บทที่ 12 - เร้นกายในเงามืด

บทที่ 12 - เร้นกายในเงามืด

ในฐานะที่เป็นทักษะระดับต่ำไร้ธาตุ [กรงเล็บตะปบ] จึงมักจะเป็นทักษะที่สัตว์อสูรตระกูลแมวหรือหมีที่ถนัดการใช้กรงเล็บสามารถเรียนรู้ได้ง่ายกว่า

ส่วนสุนัขเมฆาล่องนั้น [กัดกระชาก] ต่างหากที่เป็นความสามารถติดตัวมาแต่กำเนิด แทบไม่ต้องฝึกฝนก็ใช้ได้

แต่สำหรับโก่วอวิ๋นแล้ว การให้เขาเอาปากไปกัดศัตรูตัวอื่นมันไม่ใช่เรื่องน่าอภิรมย์เอาซะเลย เขาเห็นว่าทักษะ [กรงเล็บตะปบ] นี่แหละเหมาะกับเขาที่สุด

กรงเล็บไม่คมพอหรือไม่ถนัดก็ไม่เป็นไร รอให้ค่าความชำนาญของทักษะเพิ่มขึ้น แค่ตบหน้าสักฉาดก็แรงพอให้ศัตรูเจ็บเจียนตายได้แล้ว!

“ตามปกติแล้ว อย่างน้อยต้องมีข้อความแจ้งเตือนข้อมูลทักษะสามครั้งถึงจะเรียนรู้ทักษะนั้นได้... ดีนะที่เจ้านี่แค่ถูกชนกระเด็นไป ยังพอสู้ต่อได้!”

โก่วอวิ๋นจ้องมองเสือดาวเงาที่มีสีหน้าดุร้าย ถึงจะแอบหวั่นใจอยู่บ้าง แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผลตอบแทนอย่างทักษะและค่าประสบการณ์ เขาก็ไม่มีความคิดที่จะถอยหนีเลยแม้แต่น้อย

ถึงขนาดแอบหวังให้เจ้านี่ทนได้นานๆ อย่าเพิ่งรีบล้มไปซะก่อนด้วยซ้ำ

การปะทะด้วยพุ่งชนก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะรุนแรง แต่ความจริงแล้วไม่ได้สร้างบาดแผลอะไรให้เสือดาวเงาเลย

โก่วอวิ๋นจงใจก้มหน้าต่ำ แล้วใช้หลังพุ่งชนเสือดาวเงา ผลลัพธ์สุดท้ายก็แค่สลายการโจมตีของอีกฝ่าย และใช้พลังระเบิดดีดเจ้านั่นกระเด็นออกไปเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากขยับกรงเล็บไปมาสองสามครั้ง เสือดาวเงาก็สลัดความรู้สึกไม่สบายตัวนั้นทิ้งไปจนหมดสิ้น

การถูกสิ่งมีชีวิตที่อยู่คนละชั้นอย่างสุนัขเมฆาล่องดีดกระเด็น เป็นการกระตุ้นสัญชาตญาณความดุร้ายของเสือดาวเงาอย่างมหาศาล

ต่อให้ยังอยู่ในวัยทารก แต่เมื่อถูกกระตุ้นจากการต่อสู้ มันก็เผยให้เห็นอำนาจความน่าเกรงขามของนักล่าผู้ยิ่งใหญ่ออกมาให้เห็นบ้างแล้ว

“ยังไม่ยอมแพ้อีกแฮะ!”

โก่วอวิ๋นหัวเราะร่วน พลังจิตไร้รูปปกคลุมไปทั่วร่างกาย จากนั้นเขาก็ยื่นอุ้งเท้าไปกระดิกเรียกเสือดาวเงา

“โอ้โห!”

จางอวี้ถึงกับโมโหจนหัวเราะออกมา “เซวียนเซวียน สุนัขบ้านเธอนี่มันจะอวดดีเกินไปแล้วนะ... ฉันกับเป้าเปาจะเอาจริงแล้ว พวกเธอระวังตัวให้ดีล่ะ!”

“ไม่ต้องเกรงใจ เข้ามาเลย!”

ถังเยว่เซวียนก็ยิ้มเช่นกัน

กรรมการวัยกลางคนยืนดูอยู่เงียบๆ เขาไม่เห็นแววชนะของถังเยว่เซวียนเลยสักนิด คิดเสียว่าเป็นการเล่นสนุกระหว่างเด็กสาวสองคนเท่านั้น

หลังจากตกใจอยู่ชั่วครู่ เขาก็ประเมินได้ทันทีว่าทักษะ [พุ่งชน] ของสุนัขน่าจะไปถึงระดับสามแล้ว ถึงได้เอาชนะเสือดาวเงาในการปะทะเมื่อครู่ได้

แต่หากพิจารณาจากระบบทักษะของสุนัขเมฆาล่อง เป็นไปได้มากว่าเมื่อครู่นี้มันอาจจะงัดเอาทักษะระดับสูงสุดที่ตัวเองมีออกมาใช้หมดแล้ว

ในขณะที่เสือดาวเงาฝ่ายตรงข้าม ความจริงแล้วยังไม่ได้ใช้ชุดทักษะที่แสดงถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตัวเองเลยด้วยซ้ำ

แม้ดูเหมือนสถานการณ์ของสุนัขจะเป็นต่ออยู่เล็กน้อย แต่ทันทีที่เสือดาวเงางัดเอาทักษะธาตุความมืดออกมาใช้ เกรงว่าสุนัขตัวนี้คงไม่มีความสามารถต้านทานได้เลยแม้แต่น้อย

ถึงจางอวี้จะไม่ได้พูดออกมา แต่ลึกๆ เธอก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอกับถังเยว่เซวียนมักจะแลกเปลี่ยนผลการฝึกซ้อมกันอยู่บ่อยๆ จึงรู้ดีว่าตอนนี้ทักษะเดียวที่สุนัขพอจะเอามาอวดได้ก็มีแค่ [พุ่งชน] เท่านั้น

การปล่อยให้สุนัขได้โชว์ฝีมือบ้าง ถือเป็นการให้เสือดาวเงาของเธอได้ลิ้มรสความพ่ายแพ้แบบไม่คาดฝัน ถือเป็นบทเรียนแห่งความผิดหวัง หลังจากนั้นก็ควรจะงัดความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกมาเพื่อปิดฉากการต่อสู้ครั้งนี้ได้แล้ว

ช่องว่างระดับเผ่าพันธุ์ระหว่างสัตว์อสูรทั้งสองตัวมันห่างกันขนาดนั้น จางอวี้รู้ดีว่าต่อให้เธอออมมือไปก็ไม่มีความหมายอะไร

การให้ถังเยว่เซวียนได้เห็นข้อเสียเปรียบของสุนัขเมฆาล่องเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรเผ่าพันธุ์สูงตัวอื่นๆ ในการต่อสู้ครั้งนี้ ให้เธอยอมรับความจริง น่าจะมีความหมายกับเธอมากกว่า!

เมื่อถึงตอนนั้น ไม่ว่าจะปรับเปลี่ยนแผนการฝึกโดยยอมสละศักยภาพในอนาคตไปบ้าง เพื่อให้สุนัขเมฆาล่องวิวัฒนาการโดยเร็วที่สุดก็ดี หรือเปลี่ยนสัตว์อสูรตัวใหม่ก็ดี ย่อมดีกว่าการมัวแต่ทุ่มเทให้กับสัตว์อสูรระดับต่ำอย่างสุนัขเมฆาล่องเป็นไหนๆ!

ให้เธอมาโดนหักหน้าเอาตรงนี้ ยังดีกว่าไปโดนหักหน้าเอาตอนเปิดเทอมใหม่กับคนอื่น!

แต่ถึงแม้ถังเยว่เซวียนจะคิดว่าสุนัขของเธอในตอนนี้ยังไม่ใช่คู่มือของเสือดาวเงา เธอก็ไม่ได้คิดว่าสุนัขของเธอจะหมดหนทางสู้เมื่อเสือดาวเงางัดทักษะธาตุความมืดออกมาใช้หรอกนะ

อย่างน้อยการเรียนรู้ทักษะ [พลังจิต] ก็เพียงพอให้สุนัขของเธอสร้างการระวังภัยได้ และไม่ถูกเสือดาวเงาโจมตีจุดตายในครั้งเดียว!

โดยไม่ต้องรอให้ผู้ใช้สัตว์อสูรทั้งสองออกคำสั่ง หลังจากถูกเจ้าสุนัขยั่วยุ แววตาของเสือดาวเงาก็ฉายแววโกรธเกรี้ยวราวกับมนุษย์ มันคำรามต่ำแล้วพุ่งตัวออกไปทันที

ดูเหมือนจะตั้งหน้าตั้งตาพุ่งชนอีกแล้ว

แต่พอมุ่งมาได้ครึ่งทาง ร่างของเสือดาวเงาก็พร่ามัว เงามืดใต้ฝ่าเท้าพลุ่งพล่าน หลอมรวมเข้ากับมันเป็นหนึ่งเดียว

เงาที่ทอดยาวบนพื้นหายไป แต่ร่างของเสือดาวทั้งตัวกลับกลายเป็นเงาดำที่ยากจะแยกแยะรูปร่าง และเบาหวิวราวกับไร้น้ำหนัก!

จากนั้นก็ใช้ทักษะ [เร้นกายในเงามืด]!

ไร้สุ้มเสียง เงาดำพร่ามัว กลมกลืนหายวับไปกับเงามืดบริเวณใกล้เคียงในพริบตา

เมื่อเสือดาวเงางัดไม้ตายที่สร้างชื่อเสียงให้มันออกมา การต่อสู้ครั้งนี้ก็แทบจะไร้ข้อกังขาแล้ว

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของจางอวี้ ถังเยว่เซวียนกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว กรรมการส่ายหัวและส่งสัญญาณให้หุ่นไล่กาเตรียมพร้อมเข้าแทรกแซง

วินาทีต่อมา กรงเล็บแหลมคมก็โผล่พรวดออกมาจากเงาใต้เท้าของโก่วอวิ๋น พุ่งตรงเข้าขย้ำเขาทันที!

นี่มันจะโจ่งแจ้งเกินไปแล้วมั้ง!

เจ้าเสือดาวน้อยเอ๊ย ยังอ่อนหัดไปนะ เพิ่งใช้ทักษะก็พุ่งเข้าใส่คู่ต่อสู้ตรงๆ จุดประสงค์ชัดเจนเกินไปหน่อย ไม่มีแม้กระทั่งลูกไม้หลอกล่อ นี่กลัวฉันจะไม่รู้หรือไงว่าแกจะโจมตีเมื่อไหร่?

แต่ก็ถือว่าแกยังไม่ใจร้ายเกินไปนัก ที่รู้ว่า [กรงเล็บเงา] อาจทำให้สุนัขถึงตายได้ เลยใช้แค่ [กรงเล็บตะปบ]...

งั้นฉันจะตอบแทนด้วยการไม่อัดแกจนเละก็แล้วกัน!

ชั้นพลังจิตถูกกระตุ้น โก่วอวิ๋นแอบบ่นในใจ

ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นผลักเขาไป ขณะที่กรงเล็บแหลมคมโผล่ออกมาจากเงาด้านหลัง เจ้าสุนัขก็ขยับตัวหลบไปด้านข้างเป็นระยะสั้นๆ ในพริบตา

ทำให้การโจมตีด้วย [กรงเล็บตะปบ] ครั้งนั้นคว้าน้ำไปเต็มๆ!

เชี่ย?!

มันทำได้ยังไง?!

จางอวี้ที่คิดว่าตัวเองชนะแน่ๆ หน้าเสีย ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมจู่ๆ เจ้าสุนัขถึงเคลื่อนที่ไปกลางอากาศได้เป็นระยะทางหนึ่ง แล้วหลบการโจมตีของเสือดาวเงาได้อย่างง่ายดาย

ขนาดกรรมการผู้มากประสบการณ์ยังอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะประเมินได้อย่างรวดเร็วว่านั่นน่าจะเป็นผลของ [พลังจิต]!

แถมพิจารณาจากพลังที่สามารถผลักสุนัขเมฆาล่องให้ขยับหลบไปได้ทันทีที่สัมผัสได้ถึงศัตรู ทักษะ [พลังจิต] ก็น่าจะอยู่ในระดับสามเป็นอย่างน้อย!

แม้ว่าพลังจิตระดับสองจะมีแรงผลักมากพอแล้ว แต่ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะตอบสนองได้เร็วขนาดนี้!

แต่ว่า... สุนัขเมฆาล่องที่ไม่น่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับธาตุจิตเลย จะเรียนรู้ทักษะ [พลังจิต] ตั้งแต่ยังเป็นทารก แถมยังยกระดับมาได้ถึงขั้นนี้ได้ยังไง?

แบบนี้พวกผู้ใช้สัตว์อสูรที่กว่าจะอุตส่าห์เลี้ยงสุนัขเมฆาล่องจนโตเต็มวัยและก้าวเข้าสู่ระดับทหาร แล้วถึงจะค่อยๆ ใช้ปัจจัยภายนอกมากระตุ้นให้มันเรียนรู้ทักษะนี้ จะรับได้ยังไงล่ะเนี่ย?

ด้วยประสบการณ์ของเขา เขาก็เริ่มรู้สึกแล้วว่าสุนัขเมฆาล่องตัวนี้ช่างแปลกประหลาดจริงๆ!

โฮก!

ท่ามกลางเสียงคำรามที่ยังคงความไร้เดียงสา ร่างของเสือดาวเงาก็กระโจนพรวดออกมาจากเงามืด มันหอบหายใจอย่างหนักหน่วง คืนร่างจากสถานะเงากลับเป็นปกติ

อย่างที่คิดไว้เลย!

สำหรับเสือดาวเงาในตอนนี้ การใช้ทั้ง [ไร้เงา] และ [เร้นกายในเงามืด] ควบคู่กันเพื่อเคลื่อนที่ผ่านเงายังคงเป็นเรื่องที่กินแรงเกินไป

เมื่อใช้งานแล้ว มันสามารถโจมตีได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ไม่สามารถใช้ต่อเนื่องได้!

[คุณสังเกตเห็นเสือดาวเงาใช้ทักษะ [กรงเล็บตะปบ] ในการต่อสู้ ธาตุสอดคล้อง คุณได้รับข้อมูลบางส่วนของทักษะนี้...]

ขออีกแค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว...

ข้อมูลบนหน้าต่างสถานะเด้งขึ้นมาอีกครั้ง โก่วอวิ๋นเหลือบมองแวบเดียวโดยไม่วอกแวก เขาพุ่งเป้าไปที่เสือดาวเงาที่กำลังอ่อนแรงชั่วขณะ แล้วใช้ [พุ่งชน] ใส่ทันที

[จบแล้ว]