ามาอีกรอบ ทว่ากลับถูกร่างสูงใหญ่ราวกับหอคอยเหล็กขวางไว้เสียก่อน

หัวหน้าฟางถลึงตาใส่นักเรียนหญิงคนนั้นอย่างดุดัน “พวกเธอเป็นคนขอท้าประลองเอง ก่อนสู้ก็เซ็นใบยินยอมแล้วว่าการบาดเจ็บของสัตว์อสูรระหว่างการต่อสู้เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ สู้แบบแปดต่อหนึ่งยังแพ้ แล้วยังมีหน้ามาโวยวายหาเรื่องอีกเหรอ?!”

เดิมทีความสุขที่ถังเยว่เซวียนเอาชนะแบบหนึ่งต่อแปดมาได้กำลังเบ่งบาน แต่กลับถูกยัยเด็กนี่มาทำลายบรรยากาศจนหมด เขาไม่ได้เห็นนักเรียนที่ทั้งไร้ฝีมือและไร้มารยาทแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วเนี่ย

เสียงตวาดของหัวหน้าฟางดังก้องราวกับฟ้าร้อง ทำเอานักเรียนหญิงคนนั้นตกใจจนหน้าซีดเซียว ถอยหลังกรูดไปหลายก้าวและเกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น

สายตาอันเฉียบคมของหัวหน้าฟางตวัดมองผู้ท้าประลองทั้งแปดคน “ฉันเป็นคนรับรองการประลองครั้งนี้ ในเมื่อพวกเธอแพ้แล้ว ก็รีบเอาของเดิมพันไปให้ถังเยว่เซวียนซะ!”

“ไม่อย่างนั้น ฉันคงต้องเชิญผู้ปกครองของพวกเธอมาคุยกันหน่อยแล้วล่ะ!”

[จบแล้ว]