บทที่ 6 - สมบัติลับมหาเมตตา และ [ทำสมาธิ] lv.1
บทที่ 6 - สมบัติลับมหาเมตตา และ [ทำสมาธิ] lv.1
บทที่ 6 - สมบัติลับมหาเมตตา และ [ทำสมาธิ] lv.1
...
เมื่อกลับมาถึงห้อง ถังเยว่เซวียนก็วางลูกสุนัขลงบนโซฟา แล้วจ้องหน้ามันพลางถาม “เมื่อกี้เสี่ยวอวิ๋นจงใจใช่ไหม?”
“โฮ่ง?”
หืม? จงใจอะไร?
ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะ!
โก่วอวิ๋นทำหน้าซื่อตาใสใส่เธอ
“แกนี่... พรืด!”
เด็กสาวหลุดหัวเราะออกมา อดไม่ได้ที่จะขยี้หัวลูกสุนัข “ตอนต่อสู้ก็ขอให้มีไหวพริบแบบนี้ด้วยนะ!”
“โฮ่ง~ (รู้แล้วน่า~)”
โก่วอวิ๋นเห่าตอบส่งๆ ในหัวกำลังขบคิดหาวิธีที่จะชักนำให้เด็กสาวหยิบหนังสือลงมาเปิดอ่านในวันนี้
ยังไม่ทันที่เขาจะคิดออก วินาทีต่อมาเด็กสาวก็ทำให้เขาเซอร์ไพรส์เข้าให้
เขามองถังเยว่เซวียนที่กำลังฮัมเพลงเดินไปที่ชั้นหนังสือ แล้วดึงเอา “ทฤษฎีว่าด้วยวิธีการทำสมาธิในมิติสัตว์อสูร” ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะกลับมานั่งบนโซฟาข้างๆ เขาแล้วเปิดอ่าน
โก่วอวิ๋น: (O_o)???
สรุปคือแค่รอให้เวลามันผ่านไปนานพอ ยังไงแม่หนูน้อยคนนี้ก็ต้องหยิบหนังสือมาทบทวนบทเรียนเองสินะ!
“เสี่ยวอวิ๋นทำผลงานได้ดีขนาดนั้น ฉันจะเป็นตัวถ่วงไม่ได้หรอก...”
ถังเยว่เซวียนเปิดหนังสือปกแข็งเล่มหนาด้วยสีหน้าจริงจัง “ฉันกำลังทบทวนเนื้อหาวิธีการทำสมาธิ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะใช้การทำสมาธิแทนการนอนหลับบางส่วน เพื่อให้แกมีสภาพแวดล้อมในการเติบโตในมิติสัตว์อสูรที่ดีขึ้น!”
ที่แท้ก็เพราะแบบนี้นี่เองเหรอ...
โก่วอวิ๋นชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองดูสีหน้าจริงจังของเด็กสาวด้วยสายตาที่อ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว
ความรู้สึกของการพยายามไปด้วยกันแบบนี้ ทำเอาคนรับมือไม่ถูกจริงๆ แฮะ...
เขาถอนหายใจในใจ
หนังสือทักษะที่รอคอยมานานอยู่ตรงหน้า โก่วอวิ๋นไม่รอช้า รีบขยับเข้าไปใกล้เพื่อจ้องมองเนื้อหาในหนังสือ
“เสี่ยวอวิ๋น แกก็อยากดูด้วยเหรอ? งั้นพวกเรามาดูด้วยกันเถอะ!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงขนนุ่มอุ่นๆ ของลูกสุนัข ถังเยว่เซวียนก็รู้สึกอบอุ่นในใจ
เธอไม่ได้คิดว่าลูกสุนัขจะอ่านหนังสือออก แค่คิดว่ามันคงมามุงดูเป็นเพื่อนเธอเฉยๆ
แต่เธอก็ยิ้มและโอบมันเข้ามากอด แล้ววางหนังสือไว้ตรงหน้าตัวเองกับลูกสุนัข ค่อยๆ เปิดอ่าน
ทันทีที่เปิดออก ข้อความบนหน้าปกในก็ปรากฏแก่สายตาของทั้งคู่
[ขอขอบคุณคุณฟางหยวน สำหรับคุณูปการในการก่อตั้งสาขาวิชานี้!]
...
พอเห็นชื่อฟางหยวน ไม่ว่าจะเป็นโก่วอวิ๋นหรือถังเยว่เซวียน สายตาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เผยให้เห็นถึงความเคารพเลื่อมใสโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเปิดหน้าต่อไป บทนำคือการแนะนำวิธีการทำสมาธิ
[สรรพสิ่งบนโลกล้วนมีพรสวรรค์ และพรสวรรค์ของมนุษย์ก็ถือกำเนิดมาจากความสามารถในจิตวิญญาณที่ใช้สื่อสารและทำพันธสัญญากับสิ่งมีชีวิตอื่น...]
[การเปิดมิติสัตว์อสูร คือการใช้วิธีทำสมาธิเพื่อขยายพลังจิตและจิตวิญญาณของมนุษย์ให้แข็งแกร่ง เสริมสร้างพลังแห่งพันธสัญญา... ใช้จิตวิญญาณค้นหาและระบุตำแหน่งของมิติเล็กๆ ในร่างกายมนุษย์ที่สอดคล้องกับจักรวาลภายนอก จากนั้นใช้พลังแห่งจิตวิญญาณเปิดมันออก...]
[ผ่านสายใยแห่งพันธสัญญา พลังงานสะท้อนกลับจากสัตว์อสูรจะไม่เพียงแต่ส่งผลต่อร่างกายมนุษย์เท่านั้น แต่จะค่อยๆ ไหลเข้าสู่มิติเล็กๆ ในร่างกายอย่างต่อเนื่อง สร้างความเปลี่ยนแปลงอย่างถาวร...]
[การเปลี่ยนแปลงนี้จะทำให้สภาพแวดล้อมในมิติเล็กๆ ในร่างกายมีแนวโน้มเข้าหาพลังงานธาตุที่สอดคล้องกัน ก่อเกิดเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตและพัฒนาการของสัตว์อสูรในพันธสัญญามากยิ่งขึ้น... มิติสัตว์อสูรจึงถือกำเนิดขึ้นด้วยประการฉะนี้...]
[จากรากฐานทฤษฎีข้างต้น ตลอดระยะเวลากว่าร้อยปีที่ผ่านมา บนพื้นฐานของวิธีการทำสมาธิขั้นพื้นฐานที่คุณฟางหยวนเป็นผู้ริเริ่ม ผู้ใช้สัตว์อสูรระดับตำนานหลายท่านได้พัฒนาแขนงวิธีการทำสมาธิที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวขึ้นมามากมาย...]
“ความจริงแล้วฉันชอบชื่อเรียกมิติสัตว์อสูรที่คุณฟางหยวนตั้งไว้ในตอนแรกมากกว่านะ!”
ถังเยว่เซวียนพูดเหมือนบ่นกับตัวเอง แต่ก็เหมือนกำลังคุยกับโก่วอวิ๋น
“ตำแหน่งที่จิตวิญญาณค้นพบเรียกว่า ‘จุดชีพจร’ มิติที่ถูกเปิดขึ้นโดยอาศัยจุดนั้นเป็นรากฐานเรียกว่า ‘แดนวิเศษ’ และหากสามารถใช้พลังสะท้อนกลับจากสัตว์อสูรเพื่อพัฒนาจนกลายเป็นดินแดนที่มีปรากฏการณ์ทางธรรมชาติได้ จะเรียกว่า ‘ถ้ำสวรรค์’...”
“ว่ากันว่าคำพวกนี้คุณฟางหยวนดัดแปลงมาจากตำราโบราณ... มันโรแมนติกมากเลยเนอะ!”
เด็กสาวเผยสีหน้าเพ้อฝัน
ใช่แล้ว! ใช่แล้ว!
โก่วอวิ๋นพยักหน้าคล้อยตาม ความทรงจำในหัวถูกกระตุ้น
สมัยที่ยังเป็นผู้เล่น เขาได้รู้จักกับฟางหยวน บุคคลที่ได้รับคำขอบคุณในหน้าปกในของตำราเรียนผ่านช่องทางต่างๆ ทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจมานานแล้ว
ตอนแรกโก่วอวิ๋นคิดว่าฟางหยวนเป็นแค่ตัวละครที่ทีมงานสร้างขึ้นมา เพื่อผลักดันการพัฒนาภูมิหลังของเกม และทำให้การจัดวางทรัพยากรลับสนุกๆ ดูมีที่มาที่ไปอย่างสมเหตุสมผล
แต่พอเขามาอยู่บนโลกใบนี้จริงๆ เขาถึงตระหนักได้ว่า หากเมื่อร้อยกว่าปีก่อนมีบุคคลคนนี้อยู่จริงๆ แล้วล่ะก็
ความเป็นอัจฉริยะของเขาที่ผลักดันการพัฒนาอารยธรรมสัตว์อสูรของมนุษยชาติด้วยตัวคนเดียว สมควรได้รับการขนานนามว่าเป็นบุตรแห่งโชคชะตาอย่างแท้จริง!
ยิ่งไปกว่านั้น นอกเหนือจากศาสตร์ต่างๆ ที่เขาบุกเบิกไว้ให้เป็นรากฐานการพัฒนาอารยธรรมสัตว์อสูรของมนุษยชาติแล้ว ยังมีความมั่งคั่งทางวัตถุที่คอยสร้างประโยชน์ให้กับมนุษย์ในยุคปัจจุบันมาโดยตลอด
กองทุนมหาเมตตาที่เขาก่อตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนการเติบโตของผู้ใช้สัตว์อสูรในแต่ละช่วงวัยยังคงดำเนินงานอยู่ ทุกๆ ปีจะมีผู้ใช้สัตว์อสูรหน้าใหม่จำนวนมากผ่านพ้นช่วงขัดสนและก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งความแข็งแกร่งได้เพราะได้รับความช่วยเหลือนี้
แม้แต่ในเกม ขอเพียงผู้เล่นมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไข ก็จะได้รับความช่วยเหลือจากกองทุนมหาเมตตากันทุกคน
นอกจากนี้ ฟางหยวนยังได้ซุกซ่อนสมบัติลับมหาเมตตาไว้ตามซอกมุมต่างๆ ทั่วโลกด้วยจำนวนมหาศาลที่ยากจะจินตนาการได้ และมีมาอย่างไม่ขาดสาย
แม้เขาจะล่วงลับไปกว่าร้อยปีแล้ว แต่ก็ยังมีคนค้นพบสมบัติลับเหล่านี้อยู่เรื่อยๆ และอาศัยของขวัญจากในนั้นในการทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด จนกลายเป็นผู้ใช้สัตว์อสูรผู้แข็งแกร่ง
ในเกม สมบัติลับมหาเมตตาคือขุมทรัพย์ที่ผู้เล่นทุกคนต่างถวิลหา
ถึงขั้นมีผู้เล่นกลุ่มหนึ่งทำพันธสัญญากับสัตว์อสูรที่เหมาะกับการวิ่งตะลอนสำรวจไปทั่วโลกโดยเฉพาะ วันๆ ไม่ทำอะไร เอาแต่มุดเข้าไปในพื้นที่อันตรายต่างๆ เพื่อหวังจะเจอสมบัติลับมหาเมตตาสักแห่ง
แต่น่าเสียดายอยู่อย่างหนึ่ง
จนกระทั่งโก่วอวิ๋นทะลุมิติมาอย่างงงๆ เขาก็ยังไม่เคยเจอสมบัติลับมหาเมตตาเลยสักแห่ง!
ที่เขากลายเป็นปรมาจารย์ผู้ใช้สัตว์อสูรระดับแนวหน้าได้ เป็นเพราะความพยายามของตัวเองล้วนๆ!
แต่ถ้าถามว่าตลอดระยะเวลาหลายปีในเกมว่านหลิง อะไรคือความเสียใจที่สุดของโก่วอวิ๋น ก็ต้องเป็นการไม่เคยหาสมบัติลับมหาเมตตาเจอด้วยตัวเองเลยนี่แหละ!
ทว่า ถึงแม้เขาจะไม่เคยเจอเอง แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าผู้เล่นคนอื่นที่เจอแล้วจะไม่เอาไปอวดในบอร์ดสนทนานี่!
เพื่ออวดให้คนอื่นอิจฉาตาร้อน พวกนั้นบรรยายซะละเอียดหยิบเลยล่ะ...
โชควาสนาของพวกนายมันดีจริงๆ แต่ตอนนี้มันตกเป็นของฉันแล้ว!
เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน... ดูเหมือนสมบัติลับมหาเมตตาจะเตรียมไว้สำหรับมนุษย์นะ แต่ตอนนี้เขาดันกลายเป็นหมาไปแล้ว...
ของพรรค์นั้น... สัตว์อสูรจะรับสืบทอดได้ไหมเนี่ย?!
แววตาของโก่วอวิ๋นวูบไหว ความคิดที่กระจัดกระจายถูกดึงกลับมาที่เนื้อหาในหน้ากระดาษที่ถูกเปิดต่อไปอีกครั้ง
หลังจากแนะนำที่มาของวิธีการทำสมาธิสั้นๆ ในบทนำแล้ว เนื้อหาต่อจากนั้นก็คือทฤษฎีและภาคปฏิบัติของการทำสมาธิ
เมื่อเปิดอ่านไปทีละหน้า ในที่สุดข้อความแจ้งเตือนที่ตรงกันก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าโก่วอวิ๋น
[ตรวจพบไอเทมสอนทักษะ ‘ทฤษฎีว่าด้วยวิธีการทำสมาธิในมิติสัตว์อสูร’ กำลังดึงข้อมูล...]
[คุณต้องการใช้ค่าประสบการณ์ 50 แต้ม เพื่อเรียนรู้ทักษะ [ทำสมาธิ] หรือไม่?]
รอไอ้นี่แหละ!
โก่วอวิ๋นไม่ลังเลเลยสักนิด เขาตกลงทันทีเพียงแค่คิด
ค่าประสบการณ์ที่เดิมทีหักไป 30 แต้ม เหลือ 327 แต้ม ตอนนี้ลดฮวบลงเหลือ 277 แต้ม
[ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับทักษะ [ทำสมาธิ] ระดับปัจจุบันคือ lv.1 (0/150)!]
เอาล่ะสิ!
ค่าประสบการณ์ที่เหลืออยู่นี้พอแค่จะอัปเกรด [ทำสมาธิ] เป็น lv.2 เท่านั้น พอลองคำนวณดู การจะอัปเกรด [ทำสมาธิ] ให้ถึง lv.5 ต้องใช้ค่าประสบการณ์ทั้งหมดถึง 5,050 แต้ม
ถึงแม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอเห็นตัวเลขนี้อยู่ตรงหน้า เจ้าสุนัขก็ยังอดรู้สึกกดดันไม่ได้
ช่องโหว่ของค่าประสบการณ์มันจะใหญ่เกินไปหน่อยแล้ว!
แต่ไม่ว่ายังไง... ก็ต้องทำสำเร็จก่อนจะถึงระดับวิวัฒนาการให้ได้!
ต้องหาทางปั๊มค่าประสบการณ์ซะแล้วสิ!
แววตาของเจ้าลูกสุนัขฉายแววมุ่งมั่นขึ้นมาทันที!
[จบแล้ว]