บทที่ 28 ระบบ 1.0

บทที่ 28 ระบบ 1.0

"ในห้วงฝันผู้ใดเล่าตื่นก่อน ชั่วชีวิตข้าย่อมรู้ตัวข้าดี!"

เจียงหนิงพลิกตัวไปมาบนเตียง ไม่อยากจะลุกขึ้นมาเลย

เดิมทีเขาตั้งใจจะนอนตื่นสายให้เต็มอิ่ม แต่กลับต้องตื่นขึ้นมาตั้งแต่สายๆ

แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเขาอยากตื่นเองหรอก

ในหัวของเขามีเสียงแจ้งเตือนอิเล็กทรอนิกส์ของระบบดังสะท้อนไปมา

"ติ๊ด ติ๊ด... อัปเกรดระบบเสร็จสิ้น โฮสต์โปรดตรวจสอบรายละเอียดเวอร์ชัน!"

"อืม... ตื่นแล้วค่อยดู!"

"ติ๊ด ติ๊ด... อัปเกรดระบบเสร็จสิ้น โฮสต์โปรดตรวจสอบ...!"

"ไสหัวไป! ข้าจะนอน!"

"ติ๊ด ติ๊ด... อัปเกรดระบบเสร็จสิ้น โฮสต์โปรด...!"

"ระบบ บรรพบุรุษเจ้าเถอะ!"

"ติ๊ด ติ๊ด... อัปเกรดระบบเสร็จสิ้น...!"

"..."

ตอนแรกเจียงหนิงกะว่าจะเมินระบบไปเสีย อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะทำอะไรได้อีก

คิดไม่ถึงว่าระบบจะเอาแต่ทวนประโยคเดิมซ้ำๆ ไม่หยุด!

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่เจียงหนิงทำเป็นไม่สนใจ เขากลับรู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าแล่นปลาบอยู่ในหัว!

ตอนแรกมันก็แค่ให้ความรู้สึกชาๆ คันๆ เหมือนสมองกำลังถูกนวดเบาๆ ซึ่งก็รู้สึกสบายดี

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า หลังจากดัง 'ติ๊ด' อีกแค่ไม่กี่ครั้ง กระแสไฟฟ้าจะรุนแรงขึ้นอย่างกะทันหัน!

เจียงหนิงไม่ทันตั้งตัว ถูกไฟช็อตจนหนังหัวชาหนึบ!

เมื่อนึกถึงคำขู่เอาชีวิตตอนที่ระบบมอบหมายภารกิจก่อนหน้านี้ เจียงหนิงก็ถึงกับกัดฟันกรอด!

เขาไม่สงสัยเลยสักนิดว่าหากเขายังคงเมินเฉยต่อไป ระบบจะช็อตเขาจนปางตายในทันทีหรือไม่!

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เจียงหนิงก็เด้งพรวดลุกขึ้นนั่งทันที

จากนั้น จิตสำนึกของเขาก็เข้าสู่อินเทอร์เฟซคำอธิบายเวอร์ชันที่ระบบเตรียมไว้ให้:

【ระบบรับลูกศิษย์สุดยอด 1.0】

"ภารกิจหลักของระบบ: โฮสต์จงก่อตั้งสำนักและก้าวขึ้นเป็นสำนักอันดับหนึ่งในโลกหล้า สถาปนานามนิกายศักดิ์สิทธิ์แห่งทวีปโต้วหลัว!"

คำอธิบายเวอร์ชัน:

เนื่องจากโฮสต์ได้รับศิษย์ไร้ค่ามาแล้วสามคน ระบบเวอร์ชัน 1.0 จึงถูกโหลดสำเร็จ!

ระบบเวอร์ชัน 1.0 ได้นำบทลงโทษจากภารกิจออกชั่วคราว! เพิ่มระบบตรวจจับค่าความไร้ประโยชน์ และปลดล็อกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของสำนัก โฮสต์โปรดเลือกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของสำนักจากสามตัวเลือกดังต่อไปนี้:

1. 【สระชำระวิญญาณ: ศิษย์ในสำนักสามารถชำระล้างวิญญาณยุทธ์ในสระชำระวิญญาณได้สัปดาห์ละหนึ่งครั้ง ผลลัพธ์จากการชำระล้างอาจช่วยยกระดับหรือลดทอนคุณภาพของวิญญาณยุทธ์ก็ได้! ผลลัพธ์ที่ได้เป็นการสุ่มทั้งหมด!】

【หมายเหตุ: สามารถเข้าสู่สระชำระวิญญาณได้ผ่านค่ายกลเคลื่อนย้าย ทุกครั้งที่ศิษย์ทำการชำระล้าง โฮสต์จะได้รับแต้มโชคลาภ 1 แต้ม เมื่อสะสมครบ 100 แต้ม โฮสต์สามารถทำการชำระล้างแห่งโชคลาภกับวิญญาณยุทธ์ของตนเองได้ ผลลัพธ์จากการชำระล้างในครั้งนี้จะช่วยยกระดับวิญญาณยุทธ์อย่างแน่นอน! แต่ผลลัพธ์ของการยกระดับจะเป็นการสุ่ม!】

1. 【ที่ตั้งสำนัก: พื้นที่สำหรับตั้งสำนักขนาดห้าลี้ แน่นอนว่านอกจากซุ้มประตูสำนักแล้ว ก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีกเลย!】

【หมายเหตุ: เมื่ออยู่ภายในอาณาเขตของสำนัก โฮสต์จะสามารถปลดปล่อยพลังระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ออกมาได้! ที่ตั้งสำนักสามารถย้ายตำแหน่งได้โดยระบบ แต่การปลดล็อกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของสำนักในภายหลัง จะต้องสร้างขึ้นภายในที่ตั้งสำนักเท่านั้น!】

1. 【หอหลอมวิญญาณ: หอคอยที่ไม่ทราบจำนวนชั้นที่แน่ชัด ศิษย์ในสำนักสามารถเข้าร่วมการทดสอบในหอหลอมวิญญาณได้สัปดาห์ละหนึ่งครั้ง!】

【หมายเหตุ: สามารถเข้าสู่หอหลอมวิญญาณได้ผ่านค่ายกลเคลื่อนย้าย ขอบเขตของรางวัลที่ได้รับ: กระดูกวิญญาณ! วงแหวนวิญญาณประทานจากเทพ! การเพิ่มระดับพลังวิญญาณ! การสืบทอดทักษะวิญญาณคิดค้นเอง! โฮสต์สามารถสุ่มรับรางวัลหนึ่งชิ้นจากรางวัลที่ศิษย์แต่ละคนได้รับ!】

"บ้าไปแล้ว! ข้าอยากได้ทั้งหมดเลย!"

"ระบบ ข้าขอรวบรัดเอามาทั้งหมดเลยได้ไหม?!"

"ติ๊ด ติ๊ด... โฮสต์กำลังฝันกลางวันอยู่หรือเปล่า?!"

เจียงหนิงมองดูคำอธิบายของทั้งสามตัวเลือกที่ระบบมอบให้ และตกอยู่ในสภาวะลังเลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!

ทั้งสระชำระวิญญาณและหอหลอมวิญญาณต่างก็เป็นสิ่งที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเขาและเหล่าลูกศิษย์ ทว่าการยกระดับนี้มีความสุ่มเสี่ยงอยู่บ้าง และยังต้องอาศัยการบ่มเพาะ มันไม่ใช่ความสำเร็จที่เกิดขึ้นได้ในชั่วข้ามคืน!

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังต้องรอให้จำนวนศิษย์เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเสียก่อน เขาถึงจะได้รับผลประโยชน์

ยกตัวอย่างเช่น สระชำระวิญญาณ ศิษย์แต่ละคนสามารถชำระล้างได้เพียงสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง และแต่ละครั้งก็มอบแต้มโชคลาภให้เพียง 1 แต้มเท่านั้น ต้องสะสมให้ครบ 100 แต้ม จึงจะสามารถทำการชำระล้างแห่งโชคลาภให้กับวิญญาณยุทธ์ของตนเองได้

ดังนั้น ต่อให้มีศิษย์เป็นร้อยคน เขาก็ทำการชำระล้างวิญญาณยุทธ์ได้เพียงสัปดาห์ละครั้งเท่านั้น

อีกทั้งวิญญาณยุทธ์ก็เป็นเพียงการเพิ่มศักยภาพในการบ่มเพาะเท่านั้น มันไม่ได้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อการพัฒนาความแข็งแกร่งในระยะสั้นขนาดนั้น

ส่วนหอหลอมวิญญาณนั้นตรงไปตรงมากว่า ตราบใดที่ศิษย์สามารถผ่านการทดสอบและได้รับรางวัล เขาก็สามารถสุ่มรับรางวัลเหล่านั้นได้!

แต่ศิษย์ที่เขารับมามีแต่พวกไร้ค่าทั้งนั้น!

ต่อให้ระบบจะช่วยพลิกชะตาชีวิตฝืนลิขิตฟ้าให้พวกเขาแล้ว พวกเขาก็ยังเป็นแค่วิญญาจารย์ระดับเริ่มต้นอยู่ดี!

การผ่านการทดสอบงั้นหรือ? พวกเขาคงผ่านไปไม่ได้สักกี่ด่านหรอกมั้ง?!

ถ้าอย่างนั้น... ที่ตั้งสำนักล่ะ?

เมื่อมองไปที่ประโยคที่ว่า "นอกจากซุ้มประตูสำนักแล้ว ก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีกเลย!" เจียงหนิงก็พูดไม่ออกจนอยากจะทุบระบบให้ตายคามือ

ทำไมระบบของคนอื่นถึงให้โฮสต์ก้าวไปถึงจุดสูงสุดได้ในคราวเดียว นอนอยู่เฉยๆ ก็ไร้เทียมทาน แต่ระบบของเขากลับเอาแต่กลั่นแกล้งทรมานเขากันนะ?

การสร้างสำนักอันดับหนึ่งมันยากตรงไหนกัน? แค่มอบทุกอย่างให้เขาไปเลยก็สิ้นเรื่อง!

ยิ่งไปกว่านั้น ทำไมเขาถึงต้องเลือกที่ตั้งสำนักก่อน ถึงจะสามารถปลดปล่อยพลังระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ออกมาได้ล่ะ?!

จากกรณีของชวีหุนเป็นตัวอย่าง ในเมื่อระบบบอกว่าเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ ก็น่าจะอยู่ราวๆ ระดับเก้าสิบเอ็ดหรือเก้าสิบสอง

แม้โบราณจะว่าไว้ พึ่งพาบิดามารดาก็ไม่สู้พึ่งพาตนเอง

เมื่อเทียบกับการได้รับความคุ้มครองจากชวีหุนผู้เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์แล้ว หากเขามีพลังระดับนี้เป็นของตนเอง ย่อมรู้สึกปลอดภัยกว่า ทว่ามันก็ยังไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับยอดฝีมือที่แท้จริงอยู่ดี!

คนระดับถังรื่อเทียน ต่อให้ตอนนี้อีกฝ่ายจะได้รับบาดเจ็บ เขาก็ไม่แน่ใจว่าตัวเขากับชวีหุนร่วมมือกันจะสามารถรับมือได้หรือไม่

"พิจารณาจากการที่โฮสต์ใช้เวลาอ่านหน้าคำอธิบายเวอร์ชันมาสิบนาทีแล้ว โปรดตัดสินใจโดยเร็วที่สุด!"

"หากโฮสต์ยังไม่ตัดสินใจภายในหนึ่งนาที ระบบจะทำการยกเลิกตัวเลือกนี้ และปล่อยภารกิจแรกของขั้นตอนนี้ในทันที!"

"ให้ตายเถอะ ระบบ เจ้าชอบเล่นแบบนี้ใช่ไหม?"

เจียงหนิงโกรธจนฟันกระทบกันกรอด!

"การยกเลิกตัวเลือกนี้หมายความว่าอะไร?"

"หมายความว่ามันจะหายไปงั้นหรือ?"

"หายไปหมายความว่ายังไง?"

"หายไปก็คือหายไปเลยงั้นสิ?"

"ระบบ มารดามัน..."

"ระบบขอเตือนด้วยความหวังดี เวลานับถอยหลังเหลือ 31 วินาที, 30 วินาที, 29 วินาที..."

"บัดซบเอ๊ย!"

ในเวลานี้ เจียงหนิงรู้สึกราวกับมีอัลปาก้านับหมื่นตัววิ่งพล่านอยู่กลางใจ

"ระบบ ข้าเลือก... ที่ตั้งสำนัก!"

เจียงหนิงกำหมัดแน่น แต่สีหน้ากลับเผยให้เห็นถึงความจนใจ

ในฐานะผู้เชี่ยวชาญศาสตร์แห่งการ "ซุ่มซ่อนเอาตัวรอด" เขาตัดสินใจแล้วว่าการรักษาชีวิตน้อยๆ ของตนเองนั้นสำคัญที่สุด!

ส่วนสระชำระวิญญาณและหอหลอมวิญญาณที่มีประโยชน์อย่างมากต่อบรรดาลูกศิษย์ ก็ถูกเขาปัดตกไปในทันที!

ศิษย์งั้นหรือ? ศิษย์คืออะไร?

สหายพรตตายได้ แต่เปิ่นเต้าห้ามตาย!

ยิ่งไปกว่านั้น หากผู้เป็นอาจารย์ตาย สำนักก็ย่อมพินาศ ศิษย์ทั้งหลายก็คงไร้ซึ่งหนทางรอดเช่นกัน

ถ้าอาจารย์ได้รับพลังระดับราชทินนามพรหมยุทธ์มาก่อน แล้วค่อยซุ่มเก็บตัว ค่อยๆ รับศิษย์ไปเรื่อยๆ แบบนี้มันไม่ดีกว่าหรือ?

อย่างไรเสีย ศิษย์ที่เจียงหนิงตั้งใจจะรับมาก็ล้วนเป็นพวกไร้ค่าอยู่แล้ว

ในโลกแห่งวิญญาณยุทธ์ใบนี้ สิ่งเดียวที่ไม่เคยขาดแคลนก็คือพวกไร้ค่านี่แหละ!

แน่นอนว่าสิ่งที่เจียงหนิงต้องการมากที่สุดในตอนนี้ คือการกำจัดถังซาน บุตรแห่งโชคชะตาผู้นี้ทิ้งเสีย

แต่ถังรื่อเทียนไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน เขาก็ไม่อาจล่วงรู้ได้!

ในขณะเดียวกัน หากถังรื่อเทียนค้นพบความผิดปกติของเขาและตัดสินใจชิงลงมือก่อน เขาจะทำอย่างไรได้ล่ะ?

【ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด... ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เลือกที่ตั้งสำนัก! ระบบรับลูกศิษย์สุดยอด 1.0 เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ!】

【ฉายาการรับศิษย์ปัจจุบันของโฮสต์คือ อาจารย์ฝึกหัด จะได้รับพลังวิญญาณจากการบ่มเพาะของศิษย์ 10%!】

【ความคืบหน้าในการปลดล็อกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของสำนักแห่งต่อไป: 3/100 ตัวเลือกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถปลดล็อกได้: สระชำระวิญญาณ, หอหลอมวิญญาณ】

【ภารกิจขั้นที่ 1 - รับศิษย์ไร้ค่าเข้าสำนักให้ครบสิบคน ความคืบหน้าปัจจุบัน: 3/10】

รางวัลภารกิจ: พลังวิญญาณสิบระดับ และปลดล็อกฉายาการรับศิษย์ขั้นต่อไป!

ระยะเวลาภารกิจ: หนึ่งสัปดาห์!